Atos 19
Plang (BLR) vs NTLH
1 Yam Apawˊlu kawnˊ utˊ eun nang veng Kawˊrinhtuˊ naˊ, Pawˊlu eun heulˊ hpaˊ nang ngonˊ ka kuingˊ naˊ, eun rot nang veng Eˊfeˊsuˊ. Eun pun ri hk'eupˊ tapaeˊ naˊ ce tehˊ ngonˊ.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Eun mhaingˊ ce, “Yam yumˊ peˊ naˊ, pun peˊ Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ aw?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Kop awnˊ na, Pawˊlu eun tang mhaingˊ ce, “Yeuh keutitˊ koˊ, peˊ ciˊ rap ri ti hk'aˊ cumˊ nangnhawˊ naˊ?” Ce topˊ a, “Rap ye ri ti hk'aˊ cumˊ eun Yoˊhan naˊ.”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Pawˊlu eun lahˊ, “Cumˊ leuumˊ eun Yoˊhan naˊ meuh a hk'aˊ cumˊ tawsˊ hpumˊ fuin mapˊ ri. Yoˊhan eun lahˊ a ri peue heunˊ naˊ ce. Eun kah ce yumˊ Cawoˊ kuˊ kaw ingˊ hk'aˊkuiˊ ri naˊ Eun. Cawoˊ awnˊ a meuh Yesuˊ Eun.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Yam pun ce ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, ce rap ri ti hk'aˊ cumˊ naˊ hk'aˊnaee muis Eun Cawoˊ Yesuˊ naˊ.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Yam Pawˊlu tangˊ eun tiˊ ri hk'aˊpang ce naˊ, Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ a lih hk'aˊpang ce. Ce lahˊ leukahˊ peue ceu heunˊ ceu naˊ maeeˊ leukahˊ tamnai naˊ.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Ce ri gawmˊeucˊ ce meuh me, ce kueˊ hk'ao ri kulˊleualˊ peue naˊ.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Pawˊlu eun lec nang saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ, eun tangˊ hpumˊ ri hatˊhanˊ sangsawnˊ ce pun loeˊ chiˊ. Eun saˊlit ce sangsawnˊ lawng kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ ri ce.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Daecti ngonˊ ce hpumˊ cenˊ, ce hkuinˊ va ri yumˊ. Ce saesawmˊ “hk'aˊ ka ritroe aenˊ na” nanggalˊ ce peue heunˊ naˊ. Kop awnˊ na, Pawˊlu eun gvah tapaeˊ ri naˊ ce pucti heulˊ. Ce heulˊ saˊlit puri nang hkawng vang hk'om eun Tirannasˊ naˊ keuyuit.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Eun yeuh keutitˊ pun lalˊ neum rot ri peue Yuˊda maeeˊ peue Helasaˊ utˊ nang kuingˊ Asaˊ naˊ ce gawmˊeucˊ ce pun ri mhawngˊ leukahˊ Eun Yesuˊ naˊ.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Peucawoˊ Eun cu Pawˊlu eun yeuh kuˊ hk'oˊamˊ naˊ lheuˊ pok nanggalˊ naˊ.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Yam po peue hpaˊcet maeeˊ hpenˊ halˊ tuˊ Pawˊlu tawn paicˊ eun naˊ ri hk'aˊpang peue peuyhat naˊ ce naˊ, ce ku cuin. Seucaˊ rai naˊ a ku pucti heulˊ hk'aiˊ ce.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Peue Yuˊda naˊ ce ngonˊ ce cheu ri cu muis Eun Yesuˊ naˊ, ce eoˊ ra ri tec seucaˊ rai naˊ pucti heulˊ hk'aiˊ peue seucaˊ lec naˊ ce ku duihˊ. Ce tuilˊ leukahˊ lahˊ, “Hk'aˊnaee muis Eun Yesuˊ kuˊ Pawˊlu sangsawnˊ eun naˊ, uiˊ tuilˊ leukahˊ kah mi pucti heulˊ.”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Saecˊ meuh konˊ aˊres peue eun Sakevaˊ kuˊ meuh roˊ peue jhawpˊ rit ce peue Yuˊda naˊ ce ku yeuh keutitˊ yeut.