Marcos 6
Naꞌ Markus (BKX) vs NAA
1 Nalali te, Jesus nok In asium-noinaꞌ sin ok-okeꞌ nnaon nfain on In kuan Najaret.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Neno nane naꞌeuk nok atoni Jahudi sin neon onen, Jesus antaam mbi uim onen ma he naꞌnoinaꞌ. Neno nane, nmuiꞌ atoni namfau ntaman neu uim onen nane. Olas sin nneen In aꞌnoinaꞌ, sin namkakan mnak, “Atoni ii, lo namneo-namneo nahiin! In nmuiꞌ kuasan amsat! On mee es tal antee In on leꞌ ii?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 In leꞌ nane, mepu haa tukan haub. Hit tahiin In enaf, bi Maria; ma nok In oilf ini, es leꞌ: naꞌ Yakobus, naꞌ Yoses, naꞌ Judas, ma nok naꞌ Simau. In nmuiꞌ fetof amsat. Hai ok-okeꞌ mtook kuan meseꞌ mok Ne!” Es on nane, sin natoꞌan ma ka nlomin fa he nneen In molok antein.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Ma Jesus natoon mnak, “Nane namneo! Atoni nloem mofhaeꞌ Uisneno In mafefa kninoꞌ naꞌko bale bute. Mes sin ka nloem fa he atoni naꞌko sin kuan aa kuuk.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 In noꞌen In asium-noinaꞌ, atoni boꞌes am nua nane, he nleul sin annaon, sin tuaf na-nua nnaon natonan Uisneno In Aꞌan Alekot. In nfee sin kuasat amsat henati nliꞌun pah-tuaf.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Kalu nmuiꞌ atoni nataim ki mbi in ume, hi musti mtokom mbi nane tal antee hi mnao mtein.
10 E recomendou-lhes:
11 Mes kalu mtee baal es, ma atoni sin ka nataim ki, ma ka nloem he nneen ki, mfeen mnao miꞌko bale nane. Nalali te, mitoon sin mak, “Hi ka mloem fa he mneen ate, maut he msutai kim hi saant ini!”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Oke te, sin nnaon natoon Aꞌan Alekot nane. Sin nak neu toob in henati sin musti nmoin natuin lalan Uisneno.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ma sin nliuꞌ napoin pah-tuaf ini. Oke te, sin nꞌoseꞌ mina neu atoin in sin aꞌnaak in, ma henati nꞌonen naleko sin. Ma sin naleok nanin amsat.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Olas nane, atoni mbi mee-mee nahiin Jesus. Ma usif Herodes anneen nalail amsat uabaꞌ matoom nok Jesus In kuasan. Nmuiꞌ atoni naꞌuab am nak, “Naiꞌ Joao Aslain Atoni nane, nmoni nfain es Jesus in nekan! Es on nane te, In nabeiꞌ nmoeꞌ lasi mkakat namfau.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Ma nmuiꞌ atoni bian nak, “Kahat! Ije naꞌi Elia es anmoni nfain es In nekan.” Nmuiꞌ tuaf bian amsat nak, “In leꞌ nane, Uisneno in mafefaꞌ bian naꞌko ba un-unuꞌ sin.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Mes olas usif Herodes nneen sin namolok matoom neu Jesus on nane te, in natae mnak, “Ije, naiꞌ Joao Aslain Atoni leꞌ neno unuꞌ au ꞌleul sin nꞌoet nafeek in aꞌnakan. Mes olas ii, in nmoni nfanin, he!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Fun natuin naiꞌ Joao nakain haef-haef on nane te, bifeel nane neekn aa nasꞌunu ꞌnaek he naꞌmate. Mes feꞌ ka nmuiꞌ sonaꞌ he naꞌmate, fun usif Herodes nataam naiꞌ Joao es paꞌan,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 ma nleul solalus sin mpaob ee lek-leok.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Nalali te, mbi neno es, bi Herodias napein balas nafani in nekan amenat. Neno nane, sin nmoeꞌ fesat neu usif Herodes in neon mahonit. Sin naꞌsineꞌ atoin aꞌnaet sin he neem naah neu fesat neon mahonit nane. Leꞌ amnemat sin nane, alahaa atoni anaaꞌ aplenat, ma solalus sin aꞌnakaf, ma nok amnaes kuan mbi pah Galilea sin.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Mbi fesat in nanan, bi Herodias in aan feto ntaam mbiul. In mbiul ta alekot, tal antee nmoeꞌ usif Herodes in nekan nok amnemat sin neek in namliilꞌ in. Ma on nane te, usif Herodes noeꞌn ee neem mnak, “Ho mloem he mtoit saaꞌ meu kau, niꞌ mutoon! Lof au ꞌfee ko.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Masti ho mtoit au ꞌsoupu ii he ꞌbati nua msat, au ꞌfee ko. Au ꞌsuup, nabeiꞌ au ꞌteek Uisneno in kanan!”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ma liꞌaan feto nane nnao ntoit in enaf mnak, “Enaꞌ! Ena nabeiꞌ ho mloem au ꞌtoit saaꞌ leꞌ es au amaꞌ nmuꞌi?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Oke te, liꞌaan feto nane nnao sabake neu usif Herodes mnak, “Amaꞌ! Au ꞌtoit ho mfee kau Joao in aꞌnakan, mtao bahe neu bandeja. Meiki neem es leꞌ ii!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Usif Herodes nneen on nane te, in neekn aa namneuk naan. Mes in ka nabeiꞌ fa he nait nafaniꞌ in haan supat nane, fun toob ok-okeꞌ nneen nalail ne.