Lucas 7
A Xuxubus Maxat (BJK) vs BKJ
1 Nang e Jisas ixo kawam kö rengrengen ina niang urungan kö ölöngö xö nangadi, ixo laxa Kaprenaum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ringan ee a tene tinörön kö önga umri raxin möxöbo duöng inarse. Ma ina tene tinörön ewe nang a tödi raxin te ine ibo döxömen öraxin, ixo meset ma ixo lörörö rua minet.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 A umri raxin ixo ölangen ulamun e Jisas ma ixo tile a uleng ne sisila möxöbo Judeia urungan te ine rua seseng ine rua nuan ta ölanglanga a tene tinörön te ine.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nang idi toxo ot pösöt e Jisas, idi toxo seng marmarisin ine, “Ma i eöt bara örö top ina tödi na,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 möxösa, ine ibo mamaa lamun ire abo Judeia ma iri pet a gunon ne sineseng ke mem.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Io, e Jisas ixo wan arixe me idi.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Möxösa lamun ina na, e kobo döxömen bara i töxödös bara arabo wan urungan te nöngön. Inexalik bara örö tengen a tinenge re nöngön, ma ina tene tinörön te e irabo langlanga.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 E tengen bira, möxösa, e bölök e kisisik kö ene warkurai, ma abo umri bölök te kisisik kö ene e. Me e bo tengen kö öng, ‘Wan’, io, ibo wan. Me e bo tengen kö öng niang, ‘Miang’, ma ibo wanot. Me e bo tengen kö tene tinörön te e, ‘Örö pet a na’, ma ibo pet bie.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jisas ixo wuwus saban te ine nang ixo ölangen ina na, ma ixo tawuxus urungan kö marakörö nang toxo mumuu ine ma ixo tengen, “E tengen te mum, e kala parasiwin te nangadi mee Israel iat ma mangana nunu raxin bira.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Io, abo duöng ewe nang toxo tile idi, toxo tawuxus baling urungan kö gunon ma toxo pere wösöt a tene tinörön ixoro deek.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Melamu mon, Jisas ixo wan urungan kö önga lagunon tobo rengrengen mee Nain, mabo bak ne ausu re ine ma a marakörö raxin toxo wan arixe me ine.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Nang ixo lörörö xö maranangas möxö lagunon, dauleng toxo xikip ösu a minet. Ma ina minet ine a barok kas kö nago re ine, me ine a möxösö. Ma a marakörö raxin möxö ina lagunon toxo arixe me ine.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Nang a Orong ixo pere ina une ixo balamu ine kölöme xö kat te ine ma ixo tengen, “U bele gegee.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Io, ixo wan pösöt ina sesebe nang a tödi minet ixo maru sik könan ma ixo sigi. Me idi nang toxo xikip ine toxo tuu ödödö. Ine ixo tengen, “Tödi maxat, e tengen te nöngön, örö taru kaa!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ma tödi minet ixo kis kaa ma ixo urulo rua tinenge, me Jisas ixo isik öbaling ine urungan kö nago re ine.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Idi toxo buut ma toxo dödöm oleleng ma toxo ölet e God. Idi toxo rengrengen bira, “A propet taxin iri ot wösö kaluluonin ire. God iri wanot tua rorop a nangadi re ine.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Ma ina tinenge maras ulamun e Jisas ixo wan esexere kölöme Judeia ma abo xönö lörörö.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Abo bak ne ausu re Jon toxo töngösen ine ulamun inabo lalaa na. Ma ixo kuwe lo a ninöng mere idi.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Ma ixo tile idu urungan kö Orong bara idu tabo eose bira, “E nöngön mon ina tödi nang mem me xixiset bara irabo wanot, bere mem marabo kis xiset sik bang ke öng kabise?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Nang ina nine tödi toxo ot pösöt e Jisas, idu toxo tengen bira, “Jon a tene baptais i tile e maa rua ose nöngön bara, ‘Nöngön mon ina öng nang mem me xixiset bara irabo wanot, bere mem marabo kis xiset te öng kabise?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ma xina axana bung mon e Jisas ixo ölanglanga a oleleng nang ma abo miniset ma tano saban, ma ixo ölanglanga idi nang toxo pulo ma toxo wawara baling.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Io, ixo balu abo tene kip tinenge re Jon bira, “Mu moro baling, ma moro ömaras e Jon ma lasanene nang mu muru pere me mu muru ölangen, bara abo pulo tere wawara, ma abo pengpeng tere önan, idi nang ma lepra idi tere deek, idi nang abo talinge baa tere ölöngö, ma abo minet tere taru baling, ma a tinenge deek iri maras sö idi nang a lak maris.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 A tödi a nunu re ine i kobo tawes xalik e, irabo deek kö ine.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Melamu nang abo tene kip tinenge re Jon toxoro wan, Jisas ixo urulo ra tinenge urungan kö marakörö ulamun e Jon bira, “Mum moxo wan su urso xö xönö tataun ta werwere a lasa? I xarniang a puru niang a xiki ibo wawaxat elin nanin ine?