Atos 10
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARC
1 Nangen a önga tödi ixobo xisixis si Kaisaria, a esene e Konilias, ine a sisila ne umri möxö önga muxu ne umri nang tobo rengrengen ine bara mee Itali.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ine arixe ma baninen te ine toxobo mumuu e God ma toxobo ii öraxin e God, me ine ixobo rorop a nangadi sasaxan ma ixobo seseseng uruso xö God köbo bungbung kirip.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Xö önga bung kö narun ne axana bung kö aien, Konilias ixo pere a önga winawara. Ine ixo pere a angelo re God, ixo ot pösöt ine ma ixo tengen, “Konilias.”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Konilias ixo pere dik sik a angelo ma binuut ma ixo eose, “Lasanene, Orong?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Na örö uguran te dauleng ne tödi uruo Jopa rua lalamus ot a önga tödi, tobo rengrengen ine me Saimon, önga esene bölök e Pita.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ine ixobo xisixis kö gunon te Saimon, a tene wewet lalaa ma lewene bulmakau, ewe nang ixobo xisixis lörörö xö rasi.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Nang a angelo ixoro wöwörö sik kö ine ixo wan lie ine, Konilias ixo kuwe a nine tödi tinörön te ine ma önga umri deek nang ibo mumuu e God, me ine a öng mere idi ewe nang toxobo rorop e Konilias.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Ine ixo tengen kirip abo lalaa nang ixoro ot te ine ma ixo tile idiet uruo Jopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Xö bung melamu nang idiet toxoro lörörö Jopa, Pita ixo wan kaa uruso lömö xö öxöno gunon kö luono xaken ta sineseng.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Ine ixo irilöng ma ixo mamaa bara ira en te nien. Ma nang idi angen toxo tagure a nien, Pita ixo pere a winawara.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ine ixo pere a balana kubu ixo tamasawang, ma önga laa ixo wan su, ixo wawara xarnang a xönö man taxin, toxo tön ösu xö nit ne ngusuno ura xö öxöno lagunon.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Kölöme xönan, abo mangana wawaguai nang idi ma nit ne xexedi, mabo si mabo mangana wawaguai nang tobo xaxabo, mabo pun axe.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Io, a inöno önga tödi ixo tengen te ine bira, “Pita, taru kaa. Örö sexomet ma örö en.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ma lamun e Pita ixo balu, “Kaim tunon arixe, Orong! E kala ösöxö bara ara en te laa nang abo warkurai te nöngön ixo panak e mem pua enen.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 A inöno ina tödi ixo tengen öbaling kö ine, “Ganim a wanwanak ke laa nang e God ixoro ömaraxen.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ina laa na ixo wösö xö narun ne axan, ma saxit mon toxo sat öxaa ina xönö man baling uruso xö balana kubu.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Nang e Pita ixo dödödöm lamun a unine ina winawara, narun ne tödi nang e Konilias ixo tile idiet, idiet toxo pere wösöt a xönö nang a gunon te Saimon ee ma toxo tuu dik kö marame laxlaxa.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Idiet toxo kup ma toxo eose bere Saimon ewe nang tobo rengrengen ine me Pita ixobo xisixis sa bara kaim.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Nang e Pita angen ixo dödödöm lamun ina winawara, a Töxödös ne Tanono ixo tengen te ine bira, “Saimon, a narun ne tödi te wawara siwin nöngön.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Göm, örö taru ma örö wan su. Ganim a dinödöm oleleng ka nuan arixe me idiet, möxö e xo tile idiet.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Pita ixo wan su ma ixo tengen te idiet, “E mon ina tödi na nang muot mo wawara siwin. Muot mo wanot tö sa?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Idiet toxo balu, “A umri raxin e Konilias i tile e meet. Ine a tödi töxödös ma ibo buburin e God. Ma nangadi xirip mee Judeia tobo ii ine. A madakdak ne angelo ixo tengen te ine bara irabo lamus ot nöngön uri xö gunon te ine, io nang ine irabo ölangen a lasanene nang u ka rengrengen.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Io, Pita ixo lamus ölaxa idiet uruso xö gunon te ine xarnang abo osee.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Xö bung melamu ine ixo ot ti Kaisaria. Konilias ixo xixiset me idi ma ixoro kuwe lo etoxin bölök a bung marapun te ine mabo ais tunon te ine.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nang e Pita ixo laxa xö gunon, Konilias ixo wan suo ine ma ixo tunsu mesila ne ine, ma ixo ii ine.