Marcos 4
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARC
1 Melamu, Jisas ixo urulo öbaling a inausu xö gegene tu Galili. Mabo marakörö nang toxo ot etok elulurwein ine ixo taxin köba, io, ine ixo kis laxa xö mön nang kö tu, ma marakörö toxo kis muu a gegene tu.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ine ixo usu idi ma oleleng ne lalaa xö tinenge öwuo, ma kölöme xö ausu rine ixo tengen,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ölengen! A önga tödi ixo wan tua retewe abo irine wit kö komo.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ma nang ine ixo retewe nanin abo irine wit, a dauleng toxo subu melamu xö ngas, ma bung pun toxo wanot ma toxo en idi.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Ma dauleng ne irine wit toxo subu xö öxöno wat nang kaim pe pu oleleng könan. A irine wit ixo das kaa pasaxit mon, möxösa, a pu ixo wöwöt.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Ma xaken ixo tuu, ixo dek abo wit ma ixo mölös ma ixo met, möxösa, abo buon kaim kö sinu xöba uri xö pu.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Dauleng ne irine wit toxo subu kaluluonin abo gargaras. Ma abo gargaras toxo pari abo wit nang i dadas kaa, io, abo irine wit kaim kö ino.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Lamun a uleng ne irine wit toxo subu xö pu deek. Idi toxo das kaa ma toxo oleleng, ma toxo o. Dauleng ixo o eöt ma narun ne sangaun ne irine, dauleng toxo pitnö ma öng ne sangaun, ma dauleng toxo eöt ma önga mar ne irine wit.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Io, Jisas ixo tengen, “Ewe nang ine ma talingine ra ölöngö, ine irabo ölangen.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Xö axana bung nang ine xalik, a sangaun ma ninöng ne bak ne ausu mabo duöng nang toxo elulure ine, toxo ose ine lamun abo tinenge öwuo.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ine ixo tengen te idi, “God ixoro tabaa e mum ma nanase möxö kingdom kö God. Lamun kö nangadi nang kö araman möxö kingdom, abo laa xirip idi tabo ölangen kö tinenge öwuo.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Io, nang,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Io, Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu, “Bule, mum kobo laa maras lamun ina tinenge öwuo na? Nang bara kaim, mum korobo öt ta ösöxö rebo tinenge öwuo.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 A tamana komo i susulo a tinenge re God.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Dauleng ne nangadi te eöt ma wit i subu xö ngas nang te sulo a tinenge, i xarnang a nangadi tere ölengen a tinenge ma saxit mon Satan ibo ot ma ibo xikip tewe abo tinenge nang toboro sulo kölöme re idi.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Ma dauleng te eöt ma irine wit i subu xö pu warawat. Idi te ölangen a tinenge, ma pasaxit mon te axanan tua xikip lo.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ma lamun idi tobo tuu ulik mon, möxösa, kaim idi ma buon. Nang bara tiip ma sasaban i ot möxö idi te kip a tinenge, ma saxit mon idi toboro wan tewe.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ma nangen a dauleng ne nangadi, idi te eöt ma irine wit i subu kaluluon köbo gargaras. Idi te ölengen a tinenge.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Me idi te döxömen köbanin abo lalaa möxö öxöno lagunon ma ulamun a kinis ne orong nang ibo röxröxö rewe idi, me idi tobo mamaa xöba lamun a mangana lalaa xabise. Inabo lalaa ibo önan laxa ma ibo wewet pi a tinenge re God, ma i kobo eöt ta o re pasuno.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Dauleng ne nangadi te eöt ma irine wit i subu xö pu deek. Idi te ölengen a tinenge, me idi te kip lo, me idi te o a pasuno. Dauleng tabo o narun ne sangaun ne irine wit, ma dauleng ma pitnö ma öng ne sangaun ne irine wit ma dauleng ma önga mar ne irine wit.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Me ine ixo tengen te idi, “Mum bo xikip ölaxa a laam rua uxis kö ene bile bara xö ene öra? Kawaim, a laam morobo uxis lömö xö xönö iat möxönan.