Lucas 7

A Xuxubus Maxat (BJK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nang e Jisas ixo kawam kö rengrengen ina niang urungan kö ölöngö xö nangadi, ixo laxa Kaprenaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ringan ee a tene tinörön kö önga umri raxin möxöbo duöng inarse. Ma ina tene tinörön ewe nang a tödi raxin te ine ibo döxömen öraxin, ixo meset ma ixo lörörö rua minet.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 A umri raxin ixo ölangen ulamun e Jisas ma ixo tile a uleng ne sisila möxöbo Judeia urungan te ine rua seseng ine rua nuan ta ölanglanga a tene tinörön te ine.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Nang idi toxo ot pösöt e Jisas, idi toxo seng marmarisin ine, “Ma i eöt bara örö top ina tödi na,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 möxösa, ine ibo mamaa lamun ire abo Judeia ma iri pet a gunon ne sineseng ke mem.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Io, e Jisas ixo wan arixe me idi.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Möxösa lamun ina na, e kobo döxömen bara i töxödös bara arabo wan urungan te nöngön. Inexalik bara örö tengen a tinenge re nöngön, ma ina tene tinörön te e irabo langlanga.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 E tengen bira, möxösa, e bölök e kisisik kö ene warkurai, ma abo umri bölök te kisisik kö ene e. Me e bo tengen kö öng, ‘Wan’, io, ibo wan. Me e bo tengen kö öng niang, ‘Miang’, ma ibo wanot. Me e bo tengen kö tene tinörön te e, ‘Örö pet a na’, ma ibo pet bie.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Jisas ixo wuwus saban te ine nang ixo ölangen ina na, ma ixo tawuxus urungan kö marakörö nang toxo mumuu ine ma ixo tengen, “E tengen te mum, e kala parasiwin te nangadi mee Israel iat ma mangana nunu raxin bira.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Io, abo duöng ewe nang toxo tile idi, toxo tawuxus baling urungan kö gunon ma toxo pere wösöt a tene tinörön ixoro deek.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Melamu mon, Jisas ixo wan urungan kö önga lagunon tobo rengrengen mee Nain, mabo bak ne ausu re ine ma a marakörö raxin toxo wan arixe me ine.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Nang ixo lörörö xö maranangas möxö lagunon, dauleng toxo xikip ösu a minet. Ma ina minet ine a barok kas kö nago re ine, me ine a möxösö. Ma a marakörö raxin möxö ina lagunon toxo arixe me ine.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Nang a Orong ixo pere ina une ixo balamu ine kölöme xö kat te ine ma ixo tengen, “U bele gegee.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Io, ixo wan pösöt ina sesebe nang a tödi minet ixo maru sik könan ma ixo sigi. Me idi nang toxo xikip ine toxo tuu ödödö. Ine ixo tengen, “Tödi maxat, e tengen te nöngön, örö taru kaa!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ma tödi minet ixo kis kaa ma ixo urulo rua tinenge, me Jisas ixo isik öbaling ine urungan kö nago re ine.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Idi toxo buut ma toxo dödöm oleleng ma toxo ölet e God. Idi toxo rengrengen bira, “A propet taxin iri ot wösö kaluluonin ire. God iri wanot tua rorop a nangadi re ine.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ma ina tinenge maras ulamun e Jisas ixo wan esexere kölöme Judeia ma abo xönö lörörö.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Abo bak ne ausu re Jon toxo töngösen ine ulamun inabo lalaa na. Ma ixo kuwe lo a ninöng mere idi.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Ma ixo tile idu urungan kö Orong bara idu tabo eose bira, “E nöngön mon ina tödi nang mem me xixiset bara irabo wanot, bere mem marabo kis xiset sik bang ke öng kabise?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Nang ina nine tödi toxo ot pösöt e Jisas, idu toxo tengen bira, “Jon a tene baptais i tile e maa rua ose nöngön bara, ‘Nöngön mon ina öng nang mem me xixiset bara irabo wanot, bere mem marabo kis xiset te öng kabise?’”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ma xina axana bung mon e Jisas ixo ölanglanga a oleleng nang ma abo miniset ma tano saban, ma ixo ölanglanga idi nang toxo pulo ma toxo wawara baling.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Io, ixo balu abo tene kip tinenge re Jon bira, “Mu moro baling, ma moro ömaras e Jon ma lasanene nang mu muru pere me mu muru ölangen, bara abo pulo tere wawara, ma abo pengpeng tere önan, idi nang ma lepra idi tere deek, idi nang abo talinge baa tere ölöngö, ma abo minet tere taru baling, ma a tinenge deek iri maras sö idi nang a lak maris.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 A tödi a nunu re ine i kobo tawes xalik e, irabo deek kö ine.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Melamu nang abo tene kip tinenge re Jon toxoro wan, Jisas ixo urulo ra tinenge urungan kö marakörö ulamun e Jon bira, “Mum moxo wan su urso xö xönö tataun ta werwere a lasa? I xarniang a puru niang a xiki ibo wawaxat elin nanin ine?