Marcos 15
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NVT
1 Xö puxu bubung arixe, abo pris tataxin, abo sisila mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses arixe mabo kansel kirip möxö lotu, toxo etöngösen ma toxo ot kö önga dinödöm. Idi toxo kubus a nini limine e Jisas ma toxo lamus ine urungan te Pailat.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Me Pailat ixo ose ine, “Nöngön a king möxöbo Judeia?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Abo pris tataxin toxo puk ine mabo tinenge oleleng.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Io, Pailat ixo ose öbaling ine, “Kaim nöngön mere tinenge ra babalu idi? Örö pere bara a oleleng ne lalaa te wupuk nöngön min.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Inexalik e Jisas kaim ine ra babalu bang ke tinenge, io, e Pailat ixo wuwus ma ixo dödöm oleleng.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Io, xö Luxa ne Nuan Lexe, Pailat ixobo walwalas ösu a önga tödi xalik a gunon ne aömokorot, a tödi nang a nangadi tobo ose lamun ine.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 A tödi a esene e Barabas, toxo bulus ölaxa ine xö gunon ne aömokorot arixe mabo duöng nang idi toxo erese ömet arixe midi nang tobo kure abo Judeia xö axana bung kö arse raxin.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 A marakörö raxin toxo wanot ma toxo ose e Pailat tua wewet önga laa ra öaxanan idi xarnang ixobo wewet kö ina luxa.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Me Pailat ixo balu idi ma ixo tengen, “Mum mo mamaa bara ara ii ösu ina king köbo Judeia urungan te mum?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ixo tengen bira, möxö ine ixo ösöxö bara abo pris tataxin toxo bala saban te Jisas, io, idi toxo isik ot e Jisas urungan te ine.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Inexalik abo pris tataxin toxo silien a marakörö ma tinenge lölös sa kinup pe Pailat bara irabo ii ösu e Barabas xalik mon ma ganim e Jisas.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 E Pailat ixo ose idi bara, “A lasa nang e rabo pet kö ina tödi nang mum bo xukuwe ine, a king möxöbo Judeia?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Me idi toxo kup urungan te ine bara, “Tut ine xö sölöxöröp!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Me Pailat ixo ose idi, “Ruasa? A mangana sasaban sa ine ixo pet?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 E Pailat ixo mamaa ra wewet öaxanan a marakörö, io, ixo ii ösu e Barabas urungan te idi ma ixo tengen köbo umri ma toxo dangat e Jisas ma buso, ma melamu e Pailat ixo isik ine urungan te idi ra rutut ine xö sölöxöröp.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Abo tene inarse toxo lamus ölaxa e Jisas urungan kö gunon taxin te Pailat, ma toxo kuwe etoxin kirip a nangadi arse.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Idi toxo ölaulawa e Jisas ma man dadan xarnang a king ibo sisige, io, idi toxo kubus arixin abo uno gargaras ma toxo pet xarnang a bubuan, ma toxo usige xö öxöno e Jisas.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Me idi toxo urulo ra kinup urungan bara, “Mem me ölet nöngön, king köbo Judeia.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Idi toxo dangdangat a öxöno ma buso ma toxo gisgisip ine. Idi toxo subun kexe me idi toxo tenge ölolot ine.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Ma nang idi toxoro eösaxit mine, idi toxo irewe ina man dadan kalik ine ma toxo ölaulawa öbaling ine ma man iat te ine. Me idi toxo lamus ösu ine ra rutut ine xö sölöxöröp.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Önga tödi mee Sairin, a esene iang e Saimon, a tata re Aleksenda me Rupas, ixo önan kö nuan te ine ma ixo wan saxit kö ina lagunon. Me idi toxo ölölös lo ine rua xikip a sölöxöröp pe Jisas.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Idi toxo lamus e Jisas urso xö xönö tobo rengrengen me Golgota. (Unine ese na bara Xönö möxö Siine Öxöno Tödi).
