João 19
A Xuxubus Maxat (BJK) vs BKJ
1 Io, Pailat ixo lamus lo e Jisas urungan te idi bara idi tabo dangat ine.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Abo umri toxo kubus arixin abo uno gargaras ma toxo pet xarnang a bubuan, ma toxo usige xö öxöno. Me idi toxo ölaulawa ine ma man dadan xarnang a king ibo sisige.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Me idi toxobo önan pösöt ine ma toxobo rengrengen, “Mem me ölet nöngön, king köbo Judeia!” Ma toxo wasa ine.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Io, Pailat ixo wan su baling ma ixo tengen köbo Judeia, “Moro pere, na e rabo isik ösu ine urungan te mum bara mum moro ösöxö bara e kobo pere lo re unine aupuk ke mum urungan tine.”
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Niang e Jisas ixo wan su ma uno gargaras toxo bun kö öxöno arixe ma man dadan, Pailat ixo tengen te idi, “Ine na im ina tödi!”
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Nang iat mon niang abo pris tataxin mabo sisila möxöbo umri toxo pere ine, idi toxo xukup ma toxo tengen, “Tut ine xö sölöxöröp!”
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Ma abo Judeia toxo balu öbaling, “Mem ma önga warkurai, ma xina warkurai mon ine irabo mana met, möxösa, ine ixobo rengrengen bara ine a Barok ke God.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Io, niang e Pailat ixo ölangen ina na, ixo buut köba mon,
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 ma ixo wan laxa baling kö gunon möxö tödi raxin mee Rom. Ine ixo ose e Jisas, “Nöngön möxö xönö sa?” Ma lamun e Jisas kaim pa balu ine.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pailat ixo tengen, “Ma bara bule nöngön u kobo maa rua balu abo tinenge re e? U kobola maras bang bere e ma lölös sua ölanglanga nöngön bara rua rutut nöngön kö sölöxöröp?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Jisas ixo balu, “Nöngön ma lölös mon tua kure e, möxösa, iri wanot te nöngön meriso lömö. Möxö ina na, a öng niang i isik sik e urungan kö limem, ine i pet a magingin saban i taxin kö saban te nöngön.”
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Meringan im, e Pailat ixo maa bara irabo ölanglanga e Jisas, ma lamun abo Judeia toxo xukuwe kalarain mon ine, “Niang bara u ölanglanga ina tödi na, ökorobo ais im me Kaisar a king taxin mee Rom. Ewenene a öng niang ibo rengrengen öbaling iat ine bara a king ine, ine a iuo möxö king mee Rom.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Niang e Pailat ixo ölangen ina na, ixo lamus ösu e Jisas ma ixo kis kö kinis möxö pet warkurai. Ma tobo rengrengen ina xönö na me ‘Luono Araman ne Wat.’ (Xö tinenge me Ibru tobo rengrengen me ‘Gabata’.)
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Ma ixoro lörörö im kö luono xaken möxö tagur rua Luxa ne Nuan Lexe.
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Ma lamun idi toxo kup, “Kip tewe ine! Kip tewe ine! Tut ine xö sölöxöröp!”
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Io, Pailat ixo isik e Jisas urungan im kö limine idi bara tabo tut ine xö sölöxöröp.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Jisas ixo sölök lo a sölöxöröp pe ine iat ma ixo wan su urungan kö xönö möxö Siine Öxöno Tödi (niang kö tinenge me Ibru tobo rengrengen me Golgota.)
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Me idi toxo tut e Jisas kö sölöxöröp pingan ee, arixe ma nine tödi xabise. Idu xö nine lawa, me Jisas kaluluon.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pailat ixoro geet sik a xönö tinenge ma ixo uguran idi ra xuxut parange xö öxöno sölöxöröp. Mina tinenge i tengen bira: “Jisas mee Nasaret, a king möxöbo Judeia.”
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Ma oleleng ne Judeia toxo kos ina tinenge na, möxö ina xönö niang toxo tut e Jisas könan ixo lörörö sik kö lagunon taxin Jerusalem. Ma ina xönö tinenge toxo geet köbo tinenge me Ibru, Rom me Grik.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Mabo pris tataxin toxo tengen te Pailat, “Ganim a gegeet bara: ‘A king möxöbo Judeia’, ma lamun örö geet bara, ‘Ina tödi na ixo rengrengen lo mon bere ine a king möxöbo Judeia.’”
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Me Pailat ixo balu, “A lasa niang e xoro geet, irabo malaa sik bie.”