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Ti seunyi naˊ, seucaˊ rai naˊ a topˊ a ri ce, “Yawng uiˊ Yesuˊ Eun yeut. Saecˊ meuh lawng eun Pawˊlu naˊ, uiˊ ku tawn mhawngˊ a yeut. Daecti peˊ ciˊ meuh aˊnhawˊ?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Hawcˊ koˊ, peue seucaˊ rai lec ka naˊ eun ku yawtˊ ri lhawˊ ri ri ce. Eun pe ce gawmˊeucˊ. Ce beus nhamˊ ri utˊ gungˊgangˊ pun ri pucti hk'uih heulˊ hk'aiˊ nya naˊ.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Yam peue Yuˊda maeeˊ peue Helasaˊ utˊ nang veng Eˊfeˊsuˊ naˊ ce gawmˊeucˊ pun ce ri yawng lawng aenˊ a naˊ, ce lhatˊ nyawkˊ. Ce yuk muis Eun Cawoˊ Yesuˊ naˊ keuting lhungˊ.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Maetˊmaenˊ peue yumˊ hawcˊ naˊ ce heunˊ peue, ce ingˊ ris kuˊ kleucˊ yeuh ri naˊ glihˊgleuengˊ.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Peue cang kahtaˊ naˊ ce heunˊ peue ce ti ri ingˊ dum bawlˊ htawm kahtaˊ ri naˊ nanggalˊ ce peue heunˊ naˊ. Ngos ka htawm awnˊ na koˊ, a ngos hpawnˊmhuinˊ draecˊmaˊ
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Kop awnˊ na, leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ a puinˊ ri kuin vah heulˊ, a gawm tiˊca keuting heunˊ.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Hawcˊ ka lawng aenˊ yeuh a keutitˊ naˊ, Pawˊlu kaw eun hpaˊ kuingˊ Masidoˊniˊ maeeˊ kuingˊ Ahkaiyaˊ naˊ heulˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ eun kuit a deut. Eun lahˊ, “Hawcˊ rot uiˊ tehˊ naˊ, uiˊ ku kaw htukˊ ri heulˊ glue nang veng Roˊma naˊ yeut.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Pawˊlu eun cusˊ nang teumˊkawm ri lalˊ peue ka heulˊ nang kuingˊ Masidoˊniˊ naˊ. A meuh Tiˊmoˊse eun maeeˊ Eˊratasˊ ka. Daecti heun ri, eun kawnˊ utˊ nang kuingˊ Asaˊ naˊ ti cu hkaoˊ.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Yam awnˊ na, kop meuh a “hk'aˊ ka ritroe aenˊ na”, kuˊ suksak naˊ a keutˊ kueˊ.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 A kueˊ peue tawngˊ leumuil muis Demetriˊasˊ ti peue. Eun tawngˊ leumuil naˊ meuh tupˊ aetˊ ka peucawoˊ ma muis Atemisˊ naˊ. Peue tawngˊ leumuil naˊ ce ku koe pun leumuil heunˊ nyawkˊ.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Eun klawng peue tawngˊ leumuil naˊ ce maeeˊ peue yeuh kanˊ toˊ ri ri kanˊ awnˊ ce hk'om. Eun lahˊ, “Aˊmawo naˊ peˊ, meuh a kopti kanˊ aenˊ a naˊ, eˊ meuneum naˊ yawng peˊ a yeut.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Pawˊlu aenˊ hpawe eun ce naˊ punta peue nang veng Eˊfeˊsuˊ aenˊ na maeeˊ nang kuingˊ Asaˊ naˊ kaw a daee meuh ce gawmˊeucˊ kaw ce kleucˊ hk'aˊ ri naˊ, peˊ ku pun ri nyu yawng a. Eun lahˊ ruphtu plengˊ peue ri tiˊ ri naˊ a unˊ meuh peucawoˊ.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Ceu nang aenˊ kaw a yeuh dang ka eˊ naˊ lu. A ku kaw yeuh hk'aˊ yumˊ ce peue yumˊ nya hk'oˊ munˊ ka peucawoˊ ma Atemisˊ keuting naˊ kloe. Munhpungˊ ka peucawoˊ ma Atemisˊ kuˊ peue kuingˊ Asaˊ maeeˊ peue pang bhenˊ keuteˊ faeeˊ ce naˊ, a ku kaw lu yeut.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Yam mhawngˊ ce leukahˊ awnˊ a naˊ, ce seungeuengˊ nyawkˊ. Ce tangˊ ri taˊulˊ ri lahˊ, “Peucawoˊ Atemisˊ ce peue Eˊfeˊsuˊ naˊ a keuting lhungˊ.”