Atos 13
Plang (BLR) vs NVT
1 Muk konˊ Hkrit nang veng Anhtiˊok naˊ ce kueˊ peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ maeeˊ seuraˊ. A meuh Banabasˊ, Siˊmeˊon kuˊ klawng peue meuh Niˊgaˊ, Lusiasˊ peue kuingˊ Saiˊrinˊ, Mane (kuˊ keuting maeeˊ cawoˊ Herotˊ Anhtiˊpasˊ eun) maeeˊ Sawˊlu ce.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Yam buih eutˊ ce kuˊ hk'a ri faeeˊ Peucawoˊ Eun naˊ, Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ a lahˊ, “Punta Banabasˊ maeeˊ Sawˊlu kaw ka yeuh kanˊ kuˊ klawng uiˊ ka yeuh naˊ, tangˊ ri uinˊ ka reuˊ.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Kop awnˊ na yam hawcˊ ce eutˊ kuˊ hk'a ri hk'oˊ munˊ naˊ, ce tangˊ tiˊ ri hk'aˊpang ka. Ce cusˊ ka heulˊ.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ a cusˊ ka lih nang veng Selukiˊ naˊ. Ka pawk reu neum mawnˊ naˊ, ka heulˊ nang kawˊ kuingˊ Saiˊplasˊ naˊ.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Yam rot ka nang veng Salamisˊ naˊ, ka sangsawnˊ leukahˊ munˊ Eun Peucawoˊ naˊ nang saˊla vang hk'oˊ munˊ ce peue Yuˊda naˊ. Yoˊhan eun ku utˊ mawnˊ. Eun meuh nang teumˊkawm ka.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ce heulˊ ti duihˊ hawcˊ ti duihˊ nang kawˊ awnˊ na. Yam rot ce nang veng Pahposˊ naˊ, ce pun ri hk'eupˊ peue Yuˊda kuˊ meuh peue cang kahtaˊ. Eun meuh peue guil ri meuh peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ muis Ba-Yesuˊ naˊ.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Peue awnˊ eun meuh peue eun cawoˊ veng muis Seugiˊasˊ Hpawˊluasˊ naˊ. Cawoˊ veng awnˊ eun meuh peue hengˊ yawng. Kopti sumˊ mhawngˊ eun lawng leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ, eun cusˊ peue heulˊ klawng Banabasˊ eun maeeˊ Sawˊlu ka.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Daecti Eˊliˊmasˊ (a meuh muis Helasaˊ) peue cang kahtaˊ naˊ eun hamˊtap ka, eun coˊcaˊ ri yeuh cawoˊ veng naˊ eun unˊ yumˊ.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Sawˊlu kuˊ lahˊ peue meuh Pawˊlu naˊ eun htonnuk ri kueˊ ri Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ. Eun keueˊ seumeuˊ lahˊ a ri Eˊliˊmasˊ eun,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 “Meuh mi konˊ Satan, mi ku meuh ransu ka kuˊ leupaws seumeuˊ naˊ ku ceu ka. Mi cang chiˊlai maeeˊ cang yeuh kuˊ rai. Yeuh mi hk'aˊ cawpˊ Eun Peucawoˊ a vokˊ naˊ. Kaw mi unˊ yutˊ a aw?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Maetˊmaenˊ tiˊ Eun Peucawoˊ naˊ kaw a tawmˊ mi. Mi kaw ngaiˊ fecˊ unˊ laee nyu cengˊ seunyi naˊ ti vut ti yam.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Yam cawoˊ veng naˊ nyu eun kuˊ meuh awnˊ a naˊ, kopti amˊ eun ri kuˊ sangsawnˊ lawng leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ, eun ku yumˊ yeut.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Pawˊlu eun maeeˊ aˊmawo eun naˊ ce pawk reu neum nang veng Pahposˊ naˊ, ce heulˊ nang veng Peukah kuingˊ Pamhpiˊliˊ naˊ. Yoˊhan eun gahˊ hk'aiˊ ka tehˊ, eun keutah ingˊ nang veng Yeruˊsalaem naˊ.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Neum veng Peukah naˊ, ka suip ri heulˊ rot nang veng Anhtiˊok kuingˊ Piˊsiˊdiˊ naˊ. Yam meuh a seunyi Sinˊ naˊ, ka lec ri mokˊ nang saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Hawcˊ lip htawm leukahˊ ritroe maeeˊ htawm ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ, roˊ ka saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ ce kah peue heulˊ lahˊ a ri ka, “Ecˊawngˊ, peˊ lawn kueˊ leukahˊ kaw tuilˊ kawlˊreng ri peue hk'om naˊ ce koˊ, lahˊ a reuˊ.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Pawˊlu eun kuhˊ yuk tiˊ ri. Eun lahˊ, “Peue Iˊsarelaˊ naˊ maeeˊ peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda kuˊ faeeˊ Peucawoˊ Eun naˊ peˊ, leuceng uiˊ.