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Abo laa sanene niang i mun sik, i xarna na niang irabo wanot kö maras. Mabo laa sanene niang i kait pi sik, i xarna na niang irabo wanot kö malmalan.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Nang bere ewenene re öng ma talingine ra ölöngö, ine irabo mana tam.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Me ine ixo tengen bölök kö idi bira, “Mum morobo mana balaure ödeek a lasa mum mo ölengen. God irabo isik puxus urungan te mum xarnang iat mum mu ölangen kulen. Ma irabo öwöwö öbaling urungan te mum.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Ewenene midi nang idi ma lalaa, God irabo tabaa idi ma oleleng. Me ewenene midi nang kawaim idi mere lalaa, God irabo kip tewe bölök kirip abo lalaa xalik idi.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Me Jisas ixo tengen bölök bira. “A kingdom kö God i xarnang a tödi i tewe nanin a irine wit kö pu.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ma xöbo dömön ma xöbo xaken, niang ibo paluso bara ibo lalaran, abo irine wit iboro xuxubu ma iboro dadas taxin. Ma lamun ine iat i kala ösöxö bara ibo dadas bule.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 A pu iat ibo öxubu a irine wit, sila ibo das kaa, io, ibo oo a kölömene, ma malamu irabo maruxo.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Nang bara iri maruxo, ina tödi ibo reree lo a pasuno, möxösa, a axana bung möxö kip nien iri ot.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Me Jisas ixo tengen bölök bira, “Ire tabo tengen bira a kingdom kö God i xarnang a lasa? Bara xö mangana tinenge öwuo sa nang ire tabo pet tua palas ödeek ina tinenge na?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 I xarnang a irine iaa nang a lak lik köba xöbo irine iaa xabise nang u bo susulo xö pu.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ma nang bara tere sulo, ibo das kaa ma ibo taxin köba ma ibo saxit kirip abo iaa kölöme xö komo. Ma ibo masanga raxin, io, abo pun meriso lömö tobo ot ma tobo wewet abo wöwösö re idi xö sinisii möxönan.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Me Jisas ixobo walwalas tinenge ma ixobo wewet abo oleleng ne mangana tinenge öwuo bira, nang irabo eöt te idi rua ölengen kulen.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ine ixobo wöwörö xö marakörö mabo tinenge öwuo xalik mon. Ma lamun nang ine arixe mabo bak ne ausu re ine xalik mon, ine ixobo tengen osen ömaras abo tinenge öwuo re idi.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Xö ina bung kö aien sumara xoxo, Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu rine bara, “Ire ta wan köröp uruo xö lawa xabise möxö tu.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Io, Jisas mabo bak ne ausu re ine toxo wan lo xalik a marakörö ma toxo kaa xö mön nang e Jisas ixoro kisisik könan. Ma dauleng ne mön bölök toxo wan arixe me idi.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 A xiki raxin ixo wawaxat ma dalun ixo tawit laxa xö mön ma ari ixoro lörörö ra öwöwö a mön.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Jisas ixo paluso sik malamu xö mön ma ixo lulungon kaa sik kö lulungo re ine. Ma abo bak ne ausu toxo ölaran ine ma toxo tengen te ine, “Tene Ausu, nöngön u kobo balamu ire, xalik tabo köngö?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Io, ine ixo taru ma ixo köö a xiki, ma ixo tengen kö dalun, “Örö ödödö! Ma örö malile!” Io, a xiki ixo kawam ma dalun ixo malile esexere.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Io, Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu re ine, “Mum, mo bubuut köba ruasa? Kaim iat bang e mum ma nunu?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Idi toxo buut köba ma toxo ose nanin öbaling idi iat bira, “A mangana tödi sa ia? Nang a xiki ma dalun te tame ine!”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.