Lucas 19
Bahasa Banjar (BJN) vs ARA
1 Nabi Isa wan pangikut-pangikut Sidin mamasuki kuta Yariko wan manarusakan parjalanan bubuhannya malalui kuta nang itu.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Di situ ada saikung [komandan/kapala] tukang tagih pajak nang sugih, ngarannya Zakeus.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Inya handak banar malihat siapa Nabi Isa tu, tapi kada kawa lantaran awaknya [endek/hendep/handap] banar wan urang banyak bakarumun di parak Sidin.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Jadi, inya buka mandahului urang-urang, lalu banaik ka atas puhun sakira kawa malihat Nabi Isa nang satumat lagi handak lalu di situ.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Pas Nabi Isa sampai di bawah pohon tu, Sidin malihat ka atas balalu baucap, “Oh, Zakeus, lakasi, turun ikam! Aku handak baelang ka wadah ikam hari ini.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Lalu ay Zakeus turun [badadas/balakas] lantaran kahimungan. Lalu inya mamparsilahakan Sidin baelang ka rumahnya.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Sabarataan urang nang malihat hal nang itu manggarunum sambil baucap, ”Cih! Guru nih hakunnya lah maelangi urang nang banyak badusa!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Lalu Zakius badiri. “Nah, kaya ini nah Junjungan,” ujarnya, “Satangah hartaku kubariakan lawan urang-urang miskin. Lawan urang nang suah [kutipu/kudustai], pajaknya, kubulikakan duitnya ampat kali lipat.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Imbah itu, Nabi Isa baucap, “Hari ini, sarumahan nih salamat lantaran Zakius umpat maimani napa nang diimani ulih Nabi Ibrahim.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Sualnya Nang Datang Matan Di Surga datang gasan mancariꞌi wan manyalamatakan urang-urang nang sasat.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nabi Isa sudah parak masuk ka kuta Yarusalem. Urang banyak manyangka bahwa amun Sidin masuk kuta Yarusalem, Sidin handak langsung mandiriakan karajaan Allah dan jua juriat Nabi Ibrahim cagar bibas dari panjajahan Roma. Maka lantaran itu, Sidin maungkaiakan sabuting kisah supaya urang tahu bahwa Karajaan Allah tu kada langsung jadi. Ini nah kisahnya.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 “Ada saikung urang nang tulak ka banua nang jauh handak diangkat manjadi raja. Imbah itu, hanyar inya handak bulik gasan mamarintah di banuanya saurang.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Pas balum tukak, sidin mangiau sapuluh urang anak buahnya. Dijulunginya saikung-ikung sakilo uang perak. Lalu inya baucap, ‘Nah, ini nah, kujulungi buhan ikam sakilo uang perak gasan bausaha. Modelakan duit ni nah gasan badagang sampai aku babulik ka banua pulang.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Tagal urang-urang nang sabangsa lawan inya muar lawan inya. Maka imbah inya tulak, diutus bubuhannya utusan manyusulnya. ‘Kami kada hakun urang nang ini jadi raja di wadah kami’ ujar bubuhannya lawan utusan tu.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Imbah diangkat manjadi raja, inya babulik pulang ka banua. Lalu [dikiaunya/inya mangiau] anak-anak buahnya tunggal ikungan nang sudah dimodelinya. Raja tu handak tahu barapa hujungan nang didapat bubuhannya.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Nang panambaian datang wan bapadah, ‘Ampun baginda ay, duit nang pian julung tu ka ulun sudah mahasilakan sapuluh kali lipat!’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 ‘Umai lah. Bagus banar’ ujar raja tu. ‘Ikam ni anak buah nang baik. Dalam hal-hal nang halus ja, ikam sudah tabukti kawa diparcayai. Lantaran itu, ikam kuangkat manjadi panguasa sapuluh kuta.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Lalu anak buah nang kadua datang wan bapadah, ‘Ampun baginda ay, duit nang pian julung ka ulun sudah mahasilakan lima kali lipat.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 ‘Nah, bagus jua ikam ni!’ ujar raja tadi, ‘Ikam kuangkat manjadi panguasa lima kuta!’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Lalu datang anak buah nang saikungnya lagi lalu baucap, ‘Ampun baginda ay, ini nah duit nang pian julung ka ulun. Ulun simpanakan dalam kain sakira aman.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Sualnya ulun takutan lawan pian lantaran pian tu urang nang kajam banar. Pian haur maambil napa nang ampun urang. Wan pian haur mamutik buah [biar pian kada suah mananam/nang kada suah pian tanam].
