Lucas 1

A Xuxubus Maxat (BJK) vs BKJ

Sair da comparação
1 23Orong Tiopilas, a oleleng idi toxo döxömen bara idi tabo geet muu abo lalaa iri wanot kaluluonin e mem.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Io, idi toxo muu abo atöngösen te idi abo tene atöngösen ma tinenge deek. Me idi abo tene atöngösen, idi iat niang idi toxo pere runin inabo lalaa mero xö urulo.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Möxö ina na, e döxömen bara i deek bara arabo geet muu inabo lalaa na, möxösa, e iat e xo ose muu ödeek ulamun inabo lalaa mero xö urulo.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Me e döxömen bara arabo pet bie bara örobo ösöxö a turunon ulamun abo lalaa nang u xoro kip abo inausu möxönan.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Xö axana bung nang e Erot ixo king mee Judeia, önga pris a esene iang e Sekaraia. Ine a marapun te Abisa, ma a une re ine e Elisabet. Me ine bölök a marapun te Aron.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Me idu xirip a nine tene töxödös kö wawara xö God. Me idu xirip toxobo mumuu a warkurai xö Orong. Ma i kebeöt te öng bara irabo puk idu mere tatalien saban.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Inexalik bara, kaim idu mere barok, möxösa, e Elisabet ixo une tuu me idu xirip toxo ötaxin saban.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Önga bung e Sekaraia ixo wewet a tinörön köbo pris kö mamaran kö God, möxösa, a axana bung bara abo pris nang idi mere Sekaraia idi toxo rörörön.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Io, idi toxo egulös ma satu rua pere kos bere ewenene irabo laxa xö gunon lotu xö Orong kua söngsöngöt a arabaa nang a lak sixine deek.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Ma nang a axana bung möxö söngsöngöt a arabaa nang a lak sixine deek ixo ot, a nangadi nang toxo ot etok kö araman kö gunon kö God, idi toxo seseseng.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Io, a önga angelo ixo ot pösöt e Sekaraia. Ma a angelo ixo tuu sik kö lawa tuun kö öra möxö söngsöngöt a arabaa nang a lak sixine deek.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ma nang e Sekaraia ixo pere ine, ixo wuwus ma ixo buut köba.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Inexalik bara a angelo ixo tengen te ine, “Sekaraia, ganim a binuut. A Orong iri ölangen a sineseng ke nöngön. Elisabet, a une re nöngön, irabo kip a bak suxurno rö nöngön, ma örobo isik a esene bere e Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Ine irabo öaxanan nöngön ma oleleng tabo axanan nang tabo kip ine,
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 möxösa, ine irabo tödi raxin kö wawara xö Orong. Me ine i bele inim pe wain bara re ari lölös. Ma irabo wöwö ma Töxödös ne Tanono urulo iat mero xö balana nago.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Me ine irabo lamus puxus a marakörö oleleng mee Israel urungan kö Orong, a God te idi.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Me ine irabo kip a tatalien ma lölös se Elaija ma irabo sila xö Orong kua bulbulus a malum kaluluonin a tata ma bung barok ke idi. Ma irabo ötöxödös a dödöxömen köbo tabuno ölangen tinenge, me idi tabo kip a dinödöm deek xarnang a nangadi töxödös. Ine irabo tagur sik a nangadi bara idi tabo xixiset ulamun a Orong nang irabo wanot.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Sekaraia ixo ose a angelo, “E rabo ösöxö bulengin ina na? E re ötaxin ma une re e bölök iri une raxin.”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 A angelo ixo balu, “E, e Gabriel. E bo ruruu xö wawara xö God, me ine iat i tile e rua rengrengen te nöngön ma rua töngösen nöngön ma ina atöngösen deek na.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Ma nixinen nöngön örobo tabuno tinenge ma örobo ödödö ot kö bung nang ina laa irabo wanot, möxösa, nöngön u kobo nunu xöbo tinenge re e nang irabo ot turunon kö bung iat möxönan.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Inexalik bara, a marakörö toxo xixiset me Sekaraia, ma toxo ngangao ruasanene ine ixo kis lis köba ruso kölöme xö gunon ne lotu raxin.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Nang ine ixo wan su, kaim ine ra eöt tua tinenge rö idi. Me idi toxo ösöxö xulen lo bara ine ixo pere önga winawara xö gunon ne lotu raxin, möxö ixo ööt mon ma limine urungan te idi inexalik bara i kexebe eöt tua tinenge.