Marcos 4

A Xuxubus Maxat (BJK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Melamu, Jisas ixo urulo öbaling a inausu xö gegene tu Galili. Mabo marakörö nang toxo ot etok elulurwein ine ixo taxin köba, io, ine ixo kis laxa xö mön nang kö tu, ma marakörö toxo kis muu a gegene tu.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Ine ixo usu idi ma oleleng ne lalaa xö tinenge öwuo, ma kölöme xö ausu rine ixo tengen,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ölengen! A önga tödi ixo wan tua retewe abo irine wit kö komo.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Ma nang ine ixo retewe nanin abo irine wit, a dauleng toxo subu melamu xö ngas, ma bung pun toxo wanot ma toxo en idi.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ma dauleng ne irine wit toxo subu xö öxöno wat nang kaim pe pu oleleng könan. A irine wit ixo das kaa pasaxit mon, möxösa, a pu ixo wöwöt.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Ma xaken ixo tuu, ixo dek abo wit ma ixo mölös ma ixo met, möxösa, abo buon kaim kö sinu xöba uri xö pu.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Dauleng ne irine wit toxo subu kaluluonin abo gargaras. Ma abo gargaras toxo pari abo wit nang i dadas kaa, io, abo irine wit kaim kö ino.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Lamun a uleng ne irine wit toxo subu xö pu deek. Idi toxo das kaa ma toxo oleleng, ma toxo o. Dauleng ixo o eöt ma narun ne sangaun ne irine, dauleng toxo pitnö ma öng ne sangaun, ma dauleng toxo eöt ma önga mar ne irine wit.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Io, Jisas ixo tengen, “Ewe nang ine ma talingine ra ölöngö, ine irabo ölangen.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Xö axana bung nang ine xalik, a sangaun ma ninöng ne bak ne ausu mabo duöng nang toxo elulure ine, toxo ose ine lamun abo tinenge öwuo.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Ine ixo tengen te idi, “God ixoro tabaa e mum ma nanase möxö kingdom kö God. Lamun kö nangadi nang kö araman möxö kingdom, abo laa xirip idi tabo ölangen kö tinenge öwuo.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Io, nang,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Io, Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu, “Bule, mum kobo laa maras lamun ina tinenge öwuo na? Nang bara kaim, mum korobo öt ta ösöxö rebo tinenge öwuo.
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 A tamana komo i susulo a tinenge re God.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Dauleng ne nangadi te eöt ma wit i subu xö ngas nang te sulo a tinenge, i xarnang a nangadi tere ölengen a tinenge ma saxit mon Satan ibo ot ma ibo xikip tewe abo tinenge nang toboro sulo kölöme re idi.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Ma dauleng te eöt ma irine wit i subu xö pu warawat. Idi te ölangen a tinenge, ma pasaxit mon te axanan tua xikip lo.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Ma lamun idi tobo tuu ulik mon, möxösa, kaim idi ma buon. Nang bara tiip ma sasaban i ot möxö idi te kip a tinenge, ma saxit mon idi toboro wan tewe.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Ma nangen a dauleng ne nangadi, idi te eöt ma irine wit i subu kaluluon köbo gargaras. Idi te ölengen a tinenge.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Me idi te döxömen köbanin abo lalaa möxö öxöno lagunon ma ulamun a kinis ne orong nang ibo röxröxö rewe idi, me idi tobo mamaa xöba lamun a mangana lalaa xabise. Inabo lalaa ibo önan laxa ma ibo wewet pi a tinenge re God, ma i kobo eöt ta o re pasuno.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Dauleng ne nangadi te eöt ma irine wit i subu xö pu deek. Idi te ölengen a tinenge, me idi te kip lo, me idi te o a pasuno. Dauleng tabo o narun ne sangaun ne irine wit, ma dauleng ma pitnö ma öng ne sangaun ne irine wit ma dauleng ma önga mar ne irine wit.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Me ine ixo tengen te idi, “Mum bo xikip ölaxa a laam rua uxis kö ene bile bara xö ene öra? Kawaim, a laam morobo uxis lömö xö xönö iat möxönan.