Atos 9
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ACF
1 Xina axana bung e Sol angen ixo rengrenge lölös bara ra sesexomet abo tene tinam kö Orong. Me ine ixo wan urungan kö sisila raxin möxöbo pris
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 ma ixo ose ine bara ira geet te pas uruo xöbo gunon ne sineseng köbo Judeia ro Damaskas. Io, kölöme xinabo pas i tenge maras sue Sol bira, nang bere Sol i esuo mere öng ke idi, re körö bara re balixilik, niang ibo laxa xö lotu niang tobo tengen ine ma ‘Ngas kö Orong’, io, irabo öt tua öxös idi ma ra lalamus idi uruso Jerusalem.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Nang e Sol ixo önan ot lörörö Damaskas, a önga bibio meriso lömö ixo siek elulurein ine.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Ine ixo subu su xö pu ma ixo ölangen a inöno önga tödi ixo tengen tö ine, “Sol! Sol! Ruasa nöngön u ögarin e?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sol ixo ose, “Ewe nöngön, Orong?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Örö taru kaa ma örö wan laxa xö lagunon taxin, ma tabo töngösen nöngön ma lasa nang örobo pet.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 A duöng nang toxo wan arixe me Sol toxo tuu ödödö ma kaim pe tinenge. Idi toxo ölangen a ingana tinenge inexalik kaim kö werwere re tödi.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol ixo taru kaa meringan kö pu, ma lamun nang ixo öwalas a marana, kaim ine xo werwere re laa. Io, idi toxo tön a limine ma toxo silien ine uri Damaskas.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Xö narun ne bung ine ixo pulo, ma kaim ine xo nien ma ininim.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Ruso Damaskas nangen a önga tene tinam pe Jisas a esene e Ananias. A Orong ixo kuwe ine xö wöpönöbö, “Ananias!”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Io, a Orong ixo tengen te ine, “Wan uruso xö gunon te Judas nuso xö ngas tobo rengrengen ma Ngas Töxödös ma örö ose lamun a tödi mee Tasas, a esene e Sol, ma i nangen i seseseng.
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Kölöme xö wöpönöbö ine ixoro pere bara önga tödi, a esene e Ananias, i ot ma i bulus a limine ine lömö rine bara irabo wawara baling.”
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ananias ixo balu, “Orong, e xoro ölangen a oleleng ne tinenge lamun ina tödi na ma bara ixo wewet ögat a nangadi re nöngön iat tuso Jerusalem.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Me ine ixoro kip lo a lölös meriso xöbo pris tataxin tua öxös kirip ewe midi nang tobo lolotu wösöt nöngön.”
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Lamun a Orong ixo tengen te Ananias, “Örö wan, möxösa, e xoro pere kos ine xarnang a tene tinörön nang irabo wöwörö ma eseke urungan kö nangadi nang kaim bara abo Judeia, ma urungan köbo sisila raxin ma xö nangadi mee Judeia.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 E rabo osen ine mabo mangana kinadik ma tiip nang ine irabo mana örasen kö eseke.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Io, Ananias ixo wan ma ixo laxa xö gunon. Ixo bulus a nine limine lömö re Sol ma ixo tengen, “Tönö Sol, a Orong ixo tile e. Me ine mon e Jisas nang ixo ot pösöt nöngön kö ngas nang u xo önan ura. Ma i tile e bara örobo wawara baling ma örobo wöwö ma Töxödös ne Tanono.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Saxit mon, önga laa xarnang a ölangine en ixo subu xalik a marana e Sol me ine ixo wawara baling. Io, ine ixo taru ma ixo kip a baptais,
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 ma melamu nang ixoro an, ma ixo kip öbaling a lölös se ine.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Io, saxit iat mon, ixo palas tinenge kölöme xöbo gunon ne sineseng möxöbo Judeia bara Jisas a Barok kö God.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Me idi xirip nang toxo ölangen ine, toxo wuwus ma toxo eose, “Ire te ösöxö bara ruso Jerusalem, ine mon a tödi nang ibo ögarin idi nang tobo lolotu wösöt e Jisas. Bule ine i ot ta rua rörön dik a nangadi bara öxös idi ma lamus idi wösöt abo pris tataxin?”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Inexalik a atöngösen maras se Sol ixo ot lölös. Ma abo Judeia ruso Damaskas idi kaim kö eöt ta babalu ine, möxösa, ine ixo öturunon te idi bara Jisas ine a Mesaia.