Atos 9
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NAA
1 Xina axana bung e Sol angen ixo rengrenge lölös bara ra sesexomet abo tene tinam kö Orong. Me ine ixo wan urungan kö sisila raxin möxöbo pris
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 ma ixo ose ine bara ira geet te pas uruo xöbo gunon ne sineseng köbo Judeia ro Damaskas. Io, kölöme xinabo pas i tenge maras sue Sol bira, nang bere Sol i esuo mere öng ke idi, re körö bara re balixilik, niang ibo laxa xö lotu niang tobo tengen ine ma ‘Ngas kö Orong’, io, irabo öt tua öxös idi ma ra lalamus idi uruso Jerusalem.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Nang e Sol ixo önan ot lörörö Damaskas, a önga bibio meriso lömö ixo siek elulurein ine.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ine ixo subu su xö pu ma ixo ölangen a inöno önga tödi ixo tengen tö ine, “Sol! Sol! Ruasa nöngön u ögarin e?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Sol ixo ose, “Ewe nöngön, Orong?”
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Örö taru kaa ma örö wan laxa xö lagunon taxin, ma tabo töngösen nöngön ma lasa nang örobo pet.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 A duöng nang toxo wan arixe me Sol toxo tuu ödödö ma kaim pe tinenge. Idi toxo ölangen a ingana tinenge inexalik kaim kö werwere re tödi.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol ixo taru kaa meringan kö pu, ma lamun nang ixo öwalas a marana, kaim ine xo werwere re laa. Io, idi toxo tön a limine ma toxo silien ine uri Damaskas.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Xö narun ne bung ine ixo pulo, ma kaim ine xo nien ma ininim.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Ruso Damaskas nangen a önga tene tinam pe Jisas a esene e Ananias. A Orong ixo kuwe ine xö wöpönöbö, “Ananias!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Io, a Orong ixo tengen te ine, “Wan uruso xö gunon te Judas nuso xö ngas tobo rengrengen ma Ngas Töxödös ma örö ose lamun a tödi mee Tasas, a esene e Sol, ma i nangen i seseseng.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Kölöme xö wöpönöbö ine ixoro pere bara önga tödi, a esene e Ananias, i ot ma i bulus a limine ine lömö rine bara irabo wawara baling.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananias ixo balu, “Orong, e xoro ölangen a oleleng ne tinenge lamun ina tödi na ma bara ixo wewet ögat a nangadi re nöngön iat tuso Jerusalem.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Me ine ixoro kip lo a lölös meriso xöbo pris tataxin tua öxös kirip ewe midi nang tobo lolotu wösöt nöngön.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Lamun a Orong ixo tengen te Ananias, “Örö wan, möxösa, e xoro pere kos ine xarnang a tene tinörön nang irabo wöwörö ma eseke urungan kö nangadi nang kaim bara abo Judeia, ma urungan köbo sisila raxin ma xö nangadi mee Judeia.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 E rabo osen ine mabo mangana kinadik ma tiip nang ine irabo mana örasen kö eseke.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Io, Ananias ixo wan ma ixo laxa xö gunon. Ixo bulus a nine limine lömö re Sol ma ixo tengen, “Tönö Sol, a Orong ixo tile e. Me ine mon e Jisas nang ixo ot pösöt nöngön kö ngas nang u xo önan ura. Ma i tile e bara örobo wawara baling ma örobo wöwö ma Töxödös ne Tanono.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Saxit mon, önga laa xarnang a ölangine en ixo subu xalik a marana e Sol me ine ixo wawara baling. Io, ine ixo taru ma ixo kip a baptais,
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 ma melamu nang ixoro an, ma ixo kip öbaling a lölös se ine.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Io, saxit iat mon, ixo palas tinenge kölöme xöbo gunon ne sineseng möxöbo Judeia bara Jisas a Barok kö God.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Me idi xirip nang toxo ölangen ine, toxo wuwus ma toxo eose, “Ire te ösöxö bara ruso Jerusalem, ine mon a tödi nang ibo ögarin idi nang tobo lolotu wösöt e Jisas. Bule ine i ot ta rua rörön dik a nangadi bara öxös idi ma lamus idi wösöt abo pris tataxin?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Inexalik a atöngösen maras se Sol ixo ot lölös. Ma abo Judeia ruso Damaskas idi kaim kö eöt ta babalu ine, möxösa, ine ixo öturunon te idi bara Jisas ine a Mesaia.