Marcos 5

A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Io, Jisas mabo bak ne ausu rine toxo wan lies uri xö lawana tu Galili, xö xönö pu mee Gerasen.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nang e Jisas ixo kaa su xalik a mön, a tödi ma tano saban ixo wan su xalik abo lieng kö nangadi minet ta inasuo mine.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ina tödi na ixobo xisixis kölöme xöbo lieng möxöbo tödi minet, ma kaim pe tödi i öt ta kubus pi öbaling ine arixe mere mangana uno bara sen bölök.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ina tödi na, toxobo xuxut abo limine ma xexene, nexalik bara ixobo xörxöröp ina sen ma ixobo wörwörök abo aen kö xexene. Kaim pe öng i lölös sik ka rorop ine.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Xöbo dömön ma xaken, kaluluon köbo lieng möxöbo minet ma kölöme xöbo maii ixobo kalasii, ma ixobo xurxuru öbaling a aine ma warawat.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ma nang ixo pere e Jisas kö palaa, ixo ulo ma ixo subun kexe mesilain ine.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ixo kup nöngösö lömö, “Jisas, a Barok kö God lömö saxit, u mamaa lamun a lasanene xalik e? E seng nöngön kö esene God u bele ögarin e!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ixo tengen bira, möxösa, Jisas ixoro tengen tö ine, “Nöngön a tano saban, wan su xalik a tödi na!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Io, Jisas ixo ose ine, “Ewe a esem?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma ixo tenge marmaris se Jisas sa ganim a ritile rewe idi möxö ina xönö.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Oleleng ne bung bo toxo aan nana xö gegene maii.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Abo tano saban toxo seng e Jisas, “Örö tile e mem urungan kaluluonin a bung bo. Örö ömaraxen e mem pa nilaxa rup pidi.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Io, ixo ömaraxen idi, mabo tano saban toxo wan su ma toxo laxa rup kö bung bo. Ina bung bo xirip, toxo öt ma nini arip ne bo, ma toxo ewasak su xö gegene maii urungan kölöme xö ari ma toxo köngö met.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Io, a nangadi möxö balaure a bung bo, toxo ulo lo ra atöngösen min kö lagunon taxin ma xö boxönö lörörö. Mabo nangadi toxo wanot ta werwere a lasa nang ixo ot.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Nang a nangadi toxo wanot pösöt e Jisas, idi toxo pere ina tödi nang abo tano saban toxoro tup kalik ine. Ixo laulawa sik ma ixo kisisik ma dinödöm pe ine ixoro maras. Mabo nangadi toxo buut.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Io, a nangadi nang toxo pere ina laa, idi toxo tengen kö nangadi a lasa nang ixo ot kina tödi nang abo tano saban toxoro kis sine, ma toxo paraa bölök lamun a bung bo.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Io, a nangadi toxo urulo ra tinenge marmaris se Jisas sa nuan pes xalik ina xönö re idi.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Io, nang e Jisas ixo kakaa xö mön ma ixo mamaa ra nuan, a tödi nang abo tano saban toxoro tup kalik ine, ixo seng e Jisas sa nuan arixe mine.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Me Jisas kaim kö ömaraxen lo ine, lamun ixo tengen te ine, “Örö wan baling kö lagunon te nöngön urungan kö nangadi re nöngön ma örö tengen tö idi a lasanene nang a Orong ire pet te nöngön ma a abalamu raxin te ine urungan te nöngön.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Io, ina tödi ixo wan pes ma ixo urulo ra atöngösen kölöme xö xönö raxin Dekapolis, mabo lasanene nang e Jisas ixo pet te ine. Mabo nangadi toxo wuwus saban arixe.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Nang e Jisas ixo lies köröp baling kö mön uruo xö lawana tu Galili, a marakörö raxin toxo ot emorop pönö ine nang ine ixo kisisik kö gegene ari.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Io, önga tödi a esene e Jairus, a tödi sila xö gunon ne sineseng ke idi abo Judeia, ma ixo ot bölök, ixo pere e Jisas ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ma ixo tenge marmaris se Jisas, “A balik lik ke e, i ka minet. E seng nöngön, örö miang ma örö bulus a limem lömö rine, bara ine irabo deek ma irabo to.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Io, Jisas ixo wan arixe mine.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ma önga une nangen niang, nang a dee ixobo önan kalik ine, ma ixo öt xarnang a sangaun ma ninöng ne awat.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ine ixo kip a tiip taxin kalik abo dokta ma ixo ösek abo lasa nang ine min, rö ine ra dedeek. Ma kaim. Nangen a dee ixo önan köba mon kalik ine.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Nang ine ixo ölangen a tinenge ure Jisas, ine ixo wan melamu rine kaluluonin a marakörö ma ixo sigi a man te Jisas.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ixo pet ina na, möxösa, ine ixo döxömen, “Nang bara e sigi a man te ine mon, e rabo deek.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Saxit mon a dee ixo masa xalik ine ma ixo örasen kö aine bara iri deek kalik ina tiip pe ine.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Io, saxit mon, Jisas ixo örasen bara ina lölös ixoro wan su xalik ine ma ixo tawuxus kaluluon kö marakörö ma ixo eose, “Ewe i sigi a man te e?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Abo bak ne ausu rine toxo balu ine, “Örö pere a nangadi nang te emorop pönö nöngön, ma u ose bölök bule, ewe i sigi nöngön?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Me Jisas ixo wawara nana iat tua werwere bere ewe iat ixo pet ina na.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Io, a une ixo wanot ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas, möxösa, ixo ösöxö arixin a lasa ixo ot tine. Ixo buut ma ixo dedede ma ixo tengen ösu xirip a turunon.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jisas ixo tengen tö ine, “Balik, a nunu re nöngön iri öro nöngön. Örö wan ma malum ma örö langlanga xalik ina miniset te nöngön.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Nang e Jisas nangen bang ixo wöwörö xö une, a dauleng ne duöng möxö gunon te Jairus, a tödi raxin möxö gunon ne sineseng, idi toxo tengen te Jairus, “A balik ke nöngön iri met. Nöngön u bele isik a tiip kö tene ausu.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jisas kaim a mumuu a lasa idi toxo rengrengen, ma ixo tengen te Jairus bira, “U bele buut. Örö mana nunu mon.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jisas kaim kö ömaraxen tebo duöng bölök kua mumuu ine, nexalik mon e Pita, Jems, me Jon a tönö re Jems.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nang idi toxo ot kö gunon te Jairus, Jisas ixo pere arixin a marakörö toxo ees köba ma toxo gegee nöngösö lömö.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ixo wan laxa ma ixo tengen tö idi, “Mum bele ees ma ginee. A balik i kobo met. Inexalik i paliso mon.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Me idi toxo isis belek ine.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Io, Jisas ixo tön a limine ma ixo tengen te ine, “Talita kum!” (A unine bara, “Balik lik, e tengen te nöngön, taru kaa!”).
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Saxit mon, a balik ixo tuu kaa ma ixo önan nana. (Ine ma sangaun ma ninöng ne awat). Ma nang idi toxo pere ina na, toxo wuwus saban köba arixe.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ine ixo isik a tinenge lölös bere idi tebele tengen osen ina na xere öng, ma ixo tengen te idu ra tabaa ine mere laa ra enen.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.