Romanos 4

A Xuxubus Maxat (BJK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Io, me ire tabo tengen im bule ulamun e Abaram, a untubuno ire, nang a tödi xarnang mon ire? Ine ixo örasen bule ulamun a tatalien te God bara i kure bara a öng i töxödös?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Nang bara i turunon bere God ixo kure bere i töxödös köbo tatalien deek ke ine, io, a unine nangen bere Abaram irabo eölolot. Inexalik e God i koxobo pere ine bira.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Abo tinenge xö God toxo geet i tengen bira, “Abaram ixo nunu xö God me God ixo perexulen ine bere i töxödös sik kö wawara re ine.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Io, ma bara a öng i rörön, idi tekara perexulen a xinuxun tine bara a arabaa tataun. Kaim. Idi te perexulen ine bara a inone i eöt mabo tinörön te ine.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Inexalik bule xö tödi nang i kobo rörön eöt mabo warkurai ma lamun i nunu xö God ewe nang ibo kure bere idi abo tene sasaban te töxödös? Io, God irabo perexulen lo a nunu re ine xarnang bara ina tödi i töxödös kö wawara rine.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Me Dewit ixo tengen bölök ina laa nang ixo rengrenge ulamun a kinis deek i wan pösöt a tödi nang i kobo muu abo tatalien eöt mabo warkurai te Moses ma lamun e God i perexulen ine bara i töxödös. Ma ixo tengen bira:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Idi tere kip a kinis deek
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 A tödi iri kip a kinis deek
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Bule im, idi abo Judeia nang toxobo xurxuru a lewene aidi, idi xalik mon tere kip lo ina kinis deek, ma kaim bere idi niang tokobo kuru a lewene aidi? Me ire te tengen bere God ixo perexulen lo a nunu re Abaram xarnang bere Abaram i töxödös kö wawara re ine.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Lause e God ixo perexulen ine bira? Mesila bara melamu xö bung idi toxo kuru a lewene aine? Kaim bara melamu. Ma lamun, mesila.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ma toxo kuru a lewene aine xarnang önga auxileng nang ixo osen bere God ixo kure bara i töxödös kö nunu rine xö ina axana bung niang iat bang kaim kö kuru a lewene aine. Io niang, ine a untubuno idi ewe nang kaim kö xurxuru abo lewene aidi, ma lamun idi te nunu, me God i perexulen idi bere te töxödös kö wawara re ine.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Me ine a untubuno idi bölök abo Judeia ewe nang toxobo xurxuru a lewene aidi, inexalik idi xalik mon ewe nang tobo mumuu bölök abo ngasiene xexene xö tatalien möxö nunu nang a untubuno ire e Abaram ixo pet nang bang idi kaim kö xurxuru a lewene aine.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Nang e God ixo xuxubus singan te Abaram mabo untubuno ewe nang tabo wanot melamu bere idi tabo unan lo a öxöno lagunon, ina xuxubus i koxobo wanot kö tatalien ne muu warkurai. Kaim. Ixo xuxubus sik bira, möxösa, e God ixo perexulen e Abaram bara i töxödös kö wawara re ine xö nunu re ine.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Nang bere idi nang te muu abo warkurai, idi tabo unan lo bira, io, i xebe osen bara a tatalien ne nunu i laa tataun ma a xuxubus i kaim pe inone,
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 möxösa, abo warkurai te Moses i isik ot a laie xö God. Inexalik nang bara kaim pe warkurai tingan ee, kaim bölök ke tatalien ne lexe warkurai.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Io nang, ire te kip a xuxubus kö nunu re ire bara a xuxubus irabo xarnang a arabaa tataun meringan kö abalamu. I wanot möxö abalamu lamun irabo mana wan tunon iat urungan kirip köbo untubuno e Abaram ewe nang tabo wanot melamu, ma kaim pe önga laa irabo eöt tua tinuu wi ine. I karabo wan kalik mon urungan te idi nang tere kip lo abo warkurai te Moses, ma lamun irabo wan urungan bölök ke idi nang te muu a mangana nunu re Abaram. Ine a untubuno ire xirip.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 I xarnang a tinenge xö God idi toxo geet i tengen bira, “E xoro bulus nöngön xarnang a untubuno idi a oleleng ne bung marapun.” God ewe nang e Abaram ixo nunu re ine ixo perexulen ine bara a untubuno ire. Ine a God ewe nang i isik a to xöbo minet ma ibo rengrengen abo lalaa nang i kobo laa kis bang bara irabo wanot.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ixo wawara sik urungan te Abaram bara a xuxubus se God i karabo eöt tua wanot turunon. Inexalik e Abaram belek ixo nunu, möxösa, ixo döxömen iat bara ina xuxubus irabo wanot turunon. Io niang, Abaram im a untubuno idi abo oleleng ne bung marapun kö öxöno lagunon xarnang mon e God ixo tengen tö ine bie, “Abo untubuno e nöngön tabo oleleng bie.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abaram ixo perexulen bara a aine ixo eka minet, möxösa, ixo eöt im ma önga mar ne awat. Ma ixo perexulen e Sera bölök bie bara a axana bung ke ine möxö kip barok ixoro kawam im. Inexalik a nunu re ine i koxobo subu ulik.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Abaram ixo perexulen öbaling idu bira, ma lamun nang ixo dödöm ulamun a xuxubus, kaim ine xo nine dinödöm. Inexalik ixo tuu dik sik kö nunu re ine. Me God ixo ölölös a nunu re ine nang e Abaram ixo ölet ine,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 ma ixo ösöxö xirip sik bere God irabo eöt tua wewet eörin kö nang ixoro xuxubus sik.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ma ina niang a unine bira, “God ixo perexulen ine bere i töxödös sik kö wawara re ine.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ma ina tinenge na, “God ixo perexulen ine bira,” tokoxobo geet ulamun e Abaram kalik mon. Kaim.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Idi toxo geet ine rua gene ire bölök nang e God ixo perexulen ire bere ire te töxödös kö wawara re ine. God irabo pet bira rö ire ewe nang te nunu re ine ewe nang ixo öraru e Jisas a Orong ke ire xalik a minet.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ine ewe nang e God ixo isik tewe bara irabo met kelen abo sasaban te ire, me ine bölök ewe nang e God ixo öraru öbaling ine bere ire tabo töxödös kö wawara re ine.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.