Marcos 6
Naꞌ Markus (BKX) vs ARA
1 Nalali te, Jesus nok In asium-noinaꞌ sin ok-okeꞌ nnaon nfain on In kuan Najaret.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Neno nane naꞌeuk nok atoni Jahudi sin neon onen, Jesus antaam mbi uim onen ma he naꞌnoinaꞌ. Neno nane, nmuiꞌ atoni namfau ntaman neu uim onen nane. Olas sin nneen In aꞌnoinaꞌ, sin namkakan mnak, “Atoni ii, lo namneo-namneo nahiin! In nmuiꞌ kuasan amsat! On mee es tal antee In on leꞌ ii?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 In leꞌ nane, mepu haa tukan haub. Hit tahiin In enaf, bi Maria; ma nok In oilf ini, es leꞌ: naꞌ Yakobus, naꞌ Yoses, naꞌ Judas, ma nok naꞌ Simau. In nmuiꞌ fetof amsat. Hai ok-okeꞌ mtook kuan meseꞌ mok Ne!” Es on nane, sin natoꞌan ma ka nlomin fa he nneen In molok antein.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ma Jesus natoon mnak, “Nane namneo! Atoni nloem mofhaeꞌ Uisneno In mafefa kninoꞌ naꞌko bale bute. Mes sin ka nloem fa he atoni naꞌko sin kuan aa kuuk.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 In noꞌen In asium-noinaꞌ, atoni boꞌes am nua nane, he nleul sin annaon, sin tuaf na-nua nnaon natonan Uisneno In Aꞌan Alekot. In nfee sin kuasat amsat henati nliꞌun pah-tuaf.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Kalu nmuiꞌ atoni nataim ki mbi in ume, hi musti mtokom mbi nane tal antee hi mnao mtein.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Mes kalu mtee baal es, ma atoni sin ka nataim ki, ma ka nloem he nneen ki, mfeen mnao miꞌko bale nane. Nalali te, mitoon sin mak, “Hi ka mloem fa he mneen ate, maut he msutai kim hi saant ini!”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Oke te, sin nnaon natoon Aꞌan Alekot nane. Sin nak neu toob in henati sin musti nmoin natuin lalan Uisneno.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ma sin nliuꞌ napoin pah-tuaf ini. Oke te, sin nꞌoseꞌ mina neu atoin in sin aꞌnaak in, ma henati nꞌonen naleko sin. Ma sin naleok nanin amsat.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Olas nane, atoni mbi mee-mee nahiin Jesus. Ma usif Herodes anneen nalail amsat uabaꞌ matoom nok Jesus In kuasan. Nmuiꞌ atoni naꞌuab am nak, “Naiꞌ Joao Aslain Atoni nane, nmoni nfain es Jesus in nekan! Es on nane te, In nabeiꞌ nmoeꞌ lasi mkakat namfau.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Ma nmuiꞌ atoni bian nak, “Kahat! Ije naꞌi Elia es anmoni nfain es In nekan.” Nmuiꞌ tuaf bian amsat nak, “In leꞌ nane, Uisneno in mafefaꞌ bian naꞌko ba un-unuꞌ sin.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Mes olas usif Herodes nneen sin namolok matoom neu Jesus on nane te, in natae mnak, “Ije, naiꞌ Joao Aslain Atoni leꞌ neno unuꞌ au ꞌleul sin nꞌoet nafeek in aꞌnakan. Mes olas ii, in nmoni nfanin, he!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Fun natuin naiꞌ Joao nakain haef-haef on nane te, bifeel nane neekn aa nasꞌunu ꞌnaek he naꞌmate. Mes feꞌ ka nmuiꞌ sonaꞌ he naꞌmate, fun usif Herodes nataam naiꞌ Joao es paꞌan,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 ma nleul solalus sin mpaob ee lek-leok.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Nalali te, mbi neno es, bi Herodias napein balas nafani in nekan amenat. Neno nane, sin nmoeꞌ fesat neu usif Herodes in neon mahonit. Sin naꞌsineꞌ atoin aꞌnaet sin he neem naah neu fesat neon mahonit nane. Leꞌ amnemat sin nane, alahaa atoni anaaꞌ aplenat, ma solalus sin aꞌnakaf, ma nok amnaes kuan mbi pah Galilea sin.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Mbi fesat in nanan, bi Herodias in aan feto ntaam mbiul. In mbiul ta alekot, tal antee nmoeꞌ usif Herodes in nekan nok amnemat sin neek in namliilꞌ in. Ma on nane te, usif Herodes noeꞌn ee neem mnak, “Ho mloem he mtoit saaꞌ meu kau, niꞌ mutoon! Lof au ꞌfee ko.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Masti ho mtoit au ꞌsoupu ii he ꞌbati nua msat, au ꞌfee ko. Au ꞌsuup, nabeiꞌ au ꞌteek Uisneno in kanan!”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ma liꞌaan feto nane nnao ntoit in enaf mnak, “Enaꞌ! Ena nabeiꞌ ho mloem au ꞌtoit saaꞌ leꞌ es au amaꞌ nmuꞌi?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Oke te, liꞌaan feto nane nnao sabake neu usif Herodes mnak, “Amaꞌ! Au ꞌtoit ho mfee kau Joao in aꞌnakan, mtao bahe neu bandeja. Meiki neem es leꞌ ii!