Lucas 19
Bahasa Banjar (BJN) vs VC
1 Nabi Isa wan pangikut-pangikut Sidin mamasuki kuta Yariko wan manarusakan parjalanan bubuhannya malalui kuta nang itu.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Di situ ada saikung [komandan/kapala] tukang tagih pajak nang sugih, ngarannya Zakeus.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Inya handak banar malihat siapa Nabi Isa tu, tapi kada kawa lantaran awaknya [endek/hendep/handap] banar wan urang banyak bakarumun di parak Sidin.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Jadi, inya buka mandahului urang-urang, lalu banaik ka atas puhun sakira kawa malihat Nabi Isa nang satumat lagi handak lalu di situ.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Pas Nabi Isa sampai di bawah pohon tu, Sidin malihat ka atas balalu baucap, “Oh, Zakeus, lakasi, turun ikam! Aku handak baelang ka wadah ikam hari ini.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Lalu ay Zakeus turun [badadas/balakas] lantaran kahimungan. Lalu inya mamparsilahakan Sidin baelang ka rumahnya.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Sabarataan urang nang malihat hal nang itu manggarunum sambil baucap, ”Cih! Guru nih hakunnya lah maelangi urang nang banyak badusa!”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Lalu Zakius badiri. “Nah, kaya ini nah Junjungan,” ujarnya, “Satangah hartaku kubariakan lawan urang-urang miskin. Lawan urang nang suah [kutipu/kudustai], pajaknya, kubulikakan duitnya ampat kali lipat.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Imbah itu, Nabi Isa baucap, “Hari ini, sarumahan nih salamat lantaran Zakius umpat maimani napa nang diimani ulih Nabi Ibrahim.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Sualnya Nang Datang Matan Di Surga datang gasan mancariꞌi wan manyalamatakan urang-urang nang sasat.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Nabi Isa sudah parak masuk ka kuta Yarusalem. Urang banyak manyangka bahwa amun Sidin masuk kuta Yarusalem, Sidin handak langsung mandiriakan karajaan Allah dan jua juriat Nabi Ibrahim cagar bibas dari panjajahan Roma. Maka lantaran itu, Sidin maungkaiakan sabuting kisah supaya urang tahu bahwa Karajaan Allah tu kada langsung jadi. Ini nah kisahnya.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “Ada saikung urang nang tulak ka banua nang jauh handak diangkat manjadi raja. Imbah itu, hanyar inya handak bulik gasan mamarintah di banuanya saurang.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Pas balum tukak, sidin mangiau sapuluh urang anak buahnya. Dijulunginya saikung-ikung sakilo uang perak. Lalu inya baucap, ‘Nah, ini nah, kujulungi buhan ikam sakilo uang perak gasan bausaha. Modelakan duit ni nah gasan badagang sampai aku babulik ka banua pulang.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Tagal urang-urang nang sabangsa lawan inya muar lawan inya. Maka imbah inya tulak, diutus bubuhannya utusan manyusulnya. ‘Kami kada hakun urang nang ini jadi raja di wadah kami’ ujar bubuhannya lawan utusan tu.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Imbah diangkat manjadi raja, inya babulik pulang ka banua. Lalu [dikiaunya/inya mangiau] anak-anak buahnya tunggal ikungan nang sudah dimodelinya. Raja tu handak tahu barapa hujungan nang didapat bubuhannya.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Nang panambaian datang wan bapadah, ‘Ampun baginda ay, duit nang pian julung tu ka ulun sudah mahasilakan sapuluh kali lipat!’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 ‘Umai lah. Bagus banar’ ujar raja tu. ‘Ikam ni anak buah nang baik. Dalam hal-hal nang halus ja, ikam sudah tabukti kawa diparcayai. Lantaran itu, ikam kuangkat manjadi panguasa sapuluh kuta.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Lalu anak buah nang kadua datang wan bapadah, ‘Ampun baginda ay, duit nang pian julung ka ulun sudah mahasilakan lima kali lipat.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 ‘Nah, bagus jua ikam ni!’ ujar raja tadi, ‘Ikam kuangkat manjadi panguasa lima kuta!’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Lalu datang anak buah nang saikungnya lagi lalu baucap, ‘Ampun baginda ay, ini nah duit nang pian julung ka ulun. Ulun simpanakan dalam kain sakira aman.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Sualnya ulun takutan lawan pian lantaran pian tu urang nang kajam banar. Pian haur maambil napa nang ampun urang. Wan pian haur mamutik buah [biar pian kada suah mananam/nang kada suah pian tanam].
