Atos 28
Plang (BLR) vs NVI
1 Hawcˊ pun ye ri rot keunam ka ba mhaˊseumutˊ naˊ maeeˊ saˊpa samˊran ri naˊ, ye pun ri yawng kawˊ awnˊ muis a Mawltaˊ.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Peue utˊ hk'aˊnaee kawˊ awnˊ ce tukyak ri ye nyawkˊ. Kopti lheˊ ka a kawtˊ, ce puingˊ ngawl rap ri ti ye ku peue ri.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pawˊlu eun seutˊ ri cem chiˊ aˊhk'amˊ ti jem. Yam buih seueˊ eun a nang ngawl naˊ, kopti ngawl naˊ kucˊ ka naˊ, seueuengˊ kueˊ pit reng naˊ a pucti blaws ri ingˊ pawm tiˊ eun naˊ keutawnˊ.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Yam peue utˊ mawnˊ naˊ nyu ce seueuengˊ naˊ pawm a ri tuikˊ ri ri tiˊ eun Pawˊlu naˊ, ce lahˊ a ri puri, “Hkawnˊ meuh eun taeng peue toh peue neum. Kopti eun saecˊ pun ri pon neum mhaˊseumutˊ naˊ, cawoˊ leupaws seumeuˊ naˊ eun unˊ kah eun aˊyu imˊ.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Pawˊlu eun rawsˊ seueuengˊ naˊ nang ngawl naˊ, eun hkuinˊ yeuh keunhawˊ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ce kuit Pawˊlu eun kaw baet ri buiˊ, aˊkoˊ eun naˊ keulawnˊ cungˊkus yeum. Daecti ce saecˊ koˊ ri nawk eun hawcˊ ti hk'ao, ce nyu unˊ yeuh eun keunhawˊ naˊ, ce tang plinˊ kamkuit ri naˊ. Ce lahˊ eun meuh peucawoˊ.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Keunam mawnˊ naˊ, a kueˊ bhenˊ keuteˊ ti bhenˊ. A meuh bhenˊ keuteˊ eun Publiˊasˊ. Eun meuh roˊ ka kawˊ awnˊ na. Eun rap ri ti ye meulamlam ri, tuilˊ ye hk'asomˊ pun loeˊ seunyi.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Kuiingˊ eun Publiˊasˊ naˊ eun peuyhat kawtˊ. Eun ku suiˊsawtˊcet. Eun klaeeˊ ri kluitˊkloe itˊ. Pawˊlu eun heulˊ glue ri heun. Hawcˊ hk'oˊ eun munˊ naˊ, eun tangˊ tiˊ ri hk'aˊpang eun. Eun baiˊ eun cuin.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Yam yeuh a keutitˊ naˊ, peue peuyhat seubu utˊ nang kawˊ awnˊ a naˊ ce ku ingˊ, ce pun ri cuin.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ce yumyamˊ ti ye seucen. Yam rangraen ye ri peˊmen kaw pawk reu naˊ, ce ku ti ri ingˊ tuilˊ kuˊ loˊ ye naˊ ce ri ye.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Hawcˊ pun a loeˊ chiˊ naˊ, ye pawk reu kuˊ ingˊ keuluiˊ ri yam kawtˊ nang kawˊ awnˊ na. Reu awnˊ a ingˊ neum veng Alekˊsandrian naˊ. A kueˊ ruprang konˊ seuklapˊ meuh peucawoˊ muis Kasˊteuˊ maeeˊ Hpawˊlasˊ ri cingˊ ka reu naˊ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ye tahˊ ri keuluiˊ ri nang veng Saiˊraˊkusˊ naˊ loeˊ seunyi.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Neum tehˊ naˊ, ye heulˊ rot nang veng Reyiumˊ naˊ. Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, guilˊ honˊ hk'aˊcol naˊ a puingˊ ri hukˊ. Baee ti seunyi naˊ, ye rot nang veng Poteoliˊ.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Ye hk'eupˊ nyu ecˊawngˊ naˊ ce tehˊ ngonˊ. Ce hk'oˊ ye utˊ maeeˊ ti ti vung. Hawcˊ koˊ, ye heulˊ nang veng Roˊma naˊ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Yam ecˊawngˊ utˊ nang veng Roˊma naˊ pun ce ri mhawngˊ ingˊ rot ye naˊ, ce heulˊ rap ri ti ye rot nang keulas muis Ahpiasˊ naˊ, rot ri nang nya itˊ checˊ muis Nya Loeˊ Lhangˊ naˊ. Yam Pawˊlu pun eun ri nyu ce naˊ, eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun. Eun gawm pun kawlˊreng nang hpumˊ ri.