Atos 10
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NAA
1 Nangen a önga tödi ixobo xisixis si Kaisaria, a esene e Konilias, ine a sisila ne umri möxö önga muxu ne umri nang tobo rengrengen ine bara mee Itali.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Ine arixe ma baninen te ine toxobo mumuu e God ma toxobo ii öraxin e God, me ine ixobo rorop a nangadi sasaxan ma ixobo seseseng uruso xö God köbo bungbung kirip.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Xö önga bung kö narun ne axana bung kö aien, Konilias ixo pere a önga winawara. Ine ixo pere a angelo re God, ixo ot pösöt ine ma ixo tengen, “Konilias.”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Konilias ixo pere dik sik a angelo ma binuut ma ixo eose, “Lasanene, Orong?”
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Na örö uguran te dauleng ne tödi uruo Jopa rua lalamus ot a önga tödi, tobo rengrengen ine me Saimon, önga esene bölök e Pita.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Ine ixobo xisixis kö gunon te Saimon, a tene wewet lalaa ma lewene bulmakau, ewe nang ixobo xisixis lörörö xö rasi.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Nang a angelo ixoro wöwörö sik kö ine ixo wan lie ine, Konilias ixo kuwe a nine tödi tinörön te ine ma önga umri deek nang ibo mumuu e God, me ine a öng mere idi ewe nang toxobo rorop e Konilias.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Ine ixo tengen kirip abo lalaa nang ixoro ot te ine ma ixo tile idiet uruo Jopa.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Xö bung melamu nang idiet toxoro lörörö Jopa, Pita ixo wan kaa uruso lömö xö öxöno gunon kö luono xaken ta sineseng.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Ine ixo irilöng ma ixo mamaa bara ira en te nien. Ma nang idi angen toxo tagure a nien, Pita ixo pere a winawara.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Ine ixo pere a balana kubu ixo tamasawang, ma önga laa ixo wan su, ixo wawara xarnang a xönö man taxin, toxo tön ösu xö nit ne ngusuno ura xö öxöno lagunon.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Kölöme xönan, abo mangana wawaguai nang idi ma nit ne xexedi, mabo si mabo mangana wawaguai nang tobo xaxabo, mabo pun axe.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Io, a inöno önga tödi ixo tengen te ine bira, “Pita, taru kaa. Örö sexomet ma örö en.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Ma lamun e Pita ixo balu, “Kaim tunon arixe, Orong! E kala ösöxö bara ara en te laa nang abo warkurai te nöngön ixo panak e mem pua enen.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 A inöno ina tödi ixo tengen öbaling kö ine, “Ganim a wanwanak ke laa nang e God ixoro ömaraxen.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Ina laa na ixo wösö xö narun ne axan, ma saxit mon toxo sat öxaa ina xönö man baling uruso xö balana kubu.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Nang e Pita ixo dödödöm lamun a unine ina winawara, narun ne tödi nang e Konilias ixo tile idiet, idiet toxo pere wösöt a xönö nang a gunon te Saimon ee ma toxo tuu dik kö marame laxlaxa.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Idiet toxo kup ma toxo eose bere Saimon ewe nang tobo rengrengen ine me Pita ixobo xisixis sa bara kaim.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Nang e Pita angen ixo dödödöm lamun ina winawara, a Töxödös ne Tanono ixo tengen te ine bira, “Saimon, a narun ne tödi te wawara siwin nöngön.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Göm, örö taru ma örö wan su. Ganim a dinödöm oleleng ka nuan arixe me idiet, möxö e xo tile idiet.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Pita ixo wan su ma ixo tengen te idiet, “E mon ina tödi na nang muot mo wawara siwin. Muot mo wanot tö sa?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Idiet toxo balu, “A umri raxin e Konilias i tile e meet. Ine a tödi töxödös ma ibo buburin e God. Ma nangadi xirip mee Judeia tobo ii ine. A madakdak ne angelo ixo tengen te ine bara irabo lamus ot nöngön uri xö gunon te ine, io nang ine irabo ölangen a lasanene nang u ka rengrengen.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Io, Pita ixo lamus ölaxa idiet uruso xö gunon te ine xarnang abo osee.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Xö bung melamu ine ixo ot ti Kaisaria. Konilias ixo xixiset me idi ma ixoro kuwe lo etoxin bölök a bung marapun te ine mabo ais tunon te ine.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Nang e Pita ixo laxa xö gunon, Konilias ixo wan suo ine ma ixo tunsu mesila ne ine, ma ixo ii ine.