Mateus 20
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NAA
1 “A kingdom möxö watmaep i xarnang a tödi ine ma önga komo. Ma xö puxu bubung ine ixo wan ta lalamus sebo duöng kua tinörön kö komo wain te ine.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ma ixo tengen köbo duöng tinörön bara irabo kun idi mon ma önga tuluwok kö önga bung kudun. Io, ine ixo tile rewe idi urungan kö komo wain.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 “Ma bara ixo pitnö ma nit ne axana bung ine ixo wan lo ma ixo pere a dauleng toxobo tuu tataun sik kölöme xö xönö möxö misik mabo lalaa.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Me ine ixo tengen tö idi, ‘Mum bölök moro wan ma moro rörön kö komo wain te e, me e rabo kun ötöxödös e mum.’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Io, idi toxo wan.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Ma bara ixo lörörö xö pitnö ne axana bung kö aien, ine ixo wan ma ixo pere a dauleng bölök angen toxo ruruu nana. Ine ixo ose idi bara, ‘Ruasa me mum mo ruruu nana ra me mum koxobo wewet te lalaa?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 “Idi toxo balu ine, ‘Ma, möxösa, kaim pe tödi i tabaa e mem mere tinörön.’
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 “Nang ixoro dömön, a tamana komo wain ixo tengen kö tödi nang ibo werwere muu a komo wain bira, ‘Kuwe abo duöng tinörön ma örö kun idi. Urulo xöbo duöng nang toxo ot melamu, ma öxawam pe ewe midi nang toxo sila.’
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 “Io, abo tene tinörön nang toxo lamus ot idi xö pitnö ne axana bung kö aien, idi toxo wanot. Me idi toxo kip lo önga tuluwok ke idi öngöng.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Ma bara abo duöng tinörön nang toxo arun ta lamus idi toxo wanot, idi toxo döxömen bara idi tabo kip a xinuxun taxin. Ma lamun idi öngöng bölök toxo kip a önga tuluwok.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Nang idi toxo kip lo, idi toxo wöwörö oleleng kö tödi nang ixobo unan sik a komo wain.
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 Me idi toxo tengen bara, ‘Abo duöng nang u xo lamus idi melamu, idi te rörön önga axana bung mon, me nöngön u xo kun eörin kirip e mem. Mem moxo örasen a kinadik möxö ina tinörön me mem moxo malawang bölök kö xaken.’
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 “Inexalik ixo balu öng ke idi, ma ixo tengen, ‘Töke, e kobo saban te nöngön. U ösöxö bara iraa toxo aut bara tabo kip a önga tuluwok mon.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Örö kip lo a xinuxun te nöngön ma örö wan. E mamaa rua ukun abo duöng nang e xo lamus idi melamu xarnang mon nöngön.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 E iat e kure sik a tuluwok ke e bara arabo pet bule. Nöngön u dödöm saban sik ke idi ewe nang toxo muu, möxösa, e a tödi möxö inerabaa?’”
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Io, Jisas ixo tengen bira, “Ewe midi nang te muu, idi tabo sila, ma ewe midi nang te sila, idi tabo muu.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Ma niang e Jisas ixo önan uruso Jerusalem, ixo lamus öbaling a sangaun ma ninöng ne bak ne ausu urungan kö lawana ma ixo tengen te idi,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Ire tabo wan kaa uruso Jerusalem, ma Barok kö Tödi, tabo isik ine xö limine abo pris tataxin mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses. Idi tabo bulus warkurai ra sesexomet ine.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Ma tabo isik ine xö limine a nangadi kaim bara abo Judeia rö idi rua eösaxit saban me ine ma tabo dangat ine ma tabo tut ine xö sölöxöröp. Narun ne bung irabo saxit, ine irabo taru baling kalik a minet!”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Io, a nago xö nine barok ke Sebedi ixo wan urungan te Jisas arixe ma nine barok ke ine, ma ixo subun kexe mesila re Jisas ma ixo seng e Jisas lamun önga laa.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Io, Jisas ixo ose ine, “U mamaa lamun a lasa?”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Me Jisas ixo tengen te idiet, “Muot mo köbo ösöxö a lasa niang muot mo eka ose ulamun. I eöt bere mu morobo inim kö tubon möxö kinadik niang e rabo inim könan?”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Jisas ixo tengen te idu, “I turunon, mu morobo kip a kinadik nang e rabo kip, ma lamun tua kinis kö lime tuun bara xö lime kes, kaim bara laa re e ra inerabaa min. Ina laa na a laa re Tata re e. Ine iat irabo isik inabo kinis kö nangadi niang ixoro tagur sik inabo kinis se idi.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Io, nang a sangaun ne bak ne ausu xabise toxo ölangen bira, idi toxo bala kadik kö idu narön.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Io, Jisas ixo kuwe arixin idi ma ixo tengen te idi, “Mum mo ösöxö sik bara ewe me idi niang kaim bara abo Judeia, abo sisila re idi tobo ii öraxin idi iat ma tobo pere ösu a nangadi xabise. Mabo orong ke idi tobo kure xöbanin idi.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Ina mangana magingin na i bele kis kaluluonin e mum, ma lamun ewe niang i mamaa ra ii öraxin ine iat kaluluonin e mum, ine irabo tultul te mum.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Me ewe niang i mamaa rua tinuu sila, ine irabo tödi tinörön tataun mon te mum,
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 xarnang a Barok kö Tödi bölök ine i kobo wanot bara a nangadi tabo tultul te ine. Kaim. Ine ixo wanot tua tultul te idi, ma bara irabo isik a to re ine ra xukun puxus a oleleng ne nangadi.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Nang e Jisas mabo bak ne ausu re ine toxo wan lie e Jeriko, a marakörö raxin toxo muu ine.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 A nine tödi marapulo toxo kisisik kö lawana ngas, ma niang idu toxo ölangen bere Jisas ixo önan saxit, idu toxo kup, “Orong, Barok kö marapun te Dewit, örö marase e maa!”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 A marakörö niang toxo tenge laie re idu ma toxo tengen te idu rua ödödö, nexalik bere idu toxo kup taxin belexim, “Orong, Barok kö marapun te Dewit, örö marase e maa!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Io, e Jisas ixo tuu ma ixo kuwe idu. Jisas ixo ose idu, “Mu mo mamaa bara e ra pet te lasa re mu?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Idu toxo balu ine, “Orong, maa me mamaa ra winawara baling.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Jisas ixo marase idu ma ixo tön a nine marana idu. Saxit mon, idu toxo öt ta winara me idu toxo muu ine.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.