Atos 23
Plang (BLR) vs NVT
1 Pawˊlu eun keueˊtamˊ ri muk peue hk'om kanˊ naˊ ce. Eun lahˊ, “Ecˊawngˊ naˊ peˊ, kanˊ kaw uiˊ htukˊ ri yeuh ri Peucawoˊ Eun naˊ buih yeuh uiˊ a ri hpumˊ cang yawng ri naˊ rot seunyaenˊ.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Yam awnˊ na, peue jhawpˊ rit keuting muis Ananiˊ naˊ eun kah peue cawng keunam Pawˊlu eun naˊ ce dah moeng eun Pawˊlu naˊ.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Hawcˊ koˊ, Pawˊlu eun lahˊ a ri heun, “Peucawoˊ kaw Eun dah mi, peue meuh dal unˊ ngam pok ri ri punˊ aenˊ mi. Punta kaw mi tawsˊ aˊmu ri uiˊ hotˊ leukahˊ ritroe naˊ, mi mokˊ mawnˊ. Daecti mi unˊ hotˊ leukahˊ ritroe naˊ ri kah mi ce dah uiˊ naˊ.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Peue cawng keunam Pawˊlu eun naˊ ce lahˊ, “Lahˊ mi kuˊ unˊ nawpsang ri peue jhawpˊ rit keuting Eun Peucawoˊ naˊ eun aw?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pawˊlu eun topˊ a, “Ecˊawngˊ naˊ peˊ, unˊ yawng uiˊ meuh eun peue jhawpˊ rit keuting, kopti kueˊ a kuˊ temˊ ri lahˊ, ‘Pawlaee lahˊ leukahˊ rai ri peue uˊpeung peue ceu mi naˊ ce.’ ”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Yam Pawˊlu pun eun ri yawng peue hk'om naˊ meuh ce peue Saduˊkaeˊ, ngonˊ ce meuh peue Hparisaeˊ ngonˊ naˊ, eun lahˊ a ri muk peue hk'om kanˊ naˊ ce, “Ecˊawngˊ naˊ peˊ, meuh uiˊ peue Hparisaeˊ, konˊ Hparisaeˊ. Uiˊ pun ri hkamˊ hk'aˊ tawsˊ aˊmu naˊ kopti meuh a keutuiˊ hpumˊ uiˊ ri hk'aˊ tang kuhˊ imˊ naˊ.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Yam lahˊ eun a yeuh keutitˊ naˊ, peue Hparisaeˊ maeeˊ peue Saduˊkaeˊ naˊ ce htuˊhtingˊ puri. Peue hk'om naˊ ce gvah ri meuh lalˊ cum.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Peue Saduˊkaeˊ naˊ lahˊ ce a unˊ kueˊ hk'aˊ tang kuhˊ imˊ, unˊ kueˊ inˊhpom, unˊ kueˊ Citˊ. Daecti peue Hparisaeˊ naˊ ce lahˊ aenˊ ce gawmˊeucˊ kueˊ ka.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Kop awnˊ na, ce seutuin seutan. Peue guil leukahˊ ritroe kuˊ meuh peue Hparisaeˊ naˊ ce ngonˊ, ce yuk ri kuhˊ htuˊhtingˊ blihˊ ri. Ce lahˊ, “Unˊ nyu ye kuˊ kleucˊ hk'aˊnaee peue aenˊ eun saecˊ ti ceu. Citˊ unˊ lahˊ, inˊhpom naˊ ce unˊ lahˊ, ce lawn naˊ leukahˊ maeeˊ heun koˊ, peˊ ciˊ kaw lahˊ a yeuh saˊnhawˊ?”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Yam htuˊhtingˊ nyawkˊ ce puri a hk'oˊ poˊ suikˊ keuting naˊ eun kuit gla ri peue awnˊ naˊ ce kaw cang olˊ Pawˊlu eun deut meuh nyhicˊ ri law naˊ, eun kah peue suikˊ naˊ ce ingˊ rimˊ ri ti Pawˊlu eun nang tiˊ ce naˊ. Hawcˊ koˊ, eun kah ce va eun hukˊ nang tawp naˊ.