Marcos 6
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARA
1 Jisas ixo wan kalik ina xönö nang ma ixo wan urungan kö lagunon tine. Ma abo bak ne ausu rine toxo arixe mine.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Nang a bung Sabat ixo ot, Jisas ixo urulo a ausu xö gunon ne sineseng. Ma oleleng idi nang toxo ölengen ine toxo wuwus saban.
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ine mon a tene pet gunon, nang a barok ke Maria ma abo tönö rine e Jems, Jon, Judas me Saimon. Mabo saxana nangen na me ire.” Me idi toxo mölök kalik ine.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jisas ixo tengen tö idi, “Xöbo lagunon kabise a nangadi tobo ii öraxin a propet. Inexalik kö lagunon iat tine ma kaluluon kö bung marapun ma nang bölök kö gunon tine, tekarabo ii ine.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Io, Jisas i koxobo eöt ta wewet te laa lölös ne auwuwus singan. Inexalik ixo bulus a nine limine lömö xö dauleng ne miniset ma ixo ölanglanga idi.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Me Jisas ixo wuwus saban, möxösa, kaim idi xo nunu.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ixo kuwe etok lo a sangaun ma ninöng ne bak ne ausu rine ma ixo tile rewe idi ninöng ninöng ma ixo tabaa idi ma lölös sua tile ösu abo tano saban.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ixo tengen ömaras idi bira, “Mum korobo kip pe laa xö nuan te mum, ma lamun morobo tön kalik a buxo. Mum korobo kip pe nien, a rat, ma re tuluwok kölöme xö kie.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Mum morobo sige abo sandel, ma lamun mum korobo kip bölök ke önga man kabise.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Jisas ixo tengen bölök kidi bira, “Nang bara mum morobo laxa xö önga gunon, morobo xisixis iat tingan ot nang mum morobo wan lo baling kalik a lagunon niang.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Ma nang bara önga lagunon i kobo öga e mum, bara i kobo tame e mum, io, nang bara mum ka nuan, mum morobo se rewe a kabus kalik abo xexe mum rua uxileng kö idi lamun a magingin saban te idi nang toxo pet te mum.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Io, abo bak ne ausu toxo wan ebasin ma toxo tenge lölös bara a nangadi tabo mana dödöm puxus.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Idi toxo irewe a oleleng ne tano saban ma toxo salap a wel kö oleleng ne nangadi miniset ma toxo ölanglanga idi.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Io, king Erot ixo ölangen bira lamun abo lalaa nang idi toxo pet, möxösa, a esene e Jisas ixo taxin köba xö ölöngö rine. Dauleng toxo rengrengen bere Jisas ine ma lölös taxin tua wewet abo lalaa ne winiwus lölös, möxösa, idi toxo döxömen bere Jisas ine iat e Jon a tene baptais nang ixoro taru baling kalik a minet.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Inexalik a dauleng toxo tengen bere ine e Elaija. Ma dauleng iat toxo tengen bere ine a propet möxöbo propet mee mesila saxit.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Nang e Erot ixo ölangen bira, ixo tengen, “E Jon, a tödi nang e xo tee xöröp a inöno, iri taru baling kalik a minet!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Erot ixoro tengen bira, möxösa, ine iat ixo isik a tinenge rua öxös lo e Jon tua bulbulus ine xö gunon ne aömokorot. Erot ixo pet bira, möxösa, e Erodias a une re tönö ine, niang e Pilip, ma lamun Erot ixo elolo belek e Erodias.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Jon ixobo rengrengen te Erot, “I kobo töxödös bara örobo elolo a une xö tönö nöngön.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Io, Erodias ixo bala saban te Jon ma ixo mamaa ra sesexomet ine. Ma lamun ine i kobo eöt
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 möxösa, e Erot ixo buburin e Jon ma ixo balaure ödeek ine xalik ibo met, möxösa, ine ixo ösöxö bara a tene töxödös ma a tödi madakdak ine. Nang e Erot ixo ölangen e Jon, ixo dödöm oleleng köbo winörö rine, ma lamun ixobo mamaa ra ölangen a tinenge re ine.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Önga axana bung deek ixo ot tue Erodias bara irabo pet eörin im a dinödöm pe ine. Erot ixo pet a nien taxin ta uxileng a bung nang toxo kip ine xönan. Io, ixo pet ina nien ulamun a duöng taxin nang tobo rorop ine xö tinörön ne gapman mabo umri mabo duöng sisila mee Galili.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Io, nang a balik ke Erodias ixo laxa ma ixo tie, ine ixo öaxanan e Erot mabo osee rine.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Me ine ixo usugurno ine bira, “Turunon saxit, a mangana lasanene nang u ose lamun, e rabo tabaa nöngön min, ma nang bara u ose e xö subana kingdom pe e, io, e rabo tabaa iat nöngön min.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Io, a balik ixo wan su ma ixo ose a nago re ine, “A lasa nang e rabo ose lamun?” E nene ixo balu ma ixo tengen, “Örobo ose ulamun a öxöno e Jon a tene baptais.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ma saxit mon, a balik ixo baling urungan kö king ma ixo tengen, “Na iat, e maa bara örö tabaa e ma öxöno e Jon a tene baptais kö bile.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Me Erot ixo tapunuk köba, ma kawaim ine ra öngasin a sineseng kine möxö ixoro tenge ösugurno sila xö ölöngö xöbo osee.