Atos 16

Plang (BLR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pawˊlu eun heulˊ rot nang veng Deube naˊ. Hawcˊ koˊ, eun heulˊ nang veng Lisˊtraˊ naˊ. Tehˊ naˊ, tapaeˊ ti peue kuˊ muis Tiˊmoˊse naˊ eun utˊ ri ka. Ma eun ka meuh peue Yuˊda, ka meuh peue yumˊ. Kuiingˊ eun naˊ eun meuh peue Helasaˊ.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Tiˊmoˊse eun meuh peue muis chakˊ hk'aˊnaee ecˊawngˊ utˊ nang veng Lisˊtraˊ naˊ maeeˊ veng Iˊkawˊniˊ naˊ ce.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pawˊlu eun sumˊ va Tiˊmoˊse eun hotˊ ri heulˊ. Kop awnˊ na, eun kah eun tonˊ duingˊ hakˊ ri kopti meuh a Peue Yuˊda utˊ mawnˊ naˊ ce. Kopti yawng ce kuiingˊ eun meuh eun peue Helasaˊ naˊ.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Yam buih heulˊ ce nang veng ti veng hawcˊ ti veng naˊ, kuˊ saˊlit ce peue caee Eun Yesuˊ naˊ maeeˊ roˊkan utˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ punta kaw peue hotˊ ri yeuh a naˊ, ce ku suip ri lahˊ a heulˊ.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kop awnˊ na, hk'aˊ yumˊ ce muk konˊ Hkrit naˊ a baet ri kawlˊreng keuting. Muk ce muk konˊ Hkrit naˊ ce baet ri heunˊ ku seunyi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Kopti Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ unˊ kah a ce sangsawnˊ leukahˊ munˊ renˊkawn naˊ nang kuingˊ Asaˊ naˊ, Pawˊlu eun maeeˊ cum eun naˊ ce tawlˊ heulˊ nang kuingˊ Fiˊciaˊ naˊ maeeˊ kuingˊ Galatiˊ naˊ ku duihˊ ka.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Yam rot ce nang mhuilˊ kuingˊ Miˊsiˊ naˊ, ce saecˊ coˊcaˊ ri kaw lec nang kuingˊ Betiˊniˊ naˊ, daecti Citˊ seungaˊ Eun Yesuˊ naˊ a unˊ tuilˊ ahkvang ka ri ce.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Kop awnˊ na, ce vel kuingˊ Miˊsiˊ naˊ heulˊ, ce lih nang veng Troˊasˊ naˊ.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Peunsumˊ naˊ, Pawˊlu eun nyu limit peue Masidoˊniˊ ti peue cawng eun ri hk'oˊ a ri ti. Eun lahˊ, “Hk'oˊ mi ingˊ teumˊkawm ye nang kuingˊ Masidoˊniˊ naˊ.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Hawcˊ Pawˊlu pun eun ri nyu limit naˊ, ye keulawnˊ rangraen ri kaw heulˊ nang kuingˊ Masidoˊniˊ kopti pun ye ri yawng Peucawoˊ klawng Eun ri ti ye kaw sangsawnˊ leukahˊ munˊ renˊkawn naˊ ri peue Masidoˊniˊ naˊ ce.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Tangˊ neum veng Troˊasˊ naˊ, ye pawk reu naˊ seumeuˊ heulˊ ri kawˊ Samoˊtrasˊ naˊ. Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, ye rot nang veng Neapolisˊ naˊ.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Ye tang pucti heulˊ neum veng awnˊ na, ye rot nang veng Hpiˊliˊpiˊ naˊ. Veng awnˊ a meuh veng tangˊ ce peue Roˊma naˊ. A meuh veng nambat keuhti ka hk'aˊnaee kuingˊ Masidoˊniˊ naˊ. Ye ku utˊ mawnˊ heunˊ seunyi yeut.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Yam rot a seunyi Sinˊ naˊ, ye pucti heulˊ hk'aˊnok ka leuvaˊ veng naˊ. Ye kuit a naˊ kueˊ vang hk'oˊ munˊ, ye heulˊ keunam ba leuumˊ naˊ. Ye mokˊ ri leukahˊ u beunˊ heulˊ cu ri mawnˊ naˊ ce.