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Io, melamu xö oleleng ne bung ixoro saxit, abo Judeia toxo ot arixe ma toxo pingit tua sesexomet e Sol.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Lamun e Sol ixoro ösöxö a pingit te idi. Xö xaken ma dömön idi tobo öman abo marna ngas möxö tabörö möxö ina lagunon tua sesexomet ine.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Lamun abo bak ne ausu re Sol, toxo kip lo ine xö dömön, ma toxo ösölöng ösu ine xö kölöt kö mara xö bölö uri lawu.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Nang ine ixo ot tuso Jerusalem, ine ixo mamaa bara rua kinis arixe mabo tene tinam pe Jisas, inexalik kaim idi ra nunu runon te ine bara ine a tene tinam pe Jisas, me idi toxo buburin ine.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ma lamun e Banabas ixo lamus ot ine urungan köbo aposol. Ine ixo töngösen ömaras idi xö nuan te Sol bere ine ixoro pere a Orong kö ngas ma bara a Orong ixoro etöngösen me ine, ma nang ine ixo kis Damaskas ine ixo palas tinenge ma esene Jisas, ma kaim ine xo binuut.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Io, Sol ixo kis arixe me idi ma ixo wan nana xö boxönö xirip kölöme Jerusalem, ma ixo palas tinenge xö esene Jisas ma kaim ine ra binuut.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ine ixo tenge ma ixo egot arixe mabo Judeia nang tobo rengrenge me Grik. Ma lamun idi toxo mamaa bara ra sesexomet ine.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Nang abo Kristien toxo ösöxö lo ina na, idi toxo lamus ösu e Sol uri Kaisaria ma toxo tile rewe ine uruso Tasas.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Io, abo tene lotu xirip kölöme Judeia, Galili me Samaria toxo axanan ma toxo kis ma malum. Me idi toxo kip lo a rorop möxö Töxödös ne Tanono ma ixo ölölös idi, ma a xinixos möxö nangadi kölöme xö lotu ixo wan kaa, möxösa, idi toxobo ii öraxin a Orong.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Nang e Pita ixo wan nana xö boxönö xirip, ine ixo wan ta uxileng a nangadi re God nang toxo xisixis kölöme Lidda.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Ruso ixo ot pösöt a tödi a esene e Enias, a pengpeng ewe nang ixoro maru xö pitnö ma narun ne awat kö öra.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pita ixo tengen te ine, “Enias, Jisas Krais i öro nöngön. Taru ma örö luxun ödeek lo a minaru re nöngön.” Saxit mon Enias ixo taru kaa.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 A nangadi xirip ewenene nang toxo xisixis kölöme Lidda me Seron, toxo pere ine ma toxo tawuxus urungan kö Orong.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Kölöme Jopa nangen a önga tene tinam pe Jisas, a esene e Tabita (nang a ese me Grik e Dokas), nang ixobo wewet abo tinörön deek ma ixobo rorop a nangadi tanaa.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Xina bung niang, ine ixo meset ma ixo met, ma toxo tos a aine ma toxo bulus ine kölöme xö xönö ruso lömö xö gunon.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Lidda ixo lörörö sik Jopa. Io, nang abo tene tinam toxo ölangen bere Pita nangen nang Lidda, idi toxo tile a nine tödi urungan te ine ma tinenge, “Maris, miang pasaxit mon ura re mem!”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Pita ixo wan arixe me idu, ma nang idiet toxo ot, ine ixo wan kaa uruso lömö xö ina xönö. Abo möxösö toxo tuu wi ine, toxo gegee ma toxo osen ine mabo mangana man nang e Dokas ixobo söxsöxö nang bang ixo to sik.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Pita ixo tile ösu xirip idi, io, ixo subun kexe ma ixo seseng. Ine ixo tawuxus urungan kö une minet, ma ixo tengen, “Tabita, taru kaa.” Ine ixo öwalas a nine marana ma ixo pere e Pita, me ine ixo kis kaa.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita ixo tön öraru ine ma limine ma ixo top ine ra tinuu. Io, ine ixo kuwe a nangadi re God ma abo möxösö ma ixo isik osen ine re idi bara ine iri to.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 A winörö möxö ina na ixo ot pösöt kirip a boxönö mee Jopa ma oleleng ne nangadi toxo nunu kölöme xö Orong.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Io, Pita ixo kis Jopa xö dauleng ne bung arixe ma tene wewet lalaa ma lewene bulmakau, a esene iang e Saimon.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.