Lucas 7
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARA
1 Nang e Jisas ixo kawam kö rengrengen ina niang urungan kö ölöngö xö nangadi, ixo laxa Kaprenaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ringan ee a tene tinörön kö önga umri raxin möxöbo duöng inarse. Ma ina tene tinörön ewe nang a tödi raxin te ine ibo döxömen öraxin, ixo meset ma ixo lörörö rua minet.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 A umri raxin ixo ölangen ulamun e Jisas ma ixo tile a uleng ne sisila möxöbo Judeia urungan te ine rua seseng ine rua nuan ta ölanglanga a tene tinörön te ine.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nang idi toxo ot pösöt e Jisas, idi toxo seng marmarisin ine, “Ma i eöt bara örö top ina tödi na,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 möxösa, ine ibo mamaa lamun ire abo Judeia ma iri pet a gunon ne sineseng ke mem.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Io, e Jisas ixo wan arixe me idi.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Möxösa lamun ina na, e kobo döxömen bara i töxödös bara arabo wan urungan te nöngön. Inexalik bara örö tengen a tinenge re nöngön, ma ina tene tinörön te e irabo langlanga.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 E tengen bira, möxösa, e bölök e kisisik kö ene warkurai, ma abo umri bölök te kisisik kö ene e. Me e bo tengen kö öng, ‘Wan’, io, ibo wan. Me e bo tengen kö öng niang, ‘Miang’, ma ibo wanot. Me e bo tengen kö tene tinörön te e, ‘Örö pet a na’, ma ibo pet bie.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Jisas ixo wuwus saban te ine nang ixo ölangen ina na, ma ixo tawuxus urungan kö marakörö nang toxo mumuu ine ma ixo tengen, “E tengen te mum, e kala parasiwin te nangadi mee Israel iat ma mangana nunu raxin bira.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Io, abo duöng ewe nang toxo tile idi, toxo tawuxus baling urungan kö gunon ma toxo pere wösöt a tene tinörön ixoro deek.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Melamu mon, Jisas ixo wan urungan kö önga lagunon tobo rengrengen mee Nain, mabo bak ne ausu re ine ma a marakörö raxin toxo wan arixe me ine.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Nang ixo lörörö xö maranangas möxö lagunon, dauleng toxo xikip ösu a minet. Ma ina minet ine a barok kas kö nago re ine, me ine a möxösö. Ma a marakörö raxin möxö ina lagunon toxo arixe me ine.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Nang a Orong ixo pere ina une ixo balamu ine kölöme xö kat te ine ma ixo tengen, “U bele gegee.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Io, ixo wan pösöt ina sesebe nang a tödi minet ixo maru sik könan ma ixo sigi. Me idi nang toxo xikip ine toxo tuu ödödö. Ine ixo tengen, “Tödi maxat, e tengen te nöngön, örö taru kaa!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Ma tödi minet ixo kis kaa ma ixo urulo rua tinenge, me Jisas ixo isik öbaling ine urungan kö nago re ine.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Idi toxo buut ma toxo dödöm oleleng ma toxo ölet e God. Idi toxo rengrengen bira, “A propet taxin iri ot wösö kaluluonin ire. God iri wanot tua rorop a nangadi re ine.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ma ina tinenge maras ulamun e Jisas ixo wan esexere kölöme Judeia ma abo xönö lörörö.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Abo bak ne ausu re Jon toxo töngösen ine ulamun inabo lalaa na. Ma ixo kuwe lo a ninöng mere idi.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Ma ixo tile idu urungan kö Orong bara idu tabo eose bira, “E nöngön mon ina tödi nang mem me xixiset bara irabo wanot, bere mem marabo kis xiset sik bang ke öng kabise?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Nang ina nine tödi toxo ot pösöt e Jisas, idu toxo tengen bira, “Jon a tene baptais i tile e maa rua ose nöngön bara, ‘Nöngön mon ina öng nang mem me xixiset bara irabo wanot, bere mem marabo kis xiset te öng kabise?’”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ma xina axana bung mon e Jisas ixo ölanglanga a oleleng nang ma abo miniset ma tano saban, ma ixo ölanglanga idi nang toxo pulo ma toxo wawara baling.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Io, ixo balu abo tene kip tinenge re Jon bira, “Mu moro baling, ma moro ömaras e Jon ma lasanene nang mu muru pere me mu muru ölangen, bara abo pulo tere wawara, ma abo pengpeng tere önan, idi nang ma lepra idi tere deek, idi nang abo talinge baa tere ölöngö, ma abo minet tere taru baling, ma a tinenge deek iri maras sö idi nang a lak maris.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 A tödi a nunu re ine i kobo tawes xalik e, irabo deek kö ine.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Melamu nang abo tene kip tinenge re Jon toxoro wan, Jisas ixo urulo ra tinenge urungan kö marakörö ulamun e Jon bira, “Mum moxo wan su urso xö xönö tataun ta werwere a lasa? I xarniang a puru niang a xiki ibo wawaxat elin nanin ine?