Lucas 19

Bahasa Banjar (BJN) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nabi Isa wan pangikut-pangikut Sidin mamasuki kuta Yariko wan manarusakan parjalanan bubuhannya malalui kuta nang itu.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Di situ ada saikung [komandan/kapala] tukang tagih pajak nang sugih, ngarannya Zakeus.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Inya handak banar malihat siapa Nabi Isa tu, tapi kada kawa lantaran awaknya [endek/hendep/handap] banar wan urang banyak bakarumun di parak Sidin.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Jadi, inya buka mandahului urang-urang, lalu banaik ka atas puhun sakira kawa malihat Nabi Isa nang satumat lagi handak lalu di situ.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Pas Nabi Isa sampai di bawah pohon tu, Sidin malihat ka atas balalu baucap, “Oh, Zakeus, lakasi, turun ikam! Aku handak baelang ka wadah ikam hari ini.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Lalu ay Zakeus turun [badadas/balakas] lantaran kahimungan. Lalu inya mamparsilahakan Sidin baelang ka rumahnya.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Sabarataan urang nang malihat hal nang itu manggarunum sambil baucap, ”Cih! Guru nih hakunnya lah maelangi urang nang banyak badusa!”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Lalu Zakius badiri. “Nah, kaya ini nah Junjungan,” ujarnya, “Satangah hartaku kubariakan lawan urang-urang miskin. Lawan urang nang suah [kutipu/kudustai], pajaknya, kubulikakan duitnya ampat kali lipat.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Imbah itu, Nabi Isa baucap, “Hari ini, sarumahan nih salamat lantaran Zakius umpat maimani napa nang diimani ulih Nabi Ibrahim.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Sualnya Nang Datang Matan Di Surga datang gasan mancariꞌi wan manyalamatakan urang-urang nang sasat.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Nabi Isa sudah parak masuk ka kuta Yarusalem. Urang banyak manyangka bahwa amun Sidin masuk kuta Yarusalem, Sidin handak langsung mandiriakan karajaan Allah dan jua juriat Nabi Ibrahim cagar bibas dari panjajahan Roma. Maka lantaran itu, Sidin maungkaiakan sabuting kisah supaya urang tahu bahwa Karajaan Allah tu kada langsung jadi. Ini nah kisahnya.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 “Ada saikung urang nang tulak ka banua nang jauh handak diangkat manjadi raja. Imbah itu, hanyar inya handak bulik gasan mamarintah di banuanya saurang.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Pas balum tukak, sidin mangiau sapuluh urang anak buahnya. Dijulunginya saikung-ikung sakilo uang perak. Lalu inya baucap, ‘Nah, ini nah, kujulungi buhan ikam sakilo uang perak gasan bausaha. Modelakan duit ni nah gasan badagang sampai aku babulik ka banua pulang.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Tagal urang-urang nang sabangsa lawan inya muar lawan inya. Maka imbah inya tulak, diutus bubuhannya utusan manyusulnya. ‘Kami kada hakun urang nang ini jadi raja di wadah kami’ ujar bubuhannya lawan utusan tu.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Imbah diangkat manjadi raja, inya babulik pulang ka banua. Lalu [dikiaunya/inya mangiau] anak-anak buahnya tunggal ikungan nang sudah dimodelinya. Raja tu handak tahu barapa hujungan nang didapat bubuhannya.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Nang panambaian datang wan bapadah, ‘Ampun baginda ay, duit nang pian julung tu ka ulun sudah mahasilakan sapuluh kali lipat!’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 ‘Umai lah. Bagus banar’ ujar raja tu. ‘Ikam ni anak buah nang baik. Dalam hal-hal nang halus ja, ikam sudah tabukti kawa diparcayai. Lantaran itu, ikam kuangkat manjadi panguasa sapuluh kuta.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Lalu anak buah nang kadua datang wan bapadah, ‘Ampun baginda ay, duit nang pian julung ka ulun sudah mahasilakan lima kali lipat.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 ‘Nah, bagus jua ikam ni!’ ujar raja tadi, ‘Ikam kuangkat manjadi panguasa lima kuta!’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Lalu datang anak buah nang saikungnya lagi lalu baucap, ‘Ampun baginda ay, ini nah duit nang pian julung ka ulun. Ulun simpanakan dalam kain sakira aman.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Sualnya ulun takutan lawan pian lantaran pian tu urang nang kajam banar. Pian haur maambil napa nang ampun urang. Wan pian haur mamutik buah [biar pian kada suah mananam/nang kada suah pian tanam].
