Marcos 11
A Xuxubus Maxat (BJK) vs BKJ
1 E Jisas arixe mabo bak ne ausu re ine toxo wanot lörörö Jerusalem, idi toxo ot kö lagunon Betepage me Betani xö Maii Olip, io, Jisas ixo tile a nine bak ne ausu re ine,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 ma ixo tengen tidu bara, “Mu moro wan urungan kö lagunon mesila re mu, ma saxit mon nang bara mu mo laxa xönan, mu morobo pere a önga dongki maxat te kubus sik ine e, ma kaim bang ke öng i kala xisin ine. Mu morobo palas tewe ine ma morobo lamus ot ine ura.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Ma nang bara önga tödi i ose e mu bara, ‘Ruasa mu mo walwalas ina dongki na?’, io, mu morobo tengen te ine bira, ‘A Orong i mamaa ulamun ma irabo isik puxus öbaling na mon.’”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Io, idu toxo wan lo ma toxo pere önga dongki maxat kö ngas, nang toxo kut sik ine xö marame lalaxa xö gunon. Nang idu toxo walwalas lo ine,
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 dauleng ne nangadi nang toxo tuu sik, toxo eose bara, “Mu mo palas a dongki na rua wewet a sa?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Idu toxo balu xarnang e Jisas ixo tengen sik ke idu, ma nangadi nang toxo öbala rewe idu.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Io, idu toxo lamus ot ina dongki maxat urso re Jisas me idu toxo bulus abo man ömat te idu lömö xina dongki, me Jisas ixo kis kaa xönan.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Ma nangadi oleleng toxo kip tewe abo xinaxain te idi ma toxo parawe xö ngas, ma dauleng toxo parawe abo axana iaa nang idi toxo tee möxöbo komo.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ewe idi nang toxo wan sila ma ewe idi nang toxo muu toxo xukup bira,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 “God irabo wadöane ewe i ot ta xikip a kingdom kö untubuno ire e Dewit.”
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Me Jisas ixo laxa Jerusalem, ma ixo wan laxa xö gunon lotu raxin. Ine ixo wawara nana xöbo lalaa xirip, ma lamun ixo wan lo urso Betani arixe ma ina sangaun ma ninöng, möxö ixoro aien im.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Xö bung melamu nang idi toxo wan lie Betani, e Jisas ixo irilöng.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Ine ixo wawara möxö palaa ma ixo pere a uno löwö ixo tuu sik ma labana. Ine ixo wan lo ra werwere bara ine mere pasuno bara kaim. Io, nang ine ixo ot könan, ine ixo parasiwin bara kaim a pasuno, a labana xalik mon, möxösa, kaim bara axana bung möxö löwö ra ino.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Io, Jisas ixo tengen kö ina uno iaa, “Ökorobo o baling ma kaim pe öng irabo en te pasuno mere nöngön.” Ma abo bak ne ausu re ine toxo ölangen ina nang ine ixo tengen.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Io, nang idi toxo ot tiso Jerusalem, Jisas ixo laxa xö xönö möxö gunon lotu raxin ma ixo urulo ra batbat ösu ewe me idi nang toxo xuxuxun ma toxo mismisik kölöme. Ine ixo puxus lubeng abo öra xö nangadi nang tobo kulas tuluwok mabo öra möxö kinis se nangadi nang tobo mismisik ma buno.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Me Jisas i kaim kö ömaraxen lo öbaling ke öng kua xikip ölaxa abo lalaa möxö misik urungan kö xönö möxö gunon lotu.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Io, ine ixo usu idi ma ixo tengen, “Mum muru ösöxö sik a tinenge re God nang toxo geet i tengen bira:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Abo pris tataxin arixe mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses toxo ölangen bira ma toxo wawara siwin te ngas sa sesexomet ine, möxösa, idi toxo burin ine. Ma toxo burin ine, möxösa, a marakörö xirip tobo wuwuwus saban köbo ausu re ine.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Aien ixoro orot me Jisas arixe mabo bak ne ausu rine toxo wan lie e Jerusalem.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Xö bung kabise, Jisas arixe mabo bak ne ausu re ine toxo önan kö ngas, me idi toxo pere ina uno löwö ixoro manga xirip.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Io, Pita ixo döxömen lo a tinenge re Jisas nang ixo tengen kö ina uno iaa. Ma ixo tengen, “Tene Ausu, pere bang! A uno löwö nang nöngön u köö, iri manga.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Io, Jisas ixo balu idi ma ixo tengen, “Örobo nunu re God.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Turunon saxit, nang bara öng i tengen kö puot na bara, ‘Örö taru mera ma örö wan su uruo xö rasi,’ ma kaim ine mere nine dinödöm kö kat te ine ma lamun i nunu xö lasa ine i tengen irabo wanot, io, God irabo tabaa ine min.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 E tengen te mum, lasanene mum mo seseng ulamun, mum morobo nunu bara mum morobo kip lo, ma a lasa niang mum mo seng, irabo re mum.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Io, idi toxo ot baling kuso Jerusalem. Nang e Jisas ixo önan kölöme xö xönö möxö gunon lotu raxin, abo pris tataxin, mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses, mabo sisila toxo ot pösöt ine.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Me idi toxo ose ine bira, “U kip lo ina ese raxin na mole nang nöngön u döxömen bere i töxödös se nöngön ta wewet inabo lalaa na? Me ewe i tabaa nöngön mina lölös na ra wewet inabo lalaa na?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Jisas ixo balu idi ma ixo tengen, “E rabo ose e mum ma önga ineose bölök. Nang bara mum morobo balu e, io, e rabo tengen te mum a lölös sa nang e wewet inabo lalaa na min.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 A baptais se Jon, ine meriso lömö re God, bara mera xö nangadi mon? Moro tengen te e.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Idi toxo wöwörö min kaluluonin idi iat ma toxo tengen, “Nang bara ire te tengen bara, ‘Meriso re God,’ me ine irabo ose ire bara, ‘Ma ruasa me mum koxobo nunu re ine?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Me ire takarabo tengen, ‘Möxö nangadi mon.’” (Idi toxo burin a nangadi, möxösa, idi toxo ösöxö sik bere Jon a propet.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Io, idi toxo balu e Jisas, “Mem kobo ösöxö.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.