Marcos 11
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NTLH
1 E Jisas arixe mabo bak ne ausu re ine toxo wanot lörörö Jerusalem, idi toxo ot kö lagunon Betepage me Betani xö Maii Olip, io, Jisas ixo tile a nine bak ne ausu re ine,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ma ixo tengen tidu bara, “Mu moro wan urungan kö lagunon mesila re mu, ma saxit mon nang bara mu mo laxa xönan, mu morobo pere a önga dongki maxat te kubus sik ine e, ma kaim bang ke öng i kala xisin ine. Mu morobo palas tewe ine ma morobo lamus ot ine ura.
2 com a seguinte ordem:
3 Ma nang bara önga tödi i ose e mu bara, ‘Ruasa mu mo walwalas ina dongki na?’, io, mu morobo tengen te ine bira, ‘A Orong i mamaa ulamun ma irabo isik puxus öbaling na mon.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Io, idu toxo wan lo ma toxo pere önga dongki maxat kö ngas, nang toxo kut sik ine xö marame lalaxa xö gunon. Nang idu toxo walwalas lo ine,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 dauleng ne nangadi nang toxo tuu sik, toxo eose bara, “Mu mo palas a dongki na rua wewet a sa?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Idu toxo balu xarnang e Jisas ixo tengen sik ke idu, ma nangadi nang toxo öbala rewe idu.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Io, idu toxo lamus ot ina dongki maxat urso re Jisas me idu toxo bulus abo man ömat te idu lömö xina dongki, me Jisas ixo kis kaa xönan.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ma nangadi oleleng toxo kip tewe abo xinaxain te idi ma toxo parawe xö ngas, ma dauleng toxo parawe abo axana iaa nang idi toxo tee möxöbo komo.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Ewe idi nang toxo wan sila ma ewe idi nang toxo muu toxo xukup bira,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 “God irabo wadöane ewe i ot ta xikip a kingdom kö untubuno ire e Dewit.”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Me Jisas ixo laxa Jerusalem, ma ixo wan laxa xö gunon lotu raxin. Ine ixo wawara nana xöbo lalaa xirip, ma lamun ixo wan lo urso Betani arixe ma ina sangaun ma ninöng, möxö ixoro aien im.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Xö bung melamu nang idi toxo wan lie Betani, e Jisas ixo irilöng.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ine ixo wawara möxö palaa ma ixo pere a uno löwö ixo tuu sik ma labana. Ine ixo wan lo ra werwere bara ine mere pasuno bara kaim. Io, nang ine ixo ot könan, ine ixo parasiwin bara kaim a pasuno, a labana xalik mon, möxösa, kaim bara axana bung möxö löwö ra ino.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Io, Jisas ixo tengen kö ina uno iaa, “Ökorobo o baling ma kaim pe öng irabo en te pasuno mere nöngön.” Ma abo bak ne ausu re ine toxo ölangen ina nang ine ixo tengen.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Io, nang idi toxo ot tiso Jerusalem, Jisas ixo laxa xö xönö möxö gunon lotu raxin ma ixo urulo ra batbat ösu ewe me idi nang toxo xuxuxun ma toxo mismisik kölöme. Ine ixo puxus lubeng abo öra xö nangadi nang tobo kulas tuluwok mabo öra möxö kinis se nangadi nang tobo mismisik ma buno.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Me Jisas i kaim kö ömaraxen lo öbaling ke öng kua xikip ölaxa abo lalaa möxö misik urungan kö xönö möxö gunon lotu.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Io, ine ixo usu idi ma ixo tengen, “Mum muru ösöxö sik a tinenge re God nang toxo geet i tengen bira:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Abo pris tataxin arixe mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses toxo ölangen bira ma toxo wawara siwin te ngas sa sesexomet ine, möxösa, idi toxo burin ine. Ma toxo burin ine, möxösa, a marakörö xirip tobo wuwuwus saban köbo ausu re ine.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Aien ixoro orot me Jisas arixe mabo bak ne ausu rine toxo wan lie e Jerusalem.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Xö bung kabise, Jisas arixe mabo bak ne ausu re ine toxo önan kö ngas, me idi toxo pere ina uno löwö ixoro manga xirip.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Io, Pita ixo döxömen lo a tinenge re Jisas nang ixo tengen kö ina uno iaa. Ma ixo tengen, “Tene Ausu, pere bang! A uno löwö nang nöngön u köö, iri manga.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Io, Jisas ixo balu idi ma ixo tengen, “Örobo nunu re God.
22 Jesus respondeu:
23 Turunon saxit, nang bara öng i tengen kö puot na bara, ‘Örö taru mera ma örö wan su uruo xö rasi,’ ma kaim ine mere nine dinödöm kö kat te ine ma lamun i nunu xö lasa ine i tengen irabo wanot, io, God irabo tabaa ine min.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 E tengen te mum, lasanene mum mo seseng ulamun, mum morobo nunu bara mum morobo kip lo, ma a lasa niang mum mo seng, irabo re mum.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Io, idi toxo ot baling kuso Jerusalem. Nang e Jisas ixo önan kölöme xö xönö möxö gunon lotu raxin, abo pris tataxin, mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses, mabo sisila toxo ot pösöt ine.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Me idi toxo ose ine bira, “U kip lo ina ese raxin na mole nang nöngön u döxömen bere i töxödös se nöngön ta wewet inabo lalaa na? Me ewe i tabaa nöngön mina lölös na ra wewet inabo lalaa na?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Jisas ixo balu idi ma ixo tengen, “E rabo ose e mum ma önga ineose bölök. Nang bara mum morobo balu e, io, e rabo tengen te mum a lölös sa nang e wewet inabo lalaa na min.
29 Jesus respondeu:
30 A baptais se Jon, ine meriso lömö re God, bara mera xö nangadi mon? Moro tengen te e.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Idi toxo wöwörö min kaluluonin idi iat ma toxo tengen, “Nang bara ire te tengen bara, ‘Meriso re God,’ me ine irabo ose ire bara, ‘Ma ruasa me mum koxobo nunu re ine?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Me ire takarabo tengen, ‘Möxö nangadi mon.’” (Idi toxo burin a nangadi, möxösa, idi toxo ösöxö sik bere Jon a propet.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Io, idi toxo balu e Jisas, “Mem kobo ösöxö.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.