Marcos 6
Naꞌ Markus (BKX) vs BKJ
1 Nalali te, Jesus nok In asium-noinaꞌ sin ok-okeꞌ nnaon nfain on In kuan Najaret.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Neno nane naꞌeuk nok atoni Jahudi sin neon onen, Jesus antaam mbi uim onen ma he naꞌnoinaꞌ. Neno nane, nmuiꞌ atoni namfau ntaman neu uim onen nane. Olas sin nneen In aꞌnoinaꞌ, sin namkakan mnak, “Atoni ii, lo namneo-namneo nahiin! In nmuiꞌ kuasan amsat! On mee es tal antee In on leꞌ ii?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 In leꞌ nane, mepu haa tukan haub. Hit tahiin In enaf, bi Maria; ma nok In oilf ini, es leꞌ: naꞌ Yakobus, naꞌ Yoses, naꞌ Judas, ma nok naꞌ Simau. In nmuiꞌ fetof amsat. Hai ok-okeꞌ mtook kuan meseꞌ mok Ne!” Es on nane, sin natoꞌan ma ka nlomin fa he nneen In molok antein.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ma Jesus natoon mnak, “Nane namneo! Atoni nloem mofhaeꞌ Uisneno In mafefa kninoꞌ naꞌko bale bute. Mes sin ka nloem fa he atoni naꞌko sin kuan aa kuuk.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 — ausente —
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 In noꞌen In asium-noinaꞌ, atoni boꞌes am nua nane, he nleul sin annaon, sin tuaf na-nua nnaon natonan Uisneno In Aꞌan Alekot. In nfee sin kuasat amsat henati nliꞌun pah-tuaf.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Kalu nmuiꞌ atoni nataim ki mbi in ume, hi musti mtokom mbi nane tal antee hi mnao mtein.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Mes kalu mtee baal es, ma atoni sin ka nataim ki, ma ka nloem he nneen ki, mfeen mnao miꞌko bale nane. Nalali te, mitoon sin mak, “Hi ka mloem fa he mneen ate, maut he msutai kim hi saant ini!”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Oke te, sin nnaon natoon Aꞌan Alekot nane. Sin nak neu toob in henati sin musti nmoin natuin lalan Uisneno.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Ma sin nliuꞌ napoin pah-tuaf ini. Oke te, sin nꞌoseꞌ mina neu atoin in sin aꞌnaak in, ma henati nꞌonen naleko sin. Ma sin naleok nanin amsat.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Olas nane, atoni mbi mee-mee nahiin Jesus. Ma usif Herodes anneen nalail amsat uabaꞌ matoom nok Jesus In kuasan. Nmuiꞌ atoni naꞌuab am nak, “Naiꞌ Joao Aslain Atoni nane, nmoni nfain es Jesus in nekan! Es on nane te, In nabeiꞌ nmoeꞌ lasi mkakat namfau.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ma nmuiꞌ atoni bian nak, “Kahat! Ije naꞌi Elia es anmoni nfain es In nekan.” Nmuiꞌ tuaf bian amsat nak, “In leꞌ nane, Uisneno in mafefaꞌ bian naꞌko ba un-unuꞌ sin.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Mes olas usif Herodes nneen sin namolok matoom neu Jesus on nane te, in natae mnak, “Ije, naiꞌ Joao Aslain Atoni leꞌ neno unuꞌ au ꞌleul sin nꞌoet nafeek in aꞌnakan. Mes olas ii, in nmoni nfanin, he!”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Fun natuin naiꞌ Joao nakain haef-haef on nane te, bifeel nane neekn aa nasꞌunu ꞌnaek he naꞌmate. Mes feꞌ ka nmuiꞌ sonaꞌ he naꞌmate, fun usif Herodes nataam naiꞌ Joao es paꞌan,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 ma nleul solalus sin mpaob ee lek-leok.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Nalali te, mbi neno es, bi Herodias napein balas nafani in nekan amenat. Neno nane, sin nmoeꞌ fesat neu usif Herodes in neon mahonit. Sin naꞌsineꞌ atoin aꞌnaet sin he neem naah neu fesat neon mahonit nane. Leꞌ amnemat sin nane, alahaa atoni anaaꞌ aplenat, ma solalus sin aꞌnakaf, ma nok amnaes kuan mbi pah Galilea sin.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Mbi fesat in nanan, bi Herodias in aan feto ntaam mbiul. In mbiul ta alekot, tal antee nmoeꞌ usif Herodes in nekan nok amnemat sin neek in namliilꞌ in. Ma on nane te, usif Herodes noeꞌn ee neem mnak, “Ho mloem he mtoit saaꞌ meu kau, niꞌ mutoon! Lof au ꞌfee ko.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Masti ho mtoit au ꞌsoupu ii he ꞌbati nua msat, au ꞌfee ko. Au ꞌsuup, nabeiꞌ au ꞌteek Uisneno in kanan!”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ma liꞌaan feto nane nnao ntoit in enaf mnak, “Enaꞌ! Ena nabeiꞌ ho mloem au ꞌtoit saaꞌ leꞌ es au amaꞌ nmuꞌi?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Oke te, liꞌaan feto nane nnao sabake neu usif Herodes mnak, “Amaꞌ! Au ꞌtoit ho mfee kau Joao in aꞌnakan, mtao bahe neu bandeja. Meiki neem es leꞌ ii!”