Atos 23
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NVT
1 Pol ixo pere dik abo kansel ma ixo tengen, “Abo töke, a dinödöm pe e i öturunon bara abo tatalien te e i deek kö wawara re God ot nixinen.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Io, bara e Ananias a sisila raxin möxöbo pris ixo ölangen bira, ixo tile idi ewe idi nang toxo tuu sik kingan bara tabo wasa a ngalana e Pol.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Me Pol ixo tengen tö ine, “God irabo wasa nöngön. Me nöngön u xarnang a mariris möxö bölö möxö gunon, ma lamun nang kölöme i wöwö ma biling. U xisixis singan tua pet warkurai rö e ra eöt ma abo warkurai te Moses i tengen. Inexalik bere nöngön iat, u rö lexe abo warkurai niang u tile idi bara ta wasa e!”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Me idi niang toxo tuu sik lörörö re Pol, toxo tengen, “Ewenene nöngön niang u rengrengen ögarin a sisila raxin möxöbo pris se God?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Io, Pol ixo balu bira, “Abo töke, e kobo maras bere ine a sisila raxin möxöbo pris. Niang bere e xoro maras bere ine ewe, e kebeöt ta winörö bira, möxösa, abo tinenge re God toxo geet i tengen bira, ‘Ganim e mum pa rengrengen ögarin a sisila xö nangadi re mum.’”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Nang e Pol ixoro maras bara a dauleng ke idi a Sadiusi ma dauleng a Parasi, ine ixo wöwörö lömö ringan kö kinis etok arixe bara, “Abo töke, e a önga Parasi, a barok kö önga Parasi. E xo tuu xö warkurai ta, möxösa, e xoro xixiset ma nunu lamun a tinaru baling möxö minet.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Ma bara ixo wöwörö xarna na a önga angat taxin ixo taru kaluluonin abo Parasi ma abo Sadiusi. Ma abo kansel toxo palang idi.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Ma a unine bira. Abo Sadiusi tobo rengrengen bara kaim pe tinaru kaa baling möxö minet, ma kaim bölök kebo angelo bara rebo tano. Inexalik bara abo Parasi idi tobo rengrengen bara idi xirip angen.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Io, ma a kinis saban ixo wanot taxin. Ma dauleng ne tene ausu möxöbo warkurai te Moses niang idi abo Parasi, idi toxo tuu kaa ma toxo eegot ma lölös bara, “Mem kobo pere lo re önga sasaban kölöme xö ina tödi. Nagut, te önga tano bara re önga angelo, iri etöngösen arixe me ine.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 A inangat ixo taxin köba im, io nang, a sisila möxöbo umri ixo buut bara xalik idi tobo dis ölixilik e Pol. Ine ixo isik a tinenge lölös köbo umri bara idi tabo wan su ma tabo lamus lo e Pol kalik idi ma lölös ma tabo silien ine urungan kö bang ke idi.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Io, xö dömön, a Orong ixo tuu lörörö re Pol ma ixo tengen bira, “Nöngön örobo balamasa! Nöngön örobo mana etöngösen bölök me e ri Rom xarna niang u rö etöngösen me e ra Jerusalem.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Io, xö önga bung kabise xö puxu, abo Judeia toxo epingit me idi toxo xuxubus bara idi tekebeöt ta nien ma bara tekebeöt ta ininim ot nang idi tere sexomet e Pol.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Ma ixo saxit a nit ne sangaun ne duöng ewe idi iang nang toxo laxa xö ina kunubus.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Io, idi toxo wan urungan köbo pris tataxin ma abo sisila möxö bung marapun me idi toxo tengen, “Mem mere kubus bara mem kebeöt ta nien ot nang e mem marabo sexomet e Pol.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Io niang, mum arixe mabo kansel mum morobo tile tinenge urungan köbo umri bara idi tabo lamus öxaa e Pol ura re mum. Me mum morobo talien xarnang bara mum mo mamaa bara mum morobo pere muu ödeek a turunon möxö tinenge meringan te ine rua wewet a warkurai te ine. Me mem mere tagur bara mem marabo sexomet tewe ine ringan kö ngas nang bara ine i önan ot ura.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ma lamun nang a maruono e Pol ixo ölangen ina epingit te idi, ixo wan kaa urungan kö bang köbo umri ma ixo tengen te Pol.