Lucas 14
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARIB
1 Önga bung Sabat, nang e Jisas ixo wan tua nien kö gunon kö önga sisila ne Parasi, a marakörö toxo werwere dik ine bara irabo pet a lasanene.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ma önga tödi a aine ixo u-ung ixo ot pösöt e Jisas.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Me Jisas ixo ose abo Parasi mabo duöng nanase möxöbo warkurai te Moses, “I deek bara ire tabo ölanglanga abo miniset kö bung Sabat bara kaim?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ma lamun kawaim idi xö tinenge. Io, ixo tön a tödi ma ixo ölanglanga ine ma ixo tile rewe ine.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Io, ixo ose idi, “Nang bara öng mere mum ma önga barok bara önga bulmakau i subu su xö mara ari xö Sabat, a turunon bara örobo sat öxaa öbaling ine. Goo?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ma kaim idi xo rengrengen te laa.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ma nang ine ixo pere abo osee toxo pilak lo abo xönö deek kö öra möxö nien, io, ixo töngösen idi ma ina tinenge öwuo:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Nang bara öng i pixe nöngön urungan kö luxa ne alolo, ganim bara u kis kö kinis kö tödi raxin, xalik ewe nang i taxin sik ke nöngön ibo wanot, möxösa, toxo pixe bölök ine.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Nang bara i biringan, ina tödi nang i pet ina nien irabo wanot, ine mon niang ixo pixe e mu. Ma irabo tengen te nöngön, ‘Örö taru wes a kinis se nanga.’ Io, örobo menge möxö i tile rewe nöngön urungan kö kinis ne tanaa.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Ma lamun nang bara te pixe nöngön, i deek bara örobo kis kö kinis ne tanaa nang bara ine nang i pixe nöngön irabo wanot ma irabo tengen te nöngön, ‘Töke, örobo kip önga kinis nang i taxin saxit.’ Io, ina marakörö meringan ee idi tabo ii nöngön.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Io, ewe nang i ii öraxin iat ine, God irabo ii ösu ine, me ewe nang i ii ösu ine, God irabo ii öraxin ine.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Me Jisas ixo tengen kö ina tödi nang ixo pixe ine ra nien, “Nang bara u epixe ra nien, ganim bara u pixe abo ais se nöngön, mabo töm bara abo unsaxam, mabo nangadi orong nang te kis lörörö. Ganim bara u pet bie, xalik idi tabo pixe öbaling nöngön tua babalu öbaling.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ma nang bara u epixe urungan kö luxa re nöngön, örobo pixe abo maris, abo pengpeng, abo lime mut ma xexe mut, mabo pulo.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Me God irabo wadöane nöngön nang bara idi tokobo balu öbaling urungan te nöngön, möxösa, God irabo balu sik ke nöngön kö axana bung möxö tinaru baling möxöbo tene töxödös.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Nang a öng mere idi nang toxo kis arixe me Jisas kö öra, ixo ölangen ina na, ma ixo tengen, “Ina tödi ewe nang irabo an kö ina nien kö kingdom kö God, e God irabo wadöane ine.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jisas ixo balu, “A önga tödi ixo tagure a nien taxin ma i pixe a oleleng ne osee.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ma xö ina axana bung möxö pet nien, ixo tile a tene tinörön te ine rua rengrengen te ewenene me idi nang ixoro pixe sik bara, ‘Moro miang. Möxö abo lalaa xirip tere tagur sik.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Ma lamun idi xirip belek toxo urulo rua rengrenge wi idi iat. Öng ixo arun ta rengrengen, ‘E mana kun a xönö pu, me e rabo mana wan tua werwere. Maris, e karabo wanot.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 “Ma öng kabise ixo tengen, ‘E mana kun a sangaun ne bulmakau möxö tinörön. Me e önan tua könönöin idi. Maris, e karabo wanot.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 “Ma öng kabise bölök ixo tengen, ‘E mana elolo. E karabo wanot.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Io, ina tene tinörön ixo baling ma ixo tengen osen ina na urungan kö orong ke ine. Io, a tamana gunon ixo laie ma ixo isik a tinenge xöbo tene tinörön te ine bira: ‘Moro wan pasaxit urungan köbo ngas lixilik kirip möxö ina lagunon ma moro lamus abo maris, mabo pengpeng, mabo pulo mabo xexe mut ma lime mut.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “A tene tinörön ixo tengen, ‘Orong, e re pet eörin a lasanene nang u tengen, ma lamun a gunon i kobola wöwö.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Io, a orong ixo tengen köbo tene tinörön te ine, ‘Moro wan su urungan köbo ngas taxin mabo ngas lixilik bölök, ma morobo ölölös lo idi rua nilaxa bara a gunon te e irabo wöwö.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 E tengen te mum, ma kaim pe öng mere idi abo duöng nang e xo pixe, irabo nanamienin ina nien te e.’”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Io, a marakörö raxin toxo önan arixe me Jisas, ma ixo tawuxus urungan te idi ma ixo tengen,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Nang bara re öng i wan ura re e ma i kobo melentexin a tata ma nago ma une re ine ma bung barok mabo tönö mabo saxana ma lamun ine iat bölök, ine i kebeöt tua mumuu e.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Me ewenene re öng niang i kobo sölök a sölöxöröp pe ine ma i kobo mumuu e, ine i kebeöt tua mumuu e.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Nang bara re öng i mamaa ra uru a gunon, sinila ne laa irabo kis bang ma irabo döxömen muu a xinixun möxö ina gunon tua ösöxö bara a tuluwok ke ine irabo eöt sik ka öxawam a gunon bara kaim.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ma nang bara ine i uru a gunon ma i kobo öxawam, ewe idi nang te pere tabo ösaxit ine.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Io, idi tabo tengen, ‘Ina tödi na ixo urulo ra wewet a gunon ma lamun kaim ine ra eöt tua öxawam.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Nang bara a king i mamaa ra nuan ta inarse ma önga king kabise, io, irabo kis bang ma irabo dödöm deek bara a sangaun ne arip ne umri re ine i eöt tua inarse ma nine sangaun ne arip ne umri möxö king kabise.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ma nang bara ine i kebeöt, io, irabo tile re uleng ne tultul te ine rua seseng a malum kalik ina king kabise nang bang i nangen kö palaa.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 I xarnang mon, nang bara ewe re öng mere mum nang i kara kip tewe abo lalaa xirip pe ine, io, i kobo eöt tua mumuu e.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “A sol ibo rorop ma nang bara a nanamien möxönan iri kawam, a nanamien möxönan irabo ot baling bule? I kebeöt.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 I kobo deek bara irabo top a pu xö könönö komo ma i kebeöt ta bulbulus arixin ma texene bulmakau ra rorop a komo. Tabo tewe rewe.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.