João 4

A Xuxubus Maxat (BJK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Io, abo Parasi toxo ölangen bere Jisas ixo silien a oleleng ma ixo baptais a oleleng ne bak ne ausu ma niang e Jon kawaim.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (Ma lamun i kobo turunon bara e Jisas ixo baptais a dauleng. Lamun abo bak ne ausu re ine mon toxobo baptais idi.)
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Nang e Jisas ixo ösöxö lo a sanene niang toxo rengrengen, ixo wan kalik a xönö raxin Judeia, ma ixo baling urso Galili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ma ngas niang ine irabo mana muu i wan köröp kö xönö raxin Samaria.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Io, ixo wanot urungan kö önga lagunon tobo rengrengen me Saikar, i kis kölöme xö xönö mee Samaria. Ma ina lagunon i lörörö xö xönö pu re Jekop niang ixo isik ke Josep, a barok ke ine.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ma marna ari niang e Jekop ixo kin i nangen niang, ma nang ixo lörörö ra luono xaken Jisas ixo wanot ma ixo kisisik kingan kö gegene möxö ina marna ari, möxösa, a nuan ixo uban ine.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ma önga une mee Samaria ixo ot tua kuluwe ari. Me Jisas ixo tengen te ine bara, “E mamaa bara örö tabaa e ma ari.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ma abo bak ne ausu re ine toxoro wan lo rua kun nien kö lagunon.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 A une mee Samaria ixo tenge balu ine, “Nöngön a Judeia, me e a une Samaria. Ma ruasa u seseng e ma ari?” (Ine ixo tengen bira, möxösa, abo Judeia tekara ais deek arixe mabo Samaria.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Io, Jisas ixo balu ine ma ixo tengen, “Nang bere nöngön u xoro ösöxö a arabaa xö God, ma u ösöxö bölök bere e ewenene nang e seng nöngön ma ari, io, nöngön u xebe seng e ma ari, me e xebe tabaa nöngön ma ari möxö to.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 A une ixo tengen te ine bira, “Tödi raxin, kaim pe lalaa niang örobo kuluwe min, möxö a marna ari i dödöngö xöba. Nöngön örobo kip ina ari möxö to mera?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Nöngön u döxömen gut bara u taxin sik kö untubuno mem e Jekop? Ine iat ixo tabaa e mem mina marna ari, me ine iat ixo inim e, ma bung barok ke ine, ma bung bulmakau ma bung sipsip bölök arixe min.”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Me Jisas ixo balu ine, “Idi xirip ewe niang te inim kö ina ari, idi tabo minauu baling.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ma lamun ewe niang i inim kö ina ari niang e tabaa ine min, i karabo minauu baling. A ari niang e rabo tabaa ine min, irabo xarniang a ari i wuwut kaa kölöme re ine rua isik a to ulorexe re ine.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 A une ixo tengen te ine bira, “Tödi raxin, e mamaa bara örö tabaa e ma ina ari na, nexalik bara e kebeöt ta minauu baling me e kebeöt ta nuan ura ra kululuo.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Io, Jisas ixo tengen te ine, “Örö wan, ma örö kuwe a usuom, ma örobo baling ura.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 A une ixo tengen te ine, “Kaim e mere tödi.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 möxösa, nöngön u xoro elolo sik kö pitnö ne tödi, ma ina tödi na niang u kis arixe sik me ine, kaim bara ine a usuom. U tengen a turunon.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Io, a une ixo tengen te ine, “Tödi raxin, e pere bere nöngön a propet.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Io, na iat e mamaa ra ose nöngön ma önga laa. Abo untubuno mem toxobo lolotu wösöt e God kö ina maii na. Lamun e mum abo Judeia, mum bo rengrengen bara ire tabo mana lotu wösöt e God tuso Jerusalem kalik mon. Me nöngön, u döxömen bule?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Me Jisas ixo tengen te ine, “Nang, örö mana nunu xö tinenge re e. A axana bung i ka nuanot niang a nangadi tekarabo lotu wösöt e Mama xö ina maii ma kaim bölök kingan Jerusalem.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Mum abo Samaria mum kobo ösöxö a lasa niang mum mo lotu xönan. Lamun e mem abo Judeia, mem me ösöxö sik ewe niang mem me lolotu wösöt ine, möxösa, a tinörön te God tua öro nangadi irabo wanot meringan köbo Judeia.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 A axana bung i ka nuanot, ma na iri orim, bara ewe me idi niang tabo lotu wösöt e God ma turunon, idi tabo lotu bira. Idi tabo lotu wösöt e Mama meringan kölöme xö tanono idi arixe ma turunon. Ma ina mangana lotu na e Mama i mamaa bara ta lotu wösöt ine bie.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 God, ine a tanono, me ewe me idi niang te lotu wösöt ine, idi tabo mana lotu wösöt ine meringan kölöme xö tanono idi arixe ma turunon.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Ma ina une ixo tengen te ine, “E ösöxö sik bara ina Mesaia nang tobo rengrengen ine me Krais, irabo wanot. Ma nang bara irabo wanot, irabo ömaras kirip abo lalaa rö ire.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Io, Jisas ixo balu ine, “E iat mon ine.