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Peucawoˊ ce peue Iˊsarelaˊ naˊ leuk Eun ri ti aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce. Yam utˊ ce nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ, Eun kah ce hukˊhawnˊ vah keuting heunˊ. Eun va ce pucti lih hk'aiˊ kuingˊ awnˊ na ri tiˊca keuting ri naˊ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Eun yeunˊhkam kuˊ yeuh ce naˊ nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ rot punˊkulˊ neum.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Eun yeuh peue ceu aˊres ceu utˊ nang kuingˊ Hkanan naˊ ce lu. Hawcˊ koˊ, Eun tuilˊ kuingˊ ce peue awnˊ a meuh sinˊ ri peue ri naˊ ce.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Lawng aenˊ a lingˊ hk'ao punˊpakˊ hpawnˊkulˊ neum.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Hawcˊ awnˊ na, ce hk'oˊ ri isˊ hkunˊhawˊhkamˊ. Peucawoˊ Eun tuilˊ Sawˊlu konˊ eun Hkisˊ ceucat eun Benyamin naˊ eun ri ce. Eun uˊpeung ce pun punˊkulˊ neum.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Hawcˊ Peucawoˊ ti Eun Sawˊlu eun hk'uicˊ naˊ, Eun tang yuk Davitˊ eun meuh hkunˊhawˊhkamˊ. Peucawoˊ Eun hkamˊ saˊhkiˊ lawng eun Davitˊ naˊ. Eun lahˊ, ‘Nyu Uiˊ Davitˊ konˊ eun Yesaeˊ naˊ eun htukˊ hpumˊ ri nyawkˊ. Eun kaw yeuh kuˊ sumˊ kah Uiˊ eun yeuh naˊ ku ceu ka.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Neum ceucat eun Davitˊ naˊ, Peucawoˊ Eun ti ri tuilˊ Yesuˊ Cawoˊ teumˊkawm htut peue Iˊsarelaˊ naˊ ce lawtpon naˊ seunˊ yeuh Eun kati ri hawcˊ naˊ.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Nanggalˊ ka yam Yesuˊ unˊ nang tangˊ Eun ri yeuh kanˊ naˊ, Yoˊhan eun sangsawnˊ lawng tawsˊ hpumˊ fuin mapˊ ri naˊ maeeˊ lawng rap ri ti hk'aˊ cumˊ naˊ ri peue Iˊsarelaˊ naˊ ce gawmˊeucˊ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Yam Yoˊhan kaw eun hk'awsˊ hawcˊ kanˊ kuˊ yeuh ri naˊ, eun lahˊ, ‘Peˊ ciˊ hteumˊ uiˊ meuh aˊnhawˊ? Hpaw uiˊ caˊ meuh peue buih sok peˊ naˊ Eun. Daecti a kueˊ peue buih ingˊ hk'aˊkuiˊ uiˊ ti peue, uiˊ unˊ kuingˊ ri kaw kahˊ muˊ jhaepˊ Eun naˊ.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Ecˊawngˊ kuˊ meuh ceucat konˊhk'i eun Abraham naˊ maeeˊ peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda kuˊ lhatˊtil ri Peucawoˊ Eun naˊ peˊ, leukahˊ lawng hk'aˊ htut lawtpon aenˊ lih rot ka naˊ meuh a kopti eˊ ri.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Peue veng Yeruˊsalaem naˊ maeeˊ hkunˊcawoˊ ce naˊ unˊ yawng ce Yesuˊ meuh Eun aˊnhawˊ. Ce saecˊ tawsˊ aˊmu ciyang Eun koˊ, ce yeuh kuˊ lahˊ ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ lawng Eun Yesuˊ kuˊ lip ce seunyi Sinˊ ku sinˊ naˊ nuk.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ce saecˊ unˊ nyu tut kuingˊ ri yeum ri Heun, daecti ce hk'oˊ cawoˊ Piˊlat eun toh Eun.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Hawcˊ yeuh ce a htonnuk seunˊ kuˊ temˊ a ri lahˊ lawng Eun naˊ gawmˊeucˊ ka naˊ, ce ti nong Eun naˊ lih hk'aiˊ kleumˊ hkuˊ naˊ. Ce seueˊ Eun nang keutuiˊ leumuic.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Daecti Peucawoˊ Eun tang yeuh Eun kuhˊ imˊ hk'aiˊ vang yeum ri naˊ.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Peue tawn hotˊ Eun tangˊ neum kuingˊ Galilaeˊ naˊ rot nang veng Yeruˊsalaem naˊ ce pun ri nyu Eun heunˊ seunyi. Maetˊmaenˊ, ce meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ ri peue eˊ naˊ ce.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Ris ya leukahˊ munˊ renˊkawn aenˊ a ri peˊ. A meuh kati Peucawoˊ tuilˊ Eun ri aˊtaˊ keuting leumahˊ eˊ naˊ ce.