Apocalipse 6
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB
1 Amó gerua aghade, Sifi da Mendi erea, finje ingo yoveni yoveniva ungaghada rova eini righia ifegutata angia dabako uta. Aghade, aná serubim* ungagha-ungaghada rova einimi, be jojabe gururuda erogo “Fu!” rieta niningare.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Aghá rieta, hosi eini tamo saghai reta, embó eini hosi goituva asumbea irieta, bua furia buburitueta gerare. Undú kotofuda nanamu aghagonu ututata asugea, unda feva ingomi righia, unda gitofo daita simbugea irueta gerare.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Sifi da Mendi finje eini ifegutata angia, ungagha uta. Ifegutata, serubim einimi erea, ungagha ea, gaga eghá rieta niningare. “Fu!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Aghá rieta, hosi tamo ondakokogoda etova embó eini asumbea futa buburitueta gerare. Aná embódava, endava enembo rata, tofo-tofo dea sirivu arida anode kaiya jojabede dano ututata rura.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Anada ambova, Sifi da Mendi finje eini ifegutata angia, bakode uta. Ifegutata, serubim eini erorata angia, bakode uta-mi “Fu!” rieta niningare. Ritata, hosi tamo fitugomi furueta gerare. Aná hosi etova asumbea vitá embómi eini-einida bouvu inono itia garinu bua righia furueta gerare.Bouvu inono itia garida eini-eini re.|src="117 Scales_LB00124B.tif" size="col" loc="6:5" ref="Ambova Sirorari 6:5"
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Gerueta, serubim ungagha-ungaghada rova be eghá rieta niningare. “Onembo dabakova farava otoo dabakoda mino vitia onembo dabakoda buro ari inono aita rouvie. O faravada nomono, ragaro barli munode undaride taubana irambi, anada otoo bakodeda mino beago vitiya onembo dabakoda buro ari inono aita rouvie. Avotago, uka muu o vaini da mino jo vitambi aita rouvie.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Anada ambova, Sifi da Mendi finje eini ifegutata angia, ungagha-ungagha uta. Kotú, serubim ambo jetukomi “Fu!” rieta niningare.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Aghá rieta, anda dibeva hosi ganua tamogo anada etova embó eini asumbea furueta gerare. Embóda ragaro aná Amburari re. Kotú embó eini ragaro Uje Amburarida ambo kena furueta gerare. Ungá undava endava enembo nanjogo dibe ungagha-ungagha gategea, eininu ata amburarida ano ututata bubuguta.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Avore, Sifi da Mendi finje eini ifegutata angia, ingo yoveni uta. Ifegutata, amó enembo dumenida asisi vesa dungari faro tuva gerare. Númane God da Gaga minono rirota, ano ea jiria goghó eta uria-du, gitofomi númane derurieta, sirivu egeguturie.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Númane koko fugia, eghá regeguta, “Jojabee, ano tofo, kakara kotú gaa beeda ruru, aná imó re. Imó nanjigo vorea, endava vitia enembo númanda irari iruruturota, námane dedeguturieta ambubuguturera-da mino utado?” aghá rieta niningare.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Númane dano asugari dighari eembo saghai tatamonu God na ututata bua asugutata, umó eghá rita, “Nímane itoko nangu dirota, kaifa egegadi rere. Nímane daiyagha dedeguturieta ambubuguturia aghagonu, gitofomi nímanda ikoko mendi anda buro egegeta rousua nanjogo gateguturera-nu, dedegota, amburaita rousua feferava, amó tano aitare.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Anada ambova, Sifi da Mendi finje eini ifegutata angia, ingo yoveni, yoveniva dabako uta. Ifegutata, gerara mo, gino-gino akuago bee furueta, fefera kaverea, eembo fitu tamo aghago bingoi ueta, marabe dibe kaverea, inimba tatangugo ueta,
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 uutuva damana mane, yaura ininigha fururota, ika igi raroveaveta voreta rouvia aghagonu, damana mane uutu vareta endava jujugea vovorueta gerare.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ueta, uutu ghaito eghovarigo ea irueta, endava dafarude butu nanjogode númanda jirari kambesi doa, gisí ea serigutueta gerare.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Aghá ueta, endava kini manede kokotofude, mene-meneda babarigaride, aná enembo jojabebei gugua-ghayafade, sabua* kakatode, kotofu enembode dano angia, dafaruda bekova o singoi too maneva teterugea nunungeguta.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Aghá urota, dafaru kotú singoi manedu ghogho regeguta, “Avona kini da avo asumbariva asumbea vitia-de, kotú Sifi da Mendideda neno akuago utota itatama egegareta, fu, námanda etova jua námane afuregadi!
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Anada bee mo, númanda neno akuagoda fefera etia bubie. Númanda dibeva avona jirari inono embó eini, tefo bee tefo re.” aghá rieta niningare.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.