Lucas 14
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NAA
1 Önga bung Sabat, nang e Jisas ixo wan tua nien kö gunon kö önga sisila ne Parasi, a marakörö toxo werwere dik ine bara irabo pet a lasanene.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Ma önga tödi a aine ixo u-ung ixo ot pösöt e Jisas.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Me Jisas ixo ose abo Parasi mabo duöng nanase möxöbo warkurai te Moses, “I deek bara ire tabo ölanglanga abo miniset kö bung Sabat bara kaim?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Ma lamun kawaim idi xö tinenge. Io, ixo tön a tödi ma ixo ölanglanga ine ma ixo tile rewe ine.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Io, ixo ose idi, “Nang bara öng mere mum ma önga barok bara önga bulmakau i subu su xö mara ari xö Sabat, a turunon bara örobo sat öxaa öbaling ine. Goo?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Ma kaim idi xo rengrengen te laa.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ma nang ine ixo pere abo osee toxo pilak lo abo xönö deek kö öra möxö nien, io, ixo töngösen idi ma ina tinenge öwuo:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Nang bara öng i pixe nöngön urungan kö luxa ne alolo, ganim bara u kis kö kinis kö tödi raxin, xalik ewe nang i taxin sik ke nöngön ibo wanot, möxösa, toxo pixe bölök ine.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Nang bara i biringan, ina tödi nang i pet ina nien irabo wanot, ine mon niang ixo pixe e mu. Ma irabo tengen te nöngön, ‘Örö taru wes a kinis se nanga.’ Io, örobo menge möxö i tile rewe nöngön urungan kö kinis ne tanaa.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ma lamun nang bara te pixe nöngön, i deek bara örobo kis kö kinis ne tanaa nang bara ine nang i pixe nöngön irabo wanot ma irabo tengen te nöngön, ‘Töke, örobo kip önga kinis nang i taxin saxit.’ Io, ina marakörö meringan ee idi tabo ii nöngön.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Io, ewe nang i ii öraxin iat ine, God irabo ii ösu ine, me ewe nang i ii ösu ine, God irabo ii öraxin ine.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Me Jisas ixo tengen kö ina tödi nang ixo pixe ine ra nien, “Nang bara u epixe ra nien, ganim bara u pixe abo ais se nöngön, mabo töm bara abo unsaxam, mabo nangadi orong nang te kis lörörö. Ganim bara u pet bie, xalik idi tabo pixe öbaling nöngön tua babalu öbaling.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Ma nang bara u epixe urungan kö luxa re nöngön, örobo pixe abo maris, abo pengpeng, abo lime mut ma xexe mut, mabo pulo.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Me God irabo wadöane nöngön nang bara idi tokobo balu öbaling urungan te nöngön, möxösa, God irabo balu sik ke nöngön kö axana bung möxö tinaru baling möxöbo tene töxödös.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Nang a öng mere idi nang toxo kis arixe me Jisas kö öra, ixo ölangen ina na, ma ixo tengen, “Ina tödi ewe nang irabo an kö ina nien kö kingdom kö God, e God irabo wadöane ine.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Jisas ixo balu, “A önga tödi ixo tagure a nien taxin ma i pixe a oleleng ne osee.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Ma xö ina axana bung möxö pet nien, ixo tile a tene tinörön te ine rua rengrengen te ewenene me idi nang ixoro pixe sik bara, ‘Moro miang. Möxö abo lalaa xirip tere tagur sik.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 “Ma lamun idi xirip belek toxo urulo rua rengrenge wi idi iat. Öng ixo arun ta rengrengen, ‘E mana kun a xönö pu, me e rabo mana wan tua werwere. Maris, e karabo wanot.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 “Ma öng kabise ixo tengen, ‘E mana kun a sangaun ne bulmakau möxö tinörön. Me e önan tua könönöin idi. Maris, e karabo wanot.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 “Ma öng kabise bölök ixo tengen, ‘E mana elolo. E karabo wanot.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Io, ina tene tinörön ixo baling ma ixo tengen osen ina na urungan kö orong ke ine. Io, a tamana gunon ixo laie ma ixo isik a tinenge xöbo tene tinörön te ine bira: ‘Moro wan pasaxit urungan köbo ngas lixilik kirip möxö ina lagunon ma moro lamus abo maris, mabo pengpeng, mabo pulo mabo xexe mut ma lime mut.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “A tene tinörön ixo tengen, ‘Orong, e re pet eörin a lasanene nang u tengen, ma lamun a gunon i kobola wöwö.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 “Io, a orong ixo tengen köbo tene tinörön te ine, ‘Moro wan su urungan köbo ngas taxin mabo ngas lixilik bölök, ma morobo ölölös lo idi rua nilaxa bara a gunon te e irabo wöwö.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 E tengen te mum, ma kaim pe öng mere idi abo duöng nang e xo pixe, irabo nanamienin ina nien te e.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Io, a marakörö raxin toxo önan arixe me Jisas, ma ixo tawuxus urungan te idi ma ixo tengen,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Nang bara re öng i wan ura re e ma i kobo melentexin a tata ma nago ma une re ine ma bung barok mabo tönö mabo saxana ma lamun ine iat bölök, ine i kebeöt tua mumuu e.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Me ewenene re öng niang i kobo sölök a sölöxöröp pe ine ma i kobo mumuu e, ine i kebeöt tua mumuu e.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Nang bara re öng i mamaa ra uru a gunon, sinila ne laa irabo kis bang ma irabo döxömen muu a xinixun möxö ina gunon tua ösöxö bara a tuluwok ke ine irabo eöt sik ka öxawam a gunon bara kaim.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Ma nang bara ine i uru a gunon ma i kobo öxawam, ewe idi nang te pere tabo ösaxit ine.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Io, idi tabo tengen, ‘Ina tödi na ixo urulo ra wewet a gunon ma lamun kaim ine ra eöt tua öxawam.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Nang bara a king i mamaa ra nuan ta inarse ma önga king kabise, io, irabo kis bang ma irabo dödöm deek bara a sangaun ne arip ne umri re ine i eöt tua inarse ma nine sangaun ne arip ne umri möxö king kabise.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ma nang bara ine i kebeöt, io, irabo tile re uleng ne tultul te ine rua seseng a malum kalik ina king kabise nang bang i nangen kö palaa.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 I xarnang mon, nang bara ewe re öng mere mum nang i kara kip tewe abo lalaa xirip pe ine, io, i kobo eöt tua mumuu e.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “A sol ibo rorop ma nang bara a nanamien möxönan iri kawam, a nanamien möxönan irabo ot baling bule? I kebeöt.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 I kobo deek bara irabo top a pu xö könönö komo ma i kebeöt ta bulbulus arixin ma texene bulmakau ra rorop a komo. Tabo tewe rewe.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.