Atos 7

Plang (BLR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hawcˊ koˊ, peue jhawpˊ rit keuting naˊ eun mhaingˊ Satehpan eun, “Seunˊ a kuˊ tangˊ ce naˊ aw?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Satehpan eun topˊ a, “Ecˊawngˊ maeeˊ nang kawt naˊ peˊ, hk'oˊ peˊ leuceng a. Peucawoˊ munhpungˊ keuting Eun pucti lih ri kuiingˊ eˊ Abraham eun yam kawnˊ utˊ eun nang kuingˊ Mesoˊpoˊtamiˊ nanggalˊ yam unˊ nang heulˊ utˊ eun nang veng Haran naˊ.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Peucawoˊ Eun lahˊ, ‘Tecla kuingˊ mi naˊ baee peue ceu mi naˊ ce, heulˊ vang utˊ peue unˊ meuh peue ceu mi vang kaw Uiˊ tuilˊ mi nyu naˊ reuˊ.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Kop awnˊ na, eun pucti neum kuingˊ Hkeˊden naˊ eun heulˊ tangˊ ri utˊ nang veng Haran naˊ. Hawcˊ kuiingˊ eun yeum eun naˊ, Peucawoˊ Eun cusˊ eun heulˊ utˊ vang utˊ peˊ maetˊmaenˊ aenˊ na.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Daecti sinˊ peun dak cung yawo, Peucawoˊ Eun unˊ tuilˊ a ri heun nang kuingˊ aenˊ na. Daecti Peucawoˊ Eun tuilˊ kati kaw tuilˊ ce isˊ kuingˊ aenˊ a ri heun maeeˊ konˊhk'i eun naˊ ce. Saecˊ yam awnˊ na Abraham eun hkuinˊ nang kueˊ konˊ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Peucawoˊ Eun lahˊ a ri heun, ‘Konˊhk'i mi naˊ ce kaw pun ri meuh peue leuvok nang kuingˊ peue. Ce kaw pun ri meuh mhaiˊ hkamˊ hk'aˊ keunhapˊ nokneh rot punˊpakˊ neum.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Daecti Uiˊ kaw ciyang peue ceu kuˊ kah ce meuh mhaiˊ awnˊ ce. Hawcˊ koˊ, konˊhk'i mi naˊ ce kaw pucti hk'aiˊ kuingˊ awnˊ na, ce naˊ tang ingˊ faeeˊ Uiˊ maenˊ.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Hawcˊ koˊ, Eun tuilˊ kati satˊcaˊ tonˊ duingˊ hakˊ naˊ ri Abraham eun. Hawcˊ awnˊ na, Abraham eun ku pun konˊ me muis Iˊcakˊ eun. Yam pun eun seudiˊ seunyi naˊ, eun tonˊ duingˊ hakˊ eun. Hawcˊ awnˊ na, Iˊcakˊ eun kueˊ konˊ me muis Yakopˊ. Yakopˊ eun meuh kuiingˊ ce aˊtaˊ keuting kulˊleualˊ peue naˊ.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Aˊtaˊ keuting awnˊ ce kopti mangˊ ce Yoˊsaep eun, ce paingˊ eun meuh mhaiˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ. Daecti Peucawoˊ Eun utˊ maeeˊ heun.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Eun yeuh eun pun ri pon kuˊ tukhka naˊ gawmˊeucˊ ka. Eun tuilˊ eun kueˊ cuˊyi, kah eun pun kuˊ chakˊ neum hkunˊhawˊhkamˊ Hparawˊ kuingˊ Eˊjiˊtuˊ eun. Hkunˊhawˊhkamˊ eun tuilˊ eun uˊpeung kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ gawmˊ hawˊ ri naˊ eucˊ.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Hawcˊ awnˊ na, kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ maeeˊ kuingˊ Hkanan naˊ a rot utˊ ngeupˊ keuting, a tukhka nyawkˊ. Aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce sok kuˊ hk'a kuˊ somˊ, ce unˊ pun.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Yam Yakopˊ pun eun ri yawng nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ kueˊ a kuˊ hk'a kuˊ somˊ naˊ, eun ploeˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce heulˊ tehˊ pok nanggalˊ naˊ.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Yam tang heulˊ ce baee lalˊ pok ti pok naˊ, Yoˊsaep eun tuilˊ ecˊ ri naˊ ce yawng tuˊ ri naˊ. Hkunˊhawˊhkamˊ Hparawˊ eun ku pun ri yawng lawng peue nya peue hk'ulˊ eun Yoˊsaep naˊ ce.