Marcos 11

A Xuxubus Maxat (BJK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E Jisas arixe mabo bak ne ausu re ine toxo wanot lörörö Jerusalem, idi toxo ot kö lagunon Betepage me Betani xö Maii Olip, io, Jisas ixo tile a nine bak ne ausu re ine,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ma ixo tengen tidu bara, “Mu moro wan urungan kö lagunon mesila re mu, ma saxit mon nang bara mu mo laxa xönan, mu morobo pere a önga dongki maxat te kubus sik ine e, ma kaim bang ke öng i kala xisin ine. Mu morobo palas tewe ine ma morobo lamus ot ine ura.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ma nang bara önga tödi i ose e mu bara, ‘Ruasa mu mo walwalas ina dongki na?’, io, mu morobo tengen te ine bira, ‘A Orong i mamaa ulamun ma irabo isik puxus öbaling na mon.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Io, idu toxo wan lo ma toxo pere önga dongki maxat kö ngas, nang toxo kut sik ine xö marame lalaxa xö gunon. Nang idu toxo walwalas lo ine,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 dauleng ne nangadi nang toxo tuu sik, toxo eose bara, “Mu mo palas a dongki na rua wewet a sa?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Idu toxo balu xarnang e Jisas ixo tengen sik ke idu, ma nangadi nang toxo öbala rewe idu.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Io, idu toxo lamus ot ina dongki maxat urso re Jisas me idu toxo bulus abo man ömat te idu lömö xina dongki, me Jisas ixo kis kaa xönan.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ma nangadi oleleng toxo kip tewe abo xinaxain te idi ma toxo parawe xö ngas, ma dauleng toxo parawe abo axana iaa nang idi toxo tee möxöbo komo.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ewe idi nang toxo wan sila ma ewe idi nang toxo muu toxo xukup bira,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 “God irabo wadöane ewe i ot ta xikip a kingdom kö untubuno ire e Dewit.”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Me Jisas ixo laxa Jerusalem, ma ixo wan laxa xö gunon lotu raxin. Ine ixo wawara nana xöbo lalaa xirip, ma lamun ixo wan lo urso Betani arixe ma ina sangaun ma ninöng, möxö ixoro aien im.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Xö bung melamu nang idi toxo wan lie Betani, e Jisas ixo irilöng.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ine ixo wawara möxö palaa ma ixo pere a uno löwö ixo tuu sik ma labana. Ine ixo wan lo ra werwere bara ine mere pasuno bara kaim. Io, nang ine ixo ot könan, ine ixo parasiwin bara kaim a pasuno, a labana xalik mon, möxösa, kaim bara axana bung möxö löwö ra ino.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Io, Jisas ixo tengen kö ina uno iaa, “Ökorobo o baling ma kaim pe öng irabo en te pasuno mere nöngön.” Ma abo bak ne ausu re ine toxo ölangen ina nang ine ixo tengen.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Io, nang idi toxo ot tiso Jerusalem, Jisas ixo laxa xö xönö möxö gunon lotu raxin ma ixo urulo ra batbat ösu ewe me idi nang toxo xuxuxun ma toxo mismisik kölöme. Ine ixo puxus lubeng abo öra xö nangadi nang tobo kulas tuluwok mabo öra möxö kinis se nangadi nang tobo mismisik ma buno.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Me Jisas i kaim kö ömaraxen lo öbaling ke öng kua xikip ölaxa abo lalaa möxö misik urungan kö xönö möxö gunon lotu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Io, ine ixo usu idi ma ixo tengen, “Mum muru ösöxö sik a tinenge re God nang toxo geet i tengen bira:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Abo pris tataxin arixe mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses toxo ölangen bira ma toxo wawara siwin te ngas sa sesexomet ine, möxösa, idi toxo burin ine. Ma toxo burin ine, möxösa, a marakörö xirip tobo wuwuwus saban köbo ausu re ine.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Aien ixoro orot me Jisas arixe mabo bak ne ausu rine toxo wan lie e Jerusalem.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Xö bung kabise, Jisas arixe mabo bak ne ausu re ine toxo önan kö ngas, me idi toxo pere ina uno löwö ixoro manga xirip.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Io, Pita ixo döxömen lo a tinenge re Jisas nang ixo tengen kö ina uno iaa. Ma ixo tengen, “Tene Ausu, pere bang! A uno löwö nang nöngön u köö, iri manga.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Io, Jisas ixo balu idi ma ixo tengen, “Örobo nunu re God.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Turunon saxit, nang bara öng i tengen kö puot na bara, ‘Örö taru mera ma örö wan su uruo xö rasi,’ ma kaim ine mere nine dinödöm kö kat te ine ma lamun i nunu xö lasa ine i tengen irabo wanot, io, God irabo tabaa ine min.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 E tengen te mum, lasanene mum mo seseng ulamun, mum morobo nunu bara mum morobo kip lo, ma a lasa niang mum mo seng, irabo re mum.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Io, idi toxo ot baling kuso Jerusalem. Nang e Jisas ixo önan kölöme xö xönö möxö gunon lotu raxin, abo pris tataxin, mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses, mabo sisila toxo ot pösöt ine.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Me idi toxo ose ine bira, “U kip lo ina ese raxin na mole nang nöngön u döxömen bere i töxödös se nöngön ta wewet inabo lalaa na? Me ewe i tabaa nöngön mina lölös na ra wewet inabo lalaa na?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jisas ixo balu idi ma ixo tengen, “E rabo ose e mum ma önga ineose bölök. Nang bara mum morobo balu e, io, e rabo tengen te mum a lölös sa nang e wewet inabo lalaa na min.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 A baptais se Jon, ine meriso lömö re God, bara mera xö nangadi mon? Moro tengen te e.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Idi toxo wöwörö min kaluluonin idi iat ma toxo tengen, “Nang bara ire te tengen bara, ‘Meriso re God,’ me ine irabo ose ire bara, ‘Ma ruasa me mum koxobo nunu re ine?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Me ire takarabo tengen, ‘Möxö nangadi mon.’” (Idi toxo burin a nangadi, möxösa, idi toxo ösöxö sik bere Jon a propet.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Io, idi toxo balu e Jisas, “Mem kobo ösöxö.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.