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Pun kuˊ meuh konˊhk'i ce naˊ eˊ, Peucawoˊ Eun yeuh a htonnuk hawcˊ ri yeuh Eun Yesuˊ Eun kuhˊ imˊ seunˊ temˊ a ri uinˊ ri nang htawm Sukˊseunˊ nambat keuting leualˊ ka naˊ a temˊ ri,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Lawng kuˊ neumneum Peucawoˊ tang yeuh Eun Yesuˊ Eun kuhˊ imˊ hk'aiˊ vang yeum ri, Eun unˊ laee rot vang seueumˊ jah naˊ a temˊ ri nang htawm seubu naˊ yeuhkiˊ,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Nang tawk seubu ka naˊ a temˊ ri,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Kopti yam Davitˊ yeuh eun kuˊ cawpˊ alo Eun Peucawoˊ nang cu ri naˊ hawcˊ naˊ, eun ku yeum. Peue puingˊ eun maeeˊ aˊtaˊ keuting leumahˊ eun naˊ ce. Tuˊ eun naˊ a ku seueumˊ.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Daecti kuˊ Peucawoˊ yeuh Eun kuhˊ imˊ naˊ, Eun unˊ duing seueumˊ.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Kop awnˊ na ecˊawngˊ naˊ peˊ, uiˊ sumˊ kah peˊ yawng kopti meuh a Yesuˊ aenˊ Eun, peˊ pun hk'aˊ ploeˊ mapˊ naˊ.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Peue yumˊ Yesuˊ Eun naˊ ce ku peue ri, kuˊ leukahˊ ritroe eun Moˊse unˊ cang yeuh ka ce pon a naˊ, ce pun ri pon a gawmˊeucˊ ka.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Uinˊ sati ri meulamlam ri reuˊ. Pawlaee kah kuˊ lahˊ ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ meuh ri peˊ. A lahˊ,
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Keueˊ reuˊ,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Yam Pawˊlu eun maeeˊ Banabasˊ puc ka ri heulˊ hk'aiˊ saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ, ce hk'oˊ ka tang ris lawng aenˊ na sinˊ hotˊ baee.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Yam hawcˊ hk'om ce naˊ, peue Yuˊda maeeˊ peue tamˊ munˊ tamˊ sinˊ ingˊ lec ritroe ce peue Yuˊda naˊ ce hotˊ Pawˊlu eun maeeˊ Banabasˊ ka heunˊ peue. Ka leukahˊ maeeˊ ce, ka kah ce utˊ hk'aˊnaee munˊ sinˊ Eun Peucawoˊ naˊ laleung.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Baee seunyi Sinˊ hotˊ naˊ, peue nang veng naˊ ce daee ingˊ cu ri leuceng leukahˊ Eun Peucawoˊ gawmˊeucˊ ri.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Yam peue Yuˊda naˊ nyu ce peue cum heunˊ naˊ ce naˊ, ce hkoeˊmangˊ ka nyawkˊ. Ce topˊtawt kuˊ lahˊ eun Pawˊlu naˊ. Ce lahˊ leukahˊ cuˊ kuˊ kleucˊ ri heun.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Pawˊlu eun maeeˊ Banabasˊ ka htuˊhtingˊ ce ri hpumˊ hatˊhanˊ ri. Ka lahˊ, “Kaw ya htukˊ ri lahˊ leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ ri peˊ nanggalˊ. Daecti peˊ lawn tecla a maeeˊ peˊ sawnˊ meun ri kaw unˊ kuingˊ ri pun citˊ tip aˊyu tip cotˊcu naˊ koˊ, ya kaw heulˊ ri peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ ce.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Kopti Peucawoˊ tuilˊ Eun leukahˊ ri ya yeuhkiˊ naˊ,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Yam peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ pun ce ri mhawngˊ leukahˊ aenˊ a naˊ, ce renˊkawn yuk leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ lhungˊ keuting. Peue hkvetˊ ti uinˊ ri kaw pun citˊ tip aˊyu tip cotˊcu naˊ ce ku yumˊ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ a lawsˊ heulˊ hk'awpˊ nang kuingˊ awnˊ na.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Daecti peue Yuˊda naˊ ce heulˊ cuˊciˊ beunˊ htan lhungˊ kuˊ hkopyawmˊ Peucawoˊ Eun naˊ maeeˊ aˊtaˊ me roˊkan nang veng awnˊ ce. Ce cuˊ peue awnˊ ce keunhapˊ Pawˊlu eun maeeˊ Banabasˊ ka, ra ka hk'uih hk'aiˊ kuingˊ awnˊ na.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Kop awnˊ na, punta kaw a meuh saˊhkiˊ unˊ rap ka ri ti peue awnˊ ce naˊ, ka rawsˊ ri tec peuluing pit dak cung ri naˊ. Hawcˊ koˊ, ka heulˊ nang veng Iˊkawˊniˊ naˊ.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Tapaeˊ naˊ ce htonnuk ri kuˊ renˊkawn naˊ maeeˊ Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.