Mateus 20
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARIB
1 “A kingdom möxö watmaep i xarnang a tödi ine ma önga komo. Ma xö puxu bubung ine ixo wan ta lalamus sebo duöng kua tinörön kö komo wain te ine.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ma ixo tengen köbo duöng tinörön bara irabo kun idi mon ma önga tuluwok kö önga bung kudun. Io, ine ixo tile rewe idi urungan kö komo wain.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 “Ma bara ixo pitnö ma nit ne axana bung ine ixo wan lo ma ixo pere a dauleng toxobo tuu tataun sik kölöme xö xönö möxö misik mabo lalaa.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Me ine ixo tengen tö idi, ‘Mum bölök moro wan ma moro rörön kö komo wain te e, me e rabo kun ötöxödös e mum.’
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Io, idi toxo wan.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Ma bara ixo lörörö xö pitnö ne axana bung kö aien, ine ixo wan ma ixo pere a dauleng bölök angen toxo ruruu nana. Ine ixo ose idi bara, ‘Ruasa me mum mo ruruu nana ra me mum koxobo wewet te lalaa?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 “Idi toxo balu ine, ‘Ma, möxösa, kaim pe tödi i tabaa e mem mere tinörön.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Nang ixoro dömön, a tamana komo wain ixo tengen kö tödi nang ibo werwere muu a komo wain bira, ‘Kuwe abo duöng tinörön ma örö kun idi. Urulo xöbo duöng nang toxo ot melamu, ma öxawam pe ewe midi nang toxo sila.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Io, abo tene tinörön nang toxo lamus ot idi xö pitnö ne axana bung kö aien, idi toxo wanot. Me idi toxo kip lo önga tuluwok ke idi öngöng.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Ma bara abo duöng tinörön nang toxo arun ta lamus idi toxo wanot, idi toxo döxömen bara idi tabo kip a xinuxun taxin. Ma lamun idi öngöng bölök toxo kip a önga tuluwok.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Nang idi toxo kip lo, idi toxo wöwörö oleleng kö tödi nang ixobo unan sik a komo wain.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Me idi toxo tengen bara, ‘Abo duöng nang u xo lamus idi melamu, idi te rörön önga axana bung mon, me nöngön u xo kun eörin kirip e mem. Mem moxo örasen a kinadik möxö ina tinörön me mem moxo malawang bölök kö xaken.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Inexalik ixo balu öng ke idi, ma ixo tengen, ‘Töke, e kobo saban te nöngön. U ösöxö bara iraa toxo aut bara tabo kip a önga tuluwok mon.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Örö kip lo a xinuxun te nöngön ma örö wan. E mamaa rua ukun abo duöng nang e xo lamus idi melamu xarnang mon nöngön.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 E iat e kure sik a tuluwok ke e bara arabo pet bule. Nöngön u dödöm saban sik ke idi ewe nang toxo muu, möxösa, e a tödi möxö inerabaa?’”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Io, Jisas ixo tengen bira, “Ewe midi nang te muu, idi tabo sila, ma ewe midi nang te sila, idi tabo muu.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Ma niang e Jisas ixo önan uruso Jerusalem, ixo lamus öbaling a sangaun ma ninöng ne bak ne ausu urungan kö lawana ma ixo tengen te idi,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Ire tabo wan kaa uruso Jerusalem, ma Barok kö Tödi, tabo isik ine xö limine abo pris tataxin mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses. Idi tabo bulus warkurai ra sesexomet ine.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Ma tabo isik ine xö limine a nangadi kaim bara abo Judeia rö idi rua eösaxit saban me ine ma tabo dangat ine ma tabo tut ine xö sölöxöröp. Narun ne bung irabo saxit, ine irabo taru baling kalik a minet!”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Io, a nago xö nine barok ke Sebedi ixo wan urungan te Jisas arixe ma nine barok ke ine, ma ixo subun kexe mesila re Jisas ma ixo seng e Jisas lamun önga laa.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Io, Jisas ixo ose ine, “U mamaa lamun a lasa?”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Me Jisas ixo tengen te idiet, “Muot mo köbo ösöxö a lasa niang muot mo eka ose ulamun. I eöt bere mu morobo inim kö tubon möxö kinadik niang e rabo inim könan?”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Jisas ixo tengen te idu, “I turunon, mu morobo kip a kinadik nang e rabo kip, ma lamun tua kinis kö lime tuun bara xö lime kes, kaim bara laa re e ra inerabaa min. Ina laa na a laa re Tata re e. Ine iat irabo isik inabo kinis kö nangadi niang ixoro tagur sik inabo kinis se idi.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Io, nang a sangaun ne bak ne ausu xabise toxo ölangen bira, idi toxo bala kadik kö idu narön.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Io, Jisas ixo kuwe arixin idi ma ixo tengen te idi, “Mum mo ösöxö sik bara ewe me idi niang kaim bara abo Judeia, abo sisila re idi tobo ii öraxin idi iat ma tobo pere ösu a nangadi xabise. Mabo orong ke idi tobo kure xöbanin idi.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ina mangana magingin na i bele kis kaluluonin e mum, ma lamun ewe niang i mamaa ra ii öraxin ine iat kaluluonin e mum, ine irabo tultul te mum.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Me ewe niang i mamaa rua tinuu sila, ine irabo tödi tinörön tataun mon te mum,
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 xarnang a Barok kö Tödi bölök ine i kobo wanot bara a nangadi tabo tultul te ine. Kaim. Ine ixo wanot tua tultul te idi, ma bara irabo isik a to re ine ra xukun puxus a oleleng ne nangadi.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Nang e Jisas mabo bak ne ausu re ine toxo wan lie e Jeriko, a marakörö raxin toxo muu ine.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 A nine tödi marapulo toxo kisisik kö lawana ngas, ma niang idu toxo ölangen bere Jisas ixo önan saxit, idu toxo kup, “Orong, Barok kö marapun te Dewit, örö marase e maa!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 A marakörö niang toxo tenge laie re idu ma toxo tengen te idu rua ödödö, nexalik bere idu toxo kup taxin belexim, “Orong, Barok kö marapun te Dewit, örö marase e maa!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Io, e Jisas ixo tuu ma ixo kuwe idu. Jisas ixo ose idu, “Mu mo mamaa bara e ra pet te lasa re mu?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Idu toxo balu ine, “Orong, maa me mamaa ra winawara baling.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jisas ixo marase idu ma ixo tön a nine marana idu. Saxit mon, idu toxo öt ta winara me idu toxo muu ine.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.