João 1
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NVT
1 Mesila xö urulo möxöbo lalaa xirip, a Tinenge ixoro kis. Ma ina Tinenge ixo kis arixe me God, ma ina Tinenge e God iat.
1 No princípio, aquele que é a Palavra já existia. A Palavra estava com Deus, e a Palavra era Deus.
2 Ma ina Tinenge ixo kis arixe me God mesila xö urulo möxöbo lalaa xirip.
2 Ele existia no princípio com Deus.
3 Me God ixo uxis abo lalaa xirip arixe ma ina Tinenge na. Ma kaim pe laa ixo wanot tataun. Kaim. God i ixo pet abo lalaa xirip arixe ma ina Tinenge.
3 Por meio dele Deus criou todas as coisas, e sem ele nada foi criado.
4 Me ine iat mon a unine to runon. Ma ina to, ine a bibio nang irabo ömaras a nangadi.
4 Aquele que é a Palavra possuía a vida, e sua vida trouxe luz a todos.
5 A bibio i sili ömaras a ködö, ma lamun a ködö i kobo eöt tua tinuu wi ine.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão nunca conseguiu apagá-la.
6 Önga tödi ixo ot nang e God ixo tile ine, a esene e Jon.
6 Deus enviou um homem chamado João
7 Me ine ixo ot tua rengrengen ösu lamun ina bibio, bara a nangadi xirip nang tabo ölangen, idi tabo nunu xö ina bibio.
7 para falar a respeito da luz, a fim de que, por meio de seu testemunho, todos cressem.
8 Me ine iat kaim bara ine ina bibio, inexalik, ixo ot tua rengrengen ösu lamun ina bibio.
8 Ele não era a luz, mas veio para falar da luz.
9 Ma ina bibio runon i nangen, ma iri wanot ura xö öxöno lagunon ma ibo ömaras a nangadi xirip.
9 Aquele que é a verdadeira luz, que ilumina a todos, estava chegando ao mundo.
10 A Tinenge ixo kis sa xö öxöno lagunon. Ma i turunon bere God ixo uxis a öxöno lagunon min, ma lamun a nangadi belek möxö ina öxöno lagunon idi kaim kö werwere xulen ine.
10 Veio ao mundo que ele criou, mas o mundo não o reconheceu.
11 Ine ixo ot kö xönö re ine iat, ma lamun a nangadi re ine kaim kö ömaraxen lo ine.
11 Veio a seu próprio povo, e eles o rejeitaram.
12 Lamun ewe me idi nang toxo ömaraxen lo ine, ixo ömaraxa lo idi bara idi tabo bung baroxorok ke God, idi iat nang ewe toxo nunu re ine.
12 Mas, a todos que creram nele e o aceitaram, ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Ma tokoxobo xikip idi xarnang a tatalien möxö nangadi mon, bara xö mamaa xö tödi. Lamun kaim. God iat ine a Tamana idi.
13 Estes não nasceram segundo a ordem natural, nem como resultado da paixão ou da vontade humana, mas nasceram de Deus.
14 Ma ina Tinenge ixo ot xarnang a tödi, ma ixo to kaluluonin ire. Me ire tere pere a mariris se ine, a mariris möxö ina önga Barok söxöt mon meringan te Tamana. Ma ixo wöwö ma a abalamu mabo turunon te God.
14 Assim, a Palavra se tornou ser humano, carne e osso, e habitou entre nós. Ele era cheio de graça e verdade. E vimos sua glória, a glória do Filho único do Pai.
15 Jon ixo etöngösen maras lamun ine, ma ixo wöwörö lölös bira, “Ine a öng nang e xo wöwörö ulamun ine nang e xo tengen bira, ‘Irabo ot melamu re e, ma lamun ine i taxin sik ke e, möxösa, ine ixoro kis nang bang kaim kö xikip e.’”
15 João deu testemunho dele quando disse em alta voz: “Este é aquele a quem eu me referia quando disse: ‘Alguém virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’”.
16 Ma i wöwö sik arixe ma abalamu ma ibo ratabaa sösöxöin ire xirip min.
16 De sua plenitude todos nós recebemos graça sobre graça.
17 Moses ixo isik abo warkurai ura re ire nang God ixo tabaa ine min. Ma lamun meringan te Jisas Krais a abalamu ma turunon ixo ot.
17 Pois a lei foi dada por meio de Moisés, mas a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Kaim bang ke öng ixoro pere e God. Ma lamun God ine ma önga Barok kalik mon me ine iat e God, ma ibo xisixis kö lawana e Tamana. Me ine iat ixoro wöwörö maras sö ire ulamun ine.
