Lucas 24

A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Xö Sade xö puxu bubung, abo une toxo kip abo mangana aururup deek nang idiet toxoro tagure, me idiet toxo wan urungan kö lieng möxöbo minet.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Me idiet toxo parasiwin bara toxoro ubun tewe a wat kalik a marana lieng,
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 ma lamun nang idiet toxo wan laxa, idiet kaim kö werwere a aine e Jisas, a Orong.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ma nang idiet toxo dödödöm ulamun ina na, saxit iat mon a nine tödi toxo tuu xö lawana idiet mabo man te idu ixo sisiek xarnang a siek.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Inabo une toxo buut ma toxo ii ötun a wawara re idiet uri xö pu, ma lamun a nine tödi toxo tengen tö idiet, “Rösa muot mo wawara siwin kaluluonin abo minet lamun a tödi nang i to sik?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Kaim ine ra. Ine iri taru baling kalik a minet! Muot moro döxömen lo a tinenge ine ixo tengen te mum nang ine ixo kis arixe bang me mum pingan Galili bira,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘A Barok kö Tödi, tabo mana isik ine xöbo limine a nangadi saban, ma tabo tut ine xö sölöxöröp ma xö bung sese önarun min ine irabo taru kaa baling.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Io, idiet toxo döxömen lo abo tinenge re ine.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Ma nang idiet toxo tawuxus baling meringan kalik ina lieng, idiet toxo tengen abo lalaa xirip urungan kö sangaun ma öng ne bak ne ausu ma urungan bölök köbo dauleng kabise xirip.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 E Maria Makdala, Joana, me Maria a nago re Jems ma dauleng ne balixilik kabise bölök ewe nang toxo töngösen abo aposol minabo tinenge na.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Inexalik kaim idi xo nunu xöbo balixilik, möxösa, abo tinenge re idiet ixo xarnang a laa tataun tö idi.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Ma lamun e Pita ixo sile taru ma ixo ulo urungan kö lieng. Ine ixo tunsu, ma ixo pere abo xönö man kalik mon tingan kö pu. Io, ine ixo wan lo ma ixo dödödöm iat te ine ulamun a lasa ixo ot.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Xö ina bung mon, a ninöng mere idi, idu toxo önan lamun a lagunon tobo rengrengen ine me Emaus, i eöt ma sangaun ma öng ne kilomita meringan Jerusalem.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Me idu toxo etöngösen nana re idu ulamun abo lalaa xirip nang ixoro wanot.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ma nang idu toxo etöngösen nana re idu minabo lalaa na, Jisas iat ixo wanot pösöt idu ma ixo wan arixe me idu.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Inexalik God ixo eng pi abo marana idu ra werwere xulen ine.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Me ine ixo ose idu, “Mu mo etöngösen ma a lasa nang mu mo önan nana?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 A öng mere idu, e Kiliopas, ixo ose ine bira, “Nöngön mon a önga ose ringan Jerusalem nang u koxobo ösöxö abo lasa nang iri ot tingan kö inabo bung na?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Me ine ixo ose bara, “Mabo lasa?”
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Abo pris tataxin mabo tene pet warkurai te ire toxo isik tewe e Jisas bara irabo tuu xö warkurai ma bara irabo met. Me idi toxo tut ine xö sölöxöröp.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ma lamun mem moxo nunu sik bara ine a öng ewe nang irabo ölanglanga e Israel. Ma önga laa bölök, a narun ne bung iri saxit nang toxo tut ine xö sölöxöröp.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 A dauleng ne balixilik bölök mere mem te öwuwus e mem. Idi te wan urungan kö lieng möxöbo minet kö puxu bubung.
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 Inexalik idi tokobo pere a aine. Me idi te wanot ma te tengen te mem bara idi te pere a nine angelo, me idu te tengen bara ine iri to baling.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Io, a dauleng ne ais se mem toxo wan urungan kö lieng ma toxo pere xarnang mon abo balixilik toxoro tengen, ma lamun ine, kaim idi xo werwere ine.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Me Jisas ixo tengen tö idu, “Bara bule me mu koxobo maras me mum mo alilis sua nunu xöbo tinenge propet nang toxoro tengen?