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Nang bara kawaim, ma lasa mum moxo wan su ra werwere? A tödi niang ixo sige sik a man mamaran? Kawaim. Idi ewe nang tobo sisige a mangana man niang a marana a lak kaa ma tobo kis ne orong, idi tobo xisixis köbo gunon ne orong.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Inexalik, a lasa mum moxo wan su ra werwere? A propet? Turunon saxit, me ine i taxin sik köbo propet.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Ine mon ina öng niang toxoro geet ulamun:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 E tengen te mum, kaluluonin idi nang abo nene idi te kip idi, kaim pe öng i taxin köba re Jon. Inexalik ewe a öng i lik köba kölöme xö kingdom pe God, ine i taxin köba re Jon.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nangadi xirip me idi nang tobo kip takis, nang idi toxo ölangen abo tinenge re Jisas, idi toxo aut bara ina ngas se God i töxödös, möxösa, e Jon ixoro baptais idi.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Inexalik abo Parasi ma abo duöng nanase xelen abo warkurai te Moses toxo mölök kalik a lasanene e God ixo pingit sik bara re idi, möxösa, kaim e Jon kö baptais idi.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Me Jisas ixo tengen öbaling, “Io, a lasanene nang arabo öt ma marakörö mee nixinen? Idi te xarnang abo sa?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Idi te öt ma bung barok lixilik niang te kisisik kölöme xö xönö möxö misik ma te xukup urungan tö idi iat:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Möxö, nang e Jon a tene baptais ixo wanot ma ixo ölölö ma kaim ine ra ininim pe wain, me mum moxo tengen bara, ‘A tano saban iri tup pe ine.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 A Barok kö Tödi ixo ot ma ixo aan ma ixo inim, me mum moxo tengen bira, ‘Ina tödi na a an sasaxa ma a tene ininim, me ine ibo ais arixe mabo tene kip takis ma “nangadi saban.” ’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Idi tobo rengrengen ina na, ma lamun a nangadi nang te kip a nanase xalik e God, idi te osen bara ina nanase nang, ine a laa runon.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Io, önga Parasi, a esene e Saimon, ixo seng e Jisas sua nien arixe me ine, io, ixo wan urungan kö gunon möxö Parasi ma ixo kis sede xö öra möxö nien.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ma önga une ewe nang ixo kis kö mangana to saban kö ina lagunon, ixo ösöxö lo bara e Jisas ixo aan kö gunon möxö Parasi, ixo kip ot a botol deek ne sada.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Ma nang ixo tuu sik melamu re Jisas kö nine xexene ixo gegee, me ine ixo urulo a öburun a nine xexene e Jisas ma line marana, ma ixo salap ma bebene, ixo muum, ma ixo linge a wel könan.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Ma nang ina Parasi ewe nang ixo seng ine ma ixo pere ina na ixo tengen iat tö ine, “Nang bara ina tödi na i xebe önga propet, ine i eöt tua ösöxö ewe i sisigi ine ma a mangana une sa ine, bara ine a tene saban.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Jisas ixo balu ine, “Saimon, e ma laa rua röngröngösen nöngön.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 “Nine tödi toxo seng tuluwok kalik a önga tödi. Öng ixo kip lo a pitnö ne mar ma öng kabise a pitnö ne sangaun.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Kaim pe öng mere idu ixo eöt tua balu wuxus urungan te ine, ine ixo döxömen taun idu bara rua saksak öbaling a tuluwok. Io, na ewe mere idu irabo mamaa xöba lamun ine?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Saimon ixo balu, “E döxömen bara ewe nang ine ma oleleng ne tuluwok nang ixo döxömen taun.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Io, ixo talingen urungan kö une ma ixo tengen te Saimon, “U pere ina une na? E laxa ura xö gunon te nöngön, me nöngön u kobo tabaa e ma ari rua gisgis a xexeke, nexalik ine i öburun abo xexeke ma line marana ma i salap abo xexeke ma bebene öxöno.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Nöngön u kobo muum e, nexalik ina une na, xö axana bung nang e laxa, ine i kobola mamas kö mumuum abo xexeke.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Nöngön u kobo bulus a wel kö öxöke, inexalik ine iri linge xöbo xexeke ma sada.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Io niang, e tengen te nöngön, inabo magingin saban te ine, iri kawam, möxösa, i mamaa xöba lamun e. Inexalik ewe nang ma ulik ne magingin saban me God i döxömen taun ina tödi, irabo mamaa ulik mon lamun ine.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Io, Jisas ixo tengen kö une, “Abo magingin saban te nöngön iri kawam.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Ma inabo osee toxo urulo rua tinenge kaluluonin idi, “Ewe ina tödi na nang ibo döxömen taun abo magingin saban?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Jisas ixo tengen kö une, “A nunu re nöngön iri öro nöngön. Örö wan ma malum.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.