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Hk'aˊnaee beunˊ mokˊ ri leuceng leukahˊ naˊ ce, a kueˊ beunˊ muis Liˊdiˊ ti peue. Ka meuh peue veng Tiyatira. Ka paingˊ hpenˊ yawtmong. Ka meuh peue faeeˊ Peucawoˊ Eun. Punta kaw ka leuceng leukahˊ eun Pawˊlu naˊ, Peucawoˊ Eun tuhˊ hpumˊ ka naˊ.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Yam beunˊ awnˊ ka maeeˊ peue nya ka naˊ hawcˊ ce rap ri ti hk'aˊ cumˊ ri naˊ, ka klawng ye ingˊ ti nya ce. Ka lahˊ, “Peˊ lawn kuit meuh uiˊ peue yumˊ Peucawoˊ Eun koˊ, ingˊ utˊ ri nya ye reuˊ.” Ka saeˊcaeeˊ hk'oˊ ri yeuh ri pun ye ingˊ utˊ ri nya ce.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Ti pok naˊ, yam buih heulˊ ye nang vang hk'oˊ munˊ naˊ, beunˊ mhaiˊ kuˊ seucaˊ yawng mhawˊ naˊ lec a ka ti peue naˊ ka ingˊ hk'eupˊ ye. Kopti cang ka mhawˊ seulakˊ naˊ, cawoˊ ka naˊ eun pun leumuil heunˊ.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Pawˊlu eun maeeˊ ye ri beunˊ awnˊ ka hotˊ ye. Ka klawng ri lahˊ, “Peue aenˊ meuh ce mhaiˊ Eun Peucawoˊ Cawoˊ lhungˊ hk'aiˊ peue naˊ. Ce ingˊ lahˊ peˊ mhawngˊ hk'aˊ ka hk'aˊ htut lawtpon naˊ.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Kopti yeuh ka keutitˊ heunˊ seunyi naˊ, a suksak Pawˊlu eun nyawkˊ. Vang tisutˊ ka naˊ, eun hpawtˊ ri tuilˊ leukahˊ ri seucaˊ naˊ, “Hk'aˊnaee muis Eun Yesuˊ Hkrit naˊ, kaw uiˊ tuilˊ leukahˊ ri mi, ‘Puc mi lih hk'aiˊ ka reuˊ.’ ” Seucaˊ naˊ a ku keulawnˊ pucti lih hk'aiˊ ka.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Yam cawoˊ ka beunˊ awnˊ pun eun ri nyu kaw ri unˊ laee kueˊ hk'aˊ kaw pun leumuil naˊ, ce mheutˊ ri ti Pawˊlu eun maeeˊ Silasˊ ka. Ce teukˊ olˊ ka heulˊ hk'eupˊ peue yeuh kanˊ kuingˊ naˊ ce nang keulas naˊ.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Ce teukˊ ka heulˊ ri roˊkan nang veng naˊ ce. Ce lahˊ, “Peue aenˊ meuh ka peue Yuˊda. Ka buih yeuh kuˊ suksak nang veng eˊ naˊ heunˊ.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Ka ti ri ingˊ sangsawnˊ ritroe peue Yuˊda kuˊ unˊ cawpˊ ritroe eˊ naˊ. A meuh ritroe peue Roˊma rap unˊ pun yeuh unˊ pun eˊ naˊ.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Peue heunˊ naˊ ce ku cu ri ingˊ lhawˊ ri ri Pawˊlu eun maeeˊ Silasˊ ka. Roˊkan nang veng naˊ ce tuilˊ leukahˊ kah ce hpuicˊ hk'o ka naˊ, kah ce taˊfaetˊ ka ri hkawn.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Hawcˊ taˊfaetˊ ce ka heunˊheunˊ naˊ, ce seueˊ ka nang htawngˊ. Ce tuilˊ leukahˊ ri roˊ htawngˊ naˊ eun, ce kah eun koˊ kawn ka meulamlam ri.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Yam roˊ htawngˊ naˊ pun eun leukahˊ awnˊ a naˊ, eun uinˊ ka utˊ nang hkawng hk'aˊnaee ka htawngˊ naˊ. Eun cip cung ka naˊ hk'aˊnaee hkuˊ, yeuh a cin meulamlam ri.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Hk'ao yam peunngonˊ sumˊ naˊ, Pawˊlu eun maeeˊ Silasˊ ka buih hk'oˊ munˊ cai sukˊseunˊ Peucawoˊ Eun. Peue htawngˊ seubu naˊ ce ku buih leuceng ka yeut.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Yam awnˊ na, a keulawnˊ inˊsanˊ reng nyawkˊ. Puin ka htawngˊ naˊ a keuyuihˊ keuyahˊ. Leuvaˊ ka htawngˊ naˊ ce a keulawnˊ dahˊ gawmˊeucˊ. Muˊ lhecˊ mawt ce peue htawngˊ naˊ a bhuicˊ eucˊ.