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Nang bara kawaim, ma lasa mum moxo wan su ra werwere? A tödi niang ixo sige sik a man mamaran? Kawaim. Idi ewe nang tobo sisige a mangana man niang a marana a lak kaa ma tobo kis ne orong, idi tobo xisixis köbo gunon ne orong.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Inexalik, a lasa mum moxo wan su ra werwere? A propet? Turunon saxit, me ine i taxin sik köbo propet.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ine mon ina öng niang toxoro geet ulamun:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 E tengen te mum, kaluluonin idi nang abo nene idi te kip idi, kaim pe öng i taxin köba re Jon. Inexalik ewe a öng i lik köba kölöme xö kingdom pe God, ine i taxin köba re Jon.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Nangadi xirip me idi nang tobo kip takis, nang idi toxo ölangen abo tinenge re Jisas, idi toxo aut bara ina ngas se God i töxödös, möxösa, e Jon ixoro baptais idi.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Inexalik abo Parasi ma abo duöng nanase xelen abo warkurai te Moses toxo mölök kalik a lasanene e God ixo pingit sik bara re idi, möxösa, kaim e Jon kö baptais idi.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Me Jisas ixo tengen öbaling, “Io, a lasanene nang arabo öt ma marakörö mee nixinen? Idi te xarnang abo sa?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Idi te öt ma bung barok lixilik niang te kisisik kölöme xö xönö möxö misik ma te xukup urungan tö idi iat:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Möxö, nang e Jon a tene baptais ixo wanot ma ixo ölölö ma kaim ine ra ininim pe wain, me mum moxo tengen bara, ‘A tano saban iri tup pe ine.’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 A Barok kö Tödi ixo ot ma ixo aan ma ixo inim, me mum moxo tengen bira, ‘Ina tödi na a an sasaxa ma a tene ininim, me ine ibo ais arixe mabo tene kip takis ma “nangadi saban.” ’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Idi tobo rengrengen ina na, ma lamun a nangadi nang te kip a nanase xalik e God, idi te osen bara ina nanase nang, ine a laa runon.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Io, önga Parasi, a esene e Saimon, ixo seng e Jisas sua nien arixe me ine, io, ixo wan urungan kö gunon möxö Parasi ma ixo kis sede xö öra möxö nien.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ma önga une ewe nang ixo kis kö mangana to saban kö ina lagunon, ixo ösöxö lo bara e Jisas ixo aan kö gunon möxö Parasi, ixo kip ot a botol deek ne sada.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Ma nang ixo tuu sik melamu re Jisas kö nine xexene ixo gegee, me ine ixo urulo a öburun a nine xexene e Jisas ma line marana, ma ixo salap ma bebene, ixo muum, ma ixo linge a wel könan.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ma nang ina Parasi ewe nang ixo seng ine ma ixo pere ina na ixo tengen iat tö ine, “Nang bara ina tödi na i xebe önga propet, ine i eöt tua ösöxö ewe i sisigi ine ma a mangana une sa ine, bara ine a tene saban.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Jisas ixo balu ine, “Saimon, e ma laa rua röngröngösen nöngön.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 “Nine tödi toxo seng tuluwok kalik a önga tödi. Öng ixo kip lo a pitnö ne mar ma öng kabise a pitnö ne sangaun.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Kaim pe öng mere idu ixo eöt tua balu wuxus urungan te ine, ine ixo döxömen taun idu bara rua saksak öbaling a tuluwok. Io, na ewe mere idu irabo mamaa xöba lamun ine?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Saimon ixo balu, “E döxömen bara ewe nang ine ma oleleng ne tuluwok nang ixo döxömen taun.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Io, ixo talingen urungan kö une ma ixo tengen te Saimon, “U pere ina une na? E laxa ura xö gunon te nöngön, me nöngön u kobo tabaa e ma ari rua gisgis a xexeke, nexalik ine i öburun abo xexeke ma line marana ma i salap abo xexeke ma bebene öxöno.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Nöngön u kobo muum e, nexalik ina une na, xö axana bung nang e laxa, ine i kobola mamas kö mumuum abo xexeke.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Nöngön u kobo bulus a wel kö öxöke, inexalik ine iri linge xöbo xexeke ma sada.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Io niang, e tengen te nöngön, inabo magingin saban te ine, iri kawam, möxösa, i mamaa xöba lamun e. Inexalik ewe nang ma ulik ne magingin saban me God i döxömen taun ina tödi, irabo mamaa ulik mon lamun ine.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Io, Jisas ixo tengen kö une, “Abo magingin saban te nöngön iri kawam.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Ma inabo osee toxo urulo rua tinenge kaluluonin idi, “Ewe ina tödi na nang ibo döxömen taun abo magingin saban?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Jisas ixo tengen kö une, “A nunu re nöngön iri öro nöngön. Örö wan ma malum.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.