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Hawcˊ koˊ, Yoˊsaep eun kah peue heulˊ va kuiingˊ ri Yakopˊ eun maeeˊ peue nya ri naˊ ce ingˊ ri ti gawmˊeucˊ. Ce kueˊ aˊreskulˊ hpawnˊ peue.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Kop awnˊ na, Yakopˊ eun ku heulˊ utˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ. Tuˊ eun naˊ maeeˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce ku yeum tehˊ gawmˊeucˊ ri.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Peue klawmˊ tuˊ ce naˊ ingˊ nang veng Senghkeng, ingˊ puingˊ ce nang keutuiˊ leumuic Abraham leuvaee eun hk'aiˊ leumuil ti meulˊ ri konˊhk'i eun Hamol naˊ ce nang veng Senghkeng naˊ.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Kati Eun Peucawoˊ yeuh Eun ri Abraham eun naˊ yam kaw a hk'awsˊ htonnuk naˊ, peue ceu eˊ naˊ ce baet ri heunˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ nyawkˊ.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Rot ri hkunˊhawˊhkamˊ unˊ yawng Yoˊsaep eun naˊ yuk eun ri uˊpeung kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ,
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 cawoˊ awnˊ eun hpumˊ vokˊ ces ri peue ceu eˊ naˊ ce. Eun keunhapˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce, kah ce tec oˊngak kawnˊ keutˊ naˊ ce yeum.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Yam awnˊ na, Moˊse eun keutˊ. Eun kueˊ juik hk'aiˊ konˊ seubu naˊ ce. Ce uiiˊ eun pun loeˊ chiˊ nang nya kuiingˊ eun naˊ.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Yam heulˊ tec ce eun naˊ, konˊ beunˊ hkunˊhawˊhkamˊ Hparawˊ naˊ eun seutˊ ri uiiˊ eun, sawnˊ eun meuh konˊ ri.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Moˊse eun pun ri rin cuˊyi ce peue Eˊjiˊtuˊ naˊ gawmˊeucˊ ka. Vang leukahˊ leupong eun maeeˊ vang yeuh eun kanˊ naˊ eun kueˊ tiˊca nyawkˊ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Yam aˊyu eun pun a punˊkulˊ neum naˊ, eun kuit a deut nang hpumˊ ri eun kaw eoˊ glue ri ecˊawngˊ peue ceu Iˊsarelaˊ ri naˊ ce.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Eun nyu peue Eˊjiˊtuˊ naˊ buih keunhapˊ eun peue Iˊsarelaˊ naˊ eun. Eun heulˊ teumˊkawm peue Iˊsarelaˊ naˊ eun. Eun topˊ a tangˊ eun, eun toh peue Eˊjiˊtuˊ naˊ eun.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Eun saecˊ hteumˊ ecˊawngˊ ri naˊ ce kaw yawng Peucawoˊ cu Eun ri eun kaw teumˊkawm htut ce lawtpon naˊ, daecti ce unˊ yawng a.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Hawcˊ awnˊ na ti seunyi, Moˊse eun nyu peue Iˊsarelaˊ lalˊ peue naˊ kleucˊ ka puri. Eun hamˊ ka lahˊ a ri ka, ‘Aˊmawo, meuh paˊ ecˊawngˊ. A ciˊ yeuh keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kleucˊ puri?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Daecti kuˊ buih klaeeˊ naˊ eun cutˊ ri tec Moˊse eun. Hawcˊ koˊ, eun lahˊ, ‘Aˊnhawˊ ciˊ uinˊ mi meuh cawoˊ maeeˊ nang tawsˊ aˊmu ri ya?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Sumˊ toh mi uiˊ seunˊ toh mi peue Eˊjiˊtuˊ naˊ eun peunkuˊ naˊ aw?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Yam Moˊse pun eun ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, eun hk'uih heulˊ nang kuingˊ Miˊden. Eun tangˊ ri utˊ tehˊ seunˊ peue leuvok koˊ. Eun kueˊ konˊ me lalˊ peue.