Lucas 1
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARC
1 23Orong Tiopilas, a oleleng idi toxo döxömen bara idi tabo geet muu abo lalaa iri wanot kaluluonin e mem.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Io, idi toxo muu abo atöngösen te idi abo tene atöngösen ma tinenge deek. Me idi abo tene atöngösen, idi iat niang idi toxo pere runin inabo lalaa mero xö urulo.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Möxö ina na, e döxömen bara i deek bara arabo geet muu inabo lalaa na, möxösa, e iat e xo ose muu ödeek ulamun inabo lalaa mero xö urulo.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Me e döxömen bara arabo pet bie bara örobo ösöxö a turunon ulamun abo lalaa nang u xoro kip abo inausu möxönan.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Xö axana bung nang e Erot ixo king mee Judeia, önga pris a esene iang e Sekaraia. Ine a marapun te Abisa, ma a une re ine e Elisabet. Me ine bölök a marapun te Aron.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Me idu xirip a nine tene töxödös kö wawara xö God. Me idu xirip toxobo mumuu a warkurai xö Orong. Ma i kebeöt te öng bara irabo puk idu mere tatalien saban.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Inexalik bara, kaim idu mere barok, möxösa, e Elisabet ixo une tuu me idu xirip toxo ötaxin saban.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Önga bung e Sekaraia ixo wewet a tinörön köbo pris kö mamaran kö God, möxösa, a axana bung bara abo pris nang idi mere Sekaraia idi toxo rörörön.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Io, idi toxo egulös ma satu rua pere kos bere ewenene irabo laxa xö gunon lotu xö Orong kua söngsöngöt a arabaa nang a lak sixine deek.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Ma nang a axana bung möxö söngsöngöt a arabaa nang a lak sixine deek ixo ot, a nangadi nang toxo ot etok kö araman kö gunon kö God, idi toxo seseseng.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Io, a önga angelo ixo ot pösöt e Sekaraia. Ma a angelo ixo tuu sik kö lawa tuun kö öra möxö söngsöngöt a arabaa nang a lak sixine deek.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ma nang e Sekaraia ixo pere ine, ixo wuwus ma ixo buut köba.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Inexalik bara a angelo ixo tengen te ine, “Sekaraia, ganim a binuut. A Orong iri ölangen a sineseng ke nöngön. Elisabet, a une re nöngön, irabo kip a bak suxurno rö nöngön, ma örobo isik a esene bere e Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Ine irabo öaxanan nöngön ma oleleng tabo axanan nang tabo kip ine,
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 möxösa, ine irabo tödi raxin kö wawara xö Orong. Me ine i bele inim pe wain bara re ari lölös. Ma irabo wöwö ma Töxödös ne Tanono urulo iat mero xö balana nago.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Me ine irabo lamus puxus a marakörö oleleng mee Israel urungan kö Orong, a God te idi.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Me ine irabo kip a tatalien ma lölös se Elaija ma irabo sila xö Orong kua bulbulus a malum kaluluonin a tata ma bung barok ke idi. Ma irabo ötöxödös a dödöxömen köbo tabuno ölangen tinenge, me idi tabo kip a dinödöm deek xarnang a nangadi töxödös. Ine irabo tagur sik a nangadi bara idi tabo xixiset ulamun a Orong nang irabo wanot.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Sekaraia ixo ose a angelo, “E rabo ösöxö bulengin ina na? E re ötaxin ma une re e bölök iri une raxin.”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 A angelo ixo balu, “E, e Gabriel. E bo ruruu xö wawara xö God, me ine iat i tile e rua rengrengen te nöngön ma rua töngösen nöngön ma ina atöngösen deek na.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Ma nixinen nöngön örobo tabuno tinenge ma örobo ödödö ot kö bung nang ina laa irabo wanot, möxösa, nöngön u kobo nunu xöbo tinenge re e nang irabo ot turunon kö bung iat möxönan.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Inexalik bara, a marakörö toxo xixiset me Sekaraia, ma toxo ngangao ruasanene ine ixo kis lis köba ruso kölöme xö gunon ne lotu raxin.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Nang ine ixo wan su, kaim ine ra eöt tua tinenge rö idi. Me idi toxo ösöxö xulen lo bara ine ixo pere önga winawara xö gunon ne lotu raxin, möxö ixo ööt mon ma limine urungan te idi inexalik bara i kexebe eöt tua tinenge.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Nang a axana bung ke ine möxö tinörön ixo kawam, ixo tawuxus baling u lagunon.