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Nang a axana bung ke ine möxö tinörön ixo kawam, ixo tawuxus baling u lagunon.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Melamu xö ina na, e Elisabet, a une re ine, ixo tienen, ma ixo kis mun sik kö ngasiene ot kö pitnö ne texe.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Me ine ixo tengen, “A Orong i pet bira rö e. Ma xö ina axana bung na, ine iri osen a inemarse ma iri kip tewe a minenge re e xalik a marana a marakörö.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Ma nang e Elisabet ixoro tienen kö pitnö ma öng ne texe, God ixo tile e angelo Gabriel u Nasaret, a lagunon kölöme Galili.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ma ixo tile ine urungan kö önga une maxat nang kaim bang ine xö minaru arixe mere tödi ma toxo isik pi sik ine bara irabo elolo xö önga tödi a esene e Josep, a marapun te Dewit. Ma a esene ina une maxat e Maria.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ma a angelo ixo wan urungan te ine ma ixo tengen, “A Orong iri kis arixe me nöngön ma iri wadöane nöngön.”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Maria ixo ngangao xöbo tinenge re ine ma ixo dödödöm bara a mangana tinenge sa ina na.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Inexalik bara, a angelo ixo tengen te ine bira, “U bele bubuut, Maria. God i axanan te nöngön ma i tagur sik bara irabo wadöane nöngön.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Nöngön örobo tienen ma örobo kip önga barok suxurno, me nöngön örobo pes a esene e Jisas.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Ine irabo tödi raxin ma tabo tengen ine ma Barok kö God lömö saxit. God, a Orong, irabo tabaa ine ma kinis ne king nang ke untubuno e Dewit.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Me ine irabo kure ulorexe a bung marapun te Jekop. Ma kinis ne warkurai te ine i karabo kawam.”
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Maria ixo ose a angelo, “Ina laa na irabo ot turunon bara bule? E kobola ösöxö bang ke tödi.”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Ma a angelo ixo balu ine bira, “A Töxödös ne Tanono irabo ot pösöt nöngön ma lölös kö God lömö saxit irabo kawönö nöngön. Io, ina tee Madakdak nang örobo kip tabo tengen ine bara a Barok kö God.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Örö ölangen! E Elisabet nang a unaun te nöngön, ine iri tienen, ma a une raxin ine. Ma toxo tengen bara ine a une tuu, inexalik bara ine iri tienen eöt ma pitnö ma öng ne texe.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Kaim pe laa i lölös se God.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Me Maria ixo balu, “E a tultul kö pu xö God. I öt bara irabo bie ura rö e xarnang nöngön uru tengen.” Io, a angelo ixo wan lie ine.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Io, xö ina axana bung nang Maria ixo tagur lo ma ixo wan pasaxit urungan kö önga lagunon tuso xöbo maii mee Judeia.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Ma ixo laxa xö gunon te Sekaraia ma ixo öga e Elisabet.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Ma nang e Elisabet ixo ölangen bere e Maria ixo öga ine, a barok nang kö balana ixo mamagi xöba, me e Elisabet ixo wöwö ma Töxödös ne Tanono.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Io, ixo tenge lömö saxit, “Irabo deek kö nöngön köbo balixilik kirip, ma ina barok bölök nang örobo kip.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Inexalik bara, e ewe, bara a nago xö Orong ke e irabo wanot ura rö e?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Nang iat mon a nine talingine e i ölangen nang u öga lo e, a barok na kölöme re e i mamagi ma axanan.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Irabo deek kö nöngön nang uru nunu bara a lasanene a Orong iri tengen te nöngön, ine irabo ot turunon.”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Me Maria ixo tengen,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ma a tanoke i axanan te God a Tene Aöro re e,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 möxö ixo döxömen e xö kinis ne maris se e, a tultul te ine.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 möxösa, a God nang a lak lölös saxit iri pet abo lalaa rataxin tö e.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ma a inemarse re ine i önan urungan te idi nang tobo buburin ine
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Iri pet abo lalaa lölös ma limine.