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Saxit mon, a bung bak ne ausu rine toxo baling, me idi toxo wuwus bere Jisas ixo wöwörö arixe mina une. Ma lamun kaim pe öng ixo ose ine bara, “Rösa u wöwörö arixe mine?” ma bara, “A lasa iang mu mo rengrengen?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Io, a une ixo gan sik a bile rine, ma ixo tawuxus baling urungan kö lagunon tine ma ixo tengen kö nangadi bara,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Moro miang, moro pere a önga tödi ewe niang i töngösen e mabo lalaa xirip nang e xo pet. Ine gut mon ina Mesaia?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Io, idi toxo wan kalik a lagunon te idi ma toxo wan pösöt ine.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Nang a nangadi nangen bang kö ngas, abo bak ne ausu toxo tengen te ine, “Tene Ausu, mem me mamaa bara örobo an.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Ma lamun ine ixo tengen te idi, “E ma nien ta enen niang mum kobo ösöxö runon ulamun.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Io, abo bak ne ausu toxo wöwörö nana kaluluonin idi iat, “Re öng gut i kip pebo nien tö ine?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Io, Jisas ixo tengen te idi, “A nien te e, bara arabo mana pet eörin a mamaa re ine niang ixo tile e, ma rua öxawam bölök a tinörön te ine.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Nang mum bo susulo abo komo re mum, mum bo rengrengen bara nangen bang a nit ne texe rua xikin. Lamun e tengen te mum, mum moro pere ödeek bang abo komo. Idi te maruxo xirip im pua xikin.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Ma nixinen mon, ewenene niang i xixixin, i oxe lo a inone malawang ke ine ma i bulbulus etoxin abo nien möxö to ulorexe. Io, ina öng niang i susulo ma öng niang i xikin, idu tabo axanan arixe.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Io, ina tinenge na i turunon bira, ‘A öng i susulo ma öng kabise i xikin.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 E xo tile e mum bara mum morobo xixixin kö nang kaim e mum pa sulo. Idi xabise toxo pet a tinörön lölös me mum moro kip lo belek im a inone malawang ke idi.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 A oleleng ne tee mee Samaria möxö ina lagunon toxo nunu re Jisas mumuu a atöngösen möxö ina une bira, “Ine ixo töngösen e mabo lalaa xirip niang e xobo wewet.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Io, niang abo tee mee Samaria toxo wan urungan te Jisas, toxo seng ine bara irabo kis bang midi ringan, ma ixo kis arixe me idi xö nine bung.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ma niang idi toxo ölangen a tinenge re ine, a oleleng ke idi bölök toxo nunu.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Idi toxo tengen kö ina une bira, “Mesila mem moxo nunu, möxösa, mem moxo ölangen a tinenge re nöngön. Inexalik na, kawaim. Mem me nunu, möxö mem iat mere ölangen ine, ma i maras pi sik ke mem bara ina tödi na, ine a Tene Aöro möxö öxöno lagunon.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nine bung ixo saxit, io, Jisas ixo baling urso Galili.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 (Io, Jisas iat ixoro tengen osen bara a propet, tekara ii ine xö xönö runon iat te ine.)
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Ma nang ixo ot tiso Galili, a marakörö meringan ee toxo axanan suo ine, möxösa, idi bölök toxoro wan urso xö nien ne Nuan Lexe ringan Jerusalem ma toxoro pere abo lalaa ine ixo pet tingan.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Meringan ee ixo wan baling urso Kena, a lagunon taxin kö xönö mee Galili, ina lagunon niang ine ixo puxus a ari urungan kö wain. Ma önga tödi raxin nang ixobo rörön kö king, a barok ke ine ixo meset to Kaprenaum.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Io, niang ixo ölangen bere Jisas ixoro ot tingan Galili meriso Judeia, ixo wan urungan tine, ma ixo seng ine bara irabo wan ma irabo ölanglanga a barok ke ine, ewe niang ixo lörörö rua minet.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Me Jisas belek ixo tengen te ine, “Nang bere mum mo kala pere abo auxileng lölös mabo tatalien ne auwuwus, mum kebeöt iat ta nunu.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Io, a tödi raxin möxö warkurai ixo tengen te Jisas, “Orong, örö miang! Iraa ta wan su wasaxit uri, xalik a barok ke e ibo met.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Jisas ixo balu ine, “Örö wan baling im. A barok ke nöngön irabo to.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Niang ine angen bang kö ngas ixo önan, ixo esuo mabo tultul te ine, me idi toxo tengen bara a barok ke ine iri langlanga im.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ma ixo ose idi bara xö axana bung sa a barok ke ine ixo langlanga. Io, idi toxo balu ine, “Laa, xö önga axana bung kö aien a lelewi ixo kawam kalik ine.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ma a tata re ine ixo ösöxö xulen bara ina axana bung turunon iat niang e Jisas ixoro tengen bara a barok ke ine irabo langlanga. Io, ine me ewenene me idi niang toxo xisixis arixe me ine toxo nunu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ma sese öninöngin a auxileng lölös niang e Jisas ixo pet tuso Galili nang ixo wan mee Judeia.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.