Marcos 5
A Xuxubus Maxat (BJK) vs VC
1 Io, Jisas mabo bak ne ausu rine toxo wan lies uri xö lawana tu Galili, xö xönö pu mee Gerasen.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Nang e Jisas ixo kaa su xalik a mön, a tödi ma tano saban ixo wan su xalik abo lieng kö nangadi minet ta inasuo mine.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ina tödi na ixobo xisixis kölöme xöbo lieng möxöbo tödi minet, ma kaim pe tödi i öt ta kubus pi öbaling ine arixe mere mangana uno bara sen bölök.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ina tödi na, toxobo xuxut abo limine ma xexene, nexalik bara ixobo xörxöröp ina sen ma ixobo wörwörök abo aen kö xexene. Kaim pe öng i lölös sik ka rorop ine.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Xöbo dömön ma xaken, kaluluon köbo lieng möxöbo minet ma kölöme xöbo maii ixobo kalasii, ma ixobo xurxuru öbaling a aine ma warawat.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ma nang ixo pere e Jisas kö palaa, ixo ulo ma ixo subun kexe mesilain ine.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ixo kup nöngösö lömö, “Jisas, a Barok kö God lömö saxit, u mamaa lamun a lasanene xalik e? E seng nöngön kö esene God u bele ögarin e!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Ixo tengen bira, möxösa, Jisas ixoro tengen tö ine, “Nöngön a tano saban, wan su xalik a tödi na!”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Io, Jisas ixo ose ine, “Ewe a esem?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma ixo tenge marmaris se Jisas sa ganim a ritile rewe idi möxö ina xönö.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Oleleng ne bung bo toxo aan nana xö gegene maii.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Abo tano saban toxo seng e Jisas, “Örö tile e mem urungan kaluluonin a bung bo. Örö ömaraxen e mem pa nilaxa rup pidi.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Io, ixo ömaraxen idi, mabo tano saban toxo wan su ma toxo laxa rup kö bung bo. Ina bung bo xirip, toxo öt ma nini arip ne bo, ma toxo ewasak su xö gegene maii urungan kölöme xö ari ma toxo köngö met.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Io, a nangadi möxö balaure a bung bo, toxo ulo lo ra atöngösen min kö lagunon taxin ma xö boxönö lörörö. Mabo nangadi toxo wanot ta werwere a lasa nang ixo ot.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Nang a nangadi toxo wanot pösöt e Jisas, idi toxo pere ina tödi nang abo tano saban toxoro tup kalik ine. Ixo laulawa sik ma ixo kisisik ma dinödöm pe ine ixoro maras. Mabo nangadi toxo buut.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Io, a nangadi nang toxo pere ina laa, idi toxo tengen kö nangadi a lasa nang ixo ot kina tödi nang abo tano saban toxoro kis sine, ma toxo paraa bölök lamun a bung bo.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Io, a nangadi toxo urulo ra tinenge marmaris se Jisas sa nuan pes xalik ina xönö re idi.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Io, nang e Jisas ixo kakaa xö mön ma ixo mamaa ra nuan, a tödi nang abo tano saban toxoro tup kalik ine, ixo seng e Jisas sa nuan arixe mine.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Me Jisas kaim kö ömaraxen lo ine, lamun ixo tengen te ine, “Örö wan baling kö lagunon te nöngön urungan kö nangadi re nöngön ma örö tengen tö idi a lasanene nang a Orong ire pet te nöngön ma a abalamu raxin te ine urungan te nöngön.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Io, ina tödi ixo wan pes ma ixo urulo ra atöngösen kölöme xö xönö raxin Dekapolis, mabo lasanene nang e Jisas ixo pet te ine. Mabo nangadi toxo wuwus saban arixe.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Nang e Jisas ixo lies köröp baling kö mön uruo xö lawana tu Galili, a marakörö raxin toxo ot emorop pönö ine nang ine ixo kisisik kö gegene ari.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Io, önga tödi a esene e Jairus, a tödi sila xö gunon ne sineseng ke idi abo Judeia, ma ixo ot bölök, ixo pere e Jisas ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Ma ixo tenge marmaris se Jisas, “A balik lik ke e, i ka minet. E seng nöngön, örö miang ma örö bulus a limem lömö rine, bara ine irabo deek ma irabo to.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Io, Jisas ixo wan arixe mine.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ma önga une nangen niang, nang a dee ixobo önan kalik ine, ma ixo öt xarnang a sangaun ma ninöng ne awat.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ine ixo kip a tiip taxin kalik abo dokta ma ixo ösek abo lasa nang ine min, rö ine ra dedeek. Ma kaim. Nangen a dee ixo önan köba mon kalik ine.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nang ine ixo ölangen a tinenge ure Jisas, ine ixo wan melamu rine kaluluonin a marakörö ma ixo sigi a man te Jisas.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Ixo pet ina na, möxösa, ine ixo döxömen, “Nang bara e sigi a man te ine mon, e rabo deek.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Saxit mon a dee ixo masa xalik ine ma ixo örasen kö aine bara iri deek kalik ina tiip pe ine.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Io, saxit mon, Jisas ixo örasen bara ina lölös ixoro wan su xalik ine ma ixo tawuxus kaluluon kö marakörö ma ixo eose, “Ewe i sigi a man te e?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Abo bak ne ausu rine toxo balu ine, “Örö pere a nangadi nang te emorop pönö nöngön, ma u ose bölök bule, ewe i sigi nöngön?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Me Jisas ixo wawara nana iat tua werwere bere ewe iat ixo pet ina na.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Io, a une ixo wanot ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas, möxösa, ixo ösöxö arixin a lasa ixo ot tine. Ixo buut ma ixo dedede ma ixo tengen ösu xirip a turunon.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jisas ixo tengen tö ine, “Balik, a nunu re nöngön iri öro nöngön. Örö wan ma malum ma örö langlanga xalik ina miniset te nöngön.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Nang e Jisas nangen bang ixo wöwörö xö une, a dauleng ne duöng möxö gunon te Jairus, a tödi raxin möxö gunon ne sineseng, idi toxo tengen te Jairus, “A balik ke nöngön iri met. Nöngön u bele isik a tiip kö tene ausu.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jisas kaim a mumuu a lasa idi toxo rengrengen, ma ixo tengen te Jairus bira, “U bele buut. Örö mana nunu mon.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Jisas kaim kö ömaraxen tebo duöng bölök kua mumuu ine, nexalik mon e Pita, Jems, me Jon a tönö re Jems.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nang idi toxo ot kö gunon te Jairus, Jisas ixo pere arixin a marakörö toxo ees köba ma toxo gegee nöngösö lömö.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ixo wan laxa ma ixo tengen tö idi, “Mum bele ees ma ginee. A balik i kobo met. Inexalik i paliso mon.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Me idi toxo isis belek ine.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Io, Jisas ixo tön a limine ma ixo tengen te ine, “Talita kum!” (A unine bara, “Balik lik, e tengen te nöngön, taru kaa!”).
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Saxit mon, a balik ixo tuu kaa ma ixo önan nana. (Ine ma sangaun ma ninöng ne awat). Ma nang idi toxo pere ina na, toxo wuwus saban köba arixe.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ine ixo isik a tinenge lölös bere idi tebele tengen osen ina na xere öng, ma ixo tengen te idu ra tabaa ine mere laa ra enen.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.