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Nang abo umri toxo tut e Jisas kö sölöxöröp, idi toxo kip lo abo man tine ma toxo tibe nanin eöt ma nit ne tiniba. Ma öngöng iat ma önga tiniba. Me idi toxo kip lo bölök a man ömat te ine niang toxo pet ma önga xönö man mon ma kaim pe sinöxö xönan.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Idi toxo tengen nanin tidi iat bara, “Ire tebele didii. Inexalik bara ire tabo egulös satu lamun tua werwere bere ewenene iat irabo kip lo.”
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Ma lörörö xö sölöxöröp pe Jisas inabo une na toxo tuu sik kingan: a nago re ine, ma tönö nago rine, me Maria a usuono Klopas, me Maria mee Makdala.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Nang e Jisas ixo pere e nago rine arixe ma bak ne ausu niang ixobo mamaa xöba lamun, idu toxo tuu sik kingan, io, ixo tengen kö nago rine bira, “E nangang im, a barok ke nöngön.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Ma ixo tengen kö bak ne ausu rine bira, “A une na irabo nago re nöngön im.” Urulo xina axana bung, ina bak ne ausu rine ixo lamus e Maria urungan kö gunon te ine.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Melamu, Jisas ixo tengen bira, “E minauu,” rua öturunon abo tinenge re God niang toxoro geet sik, möxö ixoro ösöxö bara abo tinörön kirip pe ine ixoro kawöm.
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Ma ringan ee nangen a önga tubon wain manun, io, idi toxo ilo önga spans ma toxo bulus ölaxa xina tubon wain i ot nang ixo wöwö xönan. Idi toxo söxö lo xö axana iaa isop ma toxo sasanga kaa urso xö ngalana e Jisas.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Io, nang ixoro inim ina wain, ixo tengen bira, “Abo tinörön te e iri kawöm.” Ma ixo ii ötun a öxöno ma ixo isik tewe im a to re ine ma ixo met.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 A Bung Pitnö, a bung möxö tagur rua bung Sabat. Ma ina bung Sabat ine a bung taxin. Io, abo Judeia toxo ose e Pailat bara irabo tile tinenge rua köbön abo xexene idiet ma bara tabo kip ösu abo aine idiet, möxösa, abo Judeia kaim a mamaa bara abo töngön tabo taba sik lömö xöbo sölöxöröp kö bung Sabat.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Io, abo umri toxo wan ma toxo köbön abo xexe idu niang toxo taba sik me Jisas.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Ma niang idi toxo wan urungan te Jisas, idi toxo pere Jisas ixoro met. Io, kaim idi ra köbön abo xexene.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Ma lamun önga umri ixo buso a lawana e Jisas ma iie, ma saxit mon a dee ma ari ixo su.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Ma ina tödi niang ixo pere ina na, iri etöngösen mina laa niang ixo pere. Ma ina tinenge niang i palas osen, i turunon. I ösöxö sik bara i turunon, ma i etöngösen min bara mum bölök morobo nunu.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Inabo lalaa xirip na i ot tua öturunon a tinenge re God: “Kaim pe sii mere ine bara irabo tawit,”
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 ma xarniang a xönö tinenge xabise bölök i tengen bere, “Idi tabo werwere a öng niang idi toxo buso ine.”
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Io, melamu xina na, e Josep mee Arimatia ixo wanot, me ine bölök önga bak ne ausu re Jisas. Ma lamun ine ixobo xisixis suxume biringan, möxö ixobo buburin abo Judeia. Ine ixo seng e Pailat lamun a minet te Jisas, me Pailat ixo ömaraxen lo ine. Io, ine ixo wan ma ixo kip lo a minet te Jisas.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Me ine ixo arixe me Nikodimas, a tödi niang ixo dawösöt bang e Jisas kö dömön. Me Nikodimas ixo kip lo a sada nang a lak sixine deek niang toxo pet ma bulbulut möxö nine mangana iaa, ma tiip möxönan ixo eöt ma narun ne sangaun ne kilo.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Idu toxo kip lo a aine Jisas ma toxo bulus ina sada, ma toxo bun mabo subana man maxat. I xarnang mon abo Judeia tobo wewet kö aine nangadi minet.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Ma xina lagunon niang toxo tut e Jisas könan, nangen a önga komo, ma xina komo nangen a önga lieng maxat niang kaim bang kö ömarin te öng könan.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Ma xö ina bung niang, a bung möxö tagur ulamun a bung Sabat köbo Judeia, me idi toxo ömarin ine xönan, möxösa, a lieng ixo lörörö sik.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.