Lucas 14
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NTLH
1 Önga bung Sabat, nang e Jisas ixo wan tua nien kö gunon kö önga sisila ne Parasi, a marakörö toxo werwere dik ine bara irabo pet a lasanene.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Ma önga tödi a aine ixo u-ung ixo ot pösöt e Jisas.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Me Jisas ixo ose abo Parasi mabo duöng nanase möxöbo warkurai te Moses, “I deek bara ire tabo ölanglanga abo miniset kö bung Sabat bara kaim?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Ma lamun kawaim idi xö tinenge. Io, ixo tön a tödi ma ixo ölanglanga ine ma ixo tile rewe ine.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Io, ixo ose idi, “Nang bara öng mere mum ma önga barok bara önga bulmakau i subu su xö mara ari xö Sabat, a turunon bara örobo sat öxaa öbaling ine. Goo?”
5 Aí disse:
6 Ma kaim idi xo rengrengen te laa.
6 E eles não puderam responder.
7 Ma nang ine ixo pere abo osee toxo pilak lo abo xönö deek kö öra möxö nien, io, ixo töngösen idi ma ina tinenge öwuo:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Nang bara öng i pixe nöngön urungan kö luxa ne alolo, ganim bara u kis kö kinis kö tödi raxin, xalik ewe nang i taxin sik ke nöngön ibo wanot, möxösa, toxo pixe bölök ine.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Nang bara i biringan, ina tödi nang i pet ina nien irabo wanot, ine mon niang ixo pixe e mu. Ma irabo tengen te nöngön, ‘Örö taru wes a kinis se nanga.’ Io, örobo menge möxö i tile rewe nöngön urungan kö kinis ne tanaa.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Ma lamun nang bara te pixe nöngön, i deek bara örobo kis kö kinis ne tanaa nang bara ine nang i pixe nöngön irabo wanot ma irabo tengen te nöngön, ‘Töke, örobo kip önga kinis nang i taxin saxit.’ Io, ina marakörö meringan ee idi tabo ii nöngön.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Io, ewe nang i ii öraxin iat ine, God irabo ii ösu ine, me ewe nang i ii ösu ine, God irabo ii öraxin ine.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Me Jisas ixo tengen kö ina tödi nang ixo pixe ine ra nien, “Nang bara u epixe ra nien, ganim bara u pixe abo ais se nöngön, mabo töm bara abo unsaxam, mabo nangadi orong nang te kis lörörö. Ganim bara u pet bie, xalik idi tabo pixe öbaling nöngön tua babalu öbaling.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Ma nang bara u epixe urungan kö luxa re nöngön, örobo pixe abo maris, abo pengpeng, abo lime mut ma xexe mut, mabo pulo.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Me God irabo wadöane nöngön nang bara idi tokobo balu öbaling urungan te nöngön, möxösa, God irabo balu sik ke nöngön kö axana bung möxö tinaru baling möxöbo tene töxödös.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Nang a öng mere idi nang toxo kis arixe me Jisas kö öra, ixo ölangen ina na, ma ixo tengen, “Ina tödi ewe nang irabo an kö ina nien kö kingdom kö God, e God irabo wadöane ine.”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Jisas ixo balu, “A önga tödi ixo tagure a nien taxin ma i pixe a oleleng ne osee.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Ma xö ina axana bung möxö pet nien, ixo tile a tene tinörön te ine rua rengrengen te ewenene me idi nang ixoro pixe sik bara, ‘Moro miang. Möxö abo lalaa xirip tere tagur sik.’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 “Ma lamun idi xirip belek toxo urulo rua rengrenge wi idi iat. Öng ixo arun ta rengrengen, ‘E mana kun a xönö pu, me e rabo mana wan tua werwere. Maris, e karabo wanot.’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 “Ma öng kabise ixo tengen, ‘E mana kun a sangaun ne bulmakau möxö tinörön. Me e önan tua könönöin idi. Maris, e karabo wanot.’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 “Ma öng kabise bölök ixo tengen, ‘E mana elolo. E karabo wanot.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 “Io, ina tene tinörön ixo baling ma ixo tengen osen ina na urungan kö orong ke ine. Io, a tamana gunon ixo laie ma ixo isik a tinenge xöbo tene tinörön te ine bira: ‘Moro wan pasaxit urungan köbo ngas lixilik kirip möxö ina lagunon ma moro lamus abo maris, mabo pengpeng, mabo pulo mabo xexe mut ma lime mut.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “A tene tinörön ixo tengen, ‘Orong, e re pet eörin a lasanene nang u tengen, ma lamun a gunon i kobola wöwö.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 “Io, a orong ixo tengen köbo tene tinörön te ine, ‘Moro wan su urungan köbo ngas taxin mabo ngas lixilik bölök, ma morobo ölölös lo idi rua nilaxa bara a gunon te e irabo wöwö.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 E tengen te mum, ma kaim pe öng mere idi abo duöng nang e xo pixe, irabo nanamienin ina nien te e.’”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Io, a marakörö raxin toxo önan arixe me Jisas, ma ixo tawuxus urungan te idi ma ixo tengen,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Nang bara re öng i wan ura re e ma i kobo melentexin a tata ma nago ma une re ine ma bung barok mabo tönö mabo saxana ma lamun ine iat bölök, ine i kebeöt tua mumuu e.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Me ewenene re öng niang i kobo sölök a sölöxöröp pe ine ma i kobo mumuu e, ine i kebeöt tua mumuu e.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 “Nang bara re öng i mamaa ra uru a gunon, sinila ne laa irabo kis bang ma irabo döxömen muu a xinixun möxö ina gunon tua ösöxö bara a tuluwok ke ine irabo eöt sik ka öxawam a gunon bara kaim.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Ma nang bara ine i uru a gunon ma i kobo öxawam, ewe idi nang te pere tabo ösaxit ine.
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 Io, idi tabo tengen, ‘Ina tödi na ixo urulo ra wewet a gunon ma lamun kaim ine ra eöt tua öxawam.’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 “Nang bara a king i mamaa ra nuan ta inarse ma önga king kabise, io, irabo kis bang ma irabo dödöm deek bara a sangaun ne arip ne umri re ine i eöt tua inarse ma nine sangaun ne arip ne umri möxö king kabise.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Ma nang bara ine i kebeöt, io, irabo tile re uleng ne tultul te ine rua seseng a malum kalik ina king kabise nang bang i nangen kö palaa.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 I xarnang mon, nang bara ewe re öng mere mum nang i kara kip tewe abo lalaa xirip pe ine, io, i kobo eöt tua mumuu e.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 “A sol ibo rorop ma nang bara a nanamien möxönan iri kawam, a nanamien möxönan irabo ot baling bule? I kebeöt.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 I kobo deek bara irabo top a pu xö könönö komo ma i kebeöt ta bulbulus arixin ma texene bulmakau ra rorop a komo. Tabo tewe rewe.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.