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Yam rot ye nang veng Roˊma naˊ, Pawˊlu eun pun ahkvang utˊ koe meun maeeˊ peue suikˊ koˊ kawn eun ti peue naˊ eun.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Hawcˊ pun a loeˊ seunyi naˊ, Pawˊlu eun klawng roˊkan ce peue Yuˊda utˊ tehˊ naˊ ce ingˊ hk'om puri. Yam ingˊ rot ce eucˊ naˊ, Pawˊlu eun lahˊ a ri ce, “Ecˊawngˊ naˊ peˊ, uiˊ saecˊ unˊ yeuh kuˊ kleucˊ keunhawˊ ri peue ceu eˊ naˊ ce maeeˊ ritroe ce aˊtaˊ aˊya eˊ naˊ, daecti peue Yuˊda naˊ ce mheutˊ uiˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ, ce ap uiˊ ri peue Roˊma naˊ ce.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Yam hawcˊ ce hkiˊ mhaingˊ ri uiˊ naˊ, kopti unˊ pun uiˊ ri yeuh kuˊ kleucˊ kaw kuingˊ ri yeum naˊ, ce sumˊ ploeˊ uiˊ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Daecti yam peue Yuˊda naˊ hamˊ ce a naˊ, uiˊ pun ri hk'oˊ aˊmu uiˊ naˊ heulˊ rot ri hkunˊhawˊhkamˊ Kaeˊsa eun. Uiˊ hkuinˊ caee ri sumˊ tangˊ aˊmu hk'aˊpang peue ceu ecˊawngˊ ri naˊ ce.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Kopti lawng awnˊ na, uiˊ klawng ri u peˊ. Kopti meuh a kuˊ keutuiˊ hpumˊ ce peue Iˊsarelaˊ naˊ, uiˊ pun ri hkamˊ mawt ti ri muˊ lhecˊ naˊ.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ce topˊ a, “Ye hkuinˊ duing pun lai ris lawng mi neum kuingˊ Yuˊda naˊ. Ecˊawngˊ ingˊ neum tehˊ naˊ ce ku unˊ duing lahˊ ris lawng mi kuˊ unˊ chakˊ naˊ saecˊ ti peue yeut.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Daecti ye ku sumˊ mhawngˊ kamkuit mi naˊ, kopti yawng ye peue utˊ ku duihˊ naˊ tangˊ ce mapˊ ri muk ritroe aenˊ na.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Ce hpawtˊ seunyi kaw ri hk'eupˊ Pawˊlu eun naˊ. Peue heunˊ naˊ ce ingˊ cu ri vang utˊ eun Pawˊlu naˊ. Tangˊ neum peunngup rot ri hk'aˊpul naˊ, Pawˊlu eun lahˊ ce mhawngˊ a meulamlam ri maeeˊ hkamˊ saˊhkiˊ lawng kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ ri ce. Eun coˊcaˊ ri yeuh ce yumˊ Yesuˊ Eun ri cu eun htawm leukahˊ ritroe eun Moˊse naˊ maeeˊ htawm ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Leukahˊ lahˊ eun naˊ ngonˊ ce yumˊ a, daecti ngonˊ ce unˊ yumˊ a.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Hk'aˊnaee muk ce naˊ, ce unˊ maen puri. Ce baet ri pucti heulˊ ti peue hawcˊ ti peue yam Pawˊlu lahˊ eun leukahˊ yeuh keutitˊ naˊ, “Meuh ka neum seunˊ kuˊ Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ cu ka Iˊsayaˊ kuˊ meuh peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ lahˊ a ri aˊtaˊ aˊya peˊ naˊ ce yeuh keutitˊ naˊ,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Heulˊ lahˊ a ri peue ceu aenˊ ce yeuh keutitˊ,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Kopti hpumˊ ce peue ceu aenˊ cenˊ ka.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Kop awnˊ na, uiˊ sumˊ kah peˊ yawng hk'aˊ htut lawtpon Eun Peucawoˊ naˊ puinˊ a ri heulˊ ri peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ ce hawcˊ. Ce ku kaw leuceng a yeut.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pawˊlu eun utˊ nang nya hkat ri naˊ lalˊ neum nuk. Eun rap ri ti peue ingˊ ri ti naˊ ce gawmˊeucˊ.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Eun hpumˊ hatˊhanˊ sangsawnˊ lawng kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ maeeˊ lawng Eun Cawoˊ Yesuˊ Hkrit naˊ. A hkuinˊ kueˊ nang hamˊ eun saecˊ ti peue.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.