Atos 18
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NVT
1 Melamu im, Pol ixo wan lo xalik e Aten ma ixo wan uruso Korin.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ma rö, ixo esuo ma önga tödi Judeia, a esene e Akuila. Me ine mee Pontus. Ma ixo mana wanot mon mee Itali arixe ma usuono e Pirisila, möxösa, e Kolodias, a king taxin mee Rom, ixo tile rewe xirip abo Judeia nang tobo xisixis Rom. Me Pol ixo wan ta werwere idu.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Ma ixo xisixis arixe midu, möxösa, ine möxö ina mangana tinörön xarnang idu. Me idiet toxo rörörön arixe rua pet gunon walpali ne lewene bulmakau.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Xöbo Sabat kirip, ine ixobo rengrengen ödöxömen idi kölöme xö gunon ne sineseng köbo Judeia, ma ixobo ösat a dinödöm pe idi abo Grik mabo Judeia rua nunu xö tinenge re ine.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Io, nang e Sailas me Timoti toxo wanot mee Masedonia, Pol ixo balan sik ma palas tinenge xalik mon. Me ine ixo tengen palas ömaras idi abo Judeia bere Jisas ine a Mesaia.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Inexalik bara abo Judeia toxo mölök ka ölangen a tinenge re ine ma toxo tengen ögarin ine. Io, ine ixo se rewe a kabus xalik a man te ine ra osen bara i kobo ösöxö idi ma ixo tengen, “Nang bere God irabo ömaso e mum, a unine tinenge iat te mum! E iat e langlanga sik kalik e mum. Urulo na, e rabo wan urungan te idi nang kaim bara abo Judeia.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Io, Pol ixo wan lie a gunon ne sineseng köbo Judeia ma ixo wan urungan kö gunon kö tödi a esene e Titius Jastus, a tene lotu re God. Ma gunon te ine i lörörö sik kö gunon ne sineseng.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Krispus, a tene sisila möxö gunon ne sineseng ke idi abo Judeia, ine mabo barama re ine toxo nunu xö Orong. Ma oleleng ne nangadi mee Korin ewe nang toxo ölangen ina tinenge na, toxo nunu ma toxo kip baptais.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Önga dömön, e Pol ixo pere a winawara nang a Orong ixo wöwörö rine ma ixo tengen, “U bele bubuut. Örobo mana wöwörö iat ma u bele xisixis ödödö.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Möxö e xisixis arixe me nöngön. Kawaim pe tödi irabo se ma ögarin nöngön, möxösa, e ma oleleng ne nangadi nang tobo nunu re e ra xina lagunon taxin na.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Io, Pol ixo kis bang kingan kö önga awat ma subana, ma ixo usu idi ma tinenge re God.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Nang e Galio ixo tödi raxin mee Akaia, abo Judeia toxo tuu etok ma toxo ögarin e Pol, ma toxo lamus ölaxa ine urungan kö xönö möxö pet warkurai.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Io, idi toxo tengen, “Ina tödi na i ödöxömen a nangadi rua lotu wösöt e God kö mangana ngas nang i kobo muu a warkurai mee Rom.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Io, bere e Pol ixo eka winöwörö, Galio ixo tengen köbo Judeia bira, “Nang bara ina tödi na i lexe a warkurai bara i pet te mangana magingin saban arixe, io, irabo deek ke e ra ölangen e mum abo Judeia.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Inexalik bara abo aose lamun abo tinenge mabo ese mabo warkurai te mum iat. Io, mum iat moro ötöxödös ina tiip na. E kobo mamaa bara arabo pet warkurai lamun a mangana laa bira.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Io, ine ixo bat tewe idi xalik a xönö möxö pet warkurai.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Io, idi toxo tödik lo e Sostenis, a tene sisila möxö gunon ne sineseng möxöbo Judeia ma toxo dangat ine mesila xö xönö möxö pet warkurai. Ma lamun e Galio kaim kö niniang muu inabo lalaa nang idi toxo wewet.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Io, Pol ixo xisixis bang kingan Korin kö dauleng ne bung. Melamu ixo wan lie abo Kristien ma ixo kakaa xö mön u Siria arixe me Pirisila me Akuila. Nang mesila rine ra kinaa xö mön, toxo köröp a bebene öxöno ringan Senkiria, möxösa, lamun a kunubus ine ixo pet arixin me God
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Idi toxo wanot Epeses me Pol ixo wan lie e Pirisila me Akuila ringan. Me ine ixo wan laxa xö gunon ne sineseng ma ixo tengen ödöxömen idi abo Judeia.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Ma nang idi toxo ose ine rua kinis bang arixe me idi, inexalik ine ixo mölök.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Ma lamun nang ine ixo önan lie idi, ixo tengen te idi bira, “E rabo tawuxus baling nang bara xö mamaa re God iat.” Io, ine ixo kakaa xö mön ma ixo wan lie e Epeses.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Ma nang ixo wanot Kaisaria, ine ixo wan kaa uruso Jerusalem ma ixo pere lo bang a marakörö ne lotu ma melamu ixo wan su u Entiok.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Melamu xö kinis se ine ringan Entiok, Pol ixo wan lo meringan ma ixo wan laxa nana xö boxönö xirip kölöme re provins Galesia ma distrik Pirigia, ma ixo ölölös nanin abo tene tinam kirip pe Jisas.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Önga Judeia a esene e Apolos, me ine mee Aleksendria ixo wanot Epeses. Ine a tene nanase ma ixo maras kirip sik kö tinenge re God nang tere geet.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Ine ixo kip ausu xö ngas kö Orong, me ine ixo palas tinenge ma lölös ma ixo eusu ma tinenge turunon te Jisas. Inexalik bara i ösöxö sik kalik a tinörön ne baptais se Jon.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ine ixo urulo ra tinenge ma kawaim pa binuut kö gunon ne sineseng köbo Judeia. Nang e Pirisila me Akuila toxo ölangen ine, idu toxo lamus ine urungan kö gunon te idu, me idu toxo palas ödeek tabaa ine ma ngas se God.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Io, nang e Apolos ixo mamaa rua nuan urungan Akaia, abo Kristien nang Epeses toxo öxaxat ine. Idi toxo gegeet urungan köbo tene tinam pingan Akaia ra ömaraxen lo ine. Xö nuanot tine, ine ixo top ewe midi nang e God ixo tabaa tataunin idi ma abalamu rua nunu.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Ma ixo top idi bira: ixo kawönö inabo tinenge möxöbo Judeia ma a lölös ne tinenge ne eöngat kö wawara xö nangadi. Meruso kölöme xöbo tinenge re God nang toxo geet, Apolos ixo öturunon bara Jisas ine a Mesaia.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.