Atos 22
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARIB
1 “Abo töke ma abo tata re e, eka rengrengen ömaras e mum bara e kobo pet te laa saban.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ma nang idi toxo ölangen bere ine ixo wöwörö rö idi ma tinenge me Ibru, idi toxo tuu ödödö arixe.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “E a Judeia ma toxo kip e ro Tasas nang Silisia, inexalik bere e xo taxin kaa xö ina lagunon Jerusalem. Me e a önga bak ne ausu re Gamaliel, me e xo kip a ausu raxin möxö warkurai möxöbo untubuno ire, me e xo gaas sa mumuu e God kalik xarnang e mum mo wewet nixinen.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 E xobo wewet ögarin a nangadi nang toxobo mumuu ina ausu na, nang tobo tengen ine ma ‘Ngas’, rua sesexomet idi. E xobo rörödik lo a körö ma balixilik me e xobo bulbulus ölaxa idi xö gunon ne aömokorot.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Ma a sisila raxin möxöbo pris mabo kansel kirip bölök, idi tabo öt sik ka tengen bara inabo tinenge xirip i turunon. Me e xo xikip a axana ginigeet mera re idi urungan te idi abo Judeia nang Damaskas, me e xobo önan urungan ta lalamus ot ina nangadi ura Jerusalem rö idi ra xikip a tiip.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Ma xö luono xaken nang e xo önan lörörö Damaskas, saxit mon a maras ne bibio raxin meriso lömö xö balana kubu ixo bulo e.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Me e xo subu su xö pu me e xo ölangen a inöno öng ixo tengen te e bira, ‘Sol! Sol! Ruasa nöngön u bo ögarin e?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Me e xo eose, ‘Me ewe nöngön, Orong?’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 A duöng nang toxo wan arixe me e toxo pere ina bibio, inexalik kaim idi xo ölangen kulen ina inöno ine nang ixo wöwörö rö e.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Me e xo eose, ‘A laa sanene nang arabo pet, Orong?’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Io, abo duöng nang toxo wan arixe me e, idi toxo lamus lo e u Damaskas, möxösa, a lölös möxö bibio ixo öwulo e.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Ma önga tödi a esene e Ananias ixo wanot ta werwere e. Ine a önga tödi nang ixobo mumuu eörin abo warkurai te Moses, mabo Judeia nang toxobo xisixis singan idi tobo ii öraxin ine.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ine ixo tuu xö lawana e ma ixo tengen, ‘Tönö Sol, örö wawara baling!’ Ma saxit iat mon e xo öt ta werwere ine.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Io, Ananias ixo tengen bira, ‘A God köbo untubuno ire ixoro pere kos nöngön bara örobo ösöxö a mamaa re ine, ma bara örobo pere a öng nang a lak töxödös ma örobo ölangen a tinenge möxö ngalana.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Me nöngön örobo etöngösen lamun ine urungan kö marakörö xirip ma lasanene nang u xo pere ma u xo ölangen.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Io, a lasa bang u xixiset min? Örö taru kaa ma örö kip a baptais ma örö seseng urungan te God ma irabo irewe abo magingin saban te nöngön.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Io, nang e xo wan baling u Jerusalem, e xo seseseng kö gunon ne lotu raxin me e xo pere a winawara meruso lömö.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 E xo pere a Orong ixo wöwörö. Ma ixo tengen te e bira, ‘Saxit! Örö wan kalik e Jerusalem na mon, möxösa, idi tekebeöt ta nunu xö tinenge re nöngön nang örobo tengen te idi.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Me e xo balu, ‘Orong, inabo duöng na te ösöxö bere e bo önan möxö önga gunon ne sineseng urungan kö öng kabise rua öxös lo ma rua sese idi nang te nunu re nöngön.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Ma nang toxo teng ömet a tödi re nöngön, e Stiwen, niang ixobo etöngösen ma esem, e xo tuu sik kingan me e xo balaure a man te idi nang toxo reteng ömet ine. Me e xo maraxa xönan.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Io, a Orong ixo tengen te e bira, ‘Wan, e rabo tile nöngön kö palaa saxit urungan kö nangadi nang kaim bara abo Judeia.’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 A nangadi toxo ölangen e Pol ot nang ine ixo tengen ina xönö tinenge. Io, idi toxo kup nöngösö lömö bira, “Mum moro se rewe ina mangana tödi! I kobo deek bara irabo kis kö öxöno lagunon!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Nang bere idi toxo xukup, idi toxo kip tewe ana man te idi me idi toxo same rewe a kabus uruso lömö.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 A tödi sisila ixo isik a tinenge lölös bara idi tabo kip ölaxa e Pol urungan kö bang ke idi abo umri. Ma ixo erile bere idi tabo dangat ine me idi tabo ose mumuu ine rö idi ra ösöxö lo bara ruasa a nangadi toxo xukup pe ine bira.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ma nang bara idi toxoro sat ötöxödös a nini limine ma toxoro kubus ine rua dangdangat ine, Pol ixo wöwörö urungan kö umri raxin ewe ixo tuu sik, “Bule, i töxödös kö warkurai te mum bara mum morobo dangat a önga Rom, ewe nang bang tekela pet te önga warkurai lömö re ine lamun ina na, ma bara iri pet te sasaban?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Io, niang bara a umri ixo ölangen bira, ine ixo wan uruso xö sisila ma ixo ose ine, “Naang! A lasanene iang u mamaa rua wewet? Ina tödi na ine a Rom!”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Io, a tödi sisila ixo wan urungan te Pol ma ixo eose, “Naang! Nöngön mee Rom?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ma a tödi sisila ixo tengen, “E xo xuxun ma tuluwok taxin arixe rö e ra xikip a ese bere e a önga Rom.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Io, idi ewe niang toxo ruruu ringan toxo mamaa rua ose muu ine, idi toxo wan talu rewe saxit iat mon. Ma a tödi sisila ixo örasen a binuut niang ixo ösöxö lo bere ine ixoro kut e Pol ma uno lölös me ine a önga Rom.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Önga bung kabise a tödi sisila ixo palas tewe e Pol, möxösa, ixo mamaa bara irabo ösöxö lo a unine turunon bara ruasa abo Judeia toxo puk e Pol. Io, ixo kup etok abo pris tataxin ma abo kansel nang mee Judeia. Ma ixo lamus lo e Pol ma ixo uru ine xö wawara re idi.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.