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Io, melamu xö oleleng ne bung ixoro saxit, abo Judeia toxo ot arixe ma toxo pingit tua sesexomet e Sol.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Lamun e Sol ixoro ösöxö a pingit te idi. Xö xaken ma dömön idi tobo öman abo marna ngas möxö tabörö möxö ina lagunon tua sesexomet ine.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Lamun abo bak ne ausu re Sol, toxo kip lo ine xö dömön, ma toxo ösölöng ösu ine xö kölöt kö mara xö bölö uri lawu.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Nang ine ixo ot tuso Jerusalem, ine ixo mamaa bara rua kinis arixe mabo tene tinam pe Jisas, inexalik kaim idi ra nunu runon te ine bara ine a tene tinam pe Jisas, me idi toxo buburin ine.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ma lamun e Banabas ixo lamus ot ine urungan köbo aposol. Ine ixo töngösen ömaras idi xö nuan te Sol bere ine ixoro pere a Orong kö ngas ma bara a Orong ixoro etöngösen me ine, ma nang ine ixo kis Damaskas ine ixo palas tinenge ma esene Jisas, ma kaim ine xo binuut.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Io, Sol ixo kis arixe me idi ma ixo wan nana xö boxönö xirip kölöme Jerusalem, ma ixo palas tinenge xö esene Jisas ma kaim ine ra binuut.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Ine ixo tenge ma ixo egot arixe mabo Judeia nang tobo rengrenge me Grik. Ma lamun idi toxo mamaa bara ra sesexomet ine.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Nang abo Kristien toxo ösöxö lo ina na, idi toxo lamus ösu e Sol uri Kaisaria ma toxo tile rewe ine uruso Tasas.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Io, abo tene lotu xirip kölöme Judeia, Galili me Samaria toxo axanan ma toxo kis ma malum. Me idi toxo kip lo a rorop möxö Töxödös ne Tanono ma ixo ölölös idi, ma a xinixos möxö nangadi kölöme xö lotu ixo wan kaa, möxösa, idi toxobo ii öraxin a Orong.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Nang e Pita ixo wan nana xö boxönö xirip, ine ixo wan ta uxileng a nangadi re God nang toxo xisixis kölöme Lidda.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ruso ixo ot pösöt a tödi a esene e Enias, a pengpeng ewe nang ixoro maru xö pitnö ma narun ne awat kö öra.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Pita ixo tengen te ine, “Enias, Jisas Krais i öro nöngön. Taru ma örö luxun ödeek lo a minaru re nöngön.” Saxit mon Enias ixo taru kaa.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 A nangadi xirip ewenene nang toxo xisixis kölöme Lidda me Seron, toxo pere ine ma toxo tawuxus urungan kö Orong.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Kölöme Jopa nangen a önga tene tinam pe Jisas, a esene e Tabita (nang a ese me Grik e Dokas), nang ixobo wewet abo tinörön deek ma ixobo rorop a nangadi tanaa.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Xina bung niang, ine ixo meset ma ixo met, ma toxo tos a aine ma toxo bulus ine kölöme xö xönö ruso lömö xö gunon.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Lidda ixo lörörö sik Jopa. Io, nang abo tene tinam toxo ölangen bere Pita nangen nang Lidda, idi toxo tile a nine tödi urungan te ine ma tinenge, “Maris, miang pasaxit mon ura re mem!”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Pita ixo wan arixe me idu, ma nang idiet toxo ot, ine ixo wan kaa uruso lömö xö ina xönö. Abo möxösö toxo tuu wi ine, toxo gegee ma toxo osen ine mabo mangana man nang e Dokas ixobo söxsöxö nang bang ixo to sik.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Pita ixo tile ösu xirip idi, io, ixo subun kexe ma ixo seseng. Ine ixo tawuxus urungan kö une minet, ma ixo tengen, “Tabita, taru kaa.” Ine ixo öwalas a nine marana ma ixo pere e Pita, me ine ixo kis kaa.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Pita ixo tön öraru ine ma limine ma ixo top ine ra tinuu. Io, ine ixo kuwe a nangadi re God ma abo möxösö ma ixo isik osen ine re idi bara ine iri to.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 A winörö möxö ina na ixo ot pösöt kirip a boxönö mee Jopa ma oleleng ne nangadi toxo nunu kölöme xö Orong.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Io, Pita ixo kis Jopa xö dauleng ne bung arixe ma tene wewet lalaa ma lewene bulmakau, a esene iang e Saimon.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.