Lucas 15

Bahasa Banjar (BJN) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wayah itu, banyak tukang tagih pajak wan urang-urang badusa nang lain datangan ka Nabi Isa handak mandangarakan caramah Sidin.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ada jua pamuka-pamuka agama wan guru-guru agama nang garunuman, “Bah! Hakunnyalah urang nang ini manarima urang-urang nang badusa, makan baimbai ha pulang lawan bubuhannya?!”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Lantaran itu, Nabi Isa maungkai sabuting kisah.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Amun ikam ada baisi saratus ikung biri-biri, lalu hilang saikung. Napa nang pacangan ikam lakuakan? Musti ikam tinggalakan nang sambilan puluh sambilan ikung tu di padang kumpai, lalu tulak mancariꞌi nang hilang tu sampai dapat.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Amun ikam tadapat, musti himung banar ikam, manyahannya bulik.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Imbah sampai di rumah, ikam musti bakiau urang di higa-mahiga rumah wan kakawalan lalu ikam baucap, ‘Ayu! Ka sinian nah. Bararamian lawan aku sualnya biri-biriku nang hilang sudah tadapat pulang!’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nah, kaya itu jua Allah. Inya himung banar amunnya ada urang badusa nang batobat. Daripada sambilan puluh sambilan urang nang dirinya marasa alim wan kada parlu batobat” ujar Nabi Isa manutup kisah tadi.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nabi Isa bakisah pulang, “Jaka saikung babinian nang baisi sapuluh bigi duit perak nang baharaga, lalu kahilangan sabigi, napa nang pacangan dilakuakannya? Musti inya malikit lampu, disapunya sarumahan sambil bahimat mancariꞌi sampai dapat.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Pas duit tu tadapat, lalu ai dikiauinya kakawalannya nang bibinian, ‘Ayu ka sini nah. Kita bararamian. Sualnya duitku nang hilang sudah tadapat pulang.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Nah, nang kaya itu jua, malaikat-malaikat Allah kahimungan amunnya ada urang badosa nang batobat.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Gasan manahapi maksud nang labih dalam, Nabi Isa maungkai lagi sabuting kisah.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 “Nang ading baucap, ‘Bah, bagiakan pang harta pian nang manjadi bagian ulun. Wayahini jua!’
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Kada lawas, nang ading tu manjual samunyaan bagiannya. Imbah tu inya tulak madam ka banua urang. Di pamadaman tu, inya hidup gasan bararamian haja mahabisakan duitnya nang banyak tu.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Wayah duitnya parak bakarik, tajadi musibah kalaparan di banua nang itu sampai inya gin taumpat kakurangan.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Maka umpat bagawi ai inya ka saikung saudagar banua nang itu. Inya disuruh maumpani babi-babinya salajur maharaguakan.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Wayah maumpani babi-babi nitu, parutnya lapar banar sampai inya handak mamakan umpan babi-babi nang itu lantaran saikung-ikung gin kadada urang nang mambarinya makanan.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Kaputingannya inya sadar.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Bulik haja sudah aku ni. Kaina aku bapadah lawan abahku amun aku ni sudah badusa wan handak batobat.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Aku ni kada pantas lagi disambat anak sidin. Amun kawa, aku ni umpat bagawi lawan sidin.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Basiap-siap ai inya. Lalu inya bulik ka rumah abahya. Biar masih jauh matan rumahnya, abahnya sudah pinandu malihatnya. Maras banar abahnya malihatnya. Bukah ai abahnya mandapatinya. Diragapnya sambil batatangisan. Himung banar abahnya.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Lalu nang anak baucap, ‘Bah,’ ujarnya, ‘Ulun ni sudah badusa lawan Nang di Atas wan katulahan lawan pian! Kada pantas lagi ulun ni disambat anak pian.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tagal abahnya mangiau anak-buahnya, ‘Lakasi ka sini! Bawaakan jubah nang pambaiknya. Purukakan ka awaknya. Pasangakan utas di jarijinya lalu pasangakan sipatu di batisnya.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Lalu sumbalihakan saikung anak sapi nang lamak. Basanang-sanang ai kita baaruh salamatan.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Sualnya anakku ni dahulu kuanggap mati nang wayahini hidup pulang. Inya dahulu tu hilang, tagal inya sudah bacungul pulang. Lalu bamula ai bubuhannya baaruhan.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Wayah itu, anak nang panuhannya masih bagawi di ladang. Wayah inya bulik, sabalum masuk rumah, inya mandangar suara orkes lawan malihat urang baigal-igal dalam rumah.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Dikiaunya saikung sasuruhan abahnya nang ada di situ. Lalu ditakuninya. ‘Ui, lagi baapaan ni? Pina rami banar!’ ujarnya batakun.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 ‘Ading pian sakalinya bulik! Abah pian manyuruh manyumbalih anak sapi nang palamaknya gasan bararamian. Sualnya sidin sudah badapat lagi lawan ading pian dalam kaadaan salamat’ ujar sasuruhan tadi.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Lalu sarik ai anak nang panuhannya tu sampai kada hakun masuk ka rumah. Lalu abahnya kaluar gasan mambisai anak nang panuhanya tu sakira hakun masuk.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Tagal ujar anaknya, ‘Bah, coba pikirakan! Sudah lawas ulun bahimat bagawi mangganiꞌi pian. Ulun gin maasi tarus napa ujar abah. Biar nang kaya itu, saikung anak kambing gin pian kada suah sumbalihakan gasan ulun sakira kawa bararamian lawan kakawalan ulun!
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Anak abah nang itu sudah malingisakan harta abah gasan malahung. Tagal imbah inya bulik, abah manyumbalih anak sapi nang lamak gasan inya!
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 ‘Nah, kaya ini anakku,’ ujar abahnya, ‘ikam saban hari ada haja lawan aku. Samunyaan hartaku, ya ampun ikam jua.’
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Kita musti himung wan basanang-sanang. Sualnya ading ikam tu dahulu hilang, wayahini sudah tadapat pulang. Nang dahulu tu kuanggap sudah mati, tagal wayahini hidup pulang. Kaya itu pang nak ai” ujar abahnya manjalasakan.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.