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 ‘Jahat banar ikam tu!’ ujar raja tu manyariki anak buahnya. ‘Kajam jua aku ni lah? Ayuai lantaran ikam maanggap aku kajam, maka aku bakajam lawan ikam. Ikam kuhukum. Amun ikam tahu aku tu urang nang kajam nang haur maambil napa nang lain ampunku wan mamutik buah nang kada suah kutanam,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 lalu kanapa duit nang kujulung samalam tu kada ikam bungaakan haja supaya wayah aku bulik ka banua, duitku tu kawa kutagih lawan bunganya?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Lalu raja tu manyuruh urang-urang nang badiri di parak inya, ‘Ambil duit nang ada lawan urang tu. Imbah itu, julung lawan urang nang mahasilakan sapuluh kilo tadi!’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Lalu urang-urang nang disuruh ulih Raja tadi baucap, ‘Wah! Jangan nang kaya itu Baginda ay. Inya sudah baisian sapuluh kilo!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 ‘Bujur ai’ ujar raja tu. ‘Nah, kupadahilah, siapa nang bahasil mausahaakan napa nang Allah bariakan lawan inya, pacangan dibariꞌi labih banyak. Tagal siapa nang kada bahasil mausahaakan napa nang Allah bariakan lawan inya, maka nang ada lawan inya pacangan diambil.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Nah, bawa ka sini musuh-musuhku nang kada katuju aku manjadi raja. Matiꞌi bubuhannya di hadapanku” ujar Nabi Isa manutup kisah tadi.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Imbah tuntung bakisah, Nabi Isa mambawa pangikut Sidin baampah ka kuta Yarusalim.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Wayah handak masuk kuta Betpage wan kuta Betania di Bukit Zaitun, Sidin manyuruh dua ikung pangikut Sidin gasan masuk badahulu.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Masuki ja kampung nang di muka tu” ujar Nabi Isa. “Imbah masuk ka sana, bubuhan ikam cagar malihat saikung kaladai nang masih anum nang bajarat. Kaledai tu kada biasa ditunggangi urang. Pacul ja tali kaladai tu, imbah itu bawa ka mari” ujar Nabi Isa pulang.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 “Amun ada urang nang batakun, ‘Kanapa bubuhan ikam lapas kaladai tu?’, [sahuti ja/sambat ja] ‘Junjungan nang manyuruh malapas lantaran Junjungan nang mamarluakannya’ ” ujar Nabi Isa manjalasakan.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Lalu tulakan ai bubuhannya badua. Sakalinya napa nang dapati bubuhannya pas banar lawan napa-napa nang dipadahakan Nabi Isa tadi.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Rahatan malapas kaladai tu, ampunnya datang manakuni “Kanapa bubuhan ikam malapas kaladai tu?” ujarnya.
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 “Junjungan nang manyuruh malapas [karna/lantaran] Junjungan nang mamarluakannya” ujar bubuhannya.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Lalu ai, kaladai tu dibawa bubuhannya ka Nabi Isa. Imbah tu, kaladai tu dilapiki ulih bubuhannya pakai baju-baju bubuhannya hanyar [manulungi Nabi Isa/Nabi Isa ditulungi] manunggangi kaladai tu.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Parahatan Sidin manunggangi kaladai nang itu, urang-urang maampar baju-baju [delete?:bubuhannya] di jalanan sabagai [ciri/bantuk] mahurmati Nabi Isa sabagai Raja.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Rahatan Nabi Isa parak sampai kuta Yarusalim, di jalan nang manurun di Bukit Zaitun, sagalumukan urang-urang tamasuk pangikut Sidin sing nyaringan mamuji Allah lantaran kahimungan manyaksiakan samuaan mujizat Sidin.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 — ausente —
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 “Guru, suruh badiam pang pangikut-pangikut pian tu” ujar babarapa anggota aliran Parisi nang kada katuju amun Nabi Isa dipuji.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 “Nah, dangarakanlah. Jaka bubuhannya bahinip, maka batu-batu nang ini pang nang cagar mamuji Aku,” ujar Nabi Isa manyahuti.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Pas Nabi Isa parak sampai kuta Yarusalem, Sidin mamandangi wan maratapi kuta nang itu.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “Hai warga kuta Yarusalem, Aku basadih! Baiknya amun hari ini bubuhan ikam tahu caranya baulihi kadamaian dari Allah, tagal wayahini kada mungkin bubuhan ikam paham!
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Sualnya kaina musuh bubuhan ikam mangalilingi kuta nang ini. Tanah parak tembok ditinggiakan ulih musuh ikam tu. Lalu ay kawa disubalahi tembok kuta bubuhan ikam tu. Lalu bubuhan ikam disarang matan sagala arah.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Sabarataan panduduk kuta ikam cagar dibunuh wan samuaan tembok kuta bubuhan ikam tu dirabahakan sampai rata wan tanah. Hal itu tu cagar tajadi lantaran bubuhan ikam kada manyadari bahwa Aku tu datang sabagai wakil Allah.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Lalu Nabi Isa masuk ka halaman Bait Allah di Yarusalem. Lalu sabarataan urang nang bajualan di situ disuruh Sidin bajauh.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Sidin baucap, “Di dalam Kitab Suci ada tatulis, ‘Bait Allah tu dihususakan gasan badoa, lain gasan bajualan. Tapi diulah bubuhan ikam manjadi sarang parampok.’”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Saban hari Sidin bacaramah di Bait Allah. Tapi imam-imam kapala, guru-guru agama wan pamuka-pamuka agama lainnya basakongkol handak mamatiꞌi Sidin.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Tagal bubuhannya kada tahu nang kaya apa caranya. Sualnya sabarataan urang sudah katujua mandangarakan camarah Sidin tarus.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.