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ma saxit mon, e Erot ixo tile önga umri rua xikip lo a öxöno e Jon ura. Io, ina umri ixo wan laxa xö gunon ne aömokorot ma ixo tee xöröp lo a öxöno e Jon,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 ma ixo kip ot öbaling a öxöno Jon kö bile. Io, a umri ixo isik kö balik, ma balik ixo tabaa e nene min.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Ma abo bak ne ausu re Jon idi toxo ölangen bira, io, idi toxo wanot ma toxo kip lo a lewene aine e Jon ma toxo bulus kö maöt.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Abo aposol toxo kis etok arixe me Jisas ma toxo töngösen ine mabo lalaa nang idi toxoro pet ma toxoro eusu min.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Möxö kaim a eöt a axana bung kö idi ra nien, möxösa, a oleleng ne nangadi toxo önan eli, io, Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu rine, “Moro miang, ire xalik ta wan urungan kö xönö madödö me ire ta mamas.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Io, idi iat kalik toxo wan lo xö mön urungan kö xönö tataun.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Ma oleleng ne nangadi nang toxo perexulen e Jisas mabo bak ne ausu rine nang toxo önan, toxo ulo möxöbo lagunon taxin kirip ma toxo ot sila ridi.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Ma nang e Jisas ixo ösö, ixo pere a marakörö raxin, ma ixo marase idi, möxösa, idi toxo xarnang a bung sipsip te tup ma kaim idi ma tene walbalaurai. Io, ixo urulo ra usu idi mabo mangana lalaa.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 A xaken ixoro su mabo bak ne ausu toxo ot pösöt ine ma toxo tengen te ine, “Ina xönö na a xönö tataun ma iri aien sumara xoxo.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Örö tile rewe a nangadi na. Me idi ta wan urungan köbo lagunon örörö, ma tabo kun nien tö idi ra enen.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Me Jisas ixo tengen tö idi, “Mum iat, mum moro tabaa idi merebo lalaa rua enen.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Io, Jisas ixo ose idi, “Ma ausen ne xönö beret niang e mum min? Mum moro wan me mum morobo pere.” Nang idi toxo ösöxö lo, idi toxo tengen bara, “Pitnö ne beret ma nini en.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Io, Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu rine bara, “Mum moro erimine idi xö kinis arixe xö maduduan ne pasle.”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Io, idi toxo kis erimine idi, uleng a mar ma uleng a pitnö ne sangaun.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Io, e Jisas ixo tön lo ina pitnö ne beret ma nini en ma ixo wawara kaa xö balana kubu, ma ixo tengen deek ke God ma ixo pidik a beret. Ma ixo tabaa abo bak ne ausu re ine min, me idi toxo erimine nanin kö nangadi. Ma ixo erimine bölök idi ma nini en kaluluonin idi.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Me idi xirip toxo an ma toxo masii.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Io, abo bak ne ausu toxo tuxo a sangaun ma ninöng ne kölöt ma subana inan ma beret nang idi toxo en paling.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mabo duöng nang toxo an, ixo eöt ma pitnö ne arip.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Ma saxit mon, Jisas ixo tile öxaa abo bak ne ausu rine xö mön, bara idi tabo sila rine uruo Betsaida, me ine bang, irabo tile elixilik a marakörö.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Melamu ixo wan lo xalik a marakörö ma ixo wan kaa wes kalik idi uruso xö maii rua sineseng.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Ma nang ixoro aien, idi toxo uluso kaluluon kö tu raxin, me ine xalik mon ixo xisixis kö maii.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Jisas ixo pere abo bak ne ausu rine toxo uuluso esuo ma xiki. Xö lörörö xö pitnö ne axana bung kö puxu bubung, e Jisas ixo önan lömö xö rasi urungan tidi. Ine ixo maa ra nuan saxit idi,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 ma lamun nang idi toxo pere ine ixo önan lömö xö rasi, idi toxo nunuxas bara e Jisas a tano. Io, idi toxo kup wösö
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 möxösa, idi xirip toxo pere ine me idi toxo buut saban arixe.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Io, ixo kaa xö mön arixe midi ma a xiki ixo kawam. Me idi toxo wuwus kirip arixe,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 möxö kaim idi xo marmaras ulamun a unine arabaa möxö beret nang e Jisas ixo tabaa a pitnö ne arip ne marakörö min, möxö abo baladi ixo lölös.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ma nang idi toxo köröp kö tu ma toxo ösö Genesaret, me idi toxo kut oxe a mön.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Idi toxo kaa su xalik a mön, ma saxit mon a nangadi toxo perexulen e Jisas.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Me idi toxo ulo elixilik köbo lagunon, me idi toxo kip ot abo miniset lömö xöbo ben urungan kö boxönö nang toxo ölangen bere ine nangen ne.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Ma nang kö boxönö xirip ma xöbo lagunon kirip nang e Jisas ixobo önan könan, a nangadi toxobo bulbulus abo miniset kölöme xö boxönö möxö misik. Me idi toxobo seng ine bara irabo ömaraxen idi rua rörön a ngusuno man te ine mon, me ewe idi nang toxo tön, toxobo langlanga.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.