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Turunon saxit, a Mesaia irabo mana kip iat ina kinadik, ma melamu irabo laxa xö mariris se ine.”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Me Jisas ixo tengen ömaras se idu ulamun abo lalaa nang i kis kölöme xöbo ginigeet kirip pe God lamun ine iat, urulo re Moses arixe mabo tinenge xöbo propet kirip.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ma nang idiet toxo orot lörörö xö lagunon nang idu toxo mamaa rua nuan uxe, Jisas i pet ine xarnang bara ixo mamaa rua nuan esexere.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ma lamun idu toxo seng ölölös ine, me idu toxo tengen, “Örö kis arixe me maa, möxö iri aien im ma a ködö iri lörörö ra inot.” Io, ine ixo wan laxa rua kinis arixe me idu.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ma nang ixo kisisik kö öra möxö nien arixe me idu, ixo kip lo a beret ma ixo tengen deek ulamun ma ixo pidik ma ixo tabaa idu min.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Io, abo dinödöm pe idu ixo wanot maras me idu toxo perexulen ine. Me Jisas ixo kawöm tataun mon kalik idu.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Me idu toxo wöwörö iat te idu bara, “Turunon saxit, a balana iraa i kos nang ine i etöngösen nana me iraa xö ngas ma nang i palas abo unine tinenge möxöbo ginigeet te God te iraa.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Saxit iat mon, idu toxo taru ma toxo baling iat mon urungan Jerusalem. Idu toxo ot pösöt a sangaun ma öng ne bak ne ausu ma dauleng kabise bölök arixe me idi. Me idi toxo kis etok arixe.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Ma toxo rengrengen, “Turunon saxit. A Orong iri taru kaa baling ma iri wösö re Saimon.”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Io, idu toxo etöngösen ma lasa nang ixo wanot kö ngas, ma bara bule nang idu toxo perexulen e Jisas nang ine ixo pidik a beret.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ma nang idi angen toxo etöngösen mina na, e Jisas iat ixo tuu kaluluonin idi ma ixo tengen tö idi, “A malum irabo kis arixe me mum.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Me idi toxo wuwus ma toxo buut. Idi toxo dödödöm bere idi te pere a tano.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Me ine ixo tengen tö idi, “Mum mo wuwus sö sa me mum mo dödöm ninöng kö sa?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Moro pere abo limine e arixe mabo xexene e. E, e iat mon! Moro sigi e ma moro pere, a tano kaim ine ma lewene aine ma sii xarnang na mum mo pere e min.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Ma nang ine ixoro tengen ina na, ixo osen idi mabo limine mabo xexene.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ma kaim iat idi xö nunu xönan, möxösa, idi toxo wöwö ma axanan ma toxo dödöm köba. Io, Jisas ixo ose idi, “Mum mere laa ringan tua enen?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Me idi toxo tabaa ine ma xönö subana en toxoro söngöt.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ma ixo kip lo ma ixo en kö wawara re idi.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Me ine ixo tengen tö idi, “Inabo lalaa na e xo töngösen e mum min nang e xo xisixis bang me mum, bara abo lalaa xirip tabo mana pet eöt ma nang toxo geet ulamun e kölöme xöbo warkurai te Moses mabo tinenge xöbo propet ma xö buk ne Sinö.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Io, ixo palas abo dödöxömen te idi bere idi tabo maras ulamun inabo ginigeet te God.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Ma ixo tengen tö idi bira, “Toxoro geet ina na, bara a Mesaia irabo örasen a kinadik ma xö bung sese önarun min irabo taru kaa xalik a minet.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Ma tabo etöngösen ma esene xö nangadi xirip pa xö öxöno lagunon, urulo ra Jerusalem, bara a nangadi xirip tabo dödöm puxus me God irabo döxömen taun tewe abo magingin saban te idi.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Mum moxo pere inabo lalaa na me mum morobo etöngösen min.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Me e rabo tile ösu re mum a lasa nang a Tamake ixo xuxubus ulamunon. Inexalik mum morobo kis xiset ulamun ine ra xö ina lagunon ot nang bara a lölös meriso lömö irabo kain e mum.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ma nang ine ixo lamus ösu idi urungan Betani, ixo rarik a limine ma ixo wadöane idi.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Ma bara nang ine ixo wawadöane idi, ixo wan lie idi me God ixo kip lo ine uruso lömö xö watmaep.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Io, idi toxo lotu wösöt ine, ma toxo tawuxus baling arixe ma axanan taxin urungan Jerusalem.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Me idi toxobo önan ot sösöxö urungan kö gunon ne lotu raxin me idi toxobo ölelet e God tingan.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.