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Hawcˊ ka punˊkulˊ neum naˊ, inˊhpom eun pucti ri heun nang bangˊ yuim ngawl haˊ ka nang vang hk'ohˊhk'oengˊ keunam gong Siˊnai naˊ.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Yam Moˊse pun eun ri nyu a naˊ, eun amˊ ri ka. Yam buih sat eun ri heulˊ nawk a de naˊ, eun mhawngˊ leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ lawsˊ ka puc ri,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Meuh Uiˊ Peucawoˊ ce aˊtaˊ keuting mi, Peucawoˊ ce Abraham, Iˊcakˊ maeeˊ Yakopˊ.’ Moˊse eun lhatˊ ruing, eun unˊ laee hatˊ ri keueˊ.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Hawcˊ koˊ, Peucawoˊ Eun lahˊ a ri heun, ‘Hpuicˊ jhaepˊ mi naˊ reuˊ, kopti buih cawng mi pang vang seungaˊ chakˊ naˊ.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Pun Uiˊ ri nyu kuˊ tukhka kuˊ klehˊklaiˊ ce peue ceu Uiˊ naˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ hawcˊ. Pun Uiˊ ri mhawngˊ sengˊ nyel ce naˊ hawcˊ. Punta kaw Uiˊ ploeˊ ce pon naˊ, Uiˊ lih. Ingˊ maenˊ, maetˊmaenˊ kaw Uiˊ cusˊ mi keutah ingˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Meuh a Moˊse aenˊ eun kuˊ peue Iˊsarelaˊ naˊ unˊ sahpawˊ ce eun naˊ. Ce lahˊ, ‘Aˊnhawˊ ciˊ uinˊ mi meuh cawoˊ maeeˊ nang tawsˊ aˊmu?’ Peucawoˊ cu Eun inˊhpom kuˊ pucti ri Moˊse eun nang bangˊ yuim naˊ, Eun cusˊ meun Moˊse eun meuh cawoˊ maeeˊ nang htut ce.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moˊse eun teukˊ va peue Iˊsarelaˊ naˊ ce pucti hk'aiˊ kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ. Eun yeuh kuˊ hk'oˊamˊ maeeˊ hetˊ keuting nang mhaˊseumutˊ Seurakˊ, nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ maeeˊ yam utˊ ce nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ pun punˊkulˊ neum naˊ.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Meuh a Moˊse aenˊ lahˊ eun a ri peue Iˊsarelaˊ naˊ ce, ‘Peucawoˊ kaw Eun cusˊ peue suip leukahˊ ri nang seunˊ uiˊ ri ti peue pun peˊ lih neum hk'aˊnaee ecˊawngˊ peˊ naˊ ce.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Moˊse aenˊ utˊ eun maeeˊ muk peue naˊ ce nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ, maeeˊ inˊhpom kuˊ leukahˊ maeeˊ heun pang gong Siˊnai naˊ, maeeˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce. Eun ku rap ri ti leukahˊ aˊyu imˊ kaw suip ri toˊ ri ri eˊ heulˊ naˊ yeut.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Daecti aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce unˊ leuceng ri ti leukahˊ eun naˊ. Ce unˊ rap ri ti eun. Ce kueˊ hpumˊ sumˊ tang keutah ingˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ce lahˊ a ri Aron eun, ‘Plengˊ peucawoˊ kaw teukˊ va eˊ heulˊ hk'aˊ nanggalˊ reuˊ. Kopti Moˊse teukˊ va eun ye neum kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ, unˊ yawng ye yeuh eun saˊnhawˊ?’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Yam awnˊ na, ce plengˊ ruphtu konˊ aˊmoe ti tuˊ. Ce dum ri tan satˊ naˊ ri ka. Ce yeuh pawe munkvaen maeeˊ kuˊ plengˊ meun ce ri tiˊ ri naˊ.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Daecti Peucawoˊ Eun eungˊ kuiˊ ri ri ce. Eun taeˊ ce faeeˊ kuˊ cengˊ kueˊ pang maoˊ naˊ. A seunˊ kuˊ temˊ ri nang htawm ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ yeuhkiˊ naˊ,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Peˊ klawmˊ tupˊ Molecˊ naˊ
