Marcos 5
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ACF
1 Io, Jisas mabo bak ne ausu rine toxo wan lies uri xö lawana tu Galili, xö xönö pu mee Gerasen.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Nang e Jisas ixo kaa su xalik a mön, a tödi ma tano saban ixo wan su xalik abo lieng kö nangadi minet ta inasuo mine.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Ina tödi na ixobo xisixis kölöme xöbo lieng möxöbo tödi minet, ma kaim pe tödi i öt ta kubus pi öbaling ine arixe mere mangana uno bara sen bölök.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Ina tödi na, toxobo xuxut abo limine ma xexene, nexalik bara ixobo xörxöröp ina sen ma ixobo wörwörök abo aen kö xexene. Kaim pe öng i lölös sik ka rorop ine.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Xöbo dömön ma xaken, kaluluon köbo lieng möxöbo minet ma kölöme xöbo maii ixobo kalasii, ma ixobo xurxuru öbaling a aine ma warawat.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Ma nang ixo pere e Jisas kö palaa, ixo ulo ma ixo subun kexe mesilain ine.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Ixo kup nöngösö lömö, “Jisas, a Barok kö God lömö saxit, u mamaa lamun a lasanene xalik e? E seng nöngön kö esene God u bele ögarin e!”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ixo tengen bira, möxösa, Jisas ixoro tengen tö ine, “Nöngön a tano saban, wan su xalik a tödi na!”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Io, Jisas ixo ose ine, “Ewe a esem?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma ixo tenge marmaris se Jisas sa ganim a ritile rewe idi möxö ina xönö.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Oleleng ne bung bo toxo aan nana xö gegene maii.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Abo tano saban toxo seng e Jisas, “Örö tile e mem urungan kaluluonin a bung bo. Örö ömaraxen e mem pa nilaxa rup pidi.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Io, ixo ömaraxen idi, mabo tano saban toxo wan su ma toxo laxa rup kö bung bo. Ina bung bo xirip, toxo öt ma nini arip ne bo, ma toxo ewasak su xö gegene maii urungan kölöme xö ari ma toxo köngö met.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Io, a nangadi möxö balaure a bung bo, toxo ulo lo ra atöngösen min kö lagunon taxin ma xö boxönö lörörö. Mabo nangadi toxo wanot ta werwere a lasa nang ixo ot.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Nang a nangadi toxo wanot pösöt e Jisas, idi toxo pere ina tödi nang abo tano saban toxoro tup kalik ine. Ixo laulawa sik ma ixo kisisik ma dinödöm pe ine ixoro maras. Mabo nangadi toxo buut.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Io, a nangadi nang toxo pere ina laa, idi toxo tengen kö nangadi a lasa nang ixo ot kina tödi nang abo tano saban toxoro kis sine, ma toxo paraa bölök lamun a bung bo.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Io, a nangadi toxo urulo ra tinenge marmaris se Jisas sa nuan pes xalik ina xönö re idi.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Io, nang e Jisas ixo kakaa xö mön ma ixo mamaa ra nuan, a tödi nang abo tano saban toxoro tup kalik ine, ixo seng e Jisas sa nuan arixe mine.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Me Jisas kaim kö ömaraxen lo ine, lamun ixo tengen te ine, “Örö wan baling kö lagunon te nöngön urungan kö nangadi re nöngön ma örö tengen tö idi a lasanene nang a Orong ire pet te nöngön ma a abalamu raxin te ine urungan te nöngön.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Io, ina tödi ixo wan pes ma ixo urulo ra atöngösen kölöme xö xönö raxin Dekapolis, mabo lasanene nang e Jisas ixo pet te ine. Mabo nangadi toxo wuwus saban arixe.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Nang e Jisas ixo lies köröp baling kö mön uruo xö lawana tu Galili, a marakörö raxin toxo ot emorop pönö ine nang ine ixo kisisik kö gegene ari.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Io, önga tödi a esene e Jairus, a tödi sila xö gunon ne sineseng ke idi abo Judeia, ma ixo ot bölök, ixo pere e Jisas ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ma ixo tenge marmaris se Jisas, “A balik lik ke e, i ka minet. E seng nöngön, örö miang ma örö bulus a limem lömö rine, bara ine irabo deek ma irabo to.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Io, Jisas ixo wan arixe mine.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ma önga une nangen niang, nang a dee ixobo önan kalik ine, ma ixo öt xarnang a sangaun ma ninöng ne awat.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Ine ixo kip a tiip taxin kalik abo dokta ma ixo ösek abo lasa nang ine min, rö ine ra dedeek. Ma kaim. Nangen a dee ixo önan köba mon kalik ine.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Nang ine ixo ölangen a tinenge ure Jisas, ine ixo wan melamu rine kaluluonin a marakörö ma ixo sigi a man te Jisas.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Ixo pet ina na, möxösa, ine ixo döxömen, “Nang bara e sigi a man te ine mon, e rabo deek.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Saxit mon a dee ixo masa xalik ine ma ixo örasen kö aine bara iri deek kalik ina tiip pe ine.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Io, saxit mon, Jisas ixo örasen bara ina lölös ixoro wan su xalik ine ma ixo tawuxus kaluluon kö marakörö ma ixo eose, “Ewe i sigi a man te e?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Abo bak ne ausu rine toxo balu ine, “Örö pere a nangadi nang te emorop pönö nöngön, ma u ose bölök bule, ewe i sigi nöngön?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Me Jisas ixo wawara nana iat tua werwere bere ewe iat ixo pet ina na.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Io, a une ixo wanot ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas, möxösa, ixo ösöxö arixin a lasa ixo ot tine. Ixo buut ma ixo dedede ma ixo tengen ösu xirip a turunon.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jisas ixo tengen tö ine, “Balik, a nunu re nöngön iri öro nöngön. Örö wan ma malum ma örö langlanga xalik ina miniset te nöngön.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Nang e Jisas nangen bang ixo wöwörö xö une, a dauleng ne duöng möxö gunon te Jairus, a tödi raxin möxö gunon ne sineseng, idi toxo tengen te Jairus, “A balik ke nöngön iri met. Nöngön u bele isik a tiip kö tene ausu.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Jisas kaim a mumuu a lasa idi toxo rengrengen, ma ixo tengen te Jairus bira, “U bele buut. Örö mana nunu mon.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jisas kaim kö ömaraxen tebo duöng bölök kua mumuu ine, nexalik mon e Pita, Jems, me Jon a tönö re Jems.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nang idi toxo ot kö gunon te Jairus, Jisas ixo pere arixin a marakörö toxo ees köba ma toxo gegee nöngösö lömö.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ixo wan laxa ma ixo tengen tö idi, “Mum bele ees ma ginee. A balik i kobo met. Inexalik i paliso mon.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Me idi toxo isis belek ine.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Io, Jisas ixo tön a limine ma ixo tengen te ine, “Talita kum!” (A unine bara, “Balik lik, e tengen te nöngön, taru kaa!”).
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Saxit mon, a balik ixo tuu kaa ma ixo önan nana. (Ine ma sangaun ma ninöng ne awat). Ma nang idi toxo pere ina na, toxo wuwus saban köba arixe.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ine ixo isik a tinenge lölös bere idi tebele tengen osen ina na xere öng, ma ixo tengen te idu ra tabaa ine mere laa ra enen.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.