18 Ninguém jamais viu a Deus, mas o Filho único, que mantém comunhão íntima com o Pai, o revelou.
19 Nang abo tödi raxin mee Judeia ringan Jerusalem toxo tile a uleng ne pris ma Liwai urso re Jon tua ose ine, bara a mangana tödi bule ine, io, Jon ixo tengen ömaras.
19 Este foi o testemunho de João quando os líderes judeus enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntar: “Quem é você?”.
20 Ine kaim kö öös sua babalu idi, ma lamun ixo ömaras mon idi, ma ixo tengen bara, “Kaim bere e ina Mesaia.”
20 Ele respondeu com toda franqueza: “Eu não sou o Cristo”.
21 Me idi toxo ose öbaling ine, “Me ewe iat im nöngön? E Elaija nöngön?”
21 “Então quem é você?”, perguntaram eles. “É Elias?” “Não”, respondeu ele. “É o Profeta por quem temos esperado?” “Não.”
22 Io, idi toxo tengen te ine, “Go, örö tengen im pe mem bere ewenene runon iat nöngön, rue mem pa töngösen idi nang toxo tile e mem ura. Örobo tengen bule im pe nöngön?”
22 “Afinal, quem é você? Precisamos de uma resposta para aqueles que nos enviaram. O que você tem a dizer de si mesmo?”
23 Jon ixo balu idi mabo tinenge propet te Aisaia bira:
23 João respondeu com as palavras do profeta Isaías: “Eu sou uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor!’”.
24 Io, dauleng ne Parasi nang toxo tile,
24 Então os fariseus que tinham sido enviados
25 idi toxo ose e Jon bira, “Ma nang bara kaim bere nöngön iang a Mesaia, bere e Elaija, bara ina Propet, ma ruasa nöngön u baptais a nangadi?”
25 lhe perguntaram: “Se você não é o Cristo, nem Elias, nem o Profeta, que direito tem de batizar?”.
26 Me Jon ixo balu idi bira, “E bo baptais idi arixe ma ari. Ma lamun öng kaluluonin e mum, mum kobo ösöxö ine.
26 João lhes disse: “Eu batizo com água, mas em seu meio há alguém que vocês não reconhecem.
27 Ine mon a öng nang irabo ot melamu re e, me e kobo töxödös eöt tua walwalas a kililöng kalik a nine sandel te ine.”
27 Embora ele venha depois de mim, não sou digno de desamarrar as correias de sua sandália”.
28 Inabo lalaa xirip ixo ot to Betani, kö lawana Ari Jordan, nang e Jon ixo baptais a nangadi xönan.
28 Esse encontro aconteceu em Betânia, um povoado a leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Önga bung kabise im, Jon ixo pere e Jisas ixo önan pösöt ine ma ixo tengen, “Mum moro pere bang, ina na a bak kö sipsip nang e God ixo tile ura rua xikip tewe abo magingin saban kö nangadi möxö öxöno lagunon!
29 No dia seguinte, João viu Jesus caminhando em sua direção e disse: “Vejam! É o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Ine mon a tödi nang e xo töngösen ulamunon bara, ‘A tödi irabo ot melamu re e, ma lamun ine i taxin sik ke e, möxösa, ine ixoro kis nang kaim bang kö xikip e.’
30 Era a ele que eu me referia quando disse: ‘Um homem virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’.
31 Me e iat kaim kö ösöxö ine, ma lamun e wanot tua baptais e mum ma ari rua osen ömaras abo Israel ulamun ine.”
31 Eu não o conhecia, mas vim batizando com água para que ele fosse revelado a Israel”.
32 Io, Jon ixo isik a tinenge maras bira, “E xo pere a Tanono ixo wan su meriso xö watmaep xarnang a buno ma ixo kis lömö re ine.
32 Então João deu o seguinte testemunho: “Vi o Espírito Santo descer do céu na forma de uma pomba e permanecer sobre ele.
33 E iat kaim kö ösöxö xulen bara ine iat mon nang irabo ot. Ma lamun ewe nang ixo tile e rua baptais a nangadi arixe ma ari ixo tengen bara, ‘A tödi nang örobo pere a Tanono irabo wan su ma irabo kis lömö xö ina tödi, ine iat mon niang irabo baptais arixe ma Töxödös ne Tanono.’”
33 Eu não sabia quem ele era, mas, quando Deus me enviou para batizar com água, disse-me: ‘Aquele sobre o qual você vir o Espírito descer e permanecer, esse é o que batizará com o Espírito Santo’.
34 Me Jon ixo tengen, “E xoro pere ine me e xo tengen ösu bara ine iat mon a Barok kö God.”
34 Eu vi isso acontecer e, portanto, dou testemunho de que ele é o Filho de Deus”.
35 Io, xö bung melamu e Jon arixe ma nine bak ne ausu re ine, idiet toxo tuu sik baling kingan.
35 No dia seguinte, João estava novamente com dois de seus discípulos.
36 Ma nang ixo pere e Jisas ixo önan saxit, ixo tengen te idu, “Mu moro pere, ina na a bak kö sipsip nang e God ixo tile.”