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Iri bulus ösu abo sisila raxin meringan köbo kinis möxö pet warkurai te idi.
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Ine iri öwöwö idi nang te irilöng ulamun abo lalaa deek.
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Ine iri top e Israel, a tultul kö pu re ine.
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 rue Abaram mabo untubuno melamu,
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Me Maria ixo kis arixe me Elisabet ot kö narun ne texe ma ixo tawuxus baling im urungan lagunon.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Nang a axana bung ke Elisabet ta xikip a barok, ixo kip a barok suxurno.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Idi nang idi tobo kis lörörö sik ke ine ma bung unaun te ine, idi toxo ölangen bara a Orong ixo osen a inemarse re ine, me idi toxo axanan arixe me ine.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Ma xö pitnö ma narun ne bung idi toxo wanot tua xurxuru a lewene aine barok, me idi toxo eka isik a esene tamana e Sekaraia re ine.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Inexalik bara a nago re ine ixo tengen bara, “Kawaim! Tabo tengen ine bere e Jon.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Me idi toxo tengen te ine, “Kaim pe öng kaluluonin abo unaun te nöngön ewe ma ina ese niang.”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Io, idi toxo ööt urungan kö tata re ine rua ösöxö lo bara ese sa ine i mamaa bara tabo isik kö barok.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Ixo seseng ulamun te laa rua ginigeet könan, ma ixo geet bira, “A esene e Jon.” Me idi xirip toxo wuwus saban.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ma nang iat mon a ngalana ixo tamasawang ma a kamene ixo tawalas, ma ixo urulo rua tinenge ma ixo ölet e God.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Me idi nang lörörö toxo wöwö ma binuut. Ma a nangadi ringan kö boxönö xirip köbo maii mee Judeia, toxobo wöwörö ulamun inabo lalaa na.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Me idi xirip nang toxo ölangen ina na, toxo dödöm oleleng ulamun, ma toxo eose, “Ina barok na, irabo mangana tödi bule?” Möxö a lölös kö Orong ixo kis arixe me ine.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 A tamana ine e Sekaraia ixo wöwö ma Töxödös ne Tanono ma ixo tenge ne propet bira,
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “A aölelet urungan kö Orong, a God mee Israel,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Ine iri öraru a önga tödi lölös meringan kö bung marapun te Dewit, nang a tultul kö pu re ine,
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 I xarnang ixo tengen mesila saxit meringan köbo madakdak ne propet te ine.
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Irabo öro ire xalik abo iuo re ire
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Ixo pet bira rua osen a inemarse urungan köbo untubuno ire,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 nang ixo usugurno xö untubuno ire e Abaram
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 rua ölanglanga ire xalik a limine abo iuo re ire,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 arixe ma tatalien madakdak ma tatalien töxödös
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Me nöngön a barok ke e, tabo tengen nöngön bara a propet nang ke God lömö saxit,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 rua tabaa a nangadi ma nanase rua xikip a ineöro
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 möxösa, xö inemarse deek kö God te ire.
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 rua mararang lömö re idi nang te xisixis kö ködö ma xö ene lölös möxö minet,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ma a barok ixo taxin kaa ma ixo lölös kölöme xö tanono, ma ixobo xisixis kö xönö tataun ot nang ixo wanot wösö xöbo Israel.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.