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Melamu xö ina na, e Elisabet, a une re ine, ixo tienen, ma ixo kis mun sik kö ngasiene ot kö pitnö ne texe.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Me ine ixo tengen, “A Orong i pet bira rö e. Ma xö ina axana bung na, ine iri osen a inemarse ma iri kip tewe a minenge re e xalik a marana a marakörö.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Ma nang e Elisabet ixoro tienen kö pitnö ma öng ne texe, God ixo tile e angelo Gabriel u Nasaret, a lagunon kölöme Galili.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ma ixo tile ine urungan kö önga une maxat nang kaim bang ine xö minaru arixe mere tödi ma toxo isik pi sik ine bara irabo elolo xö önga tödi a esene e Josep, a marapun te Dewit. Ma a esene ina une maxat e Maria.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ma a angelo ixo wan urungan te ine ma ixo tengen, “A Orong iri kis arixe me nöngön ma iri wadöane nöngön.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Maria ixo ngangao xöbo tinenge re ine ma ixo dödödöm bara a mangana tinenge sa ina na.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Inexalik bara, a angelo ixo tengen te ine bira, “U bele bubuut, Maria. God i axanan te nöngön ma i tagur sik bara irabo wadöane nöngön.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Nöngön örobo tienen ma örobo kip önga barok suxurno, me nöngön örobo pes a esene e Jisas.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Ine irabo tödi raxin ma tabo tengen ine ma Barok kö God lömö saxit. God, a Orong, irabo tabaa ine ma kinis ne king nang ke untubuno e Dewit.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Me ine irabo kure ulorexe a bung marapun te Jekop. Ma kinis ne warkurai te ine i karabo kawam.”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Maria ixo ose a angelo, “Ina laa na irabo ot turunon bara bule? E kobola ösöxö bang ke tödi.”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Ma a angelo ixo balu ine bira, “A Töxödös ne Tanono irabo ot pösöt nöngön ma lölös kö God lömö saxit irabo kawönö nöngön. Io, ina tee Madakdak nang örobo kip tabo tengen ine bara a Barok kö God.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Örö ölangen! E Elisabet nang a unaun te nöngön, ine iri tienen, ma a une raxin ine. Ma toxo tengen bara ine a une tuu, inexalik bara ine iri tienen eöt ma pitnö ma öng ne texe.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Kaim pe laa i lölös se God.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Me Maria ixo balu, “E a tultul kö pu xö God. I öt bara irabo bie ura rö e xarnang nöngön uru tengen.” Io, a angelo ixo wan lie ine.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Io, xö ina axana bung nang Maria ixo tagur lo ma ixo wan pasaxit urungan kö önga lagunon tuso xöbo maii mee Judeia.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Ma ixo laxa xö gunon te Sekaraia ma ixo öga e Elisabet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Ma nang e Elisabet ixo ölangen bere e Maria ixo öga ine, a barok nang kö balana ixo mamagi xöba, me e Elisabet ixo wöwö ma Töxödös ne Tanono.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Io, ixo tenge lömö saxit, “Irabo deek kö nöngön köbo balixilik kirip, ma ina barok bölök nang örobo kip.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Inexalik bara, e ewe, bara a nago xö Orong ke e irabo wanot ura rö e?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Nang iat mon a nine talingine e i ölangen nang u öga lo e, a barok na kölöme re e i mamagi ma axanan.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Irabo deek kö nöngön nang uru nunu bara a lasanene a Orong iri tengen te nöngön, ine irabo ot turunon.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Me Maria ixo tengen,
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ma a tanoke i axanan te God a Tene Aöro re e,
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 möxö ixo döxömen e xö kinis ne maris se e, a tultul te ine.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 möxösa, a God nang a lak lölös saxit iri pet abo lalaa rataxin tö e.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Ma a inemarse re ine i önan urungan te idi nang tobo buburin ine
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Iri pet abo lalaa lölös ma limine.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Iri bulus ösu abo sisila raxin meringan köbo kinis möxö pet warkurai te idi.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Ine iri öwöwö idi nang te irilöng ulamun abo lalaa deek.