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Oke te, in nleul solalus in aꞌnakaf meseꞌ he nnao nꞌoet nafeek naꞌ Joao in aꞌnakan mbi paꞌan.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Sin nꞌoet nafeek Joao in aꞌnakan, oke te, ntaob ee neu bandeja, he nnaon nfeel ee neu liꞌaan feto nane. In nataim bandeja nane, ma in natnaat neiki nnao nfeel ee neu in enaf.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Olas nane, naꞌ Joao in asium-noinaꞌ sin nnenan nak sin nꞌoet neik naꞌ Joao in aꞌnakan, ma sin neman nait in aon taꞌun, he nnaon nsuub ee.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Mbi olas es, asium-noinaꞌ leꞌ Jesus nsonuꞌ sin, sin nfain ok-okeꞌ, ma nabuan nfain nok Ne. Sin natoon saaꞌ leꞌ es sin nmoeꞌ nani, ma nok saaꞌ leꞌ es sin naꞌnoinaꞌ nani neu atoin in.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Mes olas nane, nmuiꞌ atoni namfau nnaon-neem nnaon-neem he naim Jesus. Tal antee In, nok In asium-noinaꞌ sin ka naah nanan fa. Ma Jesus natoon In asium-noinaꞌ sin nak, “Eim he hit tnao taim bael sonaꞌ, he hit tasnaas taan akleꞌo feꞌ.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Nalali te, sin ok-okeꞌ nsaen neu beroꞌ, ma he nnaon namin bael sonaꞌ leꞌ nakloꞌo naꞌko kuan.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mes toob namfau nane napeen niit Jesus sin aꞌberoꞌ nnaon natuin nifu ꞌnaek in ninen. Nalali te, sin npoi naꞌko kuan amsat, ma nnaon natuin laal metoꞌ he natuin Jesus sin. Mes toob in sin nnaon nteen nahunun.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Olas Jesus nsaon naꞌko beroꞌ, In niit toob namfau leꞌ sin nanpaob Ee. In namnau sin, fun sin ok-okeꞌ ka nahinen fa he nmoeꞌ on nak mee, namnees on leꞌ bib-kase leꞌ ka nmuiꞌ fa atukus. Nalali te, In naꞌnoinaꞌ sin lalan Uisneno,
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 — ausente —
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Mes Jesus natae mnak, “Ka nabeiꞌ! Hi es mihao sin.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ma Jesus natae mnak, “Hi mnao mtoit feꞌ aiꞌ sikau es leꞌ neik bukael.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Nalail Jesus nleul toob ok-okeꞌ he ntokon puk-nook mbi maꞌu.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Sin ntokon puk-nook. Bian ntokon puk-nook naotn es-naotn es, ma bian ntokon puk-nook boꞌ niim-boꞌ niim.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Nalali te, Jesus nait paon fuaꞌ niim, nok ikaꞌ koꞌe nua. Ma In anfuat on neno tunan, ma In ntoit manekan naꞌko Uisneno. Oke te, In nꞌeib paon naꞌpisaꞌ-pisaꞌ, ma nnonaꞌ neu In asium-noinaꞌ sin, ma he nnaon mbatin neu leꞌ toob ok-okeꞌ. Ma ikaꞌ koꞌe nua nane, In mbatin ntein neu sin.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Nalali te, sin ok-okeꞌ nahan tala namsenan.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Naah nalail on nane, asium-noinaꞌ sin nnaon nabuab nfain mnaah nesif, naheun ꞌponi boꞌes am nua.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Sin on he ntee, toob nifun niim. Nane tsoꞌi haa atoni es anaah. Feꞌ kaꞌ tsoꞌi ntein bifeel ma liꞌanaꞌ.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Oke te, Jesus nleul In asium-noinaꞌ sin he nnaon nsaen nukaꞌ beroꞌ he nnaon nahunun mbi kuan Betsaida, mbi nifu ꞌnaek panin. Mes In feꞌ nabalah mbi nane, he nleul toob amfaut in he nnaon nfanin.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Olas toob ok-okeꞌ nnaon nfanin, In ansae mbi ꞌnuꞌaf es he nꞌonen.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 — ausente —
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Olas Jesus nsae neu beroꞌ tunan, ma anin namnee nain amsat. In asium-noinaꞌ sin ok-okeꞌ namkakan.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Sin fa niit sa nahiin Jesus npaek In abeꞌin he nahao toob nifun niim maneis. Mes sin feꞌ ka nahiin maneꞌo In kuasan, fun sin neek in feꞌ namanun.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Olas sin nnaon ntee nifu ꞌnaek in panin, sin nsaon mbi kuan Genesaret in nifu ninen.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Olas sin nsaon naꞌko beroꞌ, toob namfau napeen niit sin, ma noꞌen mnak, “Hoi! Jesus neem!”
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 — ausente —
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.