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Bul awnˊ na, Peucawoˊ Eun cawng keunam eun Pawˊlu naˊ. Eun lahˊ, “Hatˊhanˊ reuˊ. Seunˊ pun mi ri hkamˊ saˊhkiˊ lawng Uiˊ naˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ, mi kaw pun ri hkamˊ a nang veng Roˊma naˊ yeut.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Peunngup peunsaˊ ka naˊ, peue Yuˊda naˊ ce hk'om puri hkamˊ kati satˊcaˊ meun ri tuˊ ri tiduihˊ. Ce lawn unˊ pun ri toh Pawˊlu eun koˊ, ce kaw unˊ nyui unˊ hk'a keunhawˊ.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Peue hkamˊ a yeuh keutitˊ naˊ ce kueˊ punˊkulˊ peue paiˊ.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ce heulˊ hk'eupˊ peue jhawpˊ rit keuting maeeˊ roˊkan nang kawt naˊ ce. Ce lahˊ, “Hkamˊ ye kati satˊcaˊ meun ri tuˊ ri tiduihˊ hawcˊ. Ye lawn unˊ pun ri toh Pawˊlu eun koˊ, ye kaw unˊ hk'a keunhawˊ.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Kop awnˊ na maetˊmaenˊ, peˊ naˊ guil ri seunˊ tang sumˊ mhaingˊ ri Pawˊlu eun meulamlam ri koˊ, peˊ ri maeeˊ muk peue hk'om kanˊ naˊ peˊ, peˊ naˊ heulˊ hk'oˊ ri kah poˊ suikˊ keuting eun tuilˊ Pawˊlu eun ri ti. Raen ye ri kaw koˊ toh eun yam unˊ nang ingˊ rot eun maenˊ naˊ.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Daecti konˊ me ka awngˊ beunˊ eun Pawˊlu naˊ pun eun ri yawng lawng awnˊ a naˊ. Eun hukˊ lahˊ Pawˊlu eun mhawngˊ a nang tawp.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Hawcˊ koˊ, Pawˊlu eun klawng poˊ suikˊ ti peue naˊ eun ingˊ. Eun lahˊ, “Hk'oˊ mi va nang nhumˊ aenˊ eun heulˊ ri poˊ suikˊ keuting naˊ eun. Kueˊ eun kuˊ kaw lahˊ ri heun.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Kop awnˊ na, poˊ suikˊ naˊ eun va nang nhumˊ naˊ eun heulˊ hk'eupˊ poˊ suikˊ keuting naˊ eun.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Poˊ suikˊ keuting naˊ eun teukˊ tiˊ eun nang nhumˊ naˊ, va eun heulˊ vang geupˊ naˊ. Eun mhaingˊ eun, “Mi ciˊ sumˊ lahˊ keunhawˊ ri uiˊ?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Eun topˊ a, “Peue Yuˊda naˊ guil ce ri seunˊ tang sumˊ mhaingˊ ri Pawˊlu eun meulamlam ri koˊ, ce saˊlit puri kaw hk'oˊ ri kah mi tuilˊ Pawˊlu eun ri muk peue hk'om kanˊ naˊ ce peunsaˊ.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Hk'oˊ mi pawlaee tuilˊ eun, kopti peue punˊkulˊ peue paiˊ naˊ rangraen ce ri kaw koˊ toh eun. Ce hkamˊ kati satˊcaˊ meun ri tuˊ ri tiduihˊ, ce lawn unˊ pun ri toh Pawˊlu eun koˊ, ce kaw unˊ nyui unˊ hk'a keunhawˊ. Maetˊmaenˊ rangraen ce ri hawcˊ, koˊ ce ri kaw leuceng yawo kaw mi tuilˊ ahkvang ka seunˊ kuˊ hk'oˊ ce naˊ.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Poˊ suikˊ keuting naˊ eun kah nang nhumˊ naˊ eun ingˊ. Eun deunˊ eun, “Pawlaee lahˊ aˊnhawˊ mhawngˊ lahˊ mi lawng aenˊ a ri uiˊ awh.”