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Abo laa sanene niang i mun sik, i xarna na niang irabo wanot kö maras. Mabo laa sanene niang i kait pi sik, i xarna na niang irabo wanot kö malmalan.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Nang bere ewenene re öng ma talingine ra ölöngö, ine irabo mana tam.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Me ine ixo tengen bölök kö idi bira, “Mum morobo mana balaure ödeek a lasa mum mo ölengen. God irabo isik puxus urungan te mum xarnang iat mum mu ölangen kulen. Ma irabo öwöwö öbaling urungan te mum.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ewenene midi nang idi ma lalaa, God irabo tabaa idi ma oleleng. Me ewenene midi nang kawaim idi mere lalaa, God irabo kip tewe bölök kirip abo lalaa xalik idi.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Me Jisas ixo tengen bölök bira. “A kingdom kö God i xarnang a tödi i tewe nanin a irine wit kö pu.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Ma xöbo dömön ma xöbo xaken, niang ibo paluso bara ibo lalaran, abo irine wit iboro xuxubu ma iboro dadas taxin. Ma lamun ine iat i kala ösöxö bara ibo dadas bule.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 A pu iat ibo öxubu a irine wit, sila ibo das kaa, io, ibo oo a kölömene, ma malamu irabo maruxo.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Nang bara iri maruxo, ina tödi ibo reree lo a pasuno, möxösa, a axana bung möxö kip nien iri ot.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Me Jisas ixo tengen bölök bira, “Ire tabo tengen bira a kingdom kö God i xarnang a lasa? Bara xö mangana tinenge öwuo sa nang ire tabo pet tua palas ödeek ina tinenge na?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 I xarnang a irine iaa nang a lak lik köba xöbo irine iaa xabise nang u bo susulo xö pu.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Ma nang bara tere sulo, ibo das kaa ma ibo taxin köba ma ibo saxit kirip abo iaa kölöme xö komo. Ma ibo masanga raxin, io, abo pun meriso lömö tobo ot ma tobo wewet abo wöwösö re idi xö sinisii möxönan.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Me Jisas ixobo walwalas tinenge ma ixobo wewet abo oleleng ne mangana tinenge öwuo bira, nang irabo eöt te idi rua ölengen kulen.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Ine ixobo wöwörö xö marakörö mabo tinenge öwuo xalik mon. Ma lamun nang ine arixe mabo bak ne ausu re ine xalik mon, ine ixobo tengen osen ömaras abo tinenge öwuo re idi.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Xö ina bung kö aien sumara xoxo, Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu rine bara, “Ire ta wan köröp uruo xö lawa xabise möxö tu.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Io, Jisas mabo bak ne ausu re ine toxo wan lo xalik a marakörö ma toxo kaa xö mön nang e Jisas ixoro kisisik könan. Ma dauleng ne mön bölök toxo wan arixe me idi.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 A xiki raxin ixo wawaxat ma dalun ixo tawit laxa xö mön ma ari ixoro lörörö ra öwöwö a mön.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Jisas ixo paluso sik malamu xö mön ma ixo lulungon kaa sik kö lulungo re ine. Ma abo bak ne ausu toxo ölaran ine ma toxo tengen te ine, “Tene Ausu, nöngön u kobo balamu ire, xalik tabo köngö?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Io, ine ixo taru ma ixo köö a xiki, ma ixo tengen kö dalun, “Örö ödödö! Ma örö malile!” Io, a xiki ixo kawam ma dalun ixo malile esexere.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Io, Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu re ine, “Mum, mo bubuut köba ruasa? Kaim iat bang e mum ma nunu?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Idi toxo buut köba ma toxo ose nanin öbaling idi iat bira, “A mangana tödi sa ia? Nang a xiki ma dalun te tame ine!”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.