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce ku kueˊ tupˊ kati satˊcaˊ nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ. A plengˊ ri seunˊ kuˊ Peucawoˊ lahˊ Eun ri Moˊse pun eun ri nyu a naˊ.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Yam pun ce tupˊ awnˊ na, hk'aˊruim vang uˊpeung eun Yawˊsuˊ naˊ, aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce ku ti tupˊ awnˊ na hotˊ ri yam ingˊ lec ce kuingˊ ce peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda kuˊ Peucawoˊ ra Eun ri tec ce nanggalˊ ce naˊ. Tupˊ awnˊ na kueˊ rot cu eun hkunˊhawˊhkamˊ Davitˊ naˊ yeut.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Hkunˊhawˊhkamˊ Davitˊ eun meuh peue htukˊ hpumˊ Eun Peucawoˊ. Eun saecˊ hk'oˊ ri plengˊ nya vang utˊ Eun Peucawoˊ Yakopˊ naˊ,
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 daecti kuˊ pun ri plengˊ nya pun Peucawoˊ Eun naˊ a meuh hkunˊhawˊhkamˊ Sawˊlamon eun.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Saecˊ yeuh saˊnhawˊ, Peucawoˊ Cawoˊ lhungˊ hk'aiˊ peue naˊ Eun, hpaw Eun caˊ utˊ nang nya plengˊ peue naˊ. Seunˊ kuˊ lahˊ ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Peucawoˊ Eun lahˊ, “Kuingˊ pang maoˊ naˊ a meuh tenceoˊ Uiˊ.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Aenˊ ce gawmˊeucˊ, unˊ meuh a kuˊ plengˊ Uiˊ ri tiˊ ri aw?” ’
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Peue cingˊ cenˊ, hpumˊ lheuˊ leukahˊ maeeˊ yhukˊ unˊ leuceng naˊ peˊ, peˊ ku seunˊ aˊtaˊ keuting ri naˊ ce yeut. Ce hamˊtap Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ laleung.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ kuˊ aˊtaˊ keuting peˊ unˊ keunhapˊ ce naˊ, a ciˊ kueˊ aˊnhawˊ? Saecˊ meuh peue tamnai lawng peue leupaws seumeuˊ kaw Eun lih naˊ, aˊtaˊ keuting peˊ naˊ ce ku toh ce yeut. Maetˊmaenˊ, peˊ fuin Eun, peˊ toh Eun.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Suip peˊ ri pun leukahˊ ritroe ri inˊhpom naˊ ce, daecti peˊ unˊ leuceng a.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Yam mhawngˊ ce leukahˊ awnˊ a naˊ, ce seungeuengˊ nyawkˊ cet rangˊ ri ri Satehpan eun.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Daecti Satehpan eun kueˊ Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ htonnuk. Eun mungˊ maoˊ naˊ, eun pun ri nyu munhpungˊ Eun Peucawoˊ naˊ maeeˊ Yesuˊ cawng Eun hk'aˊ aˊtawmˊ Eun Peucawoˊ naˊ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Eun lahˊ, “Keueˊ reuˊ, pun uiˊ ri nyu maoˊ naˊ dahˊ ka, Konˊ aiˊ peue naˊ buih cawng Eun hk'aˊ aˊtawmˊ Eun Peucawoˊ naˊ.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Yam awnˊ na, ce dhoˊ yhukˊ ri ti reng ri hoˊhaeˊ. Ce hk'uih ingˊ lec ri Satehpan eun.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Ce olˊ eun heulˊ hk'aˊnok ka veng naˊ. Ce va puri dhimˊ eun ri seumu. Yam awnˊ na, peue hkamˊ saˊhkiˊ chiˊlai naˊ ce hpuicˊ ri uinˊ hk'o ri keunam cung eun nang nhumˊ muis Sawˊlu naˊ.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Yam buih dhimˊ ce Satehpan eun ri seumu naˊ, Satehpan eun hk'oˊ munˊ lahˊ, “Cawoˊ Yesuˊ, hk'oˊ Mi rap ri ti civit uiˊ naˊ.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Hawcˊ koˊ, eun seukluin ri klawng ri lahˊ, “Cawoˊ, pawlaee tangˊ mapˊ aenˊ na hk'aˊpang ce.” Hawcˊ koˊ, eun hpumˊ deut.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.