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 ‘Jahat banar ikam tu!’ ujar raja tu manyariki anak buahnya. ‘Kajam jua aku ni lah? Ayuai lantaran ikam maanggap aku kajam, maka aku bakajam lawan ikam. Ikam kuhukum. Amun ikam tahu aku tu urang nang kajam nang haur maambil napa nang lain ampunku wan mamutik buah nang kada suah kutanam,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 lalu kanapa duit nang kujulung samalam tu kada ikam bungaakan haja supaya wayah aku bulik ka banua, duitku tu kawa kutagih lawan bunganya?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Lalu raja tu manyuruh urang-urang nang badiri di parak inya, ‘Ambil duit nang ada lawan urang tu. Imbah itu, julung lawan urang nang mahasilakan sapuluh kilo tadi!’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Lalu urang-urang nang disuruh ulih Raja tadi baucap, ‘Wah! Jangan nang kaya itu Baginda ay. Inya sudah baisian sapuluh kilo!’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 ‘Bujur ai’ ujar raja tu. ‘Nah, kupadahilah, siapa nang bahasil mausahaakan napa nang Allah bariakan lawan inya, pacangan dibariꞌi labih banyak. Tagal siapa nang kada bahasil mausahaakan napa nang Allah bariakan lawan inya, maka nang ada lawan inya pacangan diambil.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Nah, bawa ka sini musuh-musuhku nang kada katuju aku manjadi raja. Matiꞌi bubuhannya di hadapanku” ujar Nabi Isa manutup kisah tadi.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Imbah tuntung bakisah, Nabi Isa mambawa pangikut Sidin baampah ka kuta Yarusalim.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Wayah handak masuk kuta Betpage wan kuta Betania di Bukit Zaitun, Sidin manyuruh dua ikung pangikut Sidin gasan masuk badahulu.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Masuki ja kampung nang di muka tu” ujar Nabi Isa. “Imbah masuk ka sana, bubuhan ikam cagar malihat saikung kaladai nang masih anum nang bajarat. Kaledai tu kada biasa ditunggangi urang. Pacul ja tali kaladai tu, imbah itu bawa ka mari” ujar Nabi Isa pulang.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 “Amun ada urang nang batakun, ‘Kanapa bubuhan ikam lapas kaladai tu?’, [sahuti ja/sambat ja] ‘Junjungan nang manyuruh malapas lantaran Junjungan nang mamarluakannya’ ” ujar Nabi Isa manjalasakan.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Lalu tulakan ai bubuhannya badua. Sakalinya napa nang dapati bubuhannya pas banar lawan napa-napa nang dipadahakan Nabi Isa tadi.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Rahatan malapas kaladai tu, ampunnya datang manakuni “Kanapa bubuhan ikam malapas kaladai tu?” ujarnya.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 “Junjungan nang manyuruh malapas [karna/lantaran] Junjungan nang mamarluakannya” ujar bubuhannya.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Lalu ai, kaladai tu dibawa bubuhannya ka Nabi Isa. Imbah tu, kaladai tu dilapiki ulih bubuhannya pakai baju-baju bubuhannya hanyar [manulungi Nabi Isa/Nabi Isa ditulungi] manunggangi kaladai tu.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Parahatan Sidin manunggangi kaladai nang itu, urang-urang maampar baju-baju [delete?:bubuhannya] di jalanan sabagai [ciri/bantuk] mahurmati Nabi Isa sabagai Raja.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Rahatan Nabi Isa parak sampai kuta Yarusalim, di jalan nang manurun di Bukit Zaitun, sagalumukan urang-urang tamasuk pangikut Sidin sing nyaringan mamuji Allah lantaran kahimungan manyaksiakan samuaan mujizat Sidin.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 — ausente —
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 “Guru, suruh badiam pang pangikut-pangikut pian tu” ujar babarapa anggota aliran Parisi nang kada katuju amun Nabi Isa dipuji.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 “Nah, dangarakanlah. Jaka bubuhannya bahinip, maka batu-batu nang ini pang nang cagar mamuji Aku,” ujar Nabi Isa manyahuti.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Pas Nabi Isa parak sampai kuta Yarusalem, Sidin mamandangi wan maratapi kuta nang itu.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 “Hai warga kuta Yarusalem, Aku basadih! Baiknya amun hari ini bubuhan ikam tahu caranya baulihi kadamaian dari Allah, tagal wayahini kada mungkin bubuhan ikam paham!
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Sualnya kaina musuh bubuhan ikam mangalilingi kuta nang ini. Tanah parak tembok ditinggiakan ulih musuh ikam tu. Lalu ay kawa disubalahi tembok kuta bubuhan ikam tu. Lalu bubuhan ikam disarang matan sagala arah.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Sabarataan panduduk kuta ikam cagar dibunuh wan samuaan tembok kuta bubuhan ikam tu dirabahakan sampai rata wan tanah. Hal itu tu cagar tajadi lantaran bubuhan ikam kada manyadari bahwa Aku tu datang sabagai wakil Allah.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Lalu Nabi Isa masuk ka halaman Bait Allah di Yarusalem. Lalu sabarataan urang nang bajualan di situ disuruh Sidin bajauh.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Sidin baucap, “Di dalam Kitab Suci ada tatulis, ‘Bait Allah tu dihususakan gasan badoa, lain gasan bajualan. Tapi diulah bubuhan ikam manjadi sarang parampok.’”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Saban hari Sidin bacaramah di Bait Allah. Tapi imam-imam kapala, guru-guru agama wan pamuka-pamuka agama lainnya basakongkol handak mamatiꞌi Sidin.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Tagal bubuhannya kada tahu nang kaya apa caranya. Sualnya sabarataan urang sudah katujua mandangarakan camarah Sidin tarus.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.