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ma lamun e Pita ixo tön öraru ine ma ixo tengen te ine, “Tuu kaa. E bölök mon a tödi xarnang nöngön.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pita ixo rengrenge me Konilias ma ixo önan laxa, ma ixo pere bara a nangadi oleleng toxoro ot etok.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Io, ine ixo tengen te idi, “Mum mo ösöxö ödeek sik bara xö warkurai xöbo Judeia, i kebeöt bara re öng mere mem irabo uxileng bara rua kinis arixe mabo nangadi xarna na nang kaim bara abo Judeia. Ma lamun e God ixoro osen e bara ganim e rua wanwanak ke tödi rua kinis etok arixe me mem abo Judeia.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Io niang, nang mum moxo erile rö e, kaim e ra mölmölök ka nuanot. Io, eka ose mum bara ruasa runon iat mum mo erile rö e?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Konilias ixo balu ine bira, “Nit ne bung ixoro saxit, e xo seseseng kölöme xö gunon te e xö narun ne axana bung kö aien xanana. Saxit mon önga tödi ixo sige sik a man sisiek ma ixo tuu mesilain e,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 ma ixo tengen, ‘Konilias, God ixoro ölangen abo sineseng ke nöngön ma i döxömen lo abo arabaa re nöngön urungan köbo maris.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Io, erile uruo Jopa rue Saimon nang tobo rengrengen ine me Pita. Ine ixobo xisixis kö gunon te Saimon a tene wewet laa ma lewene bulmakau, nang ixobo xisixis lörörö xö rasi.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Io, saxit iat mon e xo erile rö nöngön bara örö tam pe e, ma u pet a tatalien deek bara u wanot. Ma na mem kirip kö wawara re God me xixiset tua ölangen abo tinenge xirip nang a Orong i tengen te nöngön bara örobo töngösen e mem min.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Io, Pita ixo urulo ra tinenge, “Na e re perexulen bara i turunon bere God i kara top kalik önga lawa ma ganim önga dauleng kabise.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ma lamun ibo öbala lo a nangadi möxö boxönö xirip nang tobo ii ine ma tobo wewet a lasa nang i töxödös.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Mum mo ösöxö bara God ixo tile a tinenge rua nangadi mee Israel, a tinenge deek möxö malum kölöme re Jisas Krais, ewe a Orong kö nangadi xirip.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Mum mo ösöxö a lasa ixo ot kö boxönö xirip mee Judeia, urulo Galili melamu xö baptais nang e Jon ixo etöngösen maras min.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Me mum mo maras lamun e Jisas mee Nasaret nang e God ixo tulus lo ine, ma ixo tabaa ine ma Töxödös ne Tanono ma lölös ma nang ine ixo wan nana xö boxönö xirip, ixo wewet a tinörön deek ma ixo ölanglanga idi nang toxo kis kölöme xö lölös se Satan, möxösa, e God ixo kis arixe me ine.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Mem moxo pere abo mangana lalaa xirip nang ine ixo pet kölöme xö lagunon möxöbo Judeia ma kölöme Jerusalem. Io, mem me tengen ösu bara inabo lalaa i turunon. Idi toxo sexomet ine nang toxo taba ine xö sölöxöröp.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ma lamun e God ixo öraru ine xalik a minet kö narun ne bung ma ixo ömaraxen lo a nangadi ra werwere ine.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ma kaim bara nangadi xirip toxo pere ine, ma lamun mem mon nang e God ixoro pere kos lo e mem bara mem marabo tengen ömaras a turunon lamun ine. Ma melamu xö tinaru baling ke ine xalik a minet, mem moxo an ma moxo inim arixe me ine.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Me ine ixo isik a tinenge lölös se mem rua töngösen ömaras a nangadi ma ra rengrengen bere ine ina tödi ewe nang God ixo bulus ine bara irabo pet warkurai te idi nang te to ma nang te met.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Abo propet toxo etöngösen maras lamun ine bara kölöme xö esene, God irabo döxömen taun abo magingin saban te idi nang te nunu re ine.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Nang bang e Pita angen ixo wöwörö mina tinenge na, a Töxödös ne Tanono ixo wan su urungan te idi xirip nang toxo ölangen ina tinenge.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “I kebeöt bara re tödi irabo panak idi rua kip baptais ma ari möxö idi tere kip a Töxödös ne Tanono xarnang mon ire.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Io, ine ixo tengen te idi, “Mum moro kip baptais iat kö esene Jisas Krais.” Io, idi toxo seng e Pita ra kinis bang me idi xö uleng ne bung.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.