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Roˊ htawngˊ naˊ eun kuhˊ. Yam nyu eun leuvaˊ htawngˊ naˊ dahˊ ka naˊ, kopti hteumˊ eun peue htawngˊ naˊ ce hk'uih eucˊ naˊ, eun htutˊ vaic ri naˊ, eun kaw toh ri yeum meun.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Daecti Pawˊlu eun klawng ri lahˊ lawsˊ a, “Pawlaee yeuh tuˊ mi naˊ lu. Kawnˊ utˊ ye gawmˊeucˊ ri yeut.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Roˊ htawngˊ naˊ eun kah ce tokˊ ngawl. Hawcˊ koˊ, eun ingˊ nghupˊ ri keuyuingˊ ruing nanggalˊ ka Pawˊlu eun maeeˊ Silasˊ naˊ.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Hawcˊ koˊ, eun va ka puc ri. Eun mhaingˊ ka, “Cawoˊ, punta kaw uiˊ pun hk'aˊ htut lawtpon naˊ, uiˊ ciˊ naˊ htukˊ ri yeuh saˊnhawˊ?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Ka topˊ a, “Yumˊ Cawoˊ Yesuˊ Eun reuˊ, mi ri maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ mi naˊ kaw peˊ pun hk'aˊ htut lawtpon naˊ.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Hawcˊ koˊ, ka sangsawnˊ leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ ri roˊ htawngˊ naˊ eun maeeˊ peue utˊ nang nya eun naˊ ce gawmˊeucˊ.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Hk'aˊnaee nali bul awnˊ na, roˊ htawngˊ naˊ eun va ri heulˊ saicˊ vang suiˊ ka naˊ. Hawcˊ koˊ, tuˊ eun roˊ htawngˊ naˊ maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ ce keulawnˊ rap ri ti hk'aˊ cumˊ gawmˊeucˊ ri.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Roˊ htawngˊ naˊ eun va ka heulˊ ri nya ri, eun tuilˊ ka hk'asomˊ. Roˊ htawngˊ naˊ eun renˊkawn nyawkˊ, kopti tuˊ eun naˊ maeeˊ peue nya peue hk'ulˊ eun naˊ gawmˊeucˊ yumˊ ce Peucawoˊ Eun hawcˊ naˊ.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Yam cengˊ ka naˊ, roˊkan nang veng naˊ ce cusˊ peue yeuh kanˊ naˊ ce heulˊ ri roˊ htawngˊ naˊ eun. Ce lahˊ, “Ploeˊ peue lalˊ peue awnˊ ka reuˊ.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Roˊ htawngˊ naˊ eun lahˊ a ri Pawˊlu eun, “Roˊkan nang veng naˊ tuilˊ ce leukahˊ ploeˊ mi maeeˊ Silasˊ eun. Maetˊmaenˊ paˊ naˊ pucti heulˊ hk'aˊnaee kuit nyawkˊ kuit samˊran ri reuˊ.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Daecti Pawˊlu eun lahˊ a ri peue yeuh kanˊ naˊ ce, “Ya saecˊ meuh peue Roˊma, daecti ce unˊ mhaingˊ mhilˊ ya ce taˊfaetˊ ya nanggalˊ peue kuingˊ. Hawcˊ koˊ, ce seueˊ ya nang htawngˊ. Maetˊmaenˊ ceˊ kaw yeng ri ra ri tec yenˊ ya aw? A hkuinˊ kaw cang. Kah tuˊ ce naˊ ingˊ va ya pucti reuˊ.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Peue yeuh kanˊ naˊ ce heulˊ lahˊ ris lawng aenˊ a ri roˊkan nang veng naˊ ce. Yam pun ce ri mhawngˊ Pawˊlu eun maeeˊ Silasˊ meuh ka peue Roˊma naˊ, ce ku tokˊseupa.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Ce ingˊ hk'oˊ ka aˊnuyat a. Hawcˊ ce hueˊ ka lih hk'aiˊ htawngˊ naˊ, ce hk'oˊ ka pucti heulˊ hk'aiˊ veng awnˊ na.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Hawcˊ Pawˊlu eun maeeˊ Silasˊ puc ka ri lih hk'aiˊ htawngˊ naˊ, ka heulˊ ri nya ka Liˊdiˊ naˊ. Ka hk'eupˊ ecˊawngˊ naˊ ce, ka tuilˊ kawlˊreng ce. Hawcˊ koˊ, ka pucti heulˊ hk'aiˊ veng awnˊ na.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.