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Nang bara kawaim, ma lasa mum moxo wan su ra werwere? A tödi niang ixo sige sik a man mamaran? Kawaim. Idi ewe nang tobo sisige a mangana man niang a marana a lak kaa ma tobo kis ne orong, idi tobo xisixis köbo gunon ne orong.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Inexalik, a lasa mum moxo wan su ra werwere? A propet? Turunon saxit, me ine i taxin sik köbo propet.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Ine mon ina öng niang toxoro geet ulamun:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 E tengen te mum, kaluluonin idi nang abo nene idi te kip idi, kaim pe öng i taxin köba re Jon. Inexalik ewe a öng i lik köba kölöme xö kingdom pe God, ine i taxin köba re Jon.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nangadi xirip me idi nang tobo kip takis, nang idi toxo ölangen abo tinenge re Jisas, idi toxo aut bara ina ngas se God i töxödös, möxösa, e Jon ixoro baptais idi.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Inexalik abo Parasi ma abo duöng nanase xelen abo warkurai te Moses toxo mölök kalik a lasanene e God ixo pingit sik bara re idi, möxösa, kaim e Jon kö baptais idi.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Me Jisas ixo tengen öbaling, “Io, a lasanene nang arabo öt ma marakörö mee nixinen? Idi te xarnang abo sa?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Idi te öt ma bung barok lixilik niang te kisisik kölöme xö xönö möxö misik ma te xukup urungan tö idi iat:
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Möxö, nang e Jon a tene baptais ixo wanot ma ixo ölölö ma kaim ine ra ininim pe wain, me mum moxo tengen bara, ‘A tano saban iri tup pe ine.’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 A Barok kö Tödi ixo ot ma ixo aan ma ixo inim, me mum moxo tengen bira, ‘Ina tödi na a an sasaxa ma a tene ininim, me ine ibo ais arixe mabo tene kip takis ma “nangadi saban.” ’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Idi tobo rengrengen ina na, ma lamun a nangadi nang te kip a nanase xalik e God, idi te osen bara ina nanase nang, ine a laa runon.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Io, önga Parasi, a esene e Saimon, ixo seng e Jisas sua nien arixe me ine, io, ixo wan urungan kö gunon möxö Parasi ma ixo kis sede xö öra möxö nien.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ma önga une ewe nang ixo kis kö mangana to saban kö ina lagunon, ixo ösöxö lo bara e Jisas ixo aan kö gunon möxö Parasi, ixo kip ot a botol deek ne sada.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Ma nang ixo tuu sik melamu re Jisas kö nine xexene ixo gegee, me ine ixo urulo a öburun a nine xexene e Jisas ma line marana, ma ixo salap ma bebene, ixo muum, ma ixo linge a wel könan.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Ma nang ina Parasi ewe nang ixo seng ine ma ixo pere ina na ixo tengen iat tö ine, “Nang bara ina tödi na i xebe önga propet, ine i eöt tua ösöxö ewe i sisigi ine ma a mangana une sa ine, bara ine a tene saban.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Jisas ixo balu ine, “Saimon, e ma laa rua röngröngösen nöngön.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 “Nine tödi toxo seng tuluwok kalik a önga tödi. Öng ixo kip lo a pitnö ne mar ma öng kabise a pitnö ne sangaun.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Kaim pe öng mere idu ixo eöt tua balu wuxus urungan te ine, ine ixo döxömen taun idu bara rua saksak öbaling a tuluwok. Io, na ewe mere idu irabo mamaa xöba lamun ine?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Saimon ixo balu, “E döxömen bara ewe nang ine ma oleleng ne tuluwok nang ixo döxömen taun.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Io, ixo talingen urungan kö une ma ixo tengen te Saimon, “U pere ina une na? E laxa ura xö gunon te nöngön, me nöngön u kobo tabaa e ma ari rua gisgis a xexeke, nexalik ine i öburun abo xexeke ma line marana ma i salap abo xexeke ma bebene öxöno.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Nöngön u kobo muum e, nexalik ina une na, xö axana bung nang e laxa, ine i kobola mamas kö mumuum abo xexeke.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Nöngön u kobo bulus a wel kö öxöke, inexalik ine iri linge xöbo xexeke ma sada.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Io niang, e tengen te nöngön, inabo magingin saban te ine, iri kawam, möxösa, i mamaa xöba lamun e. Inexalik ewe nang ma ulik ne magingin saban me God i döxömen taun ina tödi, irabo mamaa ulik mon lamun ine.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Io, Jisas ixo tengen kö une, “Abo magingin saban te nöngön iri kawam.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ma inabo osee toxo urulo rua tinenge kaluluonin idi, “Ewe ina tödi na nang ibo döxömen taun abo magingin saban?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Jisas ixo tengen kö une, “A nunu re nöngön iri öro nöngön. Örö wan ma malum.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.