Atos 22

A Xuxubus Maxat (BJK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Abo töke ma abo tata re e, eka rengrengen ömaras e mum bara e kobo pet te laa saban.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ma nang idi toxo ölangen bere ine ixo wöwörö rö idi ma tinenge me Ibru, idi toxo tuu ödödö arixe.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “E a Judeia ma toxo kip e ro Tasas nang Silisia, inexalik bere e xo taxin kaa xö ina lagunon Jerusalem. Me e a önga bak ne ausu re Gamaliel, me e xo kip a ausu raxin möxö warkurai möxöbo untubuno ire, me e xo gaas sa mumuu e God kalik xarnang e mum mo wewet nixinen.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 E xobo wewet ögarin a nangadi nang toxobo mumuu ina ausu na, nang tobo tengen ine ma ‘Ngas’, rua sesexomet idi. E xobo rörödik lo a körö ma balixilik me e xobo bulbulus ölaxa idi xö gunon ne aömokorot.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ma a sisila raxin möxöbo pris mabo kansel kirip bölök, idi tabo öt sik ka tengen bara inabo tinenge xirip i turunon. Me e xo xikip a axana ginigeet mera re idi urungan te idi abo Judeia nang Damaskas, me e xobo önan urungan ta lalamus ot ina nangadi ura Jerusalem rö idi ra xikip a tiip.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Ma xö luono xaken nang e xo önan lörörö Damaskas, saxit mon a maras ne bibio raxin meriso lömö xö balana kubu ixo bulo e.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Me e xo subu su xö pu me e xo ölangen a inöno öng ixo tengen te e bira, ‘Sol! Sol! Ruasa nöngön u bo ögarin e?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Me e xo eose, ‘Me ewe nöngön, Orong?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 A duöng nang toxo wan arixe me e toxo pere ina bibio, inexalik kaim idi xo ölangen kulen ina inöno ine nang ixo wöwörö rö e.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Me e xo eose, ‘A laa sanene nang arabo pet, Orong?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Io, abo duöng nang toxo wan arixe me e, idi toxo lamus lo e u Damaskas, möxösa, a lölös möxö bibio ixo öwulo e.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Ma önga tödi a esene e Ananias ixo wanot ta werwere e. Ine a önga tödi nang ixobo mumuu eörin abo warkurai te Moses, mabo Judeia nang toxobo xisixis singan idi tobo ii öraxin ine.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ine ixo tuu xö lawana e ma ixo tengen, ‘Tönö Sol, örö wawara baling!’ Ma saxit iat mon e xo öt ta werwere ine.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Io, Ananias ixo tengen bira, ‘A God köbo untubuno ire ixoro pere kos nöngön bara örobo ösöxö a mamaa re ine, ma bara örobo pere a öng nang a lak töxödös ma örobo ölangen a tinenge möxö ngalana.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Me nöngön örobo etöngösen lamun ine urungan kö marakörö xirip ma lasanene nang u xo pere ma u xo ölangen.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Io, a lasa bang u xixiset min? Örö taru kaa ma örö kip a baptais ma örö seseng urungan te God ma irabo irewe abo magingin saban te nöngön.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Io, nang e xo wan baling u Jerusalem, e xo seseseng kö gunon ne lotu raxin me e xo pere a winawara meruso lömö.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 E xo pere a Orong ixo wöwörö. Ma ixo tengen te e bira, ‘Saxit! Örö wan kalik e Jerusalem na mon, möxösa, idi tekebeöt ta nunu xö tinenge re nöngön nang örobo tengen te idi.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Me e xo balu, ‘Orong, inabo duöng na te ösöxö bere e bo önan möxö önga gunon ne sineseng urungan kö öng kabise rua öxös lo ma rua sese idi nang te nunu re nöngön.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ma nang toxo teng ömet a tödi re nöngön, e Stiwen, niang ixobo etöngösen ma esem, e xo tuu sik kingan me e xo balaure a man te idi nang toxo reteng ömet ine. Me e xo maraxa xönan.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Io, a Orong ixo tengen te e bira, ‘Wan, e rabo tile nöngön kö palaa saxit urungan kö nangadi nang kaim bara abo Judeia.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 A nangadi toxo ölangen e Pol ot nang ine ixo tengen ina xönö tinenge. Io, idi toxo kup nöngösö lömö bira, “Mum moro se rewe ina mangana tödi! I kobo deek bara irabo kis kö öxöno lagunon!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Nang bere idi toxo xukup, idi toxo kip tewe ana man te idi me idi toxo same rewe a kabus uruso lömö.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 A tödi sisila ixo isik a tinenge lölös bara idi tabo kip ölaxa e Pol urungan kö bang ke idi abo umri. Ma ixo erile bere idi tabo dangat ine me idi tabo ose mumuu ine rö idi ra ösöxö lo bara ruasa a nangadi toxo xukup pe ine bira.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ma nang bara idi toxoro sat ötöxödös a nini limine ma toxoro kubus ine rua dangdangat ine, Pol ixo wöwörö urungan kö umri raxin ewe ixo tuu sik, “Bule, i töxödös kö warkurai te mum bara mum morobo dangat a önga Rom, ewe nang bang tekela pet te önga warkurai lömö re ine lamun ina na, ma bara iri pet te sasaban?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Io, niang bara a umri ixo ölangen bira, ine ixo wan uruso xö sisila ma ixo ose ine, “Naang! A lasanene iang u mamaa rua wewet? Ina tödi na ine a Rom!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Io, a tödi sisila ixo wan urungan te Pol ma ixo eose, “Naang! Nöngön mee Rom?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ma a tödi sisila ixo tengen, “E xo xuxun ma tuluwok taxin arixe rö e ra xikip a ese bere e a önga Rom.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Io, idi ewe niang toxo ruruu ringan toxo mamaa rua ose muu ine, idi toxo wan talu rewe saxit iat mon. Ma a tödi sisila ixo örasen a binuut niang ixo ösöxö lo bere ine ixoro kut e Pol ma uno lölös me ine a önga Rom.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Önga bung kabise a tödi sisila ixo palas tewe e Pol, möxösa, ixo mamaa bara irabo ösöxö lo a unine turunon bara ruasa abo Judeia toxo puk e Pol. Io, ixo kup etok abo pris tataxin ma abo kansel nang mee Judeia. Ma ixo lamus lo e Pol ma ixo uru ine xö wawara re idi.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.