Marcos 6
Naꞌ Markus (BKX) vs VC
1 Nalali te, Jesus nok In asium-noinaꞌ sin ok-okeꞌ nnaon nfain on In kuan Najaret.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Neno nane naꞌeuk nok atoni Jahudi sin neon onen, Jesus antaam mbi uim onen ma he naꞌnoinaꞌ. Neno nane, nmuiꞌ atoni namfau ntaman neu uim onen nane. Olas sin nneen In aꞌnoinaꞌ, sin namkakan mnak, “Atoni ii, lo namneo-namneo nahiin! In nmuiꞌ kuasan amsat! On mee es tal antee In on leꞌ ii?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 In leꞌ nane, mepu haa tukan haub. Hit tahiin In enaf, bi Maria; ma nok In oilf ini, es leꞌ: naꞌ Yakobus, naꞌ Yoses, naꞌ Judas, ma nok naꞌ Simau. In nmuiꞌ fetof amsat. Hai ok-okeꞌ mtook kuan meseꞌ mok Ne!” Es on nane, sin natoꞌan ma ka nlomin fa he nneen In molok antein.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ma Jesus natoon mnak, “Nane namneo! Atoni nloem mofhaeꞌ Uisneno In mafefa kninoꞌ naꞌko bale bute. Mes sin ka nloem fa he atoni naꞌko sin kuan aa kuuk.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 In noꞌen In asium-noinaꞌ, atoni boꞌes am nua nane, he nleul sin annaon, sin tuaf na-nua nnaon natonan Uisneno In Aꞌan Alekot. In nfee sin kuasat amsat henati nliꞌun pah-tuaf.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Kalu nmuiꞌ atoni nataim ki mbi in ume, hi musti mtokom mbi nane tal antee hi mnao mtein.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mes kalu mtee baal es, ma atoni sin ka nataim ki, ma ka nloem he nneen ki, mfeen mnao miꞌko bale nane. Nalali te, mitoon sin mak, “Hi ka mloem fa he mneen ate, maut he msutai kim hi saant ini!”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Oke te, sin nnaon natoon Aꞌan Alekot nane. Sin nak neu toob in henati sin musti nmoin natuin lalan Uisneno.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ma sin nliuꞌ napoin pah-tuaf ini. Oke te, sin nꞌoseꞌ mina neu atoin in sin aꞌnaak in, ma henati nꞌonen naleko sin. Ma sin naleok nanin amsat.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Olas nane, atoni mbi mee-mee nahiin Jesus. Ma usif Herodes anneen nalail amsat uabaꞌ matoom nok Jesus In kuasan. Nmuiꞌ atoni naꞌuab am nak, “Naiꞌ Joao Aslain Atoni nane, nmoni nfain es Jesus in nekan! Es on nane te, In nabeiꞌ nmoeꞌ lasi mkakat namfau.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ma nmuiꞌ atoni bian nak, “Kahat! Ije naꞌi Elia es anmoni nfain es In nekan.” Nmuiꞌ tuaf bian amsat nak, “In leꞌ nane, Uisneno in mafefaꞌ bian naꞌko ba un-unuꞌ sin.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Mes olas usif Herodes nneen sin namolok matoom neu Jesus on nane te, in natae mnak, “Ije, naiꞌ Joao Aslain Atoni leꞌ neno unuꞌ au ꞌleul sin nꞌoet nafeek in aꞌnakan. Mes olas ii, in nmoni nfanin, he!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Fun natuin naiꞌ Joao nakain haef-haef on nane te, bifeel nane neekn aa nasꞌunu ꞌnaek he naꞌmate. Mes feꞌ ka nmuiꞌ sonaꞌ he naꞌmate, fun usif Herodes nataam naiꞌ Joao es paꞌan,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ma nleul solalus sin mpaob ee lek-leok.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Nalali te, mbi neno es, bi Herodias napein balas nafani in nekan amenat. Neno nane, sin nmoeꞌ fesat neu usif Herodes in neon mahonit. Sin naꞌsineꞌ atoin aꞌnaet sin he neem naah neu fesat neon mahonit nane. Leꞌ amnemat sin nane, alahaa atoni anaaꞌ aplenat, ma solalus sin aꞌnakaf, ma nok amnaes kuan mbi pah Galilea sin.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Mbi fesat in nanan, bi Herodias in aan feto ntaam mbiul. In mbiul ta alekot, tal antee nmoeꞌ usif Herodes in nekan nok amnemat sin neek in namliilꞌ in. Ma on nane te, usif Herodes noeꞌn ee neem mnak, “Ho mloem he mtoit saaꞌ meu kau, niꞌ mutoon! Lof au ꞌfee ko.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Masti ho mtoit au ꞌsoupu ii he ꞌbati nua msat, au ꞌfee ko. Au ꞌsuup, nabeiꞌ au ꞌteek Uisneno in kanan!”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ma liꞌaan feto nane nnao ntoit in enaf mnak, “Enaꞌ! Ena nabeiꞌ ho mloem au ꞌtoit saaꞌ leꞌ es au amaꞌ nmuꞌi?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Oke te, liꞌaan feto nane nnao sabake neu usif Herodes mnak, “Amaꞌ! Au ꞌtoit ho mfee kau Joao in aꞌnakan, mtao bahe neu bandeja. Meiki neem es leꞌ ii!