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Hawcˊ awnˊ na, poˊ suikˊ keuting naˊ eun klawng poˊ suikˊ lalˊ peue naˊ ka ingˊ. Eun tuilˊ leukahˊ lahˊ, “Rangraen peue suikˊ leualˊpakˊ peue, peue suikˊ pawk rawng aˊreskulˊ peue maeeˊ peue suikˊ klawmˊ bles leualˊpakˊ peue ce naˊ heulˊ nang veng Kaeˊsariˊ naˊ bul seunyaenˊ seudimˊ nali reuˊ.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Punta kaw peˊ va ri heulˊ tuilˊ Pawˊlu eun ri cawoˊ keuting Felisˊ eun saˊpa samˊran naˊ, rangraen rawng kaw eun pawk naˊ reuˊ.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Poˊ suikˊ keuting naˊ eun temˊ lai yeuhkiˊ,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Lai aenˊ meuh a lai temˊ uiˊ Hkaodiˊasˊ Liˊsiˊasˊ.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Peue Yuˊda naˊ mheutˊ ce ri daee toh peue aenˊ eun, daecti uiˊ va peue suikˊ ri naˊ ce heulˊ teumˊkawm ri pun eun, kopti yawng uiˊ meuh eun peue Roˊma naˊ.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Kopti sumˊ yawng uiˊ a ciˊ meuh kop keunhawˊ, ce vaeeˊ tangˊ aˊmu hk'aˊpang eun, uiˊ ku va eun heulˊ nang muk peue hk'om kanˊ ce peue Yuˊda naˊ yeut.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Uiˊ pun ri yawng tangˊ ce mapˊ ri heun kopti meuh a leukahˊ ritroe ce naˊ koe. Daecti uiˊ unˊ nyu tut kuingˊ eun ri kaw yeum maeeˊ tut kuingˊ eun ri kaw utˊ nang htawngˊ.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Yam pun uiˊ ri mhawngˊ rangraen peue ri kaw toh peue aenˊ eun naˊ, uiˊ keulawnˊ cusˊ eun heulˊ ri mi. Uiˊ ku tuilˊ leukahˊ ri peue tangˊ aˊmu hk'aˊpang eun naˊ ce heulˊ lahˊ lawng eun naˊ nanggalˊ mi.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Bul awnˊ na, peue suikˊ naˊ ce va Pawˊlu eun lih rot nang veng Anhtiˊparisˊ naˊ seunˊ kuˊ poˊ suikˊ keuting naˊ tuilˊ eun leukahˊ ri naˊ.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Peunngup peunsaˊ ka naˊ, ce kah peue suikˊ pawk rawng naˊ ce suip ri va Pawˊlu eun heulˊ, peue suikˊ seubu naˊ ce tang hukˊ nang tawp ri naˊ.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Yam peue suikˊ pawk rawng naˊ rot ce nang veng Kaeˊsariˊ naˊ, ce tuilˊ lai naˊ ri cawoˊ veng naˊ eun. Ce ku ap Pawˊlu eun ri heun.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Hawcˊ cawoˊ veng naˊ lip eun lai naˊ, eun mhaingˊ Pawˊlu eun, “Mi ciˊ ingˊ neum kuingˊ tawngnhawˊ?” Yam yawng eun ingˊ eun neum kuingˊ Siˊliˊsiˊ naˊ,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 eun lahˊ, “Kaw uiˊ leuceng lawng aˊmu mi naˊ yam peue tangˊ aˊmu ri mi naˊ ingˊ rot ce maenˊ naˊ yeut.” Hawcˊ koˊ, eun kah ce koˊ kawn Pawˊlu eun nang hawˊ eun Herotˊ naˊ.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.