Romanos 9
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NVT
1 E tengen a turunon xarnang i eöt bara öng kölöme re Krais irabo tengen bie. E kobo töxö. A balake nang i kis kö ene Töxödös ne Tanono i sixaut bara ina tinenge i turunon.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Ma i bira, bara e örasen a maris taxin kölöme xö kat te e ma ina tiip taxin i karabo kawam.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Nang bara i eöt, e xebe mamaa rua tinuu xö ene ömokorot taxin te God ma bara God irabo irewese e xalik e Krais nang bara ina na irabo top abo töke,
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 idi abo Israel, a bung marapun tunon te e. Idi iat ewe God ixo ölön lo idi bere idi tabo a bung baroxorok ke ine. Idi iat ewe God ixo osen a mariris se ine urungan te idi. Idi iat ewe God ixo xuxubus sua öturunon abo tinenge re ine urungan tö idi. Idi iat ewe toxo kip lo abo warkurai. Me re idi iat a tatalien ne lotu wösöt e God, me idi ewe nang e God ixo töngösen idi ulamunon abo lalaa irabo pet tua gene idi.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Ma a bung marapun mee Israel toxo torowot ot te Abaram, Aisak me Jekop, abo untubuno raxin te idi. Ma nang a Mesaia ixo wanot, ixo wanot meringan kö bung marapun te idi, me Krais iat ewe nang i lömö xöbo lalaa xirip me ine e God ewe ire tabo ölet ulorexe. Amen.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Nang e re tengen bira, e kaim kö rengrengen bara abo tinenge xö God iri subu. Kaim, möxösa, kaim bere idi xirip abo subun mee Israel ewe idi nang a Israel turunon.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ma kaim bara idi xirip ewe idi abo subun te Abaram bara idi abo subun tunon. A tinenge re God nang toxo geet i tengen belek bara, “Ewe idi nang meringan te Aisak kalik mon, tabo perexulen idi bara abo subun te nöngön.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ma abo lalaa e xo rengrengen i bira. Idi ewe nang te kip idi xö lölös tataun mon möxöbo nangadi, idi kaim bara a bung baroxorok kö God. Kaim. Idi xalik mon nang te wanot meringan kö kunubus, tabo perexulen idi bara abo subun te Abaram.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ma ina na i maras, möxösa, God ixo xuxubus bara, “Xö axana bung e xoro kubus sik ke nöngön, e rabo tawuxus baling me Sera irabo kip a bak suxurno.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ma kaim bara ina na xalik mon. Rebeka ixo kip a nini xasang meringan kö önga tödi xalik mon, me ine e Aisak a untubuno idi abo Israel turunon.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Ina laa na i ot bira xarnang a tinenge xö God toxo geet i tengen bara,
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Io, ire tabo tengen im bule ulamunon ina laa na? I wawara bere God i kobo töxödös? Kaim turunon iat! I töxödös sik.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Ina niang i maras möxösa e God ixoro tengen te Moses bara,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Io niang, nang God i pere kos a öng, ina tatalien na i kobo ot kö lölös kö nangadi ma i kobo ot meringan kö lasa nang te mamaa bölök. Kaim. Inexalik ina tatalien i ot meringan kö God ewe i isik a inemarse.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ma bie bölök, ire tobo kos kölöme xö Ginigeet Töxödös bara God ixo tengen kö king mee Isip bara, “E re isik ina kinis ne king urungan te nöngön möxösa e mamaa bara arabo rörön arixe me nöngön tua osen a lölös se e ma bara tabo ii öraxin a eseke xö boxönö xirip möxö öxöno lagunon.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Io niang im, God i marse ewe i mamaa rua marse ine, ma i ölölös abo baladi ewe ine i mamaa rua ölölös abo baladi bie.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Io, nang bara i ot bira i eöt bara a öng irabo tengen tö e bara, “Ruasa niang e God nangen i wupuk ire? Turunon saxit, nang bere God i mamaa rua wewet te önga laa, kaim pe öng i eöt tua tinuu wi ine.”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Ma lamun ewe im nöngön a tödi mon tua suongus e God? A önga bile nang idi toxo pet ine ma pu i karabo eöt tua ose ewe i pet ine bara, “Ruasa iat nöngön u xo pet e xarna na?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Bule, i kobo töxödös bara a tene pet bile irabo rörön arixe ma önga ip pu xalik mon ma irabo pet önga bile rua abo tinörön deek ma önga bile xabise belek ulamunon a tinörön tataun mon?
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 U bele wöwörö oleleng ulamun ina tatalien te God. Ine ixo kis malus mon ma i koxobo ömokorot pasaxit idi ewe nang toxo kis ne tagur sik kua xikip a ömokorot taxin, möxösa, ixo mamaa rua osen a laie re ine ma rua öwösö a lölös se ine.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Me God ixo pet bira rua osen ömaras a mariris taxin te ine urungan te idi ewe nang te tagur sik kua xikip a inemarse re ine, idi iat nang e God ixoro tagure idi mesila rua xikip a mariris.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Me ewe im idi nang e God ixo marse idi bira? Ire iat nang ixo kuwe lo ire. Ma i kobo kuwe lo ire meringan kalik abo Judeia xalik mon, ma lamun meringan kalik idi nang kaim bara abo Judeia bölök.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ma i xarnang toxo geet kö ginigeet te Osia nang e God ixo tengen bara,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ma xöbo lagunon niang e xo tengen tö idi bara, ‘Mum kobo a nangadi re e’,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ma a propet Aisaia ixo tenge raxin ulamun abo Israel bara,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 möxösa, a Orong irabo saxit tua isik a ömokorot kirip pe ine xö öxöno lagunon.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 I xarnang e Aisaia ixoro tengen mesila bara,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Io niang, ire tabo tengen im bule? Ire te pere bara idi nang kaim bara abo Judeia idi kaim kö mumuu a ngas bara God irabo eöt tua kure bere idi te töxödös kö wawara re ine. Inexalik God iri kure bara a dauleng ke idi te töxödös, möxösa, idi tere nunu.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Ma abo Israel belek, idi toxo mumuu abo warkurai nang i osen bara God irabo kure bule bara a öng i töxödös kö wawara re ine. Inexalik idi kaim kö xikip ina töxödös ne kinis.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Ruasa? Möxösa idi toxo döxömen bere idi te eöt tua mumuu eörin inabo warkurai bara God irabo kure bere te töxödös kö wawara re ine, inexalik idi tokoxobo nunu. Idi toxo segen idi xö wat möxö sesegen.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 I xarnang a tinenge re God toxo geet i tengen bira,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.