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Io, Pol ixo kuwe lo a öng möxöbo umri raxin ma ixo tengen, “Lamus ina bak maxat na urungan kö sisila re mum. Ine ma dauleng ne tinenge niang irabo töngösen ine min.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Io, a umri raxin ixo lamus lo ine urungan kö sisila.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 A sisila ixo tön lo a limine ina bak guama ma ixo lamus tewe ine ma ixo ose ine bara, “A lasanene nang u mamaa rua töngösen e min?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ma bak guama ixo tengen, “Abo Judeia idi te maraxa rua ose nöngön bara nöngön örobo lamus e Pol urungan köbo kansel maxalik. Me idi tabo talien xarnang idi te mamaa ulamun ine rua ose muu ine lamun abo turunon möxöbo tinenge.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ma lamun u bele tame idi, möxösa, i saxit a nit ne sangaun ne duöng, ewe idi tabo mun kiset ine. Me idi toxoro kubus bara idi tekebeöt ta nien ma tekebeöt ta ininim ot nang idi tere sexomet ine. Idi te tagur sik na me idi te xixiset me nöngön bara nöngön örobo ömaraxen lo a sineseng ke idi.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Io, a sisila ixo ögele a bak guama bara, “U bele rengrengen kere öng bara nöngön u rö töngösen e lamun ina laa na.” Ma ixo tile rewe ine.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Io, ixo kuwe lo a ninöng möxöbo umri raxin ma ixo tengen, “Örö tagure re muxu ne umri: re ninöng ne mar ne tene tön sele, re pitnö ma ninöng ne sangaun ne tene xisin os, ma re ninöng ne mar ne tene tön iie. Tagure idi rua inuan u Kaisaria xö pitnö ma nit ne axana bung nixinen kö dömön.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ma tagure re dauleng ne os se Pol, io niang, idi tabo lamus ödeek ine urungan kö sisila raxin e Pelik.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Io, ixo geet a ginigeet bira:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “E Kolodias Lisias, urungan kö tödi raxin deek möxö gapman e Pelik: A balamu irabo kis arixe me nöngön.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 “Abo Judeia idi toxo töndik ina tödi me idi toxo mamaa rua sesexomet ine, ma lamun e xo wan arixe mabo umri re e rua öro ine, möxösa, e xo ösöxö lo bara ine a önga Rom.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Me e xo mamaa bara e rabo ösöxö bara idi toxo puk ine ruasa, io, e xo lamus lo ine urungan kö kansel te idi.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 E xo pere bira, bara abo tinenge re idi möxö apuk i wöwörö lamun abo warkurai te idi mon. Ma lamun kaim pe apuk nang ixo tiip eöt bara irabo met kelen. Ma kaim pe apuk bölök i eöt bara idi tabo bulus ine kölöme xö gunon ne aömokorot.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Io, nang bara e xo see lo lamun ina önga apingit te idi rua wewet ögat ina tödi, e xo tile rewe iat mon ine urungan te nöngön. Me e xo isik a tinenge lölös bölök urungan kö duöng apuk bara idi tabo isik abo tinenge re idi ulamun ine urungan te nöngön.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Io, abo umri toxo muu a tinenge lölös möxö sisila me idi toxo lamus e Pol arixe me idi xö dömön urungan kö lagunon Antipatiris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Ma xö bung kabise idi toxo ganim tewe e Pol köbo tene kinis kö os bara idi tabo wan arixe me ine. Me idi toxo tawuxus urungan kö bang ke idi.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Ma nang abo tene xisin os toxo wanot Kaisaria, idi toxo isik a ginigeet urungan kö tödi raxin möxö gapman me idi toxo isik e Pol urungan kö limine.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Io, a tödi raxin möxö gapman ixo kos a ginigeet ma ixo ose e Pol bara ine mole. Niang bara ixo ösöxö lo bara ine mee Silisia,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ine ixo tengen, “E rabo ölangen a tinenge re nöngön nang bara ewe idi toxo puk nöngön, midi tabo wanot.” Io, ixo isik a tinenge lölös bara idi tabo kis pi e Pol tingan kö gunon taxin ne warkurai te Erot.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.