36 Quando viu Jesus passar, olhou para ele e declarou: “Vejam! É o Cordeiro de Deus!”.
37 Ma nang ina nine bak ne ausu toxo ölangen biringan, idu toxo muu e Jisas.
37 Ao ouvirem isso, os dois discípulos de João seguiram Jesus.
38 Jisas ixo talingen baling ma ixo pere idu toxo mumuu re ine. Ma ixo ose idu, “Mu mo mamaa lamun a sa?”
38 Jesus olhou em volta e viu que o seguiam. “O que vocês querem?”, perguntou. Eles responderam: “Rabi (que significa ‘Mestre’), onde o senhor está hospedado?”.
39 Me Jisas ixo balu, “Mu moro miang me mu morobo pere.”
39 “Venham e vejam”, disse ele. Eram cerca de quatro horas da tarde quando o acompanharam até o lugar onde Jesus estava hospedado, e passaram o resto do dia com ele.
40 Io, Endru a tönö e Saimon Pita, ine a öng ke idu nang toxo ölangen a lasa e Jon ixo tengen, io, idu toxo muu lo e Jisas.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram o que João tinha dito e seguiram Jesus.
41 A laa nang e Endru ixo arun ta wewet ixo parasiwin a tönö nang e Saimon, ma ixo tengen te ine, “Maa mere pere lo a Mesaia.” (Ma tabo puxus ina tinenge na bara ine mon a ‘Krais’).
41 André foi procurar seu irmão, Simão, e lhe disse: “Encontramos o Messias (isto é, o Cristo)”.
42 Ma ixo lamus e Saimon urungan te Jisas.
42 Então André levou Simão para conhecer Jesus. Olhando para ele, Jesus disse: “Você é Simão, filho de João, mas será chamado Cefas (isto é, Pedro)”.
43 Io, xö bung melamu, Jisas ixo mamaa ra nuan uruso Galili. Ixo pere lo e Pilip ma ixo tengen tö ine, “Muu e.”
43 No dia seguinte, Jesus decidiu ir à Galileia. Encontrou Filipe e lhe disse: “Siga-me”.
44 Pilip ine meri Betsaida xö lagunon nang e Endru me Pita tobo xisixis bölök ee.
44 Filipe era de Betsaida, cidade natal de André e Pedro.
45 Pilip ixo ot pösöt e Natanael ma ixo tengen te ine, “Mem mere pere lo a öng nang e Moses ixo gegeet ulamunon kölöme xö Buk möxö Warkurai ma nang bölök abo propet toxo gegeet ulamun ine. E Jisas meriso Nasaret, a barok ke Josep.”
45 Filipe foi procurar Natanael e lhe disse: “Encontramos aquele sobre quem Moisés, na lei, e os profetas escreveram! Seu nome é Jesus de Nazaré, filho de José”.
46 Me Natanael ixo ose, “Kaim pe lalaa deek i eöt tua nuanot meriso Nasaret!”
46 “Nazaré!”, exclamou Natanael. “Pode vir alguma coisa boa de Nazaré?” “Venha e veja você mesmo”, respondeu Filipe.
47 Ma nang e Jisas ixo pere e Natanael ixo önan pösöt ine, ixo tenge ulamun ine bara, “Turunon saxit, ina tödi a Israel tunon, ma i koxobo ösöxö ra röxröxö.”
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse: “Aí está um verdadeiro filho de Israel, um homem totalmente íntegro”.
48 Me Natanael ixo ose ine, “U ösöxö e bule?”
48 “Como o senhor sabe a meu respeito?”, perguntou Natanael. Jesus respondeu: “Vi você sob a figueira antes que Filipe o chamasse”.
49 Io, Natanael ixo tengen, “Rabai, nöngön a Barok ke God. Me nöngön a King köbo Israel.”
49 Então Natanael exclamou: “Rabi, o senhor é o Filho de Deus, o Rei de Israel!”.
50 Me Jisas ixo balu ma ixo tengen, “U nunu, möxösa, e tengen te nöngön bara e xo pere nöngön kö pu xö uno löwö. Inexalik nöngön örobo pere rebo lalaa nang i taxin saxit te nanga.”
50 Jesus lhe perguntou: “Você crê nisso porque eu disse que o vi sob a figueira? Você verá coisas maiores que essa”.
51 Io, ine ixo tengen öbaling, “E tengen a turunon te nöngön, mum morobo pere a watmaep irabo tamasawang, mabo angelo re God tabo önan kaa ma tabo önan su xö Barok kö Tödi.”
51 E acrescentou: “Eu lhes digo a verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.