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Usif Herodes nneen on nane te, in neekn aa namneuk naan. Mes in ka nabeiꞌ fa he nait nafaniꞌ in haan supat nane, fun toob ok-okeꞌ nneen nalail ne.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Oke te, in nleul solalus in aꞌnakaf meseꞌ he nnao nꞌoet nafeek naꞌ Joao in aꞌnakan mbi paꞌan.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Sin nꞌoet nafeek Joao in aꞌnakan, oke te, ntaob ee neu bandeja, he nnaon nfeel ee neu liꞌaan feto nane. In nataim bandeja nane, ma in natnaat neiki nnao nfeel ee neu in enaf.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Olas nane, naꞌ Joao in asium-noinaꞌ sin nnenan nak sin nꞌoet neik naꞌ Joao in aꞌnakan, ma sin neman nait in aon taꞌun, he nnaon nsuub ee.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Mbi olas es, asium-noinaꞌ leꞌ Jesus nsonuꞌ sin, sin nfain ok-okeꞌ, ma nabuan nfain nok Ne. Sin natoon saaꞌ leꞌ es sin nmoeꞌ nani, ma nok saaꞌ leꞌ es sin naꞌnoinaꞌ nani neu atoin in.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Mes olas nane, nmuiꞌ atoni namfau nnaon-neem nnaon-neem he naim Jesus. Tal antee In, nok In asium-noinaꞌ sin ka naah nanan fa. Ma Jesus natoon In asium-noinaꞌ sin nak, “Eim he hit tnao taim bael sonaꞌ, he hit tasnaas taan akleꞌo feꞌ.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Nalali te, sin ok-okeꞌ nsaen neu beroꞌ, ma he nnaon namin bael sonaꞌ leꞌ nakloꞌo naꞌko kuan.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Mes toob namfau nane napeen niit Jesus sin aꞌberoꞌ nnaon natuin nifu ꞌnaek in ninen. Nalali te, sin npoi naꞌko kuan amsat, ma nnaon natuin laal metoꞌ he natuin Jesus sin. Mes toob in sin nnaon nteen nahunun.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Olas Jesus nsaon naꞌko beroꞌ, In niit toob namfau leꞌ sin nanpaob Ee. In namnau sin, fun sin ok-okeꞌ ka nahinen fa he nmoeꞌ on nak mee, namnees on leꞌ bib-kase leꞌ ka nmuiꞌ fa atukus. Nalali te, In naꞌnoinaꞌ sin lalan Uisneno,
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 — ausente —
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Mes Jesus natae mnak, “Ka nabeiꞌ! Hi es mihao sin.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ma Jesus natae mnak, “Hi mnao mtoit feꞌ aiꞌ sikau es leꞌ neik bukael.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nalail Jesus nleul toob ok-okeꞌ he ntokon puk-nook mbi maꞌu.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Sin ntokon puk-nook. Bian ntokon puk-nook naotn es-naotn es, ma bian ntokon puk-nook boꞌ niim-boꞌ niim.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Nalali te, Jesus nait paon fuaꞌ niim, nok ikaꞌ koꞌe nua. Ma In anfuat on neno tunan, ma In ntoit manekan naꞌko Uisneno. Oke te, In nꞌeib paon naꞌpisaꞌ-pisaꞌ, ma nnonaꞌ neu In asium-noinaꞌ sin, ma he nnaon mbatin neu leꞌ toob ok-okeꞌ. Ma ikaꞌ koꞌe nua nane, In mbatin ntein neu sin.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Nalali te, sin ok-okeꞌ nahan tala namsenan.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Naah nalail on nane, asium-noinaꞌ sin nnaon nabuab nfain mnaah nesif, naheun ꞌponi boꞌes am nua.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Sin on he ntee, toob nifun niim. Nane tsoꞌi haa atoni es anaah. Feꞌ kaꞌ tsoꞌi ntein bifeel ma liꞌanaꞌ.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Oke te, Jesus nleul In asium-noinaꞌ sin he nnaon nsaen nukaꞌ beroꞌ he nnaon nahunun mbi kuan Betsaida, mbi nifu ꞌnaek panin. Mes In feꞌ nabalah mbi nane, he nleul toob amfaut in he nnaon nfanin.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Olas toob ok-okeꞌ nnaon nfanin, In ansae mbi ꞌnuꞌaf es he nꞌonen.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Olas Jesus nsae neu beroꞌ tunan, ma anin namnee nain amsat. In asium-noinaꞌ sin ok-okeꞌ namkakan.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Sin fa niit sa nahiin Jesus npaek In abeꞌin he nahao toob nifun niim maneis. Mes sin feꞌ ka nahiin maneꞌo In kuasan, fun sin neek in feꞌ namanun.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Olas sin nnaon ntee nifu ꞌnaek in panin, sin nsaon mbi kuan Genesaret in nifu ninen.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Olas sin nsaon naꞌko beroꞌ, toob namfau napeen niit sin, ma noꞌen mnak, “Hoi! Jesus neem!”
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 — ausente —
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.