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Io, idi toxo tabaa e Jisas ma wain nang toxo pet arixin ma abo mangana laa a lak sixine deek. Lamun kaim ine xo ininim.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Io, a nangadi arse toxo tut ine xö sölöxöröp, ma toxo erimine abo man te ine re idi iat baling. Me idi toxo egulös satu ra werwere bere ewenene iat te idi irabo kip lo re lasanene sa.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Xö pitnö ma nit ne axana bung kö puxu idi toxo tut ine xö sölöxöröp.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ma toxo geet abo tinenge nang toxo puk ine min bira, “A king möxöbo Judeia.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Idi toxo tut bölök a nine tödi pinilo arixe me ine, a öng kö lime tuun ma öng kö lime kes.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Mabo nangadi nang toxo önan saxit, toxo tenge uli ine. Idi toxo urie abo öxöno idi ma toxo tengen te ine bara, “Aa! Nöngön mon iang örobo pörök ösu a gunon lotu raxin ma örobo uru öbaling mon kö narun ne bung.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Na im örö wan su meringan kö sölöxöröp ma örö top öbaling nöngön iat!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Xö ina ngas iat nang, abo pris tataxin arixe mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses idi bölök toxo tenge uli ine kaluluon iat te idi, me idi toxo tengen öbaling bara, “Ine i rorop a nangadi xabise, ma bara bule i kebeöt ta rorop ine iat?
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Nang bere ine a Mesaia, a King mee Israel, irabo wan su na mon kalik a sölöxöröp me ire tabo pere ma tabo nunu.” Nine tödi idi toxo tut idu xö nine sölöxöröp arixe mine, idu bölök toxo tenge uli ine.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Xö luono xaken a ködö ixo wanot ma ixo tawi xirip ina öxöno lagunon ot kö narun ne axana bung kö aien.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Ma xö narun ne axana bung, Jisas ixo gee wösö ma ixo tengen, “Eloi, Eloi, lama Sabakatani?” A unine möxönan i tengen bira, “God te e, God te e, ruasa u wan kalik e?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Ma dauleng niang toxo tuu örörö sik toxo ölangen ina na, ma toxo tengen, “Moro ölöngö, ine i xukuwe e Elaija.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ma önga tödi mere idi ixo ulo ma ixo bulus ölaxa a spans kö wain manun, ma nang a wain ixo wöwö xönan ixo kut parange xö iaa ma ixo sanga kaa min urungan te Jisas sa ininim. Ma ixo tengen, “Tuu bang! Ire ta pere bere Elaija irabo ot ma irabo palas ösu ine bara kaim.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Me Jisas ixo kup taxin ma ixo tewe mamas.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ma xönö man taxin nang ibo bölö wi sik a gunon lotu raxin ixo tamadidi nine xönö merso lömö uri arixe xö pu.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ma a umri raxin möxöbo duöng arse ixo tuu mesila sik ke Jisas. Nang ine ixo ölangen e Jisas bara ixo kup taxin ma ixo pere bölök nang e Jisas ixo met bule, ixo tengen, “Turunon saxit, a tödi na a Barok kö God!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ma dauleng ne balixilik toxo tuu sik kö palaa ma toxo ngökngök mon. Kaluluon te idi, e Maria mee Makdala, me Maria nago re Josep me Jems nang a barok melamu, arixe me Salomi.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Idiet toxobo mumuu e Jisas nang ine ixo xisixis Galili ma toxobo balaure ine xöbo sasaxan te ine. Ma oleleng ne balixilik bölök ewe nang toxo wanot arixe me ine uruso Jerusalem, idi bölök angen.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Xö aien kö bung pitnö abo Judeia tobo tagur möxö ina Sabat, xö bung malamu.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Io, Josep me Arimatia, ine a öng möxö duöng taxin möxöbo kansel. Me ine iat bölök ibo xixiset lamun a kingdom kö God. Ine ixo wan pösöt e Pailat ma kaim ine xo binuut ma ixo ose ine lamun a minet te Jisas.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pailat ixo wuwus nang ixo ölangen bere Jisas ixoro met. Ine ixo kuwe lo a umri raxin möxöbo duöng ne arse ma ixo ose ine bere Jisas ixoro met bara kaim.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ma nang ixo ölangen a tinenge möxö ina umri bere Jisas ixoro met, ixo ömaraxen a minet te Jisas urungan te Josep.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Io, Josep ixo kun abo man pidien ma ixo tön ösu ina aine. Ixo kait pi ine ma man pidien, ma ixo bulus ölaxa ine xö lieng niang ixoro luok tewe xalik a wat. Ma ixo ubun pi a marana lieng ma önga wat taxin.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Maria mee Makdala me Maria nago re Joses toxo pere a xönö nang toxo ömarin sik ine xönan.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.