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Usif Herodes nneen on nane te, in neekn aa namneuk naan. Mes in ka nabeiꞌ fa he nait nafaniꞌ in haan supat nane, fun toob ok-okeꞌ nneen nalail ne.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Oke te, in nleul solalus in aꞌnakaf meseꞌ he nnao nꞌoet nafeek naꞌ Joao in aꞌnakan mbi paꞌan.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Sin nꞌoet nafeek Joao in aꞌnakan, oke te, ntaob ee neu bandeja, he nnaon nfeel ee neu liꞌaan feto nane. In nataim bandeja nane, ma in natnaat neiki nnao nfeel ee neu in enaf.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Olas nane, naꞌ Joao in asium-noinaꞌ sin nnenan nak sin nꞌoet neik naꞌ Joao in aꞌnakan, ma sin neman nait in aon taꞌun, he nnaon nsuub ee.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Mbi olas es, asium-noinaꞌ leꞌ Jesus nsonuꞌ sin, sin nfain ok-okeꞌ, ma nabuan nfain nok Ne. Sin natoon saaꞌ leꞌ es sin nmoeꞌ nani, ma nok saaꞌ leꞌ es sin naꞌnoinaꞌ nani neu atoin in.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Mes olas nane, nmuiꞌ atoni namfau nnaon-neem nnaon-neem he naim Jesus. Tal antee In, nok In asium-noinaꞌ sin ka naah nanan fa. Ma Jesus natoon In asium-noinaꞌ sin nak, “Eim he hit tnao taim bael sonaꞌ, he hit tasnaas taan akleꞌo feꞌ.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Nalali te, sin ok-okeꞌ nsaen neu beroꞌ, ma he nnaon namin bael sonaꞌ leꞌ nakloꞌo naꞌko kuan.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Mes toob namfau nane napeen niit Jesus sin aꞌberoꞌ nnaon natuin nifu ꞌnaek in ninen. Nalali te, sin npoi naꞌko kuan amsat, ma nnaon natuin laal metoꞌ he natuin Jesus sin. Mes toob in sin nnaon nteen nahunun.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Olas Jesus nsaon naꞌko beroꞌ, In niit toob namfau leꞌ sin nanpaob Ee. In namnau sin, fun sin ok-okeꞌ ka nahinen fa he nmoeꞌ on nak mee, namnees on leꞌ bib-kase leꞌ ka nmuiꞌ fa atukus. Nalali te, In naꞌnoinaꞌ sin lalan Uisneno,
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 — ausente —
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Mes Jesus natae mnak, “Ka nabeiꞌ! Hi es mihao sin.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ma Jesus natae mnak, “Hi mnao mtoit feꞌ aiꞌ sikau es leꞌ neik bukael.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nalail Jesus nleul toob ok-okeꞌ he ntokon puk-nook mbi maꞌu.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Sin ntokon puk-nook. Bian ntokon puk-nook naotn es-naotn es, ma bian ntokon puk-nook boꞌ niim-boꞌ niim.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Nalali te, Jesus nait paon fuaꞌ niim, nok ikaꞌ koꞌe nua. Ma In anfuat on neno tunan, ma In ntoit manekan naꞌko Uisneno. Oke te, In nꞌeib paon naꞌpisaꞌ-pisaꞌ, ma nnonaꞌ neu In asium-noinaꞌ sin, ma he nnaon mbatin neu leꞌ toob ok-okeꞌ. Ma ikaꞌ koꞌe nua nane, In mbatin ntein neu sin.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Nalali te, sin ok-okeꞌ nahan tala namsenan.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Naah nalail on nane, asium-noinaꞌ sin nnaon nabuab nfain mnaah nesif, naheun ꞌponi boꞌes am nua.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Sin on he ntee, toob nifun niim. Nane tsoꞌi haa atoni es anaah. Feꞌ kaꞌ tsoꞌi ntein bifeel ma liꞌanaꞌ.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Oke te, Jesus nleul In asium-noinaꞌ sin he nnaon nsaen nukaꞌ beroꞌ he nnaon nahunun mbi kuan Betsaida, mbi nifu ꞌnaek panin. Mes In feꞌ nabalah mbi nane, he nleul toob amfaut in he nnaon nfanin.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Olas toob ok-okeꞌ nnaon nfanin, In ansae mbi ꞌnuꞌaf es he nꞌonen.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 — ausente —
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Olas Jesus nsae neu beroꞌ tunan, ma anin namnee nain amsat. In asium-noinaꞌ sin ok-okeꞌ namkakan.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Sin fa niit sa nahiin Jesus npaek In abeꞌin he nahao toob nifun niim maneis. Mes sin feꞌ ka nahiin maneꞌo In kuasan, fun sin neek in feꞌ namanun.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Olas sin nnaon ntee nifu ꞌnaek in panin, sin nsaon mbi kuan Genesaret in nifu ninen.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Olas sin nsaon naꞌko beroꞌ, toob namfau napeen niit sin, ma noꞌen mnak, “Hoi! Jesus neem!”
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 — ausente —
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 — ausente —
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.