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Hawcˊ ka naˊ unˊ lingˊ, a seutuin seutan nang veng awnˊ na gawmˊeucˊ. Kuˊ meuh peue long hk'aˊ maeeˊ Pawˊlu eun neum veng Masidoˊniˊ muis Gaiasˊ maeeˊ Aritahkasˊ naˊ ka ce yat ka lec vang peue veng naˊ hk'om ce puri naˊ.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pawˊlu eun saecˊ sumˊ lec hk'aˊnaee ce peue cum heunˊ naˊ, daecti tapaeˊ naˊ ce hamˊ eun.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Saecˊ meuh aˊmawo eun Pawˊlu kuˊ meuh roˊkan nang kuingˊ awnˊ a naˊ ce ngonˊ, ce tawmˊ leukahˊ ri hk'oˊ eun unˊ kah eun ingˊ lec a yeut.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Hk'aˊnaee vang hk'om naˊ a seutuin seutan nyawkˊ. Ngonˊ ce klawng ri lahˊ a yeuhkoˊ, ngonˊ ce klawng ri lahˊ a yeuhkiˊ. Peue hk'aˊ heunˊ naˊ ce unˊ yawng yeuh ri keunhawˊ mawnˊ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Peue Yuˊda naˊ ce cutˊ Alekˊsandoˊ eun ingˊ nanggalˊ ce naˊ. Eun ciˊ kaw htukˊ ri lahˊ keunhawˊ naˊ, hk'aˊnaee peue cum heunˊ naˊ ce ngonˊ ce taˊulˊ klawng ri tuilˊ kamkuit eun. Punta kaw eun lahˊ leukahˊ kahˊ tuˊ ri nanggalˊ ce peue cum heunˊ naˊ, eun kvaeeˊ tiˊ ri kah ce ditˊti.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Daecti yam yawng ce meuh eun peue Yuˊda naˊ, ce klawng ri lahˊ leukahˊ ti moeng gawmˊeucˊ ri hk'ao lalˊ nali naˊ. Ce lahˊ, “Peucawoˊ Atemisˊ ce peue Eˊfeˊsuˊ naˊ a keuting lhungˊ.”
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Peue yeuh kanˊ nang veng naˊ eun kah peue cum heunˊ naˊ ce ditˊti. Hawcˊ koˊ, eun lahˊ a ri ce, “Peue Eˊfeˊsuˊ naˊ peˊ, veng Eˊfeˊsuˊ eˊ naˊ meuh ka nang roksaˊ nya hk'oˊ munˊ ka peucawoˊ ma Atemisˊ keuting naˊ maeeˊ ruphtu ka Atamisˊ lih neum pang maoˊ naˊ, yawng peue a ku peue ri, unˊ meuh ka aw?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Kopti lawng kuˊ meuh neum aenˊ unˊ laee cang htuˊhtingˊ pun a ri hawcˊ naˊ, peˊ naˊ htukˊ ri ditˊti. Pawlaee yeng ri yeuh.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Peue aenˊ ce hkuinˊ rabawkˊ nya hk'oˊ munˊ naˊ, ce hkuinˊ unˊ nawpsang ri peucawoˊ eˊ naˊ, daecti peˊ teukˊ ce ingˊ maenˊ.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Daecti Demetriˊasˊ eun maeeˊ aˊmawo eun kuˊ meuh peue tawngˊ leumuil naˊ ce lawn sumˊ yeuh leukahˊ leupong ri peue ti ri peue koˊ, saˊnamˊ naˊ a ku tuhˊ ri, a ku kueˊ nang tawsˊ aˊmu. Uinˊ ce lakˊ toˊtamˊ puri meun reuˊ.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Peˊ lawn kueˊ aˊmu koˊ, peˊ kaw htukˊ ri heulˊ saˊlit a vang hk'om tawsˊ aˊmu naˊ tamˊ ritroe ka naˊ.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Kopti meuh a kuˊ keutˊ kueˊ seunyaenˊ aenˊ a naˊ, peue kaw cang tangˊ aˊmu hk'aˊpang eˊ, meuh eˊ nang yeuh kuˊ suksak veng. Kopti lawng kuˊ suksak aenˊ a ciˊ keutˊ kueˊ kop keunhawˊ naˊ, eˊ kaw unˊ kueˊ kuˊ kaw topˊ a ri peue.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Hawcˊ lahˊ eun a yeuh keutitˊ naˊ, eun kah hk'om naˊ hawcˊ.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.