Mateus 20
A Xuxubus Maxat (BJK) vs VC
1 “A kingdom möxö watmaep i xarnang a tödi ine ma önga komo. Ma xö puxu bubung ine ixo wan ta lalamus sebo duöng kua tinörön kö komo wain te ine.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Ma ixo tengen köbo duöng tinörön bara irabo kun idi mon ma önga tuluwok kö önga bung kudun. Io, ine ixo tile rewe idi urungan kö komo wain.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 “Ma bara ixo pitnö ma nit ne axana bung ine ixo wan lo ma ixo pere a dauleng toxobo tuu tataun sik kölöme xö xönö möxö misik mabo lalaa.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Me ine ixo tengen tö idi, ‘Mum bölök moro wan ma moro rörön kö komo wain te e, me e rabo kun ötöxödös e mum.’
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Io, idi toxo wan.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Ma bara ixo lörörö xö pitnö ne axana bung kö aien, ine ixo wan ma ixo pere a dauleng bölök angen toxo ruruu nana. Ine ixo ose idi bara, ‘Ruasa me mum mo ruruu nana ra me mum koxobo wewet te lalaa?’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 “Idi toxo balu ine, ‘Ma, möxösa, kaim pe tödi i tabaa e mem mere tinörön.’
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 “Nang ixoro dömön, a tamana komo wain ixo tengen kö tödi nang ibo werwere muu a komo wain bira, ‘Kuwe abo duöng tinörön ma örö kun idi. Urulo xöbo duöng nang toxo ot melamu, ma öxawam pe ewe midi nang toxo sila.’
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Io, abo tene tinörön nang toxo lamus ot idi xö pitnö ne axana bung kö aien, idi toxo wanot. Me idi toxo kip lo önga tuluwok ke idi öngöng.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Ma bara abo duöng tinörön nang toxo arun ta lamus idi toxo wanot, idi toxo döxömen bara idi tabo kip a xinuxun taxin. Ma lamun idi öngöng bölök toxo kip a önga tuluwok.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Nang idi toxo kip lo, idi toxo wöwörö oleleng kö tödi nang ixobo unan sik a komo wain.
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 Me idi toxo tengen bara, ‘Abo duöng nang u xo lamus idi melamu, idi te rörön önga axana bung mon, me nöngön u xo kun eörin kirip e mem. Mem moxo örasen a kinadik möxö ina tinörön me mem moxo malawang bölök kö xaken.’
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 “Inexalik ixo balu öng ke idi, ma ixo tengen, ‘Töke, e kobo saban te nöngön. U ösöxö bara iraa toxo aut bara tabo kip a önga tuluwok mon.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Örö kip lo a xinuxun te nöngön ma örö wan. E mamaa rua ukun abo duöng nang e xo lamus idi melamu xarnang mon nöngön.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 E iat e kure sik a tuluwok ke e bara arabo pet bule. Nöngön u dödöm saban sik ke idi ewe nang toxo muu, möxösa, e a tödi möxö inerabaa?’”
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Io, Jisas ixo tengen bira, “Ewe midi nang te muu, idi tabo sila, ma ewe midi nang te sila, idi tabo muu.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Ma niang e Jisas ixo önan uruso Jerusalem, ixo lamus öbaling a sangaun ma ninöng ne bak ne ausu urungan kö lawana ma ixo tengen te idi,
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Ire tabo wan kaa uruso Jerusalem, ma Barok kö Tödi, tabo isik ine xö limine abo pris tataxin mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses. Idi tabo bulus warkurai ra sesexomet ine.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Ma tabo isik ine xö limine a nangadi kaim bara abo Judeia rö idi rua eösaxit saban me ine ma tabo dangat ine ma tabo tut ine xö sölöxöröp. Narun ne bung irabo saxit, ine irabo taru baling kalik a minet!”
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Io, a nago xö nine barok ke Sebedi ixo wan urungan te Jisas arixe ma nine barok ke ine, ma ixo subun kexe mesila re Jisas ma ixo seng e Jisas lamun önga laa.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Io, Jisas ixo ose ine, “U mamaa lamun a lasa?”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Me Jisas ixo tengen te idiet, “Muot mo köbo ösöxö a lasa niang muot mo eka ose ulamun. I eöt bere mu morobo inim kö tubon möxö kinadik niang e rabo inim könan?”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Jisas ixo tengen te idu, “I turunon, mu morobo kip a kinadik nang e rabo kip, ma lamun tua kinis kö lime tuun bara xö lime kes, kaim bara laa re e ra inerabaa min. Ina laa na a laa re Tata re e. Ine iat irabo isik inabo kinis kö nangadi niang ixoro tagur sik inabo kinis se idi.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Io, nang a sangaun ne bak ne ausu xabise toxo ölangen bira, idi toxo bala kadik kö idu narön.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Io, Jisas ixo kuwe arixin idi ma ixo tengen te idi, “Mum mo ösöxö sik bara ewe me idi niang kaim bara abo Judeia, abo sisila re idi tobo ii öraxin idi iat ma tobo pere ösu a nangadi xabise. Mabo orong ke idi tobo kure xöbanin idi.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Ina mangana magingin na i bele kis kaluluonin e mum, ma lamun ewe niang i mamaa ra ii öraxin ine iat kaluluonin e mum, ine irabo tultul te mum.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Me ewe niang i mamaa rua tinuu sila, ine irabo tödi tinörön tataun mon te mum,
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 xarnang a Barok kö Tödi bölök ine i kobo wanot bara a nangadi tabo tultul te ine. Kaim. Ine ixo wanot tua tultul te idi, ma bara irabo isik a to re ine ra xukun puxus a oleleng ne nangadi.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Nang e Jisas mabo bak ne ausu re ine toxo wan lie e Jeriko, a marakörö raxin toxo muu ine.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 A nine tödi marapulo toxo kisisik kö lawana ngas, ma niang idu toxo ölangen bere Jisas ixo önan saxit, idu toxo kup, “Orong, Barok kö marapun te Dewit, örö marase e maa!”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 A marakörö niang toxo tenge laie re idu ma toxo tengen te idu rua ödödö, nexalik bere idu toxo kup taxin belexim, “Orong, Barok kö marapun te Dewit, örö marase e maa!”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Io, e Jisas ixo tuu ma ixo kuwe idu. Jisas ixo ose idu, “Mu mo mamaa bara e ra pet te lasa re mu?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Idu toxo balu ine, “Orong, maa me mamaa ra winawara baling.”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Jisas ixo marase idu ma ixo tön a nine marana idu. Saxit mon, idu toxo öt ta winara me idu toxo muu ine.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.