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Ine iri top e Israel, a tultul kö pu re ine.
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 rue Abaram mabo untubuno melamu,
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Me Maria ixo kis arixe me Elisabet ot kö narun ne texe ma ixo tawuxus baling im urungan lagunon.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Nang a axana bung ke Elisabet ta xikip a barok, ixo kip a barok suxurno.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Idi nang idi tobo kis lörörö sik ke ine ma bung unaun te ine, idi toxo ölangen bara a Orong ixo osen a inemarse re ine, me idi toxo axanan arixe me ine.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Ma xö pitnö ma narun ne bung idi toxo wanot tua xurxuru a lewene aine barok, me idi toxo eka isik a esene tamana e Sekaraia re ine.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Inexalik bara a nago re ine ixo tengen bara, “Kawaim! Tabo tengen ine bere e Jon.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Me idi toxo tengen te ine, “Kaim pe öng kaluluonin abo unaun te nöngön ewe ma ina ese niang.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Io, idi toxo ööt urungan kö tata re ine rua ösöxö lo bara ese sa ine i mamaa bara tabo isik kö barok.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Ixo seseng ulamun te laa rua ginigeet könan, ma ixo geet bira, “A esene e Jon.” Me idi xirip toxo wuwus saban.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ma nang iat mon a ngalana ixo tamasawang ma a kamene ixo tawalas, ma ixo urulo rua tinenge ma ixo ölet e God.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Me idi nang lörörö toxo wöwö ma binuut. Ma a nangadi ringan kö boxönö xirip köbo maii mee Judeia, toxobo wöwörö ulamun inabo lalaa na.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Me idi xirip nang toxo ölangen ina na, toxo dödöm oleleng ulamun, ma toxo eose, “Ina barok na, irabo mangana tödi bule?” Möxö a lölös kö Orong ixo kis arixe me ine.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 A tamana ine e Sekaraia ixo wöwö ma Töxödös ne Tanono ma ixo tenge ne propet bira,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “A aölelet urungan kö Orong, a God mee Israel,
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Ine iri öraru a önga tödi lölös meringan kö bung marapun te Dewit, nang a tultul kö pu re ine,
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 I xarnang ixo tengen mesila saxit meringan köbo madakdak ne propet te ine.
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Irabo öro ire xalik abo iuo re ire
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Ixo pet bira rua osen a inemarse urungan köbo untubuno ire,
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 nang ixo usugurno xö untubuno ire e Abaram
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 rua ölanglanga ire xalik a limine abo iuo re ire,
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 arixe ma tatalien madakdak ma tatalien töxödös
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Me nöngön a barok ke e, tabo tengen nöngön bara a propet nang ke God lömö saxit,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 rua tabaa a nangadi ma nanase rua xikip a ineöro
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 möxösa, xö inemarse deek kö God te ire.
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 rua mararang lömö re idi nang te xisixis kö ködö ma xö ene lölös möxö minet,
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ma a barok ixo taxin kaa ma ixo lölös kölöme xö tanono, ma ixobo xisixis kö xönö tataun ot nang ixo wanot wösö xöbo Israel.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.