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 ‘Jahat banar ikam tu!’ ujar raja tu manyariki anak buahnya. ‘Kajam jua aku ni lah? Ayuai lantaran ikam maanggap aku kajam, maka aku bakajam lawan ikam. Ikam kuhukum. Amun ikam tahu aku tu urang nang kajam nang haur maambil napa nang lain ampunku wan mamutik buah nang kada suah kutanam,
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 lalu kanapa duit nang kujulung samalam tu kada ikam bungaakan haja supaya wayah aku bulik ka banua, duitku tu kawa kutagih lawan bunganya?’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Lalu raja tu manyuruh urang-urang nang badiri di parak inya, ‘Ambil duit nang ada lawan urang tu. Imbah itu, julung lawan urang nang mahasilakan sapuluh kilo tadi!’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Lalu urang-urang nang disuruh ulih Raja tadi baucap, ‘Wah! Jangan nang kaya itu Baginda ay. Inya sudah baisian sapuluh kilo!’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 ‘Bujur ai’ ujar raja tu. ‘Nah, kupadahilah, siapa nang bahasil mausahaakan napa nang Allah bariakan lawan inya, pacangan dibariꞌi labih banyak. Tagal siapa nang kada bahasil mausahaakan napa nang Allah bariakan lawan inya, maka nang ada lawan inya pacangan diambil.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Nah, bawa ka sini musuh-musuhku nang kada katuju aku manjadi raja. Matiꞌi bubuhannya di hadapanku” ujar Nabi Isa manutup kisah tadi.
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Imbah tuntung bakisah, Nabi Isa mambawa pangikut Sidin baampah ka kuta Yarusalim.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Wayah handak masuk kuta Betpage wan kuta Betania di Bukit Zaitun, Sidin manyuruh dua ikung pangikut Sidin gasan masuk badahulu.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “Masuki ja kampung nang di muka tu” ujar Nabi Isa. “Imbah masuk ka sana, bubuhan ikam cagar malihat saikung kaladai nang masih anum nang bajarat. Kaledai tu kada biasa ditunggangi urang. Pacul ja tali kaladai tu, imbah itu bawa ka mari” ujar Nabi Isa pulang.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 “Amun ada urang nang batakun, ‘Kanapa bubuhan ikam lapas kaladai tu?’, [sahuti ja/sambat ja] ‘Junjungan nang manyuruh malapas lantaran Junjungan nang mamarluakannya’ ” ujar Nabi Isa manjalasakan.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Lalu tulakan ai bubuhannya badua. Sakalinya napa nang dapati bubuhannya pas banar lawan napa-napa nang dipadahakan Nabi Isa tadi.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Rahatan malapas kaladai tu, ampunnya datang manakuni “Kanapa bubuhan ikam malapas kaladai tu?” ujarnya.
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 “Junjungan nang manyuruh malapas [karna/lantaran] Junjungan nang mamarluakannya” ujar bubuhannya.
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Lalu ai, kaladai tu dibawa bubuhannya ka Nabi Isa. Imbah tu, kaladai tu dilapiki ulih bubuhannya pakai baju-baju bubuhannya hanyar [manulungi Nabi Isa/Nabi Isa ditulungi] manunggangi kaladai tu.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Parahatan Sidin manunggangi kaladai nang itu, urang-urang maampar baju-baju [delete?:bubuhannya] di jalanan sabagai [ciri/bantuk] mahurmati Nabi Isa sabagai Raja.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Rahatan Nabi Isa parak sampai kuta Yarusalim, di jalan nang manurun di Bukit Zaitun, sagalumukan urang-urang tamasuk pangikut Sidin sing nyaringan mamuji Allah lantaran kahimungan manyaksiakan samuaan mujizat Sidin.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 — ausente —
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 “Guru, suruh badiam pang pangikut-pangikut pian tu” ujar babarapa anggota aliran Parisi nang kada katuju amun Nabi Isa dipuji.
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 “Nah, dangarakanlah. Jaka bubuhannya bahinip, maka batu-batu nang ini pang nang cagar mamuji Aku,” ujar Nabi Isa manyahuti.
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Pas Nabi Isa parak sampai kuta Yarusalem, Sidin mamandangi wan maratapi kuta nang itu.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 “Hai warga kuta Yarusalem, Aku basadih! Baiknya amun hari ini bubuhan ikam tahu caranya baulihi kadamaian dari Allah, tagal wayahini kada mungkin bubuhan ikam paham!
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Sualnya kaina musuh bubuhan ikam mangalilingi kuta nang ini. Tanah parak tembok ditinggiakan ulih musuh ikam tu. Lalu ay kawa disubalahi tembok kuta bubuhan ikam tu. Lalu bubuhan ikam disarang matan sagala arah.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Sabarataan panduduk kuta ikam cagar dibunuh wan samuaan tembok kuta bubuhan ikam tu dirabahakan sampai rata wan tanah. Hal itu tu cagar tajadi lantaran bubuhan ikam kada manyadari bahwa Aku tu datang sabagai wakil Allah.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Lalu Nabi Isa masuk ka halaman Bait Allah di Yarusalem. Lalu sabarataan urang nang bajualan di situ disuruh Sidin bajauh.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Sidin baucap, “Di dalam Kitab Suci ada tatulis, ‘Bait Allah tu dihususakan gasan badoa, lain gasan bajualan. Tapi diulah bubuhan ikam manjadi sarang parampok.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Saban hari Sidin bacaramah di Bait Allah. Tapi imam-imam kapala, guru-guru agama wan pamuka-pamuka agama lainnya basakongkol handak mamatiꞌi Sidin.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Tagal bubuhannya kada tahu nang kaya apa caranya. Sualnya sabarataan urang sudah katujua mandangarakan camarah Sidin tarus.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.