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Ma lamun e Pita ixo tön öraru ine ma ixo tengen te ine, “Tuu kaa. E bölök mon a tödi xarnang nöngön.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Pita ixo rengrenge me Konilias ma ixo önan laxa, ma ixo pere bara a nangadi oleleng toxoro ot etok.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Io, ine ixo tengen te idi, “Mum mo ösöxö ödeek sik bara xö warkurai xöbo Judeia, i kebeöt bara re öng mere mem irabo uxileng bara rua kinis arixe mabo nangadi xarna na nang kaim bara abo Judeia. Ma lamun e God ixoro osen e bara ganim e rua wanwanak ke tödi rua kinis etok arixe me mem abo Judeia.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Io niang, nang mum moxo erile rö e, kaim e ra mölmölök ka nuanot. Io, eka ose mum bara ruasa runon iat mum mo erile rö e?”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Konilias ixo balu ine bira, “Nit ne bung ixoro saxit, e xo seseseng kölöme xö gunon te e xö narun ne axana bung kö aien xanana. Saxit mon önga tödi ixo sige sik a man sisiek ma ixo tuu mesilain e,
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 ma ixo tengen, ‘Konilias, God ixoro ölangen abo sineseng ke nöngön ma i döxömen lo abo arabaa re nöngön urungan köbo maris.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Io, erile uruo Jopa rue Saimon nang tobo rengrengen ine me Pita. Ine ixobo xisixis kö gunon te Saimon a tene wewet laa ma lewene bulmakau, nang ixobo xisixis lörörö xö rasi.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Io, saxit iat mon e xo erile rö nöngön bara örö tam pe e, ma u pet a tatalien deek bara u wanot. Ma na mem kirip kö wawara re God me xixiset tua ölangen abo tinenge xirip nang a Orong i tengen te nöngön bara örobo töngösen e mem min.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Io, Pita ixo urulo ra tinenge, “Na e re perexulen bara i turunon bere God i kara top kalik önga lawa ma ganim önga dauleng kabise.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Ma lamun ibo öbala lo a nangadi möxö boxönö xirip nang tobo ii ine ma tobo wewet a lasa nang i töxödös.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Mum mo ösöxö bara God ixo tile a tinenge rua nangadi mee Israel, a tinenge deek möxö malum kölöme re Jisas Krais, ewe a Orong kö nangadi xirip.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Mum mo ösöxö a lasa ixo ot kö boxönö xirip mee Judeia, urulo Galili melamu xö baptais nang e Jon ixo etöngösen maras min.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Me mum mo maras lamun e Jisas mee Nasaret nang e God ixo tulus lo ine, ma ixo tabaa ine ma Töxödös ne Tanono ma lölös ma nang ine ixo wan nana xö boxönö xirip, ixo wewet a tinörön deek ma ixo ölanglanga idi nang toxo kis kölöme xö lölös se Satan, möxösa, e God ixo kis arixe me ine.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Mem moxo pere abo mangana lalaa xirip nang ine ixo pet kölöme xö lagunon möxöbo Judeia ma kölöme Jerusalem. Io, mem me tengen ösu bara inabo lalaa i turunon. Idi toxo sexomet ine nang toxo taba ine xö sölöxöröp.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ma lamun e God ixo öraru ine xalik a minet kö narun ne bung ma ixo ömaraxen lo a nangadi ra werwere ine.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ma kaim bara nangadi xirip toxo pere ine, ma lamun mem mon nang e God ixoro pere kos lo e mem bara mem marabo tengen ömaras a turunon lamun ine. Ma melamu xö tinaru baling ke ine xalik a minet, mem moxo an ma moxo inim arixe me ine.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Me ine ixo isik a tinenge lölös se mem rua töngösen ömaras a nangadi ma ra rengrengen bere ine ina tödi ewe nang God ixo bulus ine bara irabo pet warkurai te idi nang te to ma nang te met.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Abo propet toxo etöngösen maras lamun ine bara kölöme xö esene, God irabo döxömen taun abo magingin saban te idi nang te nunu re ine.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Nang bang e Pita angen ixo wöwörö mina tinenge na, a Töxödös ne Tanono ixo wan su urungan te idi xirip nang toxo ölangen ina tinenge.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 — ausente —
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “I kebeöt bara re tödi irabo panak idi rua kip baptais ma ari möxö idi tere kip a Töxödös ne Tanono xarnang mon ire.”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Io, ine ixo tengen te idi, “Mum moro kip baptais iat kö esene Jisas Krais.” Io, idi toxo seng e Pita ra kinis bang me idi xö uleng ne bung.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.