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Usif Herodes nneen on nane te, in neekn aa namneuk naan. Mes in ka nabeiꞌ fa he nait nafaniꞌ in haan supat nane, fun toob ok-okeꞌ nneen nalail ne.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Oke te, in nleul solalus in aꞌnakaf meseꞌ he nnao nꞌoet nafeek naꞌ Joao in aꞌnakan mbi paꞌan.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Sin nꞌoet nafeek Joao in aꞌnakan, oke te, ntaob ee neu bandeja, he nnaon nfeel ee neu liꞌaan feto nane. In nataim bandeja nane, ma in natnaat neiki nnao nfeel ee neu in enaf.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Olas nane, naꞌ Joao in asium-noinaꞌ sin nnenan nak sin nꞌoet neik naꞌ Joao in aꞌnakan, ma sin neman nait in aon taꞌun, he nnaon nsuub ee.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Mbi olas es, asium-noinaꞌ leꞌ Jesus nsonuꞌ sin, sin nfain ok-okeꞌ, ma nabuan nfain nok Ne. Sin natoon saaꞌ leꞌ es sin nmoeꞌ nani, ma nok saaꞌ leꞌ es sin naꞌnoinaꞌ nani neu atoin in.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Mes olas nane, nmuiꞌ atoni namfau nnaon-neem nnaon-neem he naim Jesus. Tal antee In, nok In asium-noinaꞌ sin ka naah nanan fa. Ma Jesus natoon In asium-noinaꞌ sin nak, “Eim he hit tnao taim bael sonaꞌ, he hit tasnaas taan akleꞌo feꞌ.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Nalali te, sin ok-okeꞌ nsaen neu beroꞌ, ma he nnaon namin bael sonaꞌ leꞌ nakloꞌo naꞌko kuan.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Mes toob namfau nane napeen niit Jesus sin aꞌberoꞌ nnaon natuin nifu ꞌnaek in ninen. Nalali te, sin npoi naꞌko kuan amsat, ma nnaon natuin laal metoꞌ he natuin Jesus sin. Mes toob in sin nnaon nteen nahunun.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Olas Jesus nsaon naꞌko beroꞌ, In niit toob namfau leꞌ sin nanpaob Ee. In namnau sin, fun sin ok-okeꞌ ka nahinen fa he nmoeꞌ on nak mee, namnees on leꞌ bib-kase leꞌ ka nmuiꞌ fa atukus. Nalali te, In naꞌnoinaꞌ sin lalan Uisneno,
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Mes Jesus natae mnak, “Ka nabeiꞌ! Hi es mihao sin.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ma Jesus natae mnak, “Hi mnao mtoit feꞌ aiꞌ sikau es leꞌ neik bukael.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nalail Jesus nleul toob ok-okeꞌ he ntokon puk-nook mbi maꞌu.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Sin ntokon puk-nook. Bian ntokon puk-nook naotn es-naotn es, ma bian ntokon puk-nook boꞌ niim-boꞌ niim.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Nalali te, Jesus nait paon fuaꞌ niim, nok ikaꞌ koꞌe nua. Ma In anfuat on neno tunan, ma In ntoit manekan naꞌko Uisneno. Oke te, In nꞌeib paon naꞌpisaꞌ-pisaꞌ, ma nnonaꞌ neu In asium-noinaꞌ sin, ma he nnaon mbatin neu leꞌ toob ok-okeꞌ. Ma ikaꞌ koꞌe nua nane, In mbatin ntein neu sin.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Nalali te, sin ok-okeꞌ nahan tala namsenan.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Naah nalail on nane, asium-noinaꞌ sin nnaon nabuab nfain mnaah nesif, naheun ꞌponi boꞌes am nua.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Sin on he ntee, toob nifun niim. Nane tsoꞌi haa atoni es anaah. Feꞌ kaꞌ tsoꞌi ntein bifeel ma liꞌanaꞌ.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Oke te, Jesus nleul In asium-noinaꞌ sin he nnaon nsaen nukaꞌ beroꞌ he nnaon nahunun mbi kuan Betsaida, mbi nifu ꞌnaek panin. Mes In feꞌ nabalah mbi nane, he nleul toob amfaut in he nnaon nfanin.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Olas toob ok-okeꞌ nnaon nfanin, In ansae mbi ꞌnuꞌaf es he nꞌonen.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 — ausente —
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 — ausente —
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Olas Jesus nsae neu beroꞌ tunan, ma anin namnee nain amsat. In asium-noinaꞌ sin ok-okeꞌ namkakan.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Sin fa niit sa nahiin Jesus npaek In abeꞌin he nahao toob nifun niim maneis. Mes sin feꞌ ka nahiin maneꞌo In kuasan, fun sin neek in feꞌ namanun.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Olas sin nnaon ntee nifu ꞌnaek in panin, sin nsaon mbi kuan Genesaret in nifu ninen.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Olas sin nsaon naꞌko beroꞌ, toob namfau napeen niit sin, ma noꞌen mnak, “Hoi! Jesus neem!”
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 — ausente —
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.